Berichten

Ik heb er nog net geen abonnement, maar ik ben er regelmatig te vinden. Monkeytown, een indoor speelparadijs. En of de kinderen het een paradijs vinden. Zodra ik zeg dat we er heen gaan is het feest AAN!

Benieuwd hoe een ochtendje Monkeytown er echt uit ziet?

  • Bij binnenkomst moet je binnen no-time zorgen dat de jasjes en schoentjes uit zijn want het liefst rennen ze direct de ballenbak in.
  • Terwijl je de jasjes en schoentjes weer bij elkaar probeert te zoeken, moet je ook op zoek naar een tafeltje op een beetje strategische plek. Wel zo handig dat je de kids in de gaten kan houden en vanaf de speelplek ook een oogje kunt houden op je spullen.
  • Veel handiger is het natuurlijk als je een play-date hebt met vriendinnen en hun kids en je gewoon bij hun aan kunt schuiven.
  • Zo’n play-date klinkt leuk maar met kindjes onder de 4 jaar is dat niet veel meer dan allemaal los spelende kindjes, verspreid over de hele ruimte, met mama’s die hun best doen om een gesprek te voeren, onmogelijk want je luistert met een half oor omdat je toch je kind in de gaten wilt houden of je moet opspringen omdat je kind onderaan de glijbaan bungelt, vervolgens probeer je het gesprek weer op te pakken met ‘waar was ik ook alweer..’.
  • Oh ja, ergens tussendoor proberen we ook nog leuke kiekjes te schieten. Maar ook dat is eigenlijk onbegonnen werk.
  • Dus d gesprekken voeren we wel een keer met een borreltje en die foto´s komen wel een andere keer. Vandaag is het tijd voor de kindjes.
  • De cappuccino’s vliegen als warme broodjes over de toonbank.
  • De warme broodjes zelf trouwens ook, net als de patatjes, poffertjes en kannen ranja. Want hoe fijn is het om de kids uitgeput en met volle buikjes weer mee naar huis te kunnen nemen.
  • Kunnen ze thuis direct naar bed. Want stiekem is dat waarom al die ouders daar zitten met hun kinderen. Moe maken die handel 😉!
  • Zo eind van de ochtend, hoor je de één na de ander huilen. Niet omdat er iets ernstigs hoor, nee waarschijnlijk hebben ze hun teen gestoten aan een bal in de ballenbak of zijn ze head first van de glijbaan gestort.. wat niet helemaal de bedoeling was. Kortom, ze zijn MOE. Missie geslaagd.
  • Komt natuurlijk het moeilijkste van alles. Want hoe krijg je ze weer mee naar huis na een ochtend in dit speelparadijs. Daar zijn verschillende tactieken voor. Het ene kind loopt zonder problemen mee, de ander wordt gechanteerd met iets lekkers (super slecht maar vaak mijn tactiek) en soms moet het intens verdrietige mensje op de arm meegenomen worden. Gelukkig duurt het verdriet op die leeftijd niet heel lang. 
  • Eenmaal thuis liggen de kindjes uitgeteld op bed en mama gestrekt op de bank met Netflix aan.

Iedereen moe maar voldaan!

Lees ook Jody haar blog over de buitenspeeldag! of lees Sanne haar blog over peutersporten.


Muriël

Houten speelgoed vind ik toch altijd het mooist. Jammer genoeg vindt zoonlief de meest hysterische plastic dingen vaak het leukst…. Toch vind ik het leuk om wel wat mooie houten speelgoeditems te kopen voor hem. Al staat het alleen al zo leuk op zijn speeltafel.

Say cheese!

Bron

 

Wobbel board

Bron

 

Kinderwagen

Bron

 

Stapelen maar

Bron

 

Auto’s

Bron

 

Lees ook: DIY – Originele kinderhoek

 

DIY

Zelf speelgoed maken is natuurlijk ook heel leuk! Hierbij wat voorbeelden als je straks zelf de handen uit de mouwen wilt steken.

 

Blokken

Bron

 

Babygym

Bron

 

Spelletjes

Bron

 

Rammelaar

Bron

 

Olifant

 

Lees ook mijn DIY, Zo maak je de leukste knuffel zoo

Sanne

Vader en moedertje, brandweer, ambulance of winkeltje spelen. Noem maar op… ongeveer alle rollenspellen komen hier thuis voorbij. Met de fantasie van mijn dochter en haar nichtje zit het dus wel goed. En mijn zoontje die dartelt er rustig doorheen of krijgt soms ook een klein ‘rolletje’ toegewezen in het spel.

