Berichten

De kerstviering op school komt er weer aan. Je komt er nu niet meer onderuit. Je moet nu toch echt op het formulier voor de kerstviering in gaan vullen wat jij van plan bent om te maken.
Heb je even geen inspiratie? Hier de lekkerste en ook nog eens makkelijke hapjes voor een kerstviering.
Oké ze zijn niet allemaal even verantwoord, maar dat laat ik aan de andere moeders over ;-)

Met deze hapjes scoor je gegarandeerd punten bij de kids en het fijne is: ze zijn echt supersnel en gemakkelijk te maken!

Easy peasy Kaasstengels:

  • Bladerdeeg
  • Ei
  • Geraspte kaas
  • Zout en peper naar smaak toevoegen

Zet de oven op 200 graden en leg bakpapier op de bakplaat. Snij de bladerdeeg in reepjes (het liefst als ze nog niet volledig ontdooid zijn). Kluts de eidooier en smeer dit met een kwastje over het bladerdeeg. Gooi daarna de geraspte kaas er overheen en eventueel wat peper en zout. Zet het ongeveer een kwartiertje in de oven en voila! De lekkerste kaasstengels. Bron

 


Knakkerige worstenbroodjes:

  • Bladerdeeg
  • Ei
  • Cocktailworstjes

Zet de oven op 200 graden en leg bakpapier op de bakplaat. Snij het ontdooide bladerdeeg schuin doormidden, leg er een cocktailworstje op en rol het bladerdeeg eromheen. Kluts de eidooier en smeer dit over de bladerdeeg heen. Zet het ongeveer een kwartiertje in de oven en je hebt heerlijke homemade worstenbroodjes. Bron

 

Cup of kwark:

  • Pak kwarktaartmix
  • De benodigde ingrediënten voor de kwarktaart
  • Plastic bekertjes
  • Aardbei

Maak de kwark van de kwarktaart zoals op de verpakking staat. Je kan de kwark eventueel een leuk kleurtjes geven met kleurstof. Giet het in de bekertjes en zet het in de koelkast voor 2 uurtjes. Als je het leuk vindt kan je de bodem van de kwarktaart maken en deze over de bekertjes kruimelen en/of stukjes aardbei erboven op leggen. Bron

 

Sweet marsmallow:

  • Marsmallows
  • Chocola
  • (IJs)stokjes
  • Zuurstokken of ander lekkers om te versieren

Sla de zuurstokken in kleine stukjes of als je ander snoepgoed hebt maak het dan klein.
Prik de marsmallow op een stokje en smelt de chocola. Doop de marsmallow in de chocola en daarna in het snoepgoed. Zorg dat je het ergens neer kan leggen om te drogen. Bron

 

Waterige kerstbomen:

  • Watermeloen
  • Decoratie stiften

Snij de watermeloen doormidden, daarna in plakken en als volgt in vieren. (Je kan ook een uitsteekvorm gebruiken) Snij met een mesje de stammetjes uit de schil. Versier de kerstbomen met de decoratie stiften. Bron

En wat voor hapjes hebben jullie met de kerstviering gemaakt? We hebben nog heel wat kerstvieringen te gaan op school, dus ik ben altijd op zoek naar inspiratie.

Lees ook onze kerstblog van vorig jaar.

Jody

Iedere woensdag en vrijdag ben ik vrij en dan breng en haal ik mijn dochter van school. En iedere dag komt ze weer met dezelfde vraag. ‘Mag er iemand komen spelen?’ Zolang ik niks gepland heb of niet weg moet vind ik dat prima. Ik vind het ook wel leuk om te zien dat ze met veel verschillende kindjes speelt. Ze is een beetje allemansvriend. Vandaag was weer zo’n dag. Er kwam een vriendje bij ons spelen. We liepen met z’n allen naar huis toe. Ik maakte een broodje voor Lynn en haar vriendje en bracht mijn zoons naar bed. Na het eten speelden ze even op de trampoline, maar kwamen al snel naar binnen om een spelletje te spelen. Altijd leuk!

