Laryngomalacie

Ooit gehoord van laryngomalacie? Ik niet. Tot de geboorte van onze zoon. Vanaf het moment dat hij geboren werd maakte hij een piepend geluid bij elke ademhaling. Na twee dagen belandden we op de huisartsenpost omdat we het toch niet vertrouwden.

Is er iets mis met zijn longen? Kan hij wel goed ademen? Straks stopt zijn ademhaling? Het spookte allemaal door ons hoofd, met als gevolg dat we hem niet alleen durfden te laten en ’s nachts al helemaal niet durfden te slapen. Gelukkig nam de huisarts onze zorgen serieus en stuurde ons direct door naar de kinderarts. We hadden amper een voet over de drempel gezet toen de arts zei: “ik hoor het al, hij heeft laryngomalacie”. Ze zei meteen dat we ons geen zorgen hoefden te maken. Onze zoon blijkt een milde vorm te hebben, waar hij in principe geen last van hoeft te hebben. Hoewel dat al een hele opluchting was, hadden we veel vragen. Hoe komt het? Kan het toch nog erger worden? Zijn er dingen waar we rekening mee moeten houden of waar we extra op moeten letten? Gaat het vanzelf weer over?

We kregen de patiëntenfolder van het AMC mee naar huis. In simpele taal stond daar alles in wat we wilden weten. De belangrijkste informatie, uit die folder, op een rij.

Wat is laryngomalacie?

Laryngomalacie betekent dat het strottenhoofd minder stevig is dan het zou moeten zijn. Het strottenhoofd (larynx) is betrokken bij de ademhaling, bescherming van de luchtpijp en het maken van geluid.

Wat zie en hoor je?

Bij de meeste kinderen met laryngomalacie is de ademhaling goed te horen. Het ademgeluid wordt harder bij inspanning zoals huilen, schreeuwen of voeding. Soms zie je de borstkast intrekken. Het kindje gebruikt dan veel kracht om voldoende lucht te krijgen. Bij rust neemt het ademgeluid vaak af.  Wanneer jonge kinderen een luchtweginfectie hebben, wordt het geluid meestal harder. Ze hebben dan alle energie nodig om adem te halen. Er is weinig kracht om te slikken, waardoor het kindje minder goed kan drinken.

Waarom een piepende ademhaling?

Het strottenhoofd is de meest nauwe plek in de luchtweg. Alle lucht voor de longen moet hier met grote snelheid doorheen. Hoe sneller de ademhaling, hoe sneller de luchtstroom in het strottenhoofd. Bij een kind met laryngomalacie is het strottenhoofd (of een gedeelte ervan) instabiel. Denk ter vergelijking aan een deur die op een kiertje open staat en bij tocht dichtslaat door de er doorheen stromende lucht.  Hetzelfde gebeurt in het strottenhoofd bij snelle ademteugen.

Wat is er aan te doen?

Naarmate een kindje groter groeit, wordt het strottenhoofd steviger en kan uiteindelijk de luchtstroom open blijven staan. Ruim 90% van kinderen met laryngomalacie groeit er binnen twee jaar overheen. Daarom wordt meestal een afwachtend beleid voorgesteld. Dit met regelmatige controles door de kinderarts, om de groei en de zuurstofwisseling in de gaten te houden. De KNO-arts, beoordeelt uiteindelijk of een operatie nodig is.

 

Wij hebben vorige week weer controle gehad bij de kinderarts. Alles gaat goed met onze kleine vent. Gelukkig! Het piepende geluid bij zijn ademhaling lijkt al minder te worden. Maar we zijn er inmiddels ook aan gewend en merken het zelf bijna niet meer op. Vaak staan we er pas bij stil als iemand anders ons vraagt waarom hij zo’n gek geluid maakt (en serieus zelfs vreemden in de supermarkt of bij de bushalte vragen ernaar!).

Hoewel het regelmatig schijnt voor te komen, had ik er nooit eerder van gehoord. Zijn jullie er bekend mee? Laat een reactie achter.

Muriël