Lekker confronterend

Het hilarische is natuurlijk dat een groot gedeelte van het spel gebaseerd is op de werkelijkheid aangevuld met een beetje fantasie. Zo hoor ik regelmatig mezelf voorbij komen, met precies die uitspraken waar ik nou niet het meest trots op ben “nu goed luisteren, begrepen?” en dat uiteraard met dezelfde intonatie als waarop ik het zou zeggen. Oeps. Confronterend. Of ik hoor mijn nichtje tijdens het winkeltje spelen vragen om de bonuskaart. Hilarisch!

Knutselen maar

Meestal wordt het huis een klein beetje verbouwd om het helemaal af te maken. Daar is mijn hulp echt niet voor nodig. Creatief als ze zijn, regelen ze dit helemaal zelf met wat ze ook maar voor handen hebben.

Maar met mijn creatieve oog, een grote lege kartonnen doos en een klein beetje Pinterest heb ik d’r laatst een beetje geholpen, door een wasmachine te maken. Wat een uitvinding. Alle handdoeken, theedoeken en kleren die ze beneden kon vinden werden meteen ‘in de was’ gedaan. Blij dat ze was. Inmiddels is de wasmachine gesneuveld. Het nadeel van karton en fanatiek gebruik 😉. Dus helaas geen foto meer.

Maar ik heb de smaak wel te pakken, want ik heb geweldige ideeën gevonden op Pinterest die ik natuurlijk wil delen en zelf uit wil proberen…

De wasmachine

De keuken

Het koffiezetapparaat of de kassa… voor de fanatiekeling dat wel

De brandweerauto

En de unicorn mag natuurlijk niet ontbreken

Ik knutsel (en oefen 😉) nog even verder…

Lees ook: Oow nee, hij wordt twee!

Lees ook: De baby- en kinderdamertrends van 2018

Muriël

Iedere woensdag en vrijdag ben ik vrij en dan breng en haal ik mijn dochter van school. En iedere dag komt ze weer met dezelfde vraag. ‘Mag er iemand komen spelen?’ Zolang ik niks gepland heb of niet weg moet vind ik dat prima. Ik vind het ook wel leuk om te zien dat ze met veel verschillende kindjes speelt. Ze is een beetje allemansvriend. Vandaag was weer zo’n dag. Er kwam een vriendje bij ons spelen. We liepen met z’n allen naar huis toe. Ik maakte een broodje voor Lynn en haar vriendje en bracht mijn zoons naar bed. Na het eten speelden ze even op de trampoline, maar kwamen al snel naar binnen om een spelletje te spelen. Altijd leuk!

Groen is niet oké

Het werd het spel Max de Mepper. Lynn ging voor de gele poppetjes en haar vriendje voor de blauwe poppetjes om mee te spelen. Ik zette alle poppetjes op het spel en daarbij ook de groene poppetjes die nog over waren. Dat was achteraf een grote fout geweest. Ze begonnen met het spelletje en toevallig stonden de groene poppetjes voor haar vriendje zodat hij daar mee ging spelen. Nou daar was Lynn het dus niet mee eens. De laatste tijd kan ze nogal dramatisch zijn als het niet helemaal gaat zoals zij dat wil en dit was dus ook zo’n geval. Ineens wilde zij juist met de groene poppetjes spelen dus ze werd boos. Ik zei dat ze normaal moest doen en dat het toch niet uitmaakte met welke kleur je speelde. Als je maar plezier hebt samen. Helaas dacht zij daar toch anders over.

Ze werd alleen maar bozer en ging toch wat hysterisch doen. Uit ervaring weet ik helaas dat het niet veel zin heeft om rustig tegen haar te praten. Haar dingen uit te leggen. Het komt niet bij haar aan. Dan maar even op de gang om af te koelen. Dat maakte de boel nog erger. Op een gegeven moment kwam ze terug de kamer in en ging ze verder met schreeuwen en huilen en boos doen. Toen heb ik haar aangepakt. Ik heb haar bij de arm gepakt (nee, ik het niet geknepen of geslagen hoor) en ben goed boos op haar geworden en ja ook mijn stem even flink verheft. Dat is soms echt nodig om haar weer een beetje bij de les te krijgen. Haar vriendje ging naar buiten op de trampoline spelen en Lynn was binnen aan het afkoelen.