Groen is niet oké

Het werd het spel Max de Mepper. Lynn ging voor de gele poppetjes en haar vriendje voor de blauwe poppetjes om mee te spelen. Ik zette alle poppetjes op het spel en daarbij ook de groene poppetjes die nog over waren. Dat was achteraf een grote fout geweest. Ze begonnen met het spelletje en toevallig stonden de groene poppetjes voor haar vriendje zodat hij daar mee ging spelen. Nou daar was Lynn het dus niet mee eens. De laatste tijd kan ze nogal dramatisch zijn als het niet helemaal gaat zoals zij dat wil en dit was dus ook zo’n geval. Ineens wilde zij juist met de groene poppetjes spelen dus ze werd boos. Ik zei dat ze normaal moest doen en dat het toch niet uitmaakte met welke kleur je speelde. Als je maar plezier hebt samen. Helaas dacht zij daar toch anders over.

Ze werd alleen maar bozer en ging toch wat hysterisch doen. Uit ervaring weet ik helaas dat het niet veel zin heeft om rustig tegen haar te praten. Haar dingen uit te leggen. Het komt niet bij haar aan. Dan maar even op de gang om af te koelen. Dat maakte de boel nog erger. Op een gegeven moment kwam ze terug de kamer in en ging ze verder met schreeuwen en huilen en boos doen. Toen heb ik haar aangepakt. Ik heb haar bij de arm gepakt (nee, ik het niet geknepen of geslagen hoor) en ben goed boos op haar geworden en ja ook mijn stem even flink verheft. Dat is soms echt nodig om haar weer een beetje bij de les te krijgen. Haar vriendje ging naar buiten op de trampoline spelen en Lynn was binnen aan het afkoelen.

Daar waren de tranen

Ik dacht dat hij lekker op de trampoline aan het springen was, maar toen ik keek zat hij in een hoekje van de trampoline te huilen. Oh nee toch, heb ik dat gedaan? Hij was toch wel behoorlijk overstuur. Wat voelde ik me weer lullig. Ik maak gewoon een kind van iemand anders aan het huilen. Ik vroeg hem of hij moest huilen, omdat ik zo boos op Lynn werd. Ja dat was helaas de reden. Dus ik vroeg hem of zijn moeder nooit boos op hem werd. Nee zijn moeder werd nooit boos op hem. Ben je altijd heel lief dan? Vroeg ik. “ja, ik ben altijd lief” zei hij tegen mij. Toevallig wist ik dat dat niet helemaal waar was. Dus ik kon me niet voorstellen dat zijn moeder nooit boos op hem werd.

Ik heb hem geprobeerd gerust te stellen en uitgelegd dat ik wel eens boos ben op Lynn als ze heel vervelend is of totaal niet luistert, maar dat dat helemaal niet erg is. We zijn allemaal wel eens boos op elkaar. Soms is dat even nodig en daarna is alles weer goed en zijn we heel lief voor elkaar. Zijn verdriet werd niet minder en een ijsje hielp ook niet. Hij wilde naar huis toe, naar zijn mama. Dus ik met het schaamrood op mijn wangen zijn moeder opgebeld. We waren nog geen uur thuis.

Eind goed al goed

Toen zijn moeder aankwam vloog hij haar in de armen. Eindelijk werd hij rustig. Na een paar minuten was hij weer rustig en toen wilde hij wel een ijsje en ook nog even spelen met Lynn. Ik ben samen met zijn moeder in de tuin gaan zitten. Genieten van het weer. Wat bleek nou. De jongen had toch gelijk. Zijn moeder werd nooit boos op hem, dat kon ze niet! Geen wonder dat hij hier zo van schrok Hij kent zoiets helemaal niet. Gelukkig eindigde het allemaal goed en hebben ze nog de hele middag samen gespeeld zonder huilen of boos te zijn.

 

Wat heb ik me toch lullig gevoeld en dat doe ik nog steeds als ik er aan denk. Waarom moest juist mij dat weer overkomen?! Voortaan als er iemand komt spelen zal ik waarschijnlijk wat anders met zo’n situatie omgaan. Ik wil het niet nog een keer op mijn geweten hebben dat er een kind huilt door mijn toedoen.

Jody

 

 

 

Nadat Nova de vorige keer behoorlijk overstuur was toen ik hem op de peuterspeelzaal achterliet was ik benieuwd hoelang dat zo door zou gaan. Zelfs in groep 1 van de basisschool is de juf nog regelmatig kinderen aan het troosten die niet willen dat papa of mama weggaat. En regelmatig dezelfde kinderen. Als dit maar niet week in, week uit hetzelfde blijft bij Nova. Dan gaan het voor hem en voor mij hele zware ochtenden worden.