Daar waren de tranen

Ik dacht dat hij lekker op de trampoline aan het springen was, maar toen ik keek zat hij in een hoekje van de trampoline te huilen. Oh nee toch, heb ik dat gedaan? Hij was toch wel behoorlijk overstuur. Wat voelde ik me weer lullig. Ik maak gewoon een kind van iemand anders aan het huilen. Ik vroeg hem of hij moest huilen, omdat ik zo boos op Lynn werd. Ja dat was helaas de reden. Dus ik vroeg hem of zijn moeder nooit boos op hem werd. Nee zijn moeder werd nooit boos op hem. Ben je altijd heel lief dan? Vroeg ik. “ja, ik ben altijd lief” zei hij tegen mij. Toevallig wist ik dat dat niet helemaal waar was. Dus ik kon me niet voorstellen dat zijn moeder nooit boos op hem werd.

Ik heb hem geprobeerd gerust te stellen en uitgelegd dat ik wel eens boos ben op Lynn als ze heel vervelend is of totaal niet luistert, maar dat dat helemaal niet erg is. We zijn allemaal wel eens boos op elkaar. Soms is dat even nodig en daarna is alles weer goed en zijn we heel lief voor elkaar. Zijn verdriet werd niet minder en een ijsje hielp ook niet. Hij wilde naar huis toe, naar zijn mama. Dus ik met het schaamrood op mijn wangen zijn moeder opgebeld. We waren nog geen uur thuis.

Eind goed al goed

Toen zijn moeder aankwam vloog hij haar in de armen. Eindelijk werd hij rustig. Na een paar minuten was hij weer rustig en toen wilde hij wel een ijsje en ook nog even spelen met Lynn. Ik ben samen met zijn moeder in de tuin gaan zitten. Genieten van het weer. Wat bleek nou. De jongen had toch gelijk. Zijn moeder werd nooit boos op hem, dat kon ze niet! Geen wonder dat hij hier zo van schrok Hij kent zoiets helemaal niet. Gelukkig eindigde het allemaal goed en hebben ze nog de hele middag samen gespeeld zonder huilen of boos te zijn.

 

Wat heb ik me toch lullig gevoeld en dat doe ik nog steeds als ik er aan denk. Waarom moest juist mij dat weer overkomen?! Voortaan als er iemand komt spelen zal ik waarschijnlijk wat anders met zo’n situatie omgaan. Ik wil het niet nog een keer op mijn geweten hebben dat er een kind huilt door mijn toedoen.

Jody

 

 

 

Boekjes lezen is één van de favoriete bezigheden van mijn kleine man! Volgens mij erg leerzaam dus ik stimuleer het maar al te graag! Toen hij net geboren was kregen we van het consultatiebureau een flyer van BoekStart. Ergens in mijn achterhoofd heb ik dit wel onthouden maar tot voor kort heb ik hier nooit iets mee gedaan.

Op naar de bieb

De bibliotheek in Apeldoorn is super leuk ingericht voor kinderen. Er is een grote glijbaan om op de juiste verdieping te komen (de kinderafdeling) en daar heb je allerlei dieren, auto’s en huisjes om in en op te klimmen en natuurlijk veel kinderboeken.

We besloten een abonnement af te sluiten. Tot de leeftijd van twee jaar ontvangen de kindjes ook nog een leuk koffertje met daarin een paar boekjes! Daar kon hij meteen mee pronken. Naast het koffertje hebben we meteen wat boekjes meegenomen. Wel met dikke bladzijdes zodat hij rustig zelf de boekjes kan bekijken zonder dat er bladzijdes missen als we ze weer terug brengen! De flyer/tegoedbon had ik niet meer dus ook zonder kan je prima een abonnement afsluiten. Dit was geen probleem.

Wat houdt BoekStart in?

Op de site van BoekStart las ik dat het abonnement dat je afsluit van 0 tot 4 jaar gratis is voor kinderen. Alle bibliotheken in Nederland doen hier aan mee dus je kan overal terecht. Een abonnement bij de bieb saai? Helemaal niet! Ik moet eerlijk zeggen; het verbaasde me hoe leuk en trendy de bieb eruit ziet, en we zijn hierna al een paar keer terug gegaan om te spelen en wat nieuwe boeken te lenen!