Eerst maar eens kijken hoe het afscheid de keren daarop zal gaan.

De tweede keer

We waren een week verder en het was tijd voor zijn tweede ochtend bij de peuterspeelzaal. Hij had het al precies in de gaten. Zijn jas moest weer aan en hij stopte zelf zijn knuffel in de tas, omdat ik dat vorige keer ook had gedaan. So far, so good. De tas moest natuurlijk op zijn rug. Samen met zijn zus Lynn liep hij naar school toe. Je kon echt merken dat hij er zin in had. Ja toen nog wel! En ja hoor, toen we in het lokaal van de peuterspeelzaal aankwamen was het weer precies zoals de week ervoor. Dikke tranen. Ik heb hem gauw een kus en een knuffel gegeven en ben er vandoor gegaan. Weer heb ik om de hoekje gestaan om naar het gehuil te luisteren. Ik zag dat de juf hem in de armen had en ze samen aan het rondlopen waren in het lokaal. Na een paar minuten hield het huilen op en kon ik weer met een gerust hart naar huis toe. Gelukkig was hij dit keer een stuk sneller over zijn verdriet heen dan de week ervoor. Dat gaat de goede kant op.

De derde ochtend

Hij ging nu voor de derde keer naar de peuterspeelzaal. Weer hetzelfde riedeltje als die weken ervoor. Knap eigenlijk dat het bij die kinderen al zo snel in hun systeem zit. Ze weten precies wat ze moeten doen na zo’n korte tijd. Daar stonden we voor het lokaal en het was drukker dan normaal. Gelijk zijn knuffel maar weer gegeven, want die zal Nova wel nodig hebben. Met zijn lievelingsknuffel in zijn hand kan hij alles toch wat beter aan. Hij was een beetje overrompeld door de drukte van de andere kinderen. Hij bleef heel dicht bij mij staan en keek naar alles wat er in het lokaal gebeurde. De juf ging de Playmobil pakken uit een andere kamer en vroeg of de kinderen met haar mee wilden lopen. Ze vroeg het ook aan Nova. En hoewel hij in zijn knuffel gedoken zat liep hij toch achter de juf aan met de rest mee. Ik kon zo weglopen. Geen gehuil of iets. Dat was een fijn gevoel zeg.

Dit gaat goed

De volgende ochtend had hij er weer iets meer moeite mee. Hij wilde me niet zo makkelijk loslaten. Dus ben ik maar samen met hem op de bank gaan zitten en de juf kwam er naast zitten met een boekje. Dat vond hij wel interessant. De juf pakte hem over en weer kon ik redelijk makkelijk weglopen. Iedere ochtend gaat het afscheid steeds wat beter. Hopelijk kan Nova mij over een paar weken met een lach op zijn gezicht uitzwaaien. Dat zou helemaal top zijn. Ook voor mijn gevoel.

In de middag kreeg ik een foto doorgestuurd van mijn moeder die Nova altijd ophaalt van de peuterspeelzaal. Hij had een mooie bakkersmuts op. Schijnbaar hebben ze lekker staan bakken daar, dus hij kreeg wat broodjes mee naar huis en een mooie muts. Hij straalde helemaal vertelde mijn moeder. Daardoor had hij zoveel bekijks. Er stopte zelfs een auto om naar die trotse jongen van ons te kijken.

De laatste keer voor de vakantie

Zijn laatste ochtend voor de zomervakantie. We waren aan de late kant dus we brachten eerst zijn zus naar haar klas en toen liep ik door met Nova. Zijn tas opgehangen en zijn jas uitgedaan. Dat gaat altijd met een beetje moeite omdat hij die op één of andere manier graag aan wil houden. Zijn knuffel had ik expres in de tas gelaten. Kijken of hij het dit keer zonder kon. We liepen samen het lokaal in. Dat begin blijft toch een beetje eng voor hem. Hij klampte zijn armpjes om mijn nek. Ik probeerde hem aan het spelen te krijgen, maar dat was nog iets te snel. De juf pakte hem over van mij zonder problemen. Ik gaf hem nog een dikke knuffel en een kus en samen met de juf ging hij mij uitzwaaien.

Nou ja, uitzwaaien is het niet geworden. Maar ik vond het al fijn dat ik dit keer niet weg hoefde te sluipen/rennen. Hij heeft me de hele tijd nagekeken tot ik uit het zicht was. Daarna is hij lekker gaan spelen en kreeg ik later op de ochtend nog een super schattig filmpje van mijn kleine schatje die leuk aan het dansen was.

Zo leuk om te zien dat hij zich daar goed vermaakt. Erg jammer dat er nu zo’n lange vakantie tussen zit. Ik ben bang dat het dan weer van voor af aan begint. Gelukkig weet ik nu ook dat hij zich snel op zijn gemak zal voelen daar.

En wat betreft Nova’s ontwikkeling? Sinds kort praat hij met twee woorden, hij praat ons vaak na en komt zelfs met woorden waarvan we niet wisten dat hij die kende. Of dat nou allemaal door de peuterspeelzaal komt dat weten we niet, maar om te horen hoe leuk hij het daar heeft en hoe lief hij daar is geeft ons wel de bevestiging dat dit zeker een goede keuze voor hem was.

We denken erover om hem nog een ochtend naar de peuterspeelzaal te brengen. Leuk voor hem, goed voor zijn ontwikkeling en dan heb ik ook even quality-time met de jongste. Dat zou ook leuk zijn!

Jody

 

In mijn vorige blog vertelde ik jullie over de zorgen die we hadden over zijn ontwikkeling. We weten dat je kinderen niet moet vergelijken, maar uiteindelijk komt er een punt dat je dat toch gaat doen. Zijn zus Lynn kletste namelijk op haar tweede al flink, dus vroegen we ons af waarom hij een jaar lang op alleen papa, mama en kaka bleef steken.

We hadden dus besloten om Nova naar de peuterspeelzaal te brengen. Hopelijk is hij daar anders dan thuis, anders kon de juf haar handen nog wel eens vol aan hem hebben. Want hij kan nogal snel van zich afslaan. Zijn zus Lynn moet het dan ook regelmatig ontgelden. Willen ze beide met het zelfde speelgoed spelen, dan kan zij rekenen op wat klappen op haar hoofd en een flinke ruk aan haar haar. Als hij boos op mij is omdat hij iets niet mag haalt hij ook snel uit. En altijd maar weer dat drinken op de grond gooien L. Om moe van te worden.

Peuterspeelzaal

Het was zover. Nova’s eerst ochtend op de peuterspeelzaal. Ik vond het allemaal best spannend. Hoe zou hij het vinden? En krijg ik het wel voor elkaar om hem daar achter te laten? Schreeuwt hij geen moord en brand als ik weg wil gaan? Zal hij lief zijn en goed luisteren?

Ik had mijn wekker expres wat eerder gezet dan normaal. Want waar ik normaal gesproken alleen hoefde te zorgen dat Lynn helemaal klaar was voor school had ik er nu nog één die aangekleed en al moest zijn om kwart over acht. De jongens, Nova en zijn broertje Joah, gingen op die dag altijd naar mijn moeder toe. Die kon ik dus in hun pyjama zo in de auto zetten. Dus nu op tijd eruit, aankleden, zijn haar doen en een broodje eten. Toen zijn jas aan en zijn rugtas om. Dat vond hij helemaal mooi, zijn zus Lynn deed dat ook iedere dag en nu mocht hij ook. Daar liepen ze samen, met hun rugtasjes om en er werden zelfs handjes vast gehouden. Wat zijn het toch een schatjes, smelt!

Afscheid nemen

Lynn liep mee naar de peuterspeelzaal, gaf hem een dikke knuffel en ging toen gauw naar haar eigen klas toe die twee deuren verderop zat. We kwamen binnen en er was nog niks aan de hand. Totdat de juf tegen hem begon te praten en haar armen voor hem opende. ‘Kom maar hier’ zei ze. Nou daar dacht Nova toch echt anders over. Hij kroop in mijn armen en zette het keihard op het huilen. Wat zielig zeg. Het is natuurlijk ook eng om ergens naartoe te gaan waar je niemand kent. Gelukkig kende ik zijn juf al van de tijd dat Lynn naar de kinderopvang ging en weet ik dat ze super leuk is met kinderen en vooral heel lief voor ze. Ik pakte snel zijn lievelingsknuffel erbij, hopelijk werd het verdriet hierdoor wat minder. Maar nee hoor, zelfs die kon het verdriet nu niet verzachten.