Voorlezen is belangrijk

Lezen is heel erg goed voor de verbeeldingskracht en zorgt ervoor dat je kindje heerlijk weg kan dromen. Daarom is lezen voor het slapengaan ook zo leuk! Ook is het erg goed voor de ontwikkeling van de woordenschat, hoe meer woorden je kindje hoort, hoe meer hij/zij kan leren natuurlijk. Maar wanneer start je nou met voorlezen? Wij zijn begonnen toen Boris ongeveer 9 maanden oud was. Geen lange voorlees verhalen maar leuke korte verhaaltjes uit een kijkboekje.

Kinderboekenweek

3 t/m 14 oktober 2018 is het Kinderboekenweek. Dan zijn er bij veel bibliotheken activiteiten of voorleesmiddagen. Bij de boekenwinkels zijn leuke aanbiedingen en de NS heeft een ruilboeken event georganiseerd. Meer informatie kun je vinden op de site.

(Voor)lezen is dus helemaal niet saai maar gewoon super leuk! Hop hop, naar die bieb met die kleintjes en wel op tijd de boekjes weer inleveren hè!

Sanne

Na het delen van de foto van mijn kinderhoek op Instagram stroomden de berichtjes binnen. Hoe breed is het meubel? En het wandpaneel? Waar heb ik het behang gekocht? En het ronde prik-/magneetbord? Hoe dik is de plaat achter het tafeltje?

Daarom besloot ik een shoplog te schrijven over mijn kinderhoekje. En weet je wat het leuke is? Alles bij elkaar kostte de speelhoek nog geen € 100,-!

Ook zo’n set maken? Je hebt de volgende onderdelen nodig:

Voilà voor € 99,89 een nieuwe speelhoek! Succes! 😊

Nadia

 

Nadat Nova de vorige keer behoorlijk overstuur was toen ik hem op de peuterspeelzaal achterliet was ik benieuwd hoelang dat zo door zou gaan. Zelfs in groep 1 van de basisschool is de juf nog regelmatig kinderen aan het troosten die niet willen dat papa of mama weggaat. En regelmatig dezelfde kinderen. Als dit maar niet week in, week uit hetzelfde blijft bij Nova. Dan gaan het voor hem en voor mij hele zware ochtenden worden.

Eerst maar eens kijken hoe het afscheid de keren daarop zal gaan.

De tweede keer

We waren een week verder en het was tijd voor zijn tweede ochtend bij de peuterspeelzaal. Hij had het al precies in de gaten. Zijn jas moest weer aan en hij stopte zelf zijn knuffel in de tas, omdat ik dat vorige keer ook had gedaan. So far, so good. De tas moest natuurlijk op zijn rug. Samen met zijn zus Lynn liep hij naar school toe. Je kon echt merken dat hij er zin in had. Ja toen nog wel! En ja hoor, toen we in het lokaal van de peuterspeelzaal aankwamen was het weer precies zoals de week ervoor. Dikke tranen. Ik heb hem gauw een kus en een knuffel gegeven en ben er vandoor gegaan. Weer heb ik om de hoekje gestaan om naar het gehuil te luisteren. Ik zag dat de juf hem in de armen had en ze samen aan het rondlopen waren in het lokaal. Na een paar minuten hield het huilen op en kon ik weer met een gerust hart naar huis toe. Gelukkig was hij dit keer een stuk sneller over zijn verdriet heen dan de week ervoor. Dat gaat de goede kant op.

De derde ochtend

Hij ging nu voor de derde keer naar de peuterspeelzaal. Weer hetzelfde riedeltje als die weken ervoor. Knap eigenlijk dat het bij die kinderen al zo snel in hun systeem zit. Ze weten precies wat ze moeten doen na zo’n korte tijd. Daar stonden we voor het lokaal en het was drukker dan normaal. Gelijk zijn knuffel maar weer gegeven, want die zal Nova wel nodig hebben. Met zijn lievelingsknuffel in zijn hand kan hij alles toch wat beter aan. Hij was een beetje overrompeld door de drukte van de andere kinderen. Hij bleef heel dicht bij mij staan en keek naar alles wat er in het lokaal gebeurde. De juf ging de Playmobil pakken uit een andere kamer en vroeg of de kinderen met haar mee wilden lopen. Ze vroeg het ook aan Nova. En hoewel hij in zijn knuffel gedoken zat liep hij toch achter de juf aan met de rest mee. Ik kon zo weglopen. Geen gehuil of iets. Dat was een fijn gevoel zeg.