Ondanks dat hij het niet wilde gaf ik Nova aan de juf, want ik heb wel geleerd dat het echt het beste is om het afscheid zo kort mogelijk te houden en zo snel mogelijk weg te gaan. Anders maak je het alleen maar erger. Ik zei gedag en liep snel weg. Om het hoekje waar hij me niet kon zien bleef ik staan om te luisteren en te wachten totdat hij rustig werd. Verschrikkelijk om je kleine mannetje met zoveel verdriet te zien. Er bleef een andere moeder bij mij staan en die liep heel lief voor mij een paar keer terug om te kijken hoe het met Nova ging. Na ongeveer tien minuten was hij eindelijk gekalmeerd en kon ik met een gerust hart naar huis toe.

Een foto

In de loop van de ochtend kreeg ik een paar foto’s van de juf doorgestuurd. Het ging allemaal goed met hem en hij deed heel lief mee. Wat fijn zeg, en wat super dat ze tussendoor dus nog wat foto’s sturen. Een foto zegt meer dan duizend woorden.

De juf vertelde me dat hij lekker gespeeld had. Tijdens het buitenspelen zag hij Lynn nog op het andere schoolplein. Dat is natuurlijke hartstikke leuk en gelukkig vond hij het niet erg dat Lynn weer terug naar haar klas ging. Ze vertelde mij ook dat hij netjes fruit gepakt had om daarna weer op zijn stoeltje te gaan zitten. Dat doet hij thuis echt niet hoor! Hij had het heel goed gedaan voor een eerste dag. En het belangrijkste, hij vond het zelf erg leuk en wilde wel nog een keer naar “school” toe.

Dus uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Gelukkig maar. We hebben Nova een beetje onderschat. Buiten het “dramatische” afscheid was hij een schatje. Of het afscheid iedere keer zo “dramatisch” is en of het te merken is in zijn ontwikkeling dat hij naar de peuterspeelzaal gaat lees je in mijn volgende blog.

Jody

 

Dit is mijn ode aan de juffen (van mijn dochter) en meesters van de basisschool. Waar ik soms moeite heb om het te managen met drie kleine kinderen, doen zij het zonder probleem met minimaal twintig kinderen die constant om hun aandacht vragen. Wij ouders kunnen denk ik veel van ze leren!

Dus bij deze voor alle juffen en meesters.

Hoe doen jullie dat toch?

  • Ik krijg het al niet voor elkaar om twee kinderen naar mij te laten luisteren, en jij krijgt twintig kinderen muisstil met de volle aandacht voor jou!
  • Aankleden is thuis vaak een ware strijd. Mijn dochter zeurt altijd dat ze haar shirt niet uit krijgt (lukt haar trouwens prima, als haar hoofd er naar staat). Sokken moet ik ook voor haar aan doen. Maar als ze op school gaat gymmen doet ze alles alleen, zonder hulp! Oké, soms eindigt een shirt of een paar schoenen verkeerd om, maar ze doet het allemaal zelf.
  • Ze vinden het helemaal geweldig als ze het hulpje in de klas mogen zijn. Een hele dag de juf helpen met alles, dus ook met opruimen. Ik heb het thuis ook geprobeerd, maar nee hoor ze moet er niet aan denken om thuis het hulpje te zijn. Kan ik het toch weer allemaal alleen doen.
  • Melk is nou niet echt favoriet bij mijn dochter en als ze het überhaupt al helemaal op drinkt duurt het vaak een uur. Maar op school onder het toeziend oog van de juf gaat de beker melk inclusief een broodje altijd op en dat binnen een half uur. Chapeau!!
  • Het geduld wat jullie hebben met al die kinderen die non-stop je aandacht willen en alles aan je vragen. Je hebt geen moment rust en blijft geduldig. Ikzelf daarentegen ben soms iets sneller aan het eind van mijn Latijn dan mij lief is.
  • Is mijn dochter bij jullie in de buurt dan is ze een engeltje. Het zogezegde “liefste meisje uit de klas” en erg behulpzaam. Thuis verandert ze op één of andere manier vaak in een dramaqueen met maar één doel: overal tegen ingaan en vooral niet doen wat je gezegd wordt.
  • Waar ze thuis vaak liever lui dan moe was, willen ze in de klas wel zoveel mogelijk zelf doen. Dat neemt ze ook mee naar huis, waardoor ze thuis ook steeds meer zelf wil doen.
  • Waar ik soms vergeet met wie van mijn kinderen ik iets heb meegemaakt, weten jullie alles te vertellen over mijn dochter en de twintig andere kinderen in de klas.
  • Thuis doe ik mijn best om met mijn dochter te oefenen met letters en cijfers. Maar mijn dochter is zo snel afgeleid dat ze alweer bezig is met wat anders voordat we goed en wel begonnen zijn. Bij jullie in de klas doet ze juist goed mee en wil ze het ook graag leren.
  • Alle kinderen voelen zich op hun gemak en veilig bij jullie in de klas. Als een kind verdrietig is omdat papa en/of mama weggaat zijn jullie de aangewezen personen om ze te troosten. In no time zijn ze hun verdriet vergeten.

Dus bij deze lieve juffen van mijn dochter. Dankjewel dat jullie mijn dochter en haar klasgenootjes zo goed opvangen. Erop letten dat ze (meestal) goed alles opeten. Ervoor zorgen dat ze zich veilig en op hun gemak voelen. Dat jullie ze zo motiveren om nieuwe dingen te leren en alle creativiteit uit ze krijgen.

Ondanks dat ik het soms jammer vind dat mijn dochter minder thuis is. Ben ik erg blij dat ze bij jullie in de klas zit in die tijd.

Dankjewel voor alles!

Jody

Toen Boris bijna 1 werd wilde ik op het kinderdagverblijf even overleggen wanneer hij kon trakteren (ik had dus al gehoord dat het gebruikelijk is om even te overleggen). Zelfverzekerd met mijn idee maakte ik me totaal geen zorgen om het fenomeen trakteren.

MIS!

Ik kreeg meteen een kruisverhoor over wat Boris wilde gaan trakteren. Want dit moest natuurlijk wel gezond zijn! Toen ik mijn paniekaanval weer te boven was ben ik de hele avond op Pinterest gaan zoeken naar een nieuw idee. Want mijn idee, lange vingers met een vingerpoppetje er overheen, is niet gezond. ’s Ochtends super leuke fruit spiesjes maken gaat me te ver, daar heb ik echt geen tijd voor.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor rozijntjes in een doosje met daarop mijn zoons lievelingsfiguur Elmo! Dit dan in een zakje met gepofte rijst snoepjes erbij. Ook dit is niet gezond maar gezonde traktaties, die zijn gewoon stom! Bij een verjaardag hoort gewoon iets lekkers. Want wat hebben die kinderen nou aan elke keer een mandarijn met oren (die de kleine kinderen niet eens zelf kunnen schoonmaken en opeten).

Afschaffen?

Zou het niet veel makkelijker zijn om het gewoon af te schaffen? Want waar komt de traditie om te trakteren eigenlijk vandaan? Volgens wrmmagazine is deze traditie ontstaan uit bijgeloof. Iemand die verjaart zou de hele dag gul en hartelijk moeten zijn, omdat dat een positieve invloed heeft op het jaar dat komen gaat. Zijn we dan niet een beetje aan het overdrijven met z’n allen om het elk jaar mooier, duurder en groter te maken?
Maar goed, of ik het nou stiekem onzin vind of niet, je kind zonder traktatie naar het kinderdagverblijf sturen, dat doe je toch ook niet. Daarom ging ik (voor mezelf en voor jullie) alvast op zoek naar leuke en originele kindertraktaties. Niet kant en klaar helaas, dus we moeten maar gewoon tijd vrij maken om toch wat leuks te maken!

Gezonde traktaties ;)

Bron: 1 2 3

Ongezonde traktaties :D

Bron: 4 5 6

Succes dames!

Hebben jullie nog leuke ideeën? Ik hoor ze graag.

Sanne

 

 

‘Vier! De Edukans survivalgids voor nieuwe basisschoolouders’ is een gratis tijdschrift geproduceerd door Edukans, in samenwerking met Sofie van den Enk en Bracha van Doesburg.
Het tijdschrift staat vol met tips van ouders en pedagogen over onderwerpen waar de meeste ouders tegenaan lopen. Er staan ook een aantal leuke blunders in van bekende vaders en moeders. Leuke en handige weetjes en de verschillen van het onderwijs in Nederland met dat van ontwikkelingslanden.