Dit gaat goed

De volgende ochtend had hij er weer iets meer moeite mee. Hij wilde me niet zo makkelijk loslaten. Dus ben ik maar samen met hem op de bank gaan zitten en de juf kwam er naast zitten met een boekje. Dat vond hij wel interessant. De juf pakte hem over en weer kon ik redelijk makkelijk weglopen. Iedere ochtend gaat het afscheid steeds wat beter. Hopelijk kan Nova mij over een paar weken met een lach op zijn gezicht uitzwaaien. Dat zou helemaal top zijn. Ook voor mijn gevoel.

In de middag kreeg ik een foto doorgestuurd van mijn moeder die Nova altijd ophaalt van de peuterspeelzaal. Hij had een mooie bakkersmuts op. Schijnbaar hebben ze lekker staan bakken daar, dus hij kreeg wat broodjes mee naar huis en een mooie muts. Hij straalde helemaal vertelde mijn moeder. Daardoor had hij zoveel bekijks. Er stopte zelfs een auto om naar die trotse jongen van ons te kijken.

De laatste keer voor de vakantie

Zijn laatste ochtend voor de zomervakantie. We waren aan de late kant dus we brachten eerst zijn zus naar haar klas en toen liep ik door met Nova. Zijn tas opgehangen en zijn jas uitgedaan. Dat gaat altijd met een beetje moeite omdat hij die op één of andere manier graag aan wil houden. Zijn knuffel had ik expres in de tas gelaten. Kijken of hij het dit keer zonder kon. We liepen samen het lokaal in. Dat begin blijft toch een beetje eng voor hem. Hij klampte zijn armpjes om mijn nek. Ik probeerde hem aan het spelen te krijgen, maar dat was nog iets te snel. De juf pakte hem over van mij zonder problemen. Ik gaf hem nog een dikke knuffel en een kus en samen met de juf ging hij mij uitzwaaien.

Nou ja, uitzwaaien is het niet geworden. Maar ik vond het al fijn dat ik dit keer niet weg hoefde te sluipen/rennen. Hij heeft me de hele tijd nagekeken tot ik uit het zicht was. Daarna is hij lekker gaan spelen en kreeg ik later op de ochtend nog een super schattig filmpje van mijn kleine schatje die leuk aan het dansen was.

Zo leuk om te zien dat hij zich daar goed vermaakt. Erg jammer dat er nu zo’n lange vakantie tussen zit. Ik ben bang dat het dan weer van voor af aan begint. Gelukkig weet ik nu ook dat hij zich snel op zijn gemak zal voelen daar.

En wat betreft Nova’s ontwikkeling? Sinds kort praat hij met twee woorden, hij praat ons vaak na en komt zelfs met woorden waarvan we niet wisten dat hij die kende. Of dat nou allemaal door de peuterspeelzaal komt dat weten we niet, maar om te horen hoe leuk hij het daar heeft en hoe lief hij daar is geeft ons wel de bevestiging dat dit zeker een goede keuze voor hem was.

We denken erover om hem nog een ochtend naar de peuterspeelzaal te brengen. Leuk voor hem, goed voor zijn ontwikkeling en dan heb ik ook even quality-time met de jongste. Dat zou ook leuk zijn!

Jody

 

In mijn vorige blog vertelde ik jullie over de zorgen die we hadden over zijn ontwikkeling. We weten dat je kinderen niet moet vergelijken, maar uiteindelijk komt er een punt dat je dat toch gaat doen. Zijn zus Lynn kletste namelijk op haar tweede al flink, dus vroegen we ons af waarom hij een jaar lang op alleen papa, mama en kaka bleef steken.

We hadden dus besloten om Nova naar de peuterspeelzaal te brengen. Hopelijk is hij daar anders dan thuis, anders kon de juf haar handen nog wel eens vol aan hem hebben. Want hij kan nogal snel van zich afslaan. Zijn zus Lynn moet het dan ook regelmatig ontgelden. Willen ze beide met het zelfde speelgoed spelen, dan kan zij rekenen op wat klappen op haar hoofd en een flinke ruk aan haar haar. Als hij boos op mij is omdat hij iets niet mag haalt hij ook snel uit. En altijd maar weer dat drinken op de grond gooien L. Om moe van te worden.