Wat is Edukans?

Edukans is dé ontwikkelingsorganisatie voor onderwijs.
Wereldwijd gaan er 263 miljoen kinderen en jongeren niet naar school of ze stoppen vroegtijdig. De achterstand die ze daardoor oplopen kunnen ze de rest van hun leven niet meer inhalen. Edukans werkt iedere dag aan het best mogelijke onderwijs in ontwikkelingslanden. Onderwezen worden door kundige leerkrachten op veilige scholen en het mogelijk maken van vakopleidingen voor jongeren die leiden tot een betaalde baan. Want door onderwijs ontwikkelen kinderen de vaardigheden waarmee ze aan een goede toekomst kunnen bouwen.

De grootste verandering sinds je kraamtijd

Als jouw kind naar de basisschool gaat komt je leven in het teken te staan van tienminutengesprekken, veel knutselwerkjes en schoolpleinpraat. Het tijdschrift is gemaakt om ouders wegwijs te maken in die eerste spannende tijd. Het tijdschrift staat vol met handige en leuke weetjes. Bijvoorbeeld: wat je beter niet op brood kan doen en dat kinderen vaak weer uitgehuild zijn voordat je het schoolplein verlaat.
Mijn dochter vind bijvoorbeeld kaas heerlijk, alleen niet als het al vier uur in haar broodtrommel ligt te zweten. En zoals ook te lezen is in mijn blog “naar de basisschool” was ze tijdens het wennen op school iedere dag in tranen. Tegen de tijd dat we buiten voor het raam stonden te zwaaien was zij al aan het spelen.

In het tijdschrift wordt door pedagoge Eva uitgelegd waarom kinderen soms zo weinig vertellen over hun schooldag en hoe je dit kan prikkelen. Een juf vertelt wat je eraan kunt doen als je kind de juf of meester niet leuk vindt. Eén van de tips die ze geeft is: uitspreken, want zij hebben het ook niet altijd door. Orthopedagoog Mariëlle vertelt waarom kinderen soms zo dramatisch of verdrietig kunnen zijn en geeft tips. En bij al deze punten staat een ervaring van een ouder vermeld. Verder staan er nog leuke blunders in die je weer de bevestiging geven dat geen enkele ouder perfect is. En niet te vergeten: er staat informatie in over de verschillen in onderwijs tussen Nederland en ontwikkelingslanden. Hoe kinderen in ontwikkelingslanden naar school gaan (als ze naar school gaan), wat ze doen op een schooldag, wat ze eten en wat hun toekomstdroom is. Erg interessant!

Aanrader

Kortom een aanrader om te lezen. Niet alle problemen waar je als ouders tegenaan loopt staan erin vermeld en sommige dingen zul je al wel weten. Maar er staat veel nuttige informatie in waarmee je samen met je kind een goede start van het schooljaar kan maken. Leuke blunders die laten zien dat niemand perfect is (gelukkig maar). Bovendien is het magazine een eye-opener dat de kinderen hier in Nederland een luxe-positie hebben wat betreft onderwijs. Het tijdschrift is gratis te bestellen via Edukans. Verzending is eveneens kosteloos. Om toch bij te dragen aan de verzendkosten en aan beter onderwijs in ontwikkelingslanden kun je via de site een vrijwillige bijdrage doen.

Jody

Je kleintje is opeens niet meer zo klein. Bijna vier jaar en de basisschool komt steeds dichterbij. Bij ons kon je goed merken dat onze dochter er ook echt aan toe was. Het was al een tijdje, laten we zeggen, minder gezellig thuis. Er zaten dagen bij dat ik niet kon wachten tot het zover was. Zo tegendraads en eigenwijs als ze was. Heerlijk zo’n eigen willetje, maar liever niet als ik haar aan het opvoeden ben ;).

Ze wilde ook niet meer naar de kinderopvang. Het was niet meer leuk volgens haar. Dat was ook niet gek, want langzaamaan gingen al haar vriendjes en vriendinnetjes naar de basisschool toe. Ze was ineens de oudste met allemaal kleine kinderen om haar heen. Toe aan een nieuwe uitdaging.

Wennen op school

Vlak voordat ze vier werd mocht ze gaan wennen op school. Een paar ochtenden in de week. Wat was dat spannend voor haar (en ook voor ons als ouders!). Daar ging ze dan, met haar tasje gevuld met drinken en fruit. Ze was zo zenuwachtig dat ze niet wilde slapen en de volgende ochtend kreeg ze geen hap door haar keel omdat ze zich niet lekker voelde. We liepen samen met haar mee naar school, het lokaal in, op zoek naar de stoel met haar naam erop. Ze moest huilen en wilde ons niet loslaten toen wij weg wilden gaan. Dan breekt je hart. Je wilt je kind nooit verdrietig zien en het liefst blijf je bij ze om ze te troosten.

De eerste keer bleven we daarom ook langer. Iedere keer bleef ze huilen, terwijl ze school zo leuk vond! De juf gaf aan dat we het beste gewoon snel weg konden gaan, omdat het anders steeds moeilijker wordt. En ze had gelijk. Ik zag het bij mijn dochter en bij de andere kinderen in de klas. De juffen en meesters weten heel goed hoe ze een kind moeten afleiden/troosten en voordat je het schoolplein af bent is je kind al lekker aan het spelen in de klas.

De basisschool

Een paar dagen voor haar verjaardag zei mijn dochter tegen mij: “als ik vier word ga ik niet meer huilen”. En daar was geen woord aan gelogen. Wat een stoere meid zeg! Ons kleine meisje was ineens een hele grote meid en ging alle dagen naar school. Dit vond ik een grote stap in ons leven. Je zit thuis zonder haar, dat is wennen.

Als ik haar van school haal is ze zo blij. School vindt ze super, maar om weer thuis te zijn bij ons vindt ze ook heerlijk. Op weg naar huis vraag ik haar altijd wat ze gedaan heeft. Haar antwoord: gespeeld, gegeten, gedronken en de rest weet ze niet meer.

♥Tip! Als jouw kind ook zo kortaf is over school, ga dan naar de informatie-avond van school. Dan kom je erachter dat ze de kinderen spelenderwijs veel leren. Zo kwam ik erachter dat ze iedere week een letter leren met woorden die daarbij horen. Je kan concrete vragen stellen aan je kind en dan zullen ze (meestal) meer gaan vertellen over hun dag.

Waar moet je aan denken?

Op de eerste dag kregen wij een schoolgids en -kalender mee naar huis. Heel handig, zo ben je gelijk op de hoogte van alle vrije en bijzondere dagen op school. Er staat alleen niet in vermeld wat je kind allemaal nodig heeft voor school. En dat is nogal wat! Omdat je als ouders al druk genoeg bent, hieronder een lijst met spullen die je kind nodig zal hebben. Dan hoef je er zelf niet meer over na te denken.

#1 Knuffel

Aan het begin is het voor kinderen erg spannend en kan hun vertrouwde knuffel geborgenheid bieden.

#2 Rugzak

Om alle spullen in mee te nemen.

#3 Twee bekers

Één voor de ochtend en de ander voor de middag (dit geldt vooral als de school werkt met een continu-rooster).
♥Tip! De bekers staan niet gekoeld, dus melk kun je het beste meegeven voor de ochtend.
♥Tip! Kies beleg wat na een paar uur uit de koeling nog steeds lekker smaakt.

#4 Placemat of schone doek

Dit is wel zo hygiënisch, ze eten namelijk aan de tafels waar ze ook aan spelen. De kruimels kunnen ze zo makkelijk in één keer weggooien.

#5 Naamstickers

Te koop via goedgemerkt.nl. Je ziet veel dezelfde bekers, broodtrommels en tassen. Regelmatig wordt er een verkeerde mee naar huis genomen.

#6 Gymkleren

Gymtas & gymschoenen: met profiel op de zool want ze kunnen snel uitglijden op de vloer van de gymzaal.

Verder is het vooral belangrijk dat je kind zindelijk is. De juffen en meesters zijn erg druk, want de kinderen vragen constant om hun aandacht. Ze hebben dus geen tijd om de billen van onze oogappeltjes schoon te boenen. Als je kind niet zindelijk is bestaat de kans dat je als ouders naar school moet komen om een luier te verwisselen.

Hebben jullie zelf nog tips die we niet mogen vergeten? Laat het hieronder weten in een reactie.

Jody