Peuterspeelzaal

Het was zover. Nova’s eerst ochtend op de peuterspeelzaal. Ik vond het allemaal best spannend. Hoe zou hij het vinden? En krijg ik het wel voor elkaar om hem daar achter te laten? Schreeuwt hij geen moord en brand als ik weg wil gaan? Zal hij lief zijn en goed luisteren?

Ik had mijn wekker expres wat eerder gezet dan normaal. Want waar ik normaal gesproken alleen hoefde te zorgen dat Lynn helemaal klaar was voor school had ik er nu nog één die aangekleed en al moest zijn om kwart over acht. De jongens, Nova en zijn broertje Joah, gingen op die dag altijd naar mijn moeder toe. Die kon ik dus in hun pyjama zo in de auto zetten. Dus nu op tijd eruit, aankleden, zijn haar doen en een broodje eten. Toen zijn jas aan en zijn rugtas om. Dat vond hij helemaal mooi, zijn zus Lynn deed dat ook iedere dag en nu mocht hij ook. Daar liepen ze samen, met hun rugtasjes om en er werden zelfs handjes vast gehouden. Wat zijn het toch een schatjes, smelt!

Afscheid nemen

Lynn liep mee naar de peuterspeelzaal, gaf hem een dikke knuffel en ging toen gauw naar haar eigen klas toe die twee deuren verderop zat. We kwamen binnen en er was nog niks aan de hand. Totdat de juf tegen hem begon te praten en haar armen voor hem opende. ‘Kom maar hier’ zei ze. Nou daar dacht Nova toch echt anders over. Hij kroop in mijn armen en zette het keihard op het huilen. Wat zielig zeg. Het is natuurlijk ook eng om ergens naartoe te gaan waar je niemand kent. Gelukkig kende ik zijn juf al van de tijd dat Lynn naar de kinderopvang ging en weet ik dat ze super leuk is met kinderen en vooral heel lief voor ze. Ik pakte snel zijn lievelingsknuffel erbij, hopelijk werd het verdriet hierdoor wat minder. Maar nee hoor, zelfs die kon het verdriet nu niet verzachten.

Ondanks dat hij het niet wilde gaf ik Nova aan de juf, want ik heb wel geleerd dat het echt het beste is om het afscheid zo kort mogelijk te houden en zo snel mogelijk weg te gaan. Anders maak je het alleen maar erger. Ik zei gedag en liep snel weg. Om het hoekje waar hij me niet kon zien bleef ik staan om te luisteren en te wachten totdat hij rustig werd. Verschrikkelijk om je kleine mannetje met zoveel verdriet te zien. Er bleef een andere moeder bij mij staan en die liep heel lief voor mij een paar keer terug om te kijken hoe het met Nova ging. Na ongeveer tien minuten was hij eindelijk gekalmeerd en kon ik met een gerust hart naar huis toe.

Een foto

In de loop van de ochtend kreeg ik een paar foto’s van de juf doorgestuurd. Het ging allemaal goed met hem en hij deed heel lief mee. Wat fijn zeg, en wat super dat ze tussendoor dus nog wat foto’s sturen. Een foto zegt meer dan duizend woorden.

De juf vertelde me dat hij lekker gespeeld had. Tijdens het buitenspelen zag hij Lynn nog op het andere schoolplein. Dat is natuurlijke hartstikke leuk en gelukkig vond hij het niet erg dat Lynn weer terug naar haar klas ging. Ze vertelde mij ook dat hij netjes fruit gepakt had om daarna weer op zijn stoeltje te gaan zitten. Dat doet hij thuis echt niet hoor! Hij had het heel goed gedaan voor een eerste dag. En het belangrijkste, hij vond het zelf erg leuk en wilde wel nog een keer naar “school” toe.

Dus uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Gelukkig maar. We hebben Nova een beetje onderschat. Buiten het “dramatische” afscheid was hij een schatje. Of het afscheid iedere keer zo “dramatisch” is en of het te merken is in zijn ontwikkeling dat hij naar de peuterspeelzaal gaat lees je in mijn volgende blog.

Jody

 

Toegegeven: ik hou van klagen! De lijstjes met klaagzang lezen vaak lekkerder weg dan een lijstje met zoetsappig gelul over hoe fantastisch het moederschap wel niet is, en bovendien ze zijn ook makkelijker om te schrijven. Toch ís moeder zijn wel echt fantastisch.

Schreef ik eerder al een blog waarin ik de veranderingen van onze gezinsvakanties ten opzichte van een vakantie als stelletje op de hak nam… Ik kan het toch ook niet laten een lijstje met positieve en fántastische vakantiemomentjes te delen.

  1. Met stip op 1: Je hoeft je buik niet meer de hele dag in te houden. Want, hallooooo je hebt een kind gehad!
  2. Stiekem zijn we allemaal een beetje kind. Al die activiteiten voor kids zijn stiekem ook erg leuk voor papa en mama.
  3. Je hebt meer vakantie voor je geld. Ga je op vakantie met kids, dan weet je zeker dat je dagen lekker vroeg beginnen.
  4. Wat is er mooier dan samen nieuwe herinneringen maken?
  5. Het geschater en gegil wanneer papa samen met kind speelt in het water!
  6. Je kids zijn normaal gesproken natuurlijk al de knapste en de leukste, maar op vakantie met glanzend haar en ietwat bruine teint al helemaal! Reden om volop mooie foto’s te maken.
  7. Je hebt de perfecte reden om excursies te skippen en de héle dag op je bedje bij het zwembad “te hangen”.

Nadia

Mijn zoons tweede verjaardag kwam er aan en na een fiasco van zijn eerste verjaardag moesten we voor dit jaar een andere oplossing vinden. Tijdens zijn eerste verjaardag was het zo druk (grote familie en vriendengroep) dat je je kont niet kon keren in huis. Mijn zoon was overstuur door alle drukte, mijn man en ik waren druk en gestrest en alle andere kinderen hadden nauwelijks ruimte om te spelen.

Het aantal personen op een verjaardag wordt alleen maar meer doordat er in het afgelopen jaar weer vijf baby’s in de vriendengroep geboren zijn. Die hadden dus ook speel/kruipruimte nodig. Onze zoon is in maart jarig en dan is het vaak te koud om het buiten te vieren, dus we moesten op zoek naar een alternatief.

Gymzaal huren

Dankzij mijn nicht kwam ik op het idee om een gymzaal te huren. Ik speurde het internet af en kwam erachter dat bijna iedere gymzaal gehuurd kan worden om te sporten of voor een kinderverjaardag. Alle spullen die niet achter slot en grendel staan mogen worden gebruikt. De prijs voor het huren van een gymzaal (in Apeldoorn) voor drie uurtjes ligt tussen de 40 en 70 euro. Een redelijke prijs voor wat rust in je hoofd én huis. Perfect voor Nova’s tweede verjaardag dus!

Voorbereiden

Een kwartier voor tijd mag je naar binnen om alles klaar te zetten. Leg matten neer, trek de touwen uit, pak wat ballen en een trampoline. Zet een bok neer met daaraan een glijbaan (loopplank) en je hebt de perfecte speeltuin voor kinderen. Wij hebben geen kind gehoord! Nou ja, eigenlijk werd er heel wat afgegild, maar het was absoluut gillen van plezier!

Complimenten

Van veel ouders kregen we een compliment over hoe goed het geregeld was en dat de kinderen zich super vermaakt hebben.

♥Het voordeel: geen zooi in huis en de kinderen hebben de tijd van hun leven.

♥Het nadeel: je moet goed van te voren bedenken wat je allemaal mee moet nemen. Anders moet je weer op en neer en dat is niet heel handig.

Waar moet je allemaal aan denken?

  • Maak het jezelf makkelijk en gebruik wegwerpborden en -bekers. Vergeet de roerstaafjes niet!
  • Neem vuilniszakken mee, na de verjaardag kan je alles zo de vuilniszak in schuiven.
  • Neem een bezem en een stoffer en blik mee. Zo kan je naderhand makkelijk de rotzooi opvegen.
  • Wordt er veel thee gedronken? Neem een waterkoker mee, theezakjes en suiker.
  • Zorg voor een thermoskan (of twee) met koffie en vergeet de koffiemelk niet.
  • Cupcakes zijn een stuk makkelijker dan taart. Geen gedoe met snijden, en makkelijk met de hand te eten.
  • Laat kinderen hun schoenen uit doen tijdens het spelen, dan hoef je achteraf geen schoenvegen weg te halen.
  • Neem wel wat poetsdoeken mee voor eventuele vlekken.
  • Neem tafelkleden mee, gooi ze over een bok en je hebt de perfecte plek voor de hapjes en het drinken.
  • Zorg voor voldoende drinken.

Wij vonden het in ieder geval top en de kinderen hebben zich super vermaakt. Voor ons echt iets om jaarlijks te doen.

Jody