Berichten

Lynn was net vier jaar geworden en ging eindelijk naar de basisschool. Even wennen zo’n verandering, mijn kleine meisje niet meer de hele dag thuis, maar ook wel weer erg leuk. Bij deze nieuwe fase en leeftijd werd het ook tijd voor zwemles. Leuk joh, ik keek er helemaal naar uit. Eindelijk zou ze leren zwemmen. Dat zou toch zoveel makkelijker zijn tijdens de vakanties en het zou ook een stuk veiliger voelen. Volgende zomer zou ze zonder bandjes kunnen zwemmen. Wat een fijn vooruitzicht!

Zwemscholen zoektocht

Dus ik ging op zoek naar zwemscholen in de buurt om haar in te schrijven. Redelijk wat keus en allemaal hadden ze wel iets wat me aansprak. De ene zwemschool had kleine klasjes, maar dan moest je bij een andere zwemschool afzwemmen. Bij de ander waren de klasjes dan wel iets groter (maximaal 12), maar was het ook een stuk goedkoper. De één was praktisch op loopafstand, terwijl de ander helemaal aan de andere kant van Apeldoorn zat.

Uiteindelijk is onze keus op Malkander in Apeldoorn gevallen. Het eerste bad waar ze in gaan zwemmen is verwarmd. In de eerste twee groepen zitten er maximaal acht kinderen in de groep en in de hogere groepen zijn dat er maximaal twaalf. Het is niet zo duur en zolang je kind op zwemles zit (of al ingeschreven staat) mogen ze gratis zwemmen en naar de kinderboerderij die vlak naast het zwembad ligt: Kinderparadijs Malkenschoten. Dat is toch mooi meegenomen. Dus vorig jaar februari was het eindelijk zo ver en kon ze starten in de groep “lichtblauw”. Ze kreeg een lichtblauw dolfijntje om op haar badpak te naaien en iedere groep die ze verder ging, kreegze een ander kleur dolfijntje.

De eerste keer

De allereerste keer gingen Wilco en ik allebei mee. Zoiets wil je natuurlijk niet missen. En zoals altijd als Lynn iets spannend vindt heeft ze eerst de grootste praatjes (tot vervelends toe bijna) en als je eenmaal bent waar je moet zijn dan durft ze niet meer en wordt ze verdrietig. Jammer, waarom nou? Ik wist zeker dat ze het leuk zou vinden. Ze is tenslotte echt een waterrat. Na de uitleg die we kregen over hoe het in zijn werk ging, mochten we naar de kleedhokjes. Nog steeds erg verdrietig trokken we haar haar badpak aan. Toen ze eenmaal in het zwembad stond was alle verdriet gelukkig voorbij en heeft ze een super leuke eerste les gehad!

De eerste paar keer mochten we nog meelopen tot aan het bad, maar uiteindelijk was het de bedoeling dat we haar bij de deur al zouden uitzwaaien. Dan konden de ouders in de kantine gaan zitten en via de televisie de rest van de zwemles volgen. De laatste vijf minuten van de les mochten we er wel echt bij zitten om te kijken. Dat was nog erg leuk dat je iedere les even kon kijken en op de televisie was het ook goed te volgen. Later ging ze door naar groep “donkerblauw” aan de overkant van hetzelfde bad. Doordat ze verder weg waren, zag je nog nauwelijks wat er gebeurde op de televisie dus pakte ik regelmatig mijn telefoon erbij. Als ik toch niks kon zien en mijn tijd zat uit te zitten was dit een perfect moment om mijn bloginspiratie op te schrijven. Dat ging zo een paar maanden door en het beviel me prima. Ik had veel inspiratie en hield zo tijd over in de avond voor andere dingen.

Een nieuw bad en alles is anders

Vlak voor de zomervakantie mocht ze door naar groep “groen”. Nu ging het echte zwemmen toch beginnen. Dit hield ook in dat ze weer naar een ander bad toe moest, dit bad was wat dieper en iedere les gingen ze ook nog eens oefenen op een plek waar de kinderen echt niet meer konden staan. In plaats van naar een beeldscherm kijken konden we aan de overkant van het bad in een ruimte achter glas gaan zitten om de hele zwemles te volgen. Op zich een vooruitgang, maar omdat het bad behoorlijk lang was zag je niet altijd goed wat ze allemaal precies aan het doen waren. En als je al een halfjaar iedere week aan het kijken bent wordt het ook wat minder interessant om elke keer dezelfde dingen te zien. Ik was iedere les echt de minuten aan het aftellen, pff wat kan 45 minuten dan lang duren zeg. (Waarom is dat nooit zo als ik een keer 45 minuten voor mezelf heb?) Gelukkig had ik de andere ouders al wat beter leren kennen dus vaak had je wel iemand om wat mee te kletsen. Dat scheelde een hoop, tikte de tijd toch wat sneller voorbij.

HELP!!!

Lynn zit nu ongeveer een jaar op zwemles en sinds een paar weken zit ze in de “gele” groep. Dit is gelukkig wel iets spannender om naar te kijken want ze gaat leren duiken en leert zonder bandjes zwemmen. Dat lijkt me nogal een dingetje dus het zal nog wel een hele tijd duren voordat ze naar de “witte” groep mag en dan moet ze nog een groep voordat ze mag afzwemmen. Oh, nee toch. Dit gaan nog lange dinsdagmiddagen worden L. Hopelijk is het nog maar een half jaar. Euh nee, dan moet ze ook nog voor haar B-diploma. En voor het veilige gevoel wil ik dat ze ook nog voor C gaat. Nou het komende jaar zit ik hier nog wel. Enige pluspunt is dat mijn zoons bij oma zijn dus ik heb wel echt even 45 minuten ongestoord voor mezelf.

Het vooruitzicht dat dit nog een jaar kan duren, maakt me niet echt blij.  Het ergste alleen is dat ik hierna nog niet eens klaar ben. Met nog twee jongere kinderen houdt dat in dat ik nog zeker drie jaar van mijn leven langs het zwembad zal zitten en als ik pech heb zelfs vier jaar. Oh help, mag ik even huilen?! Iemand leuke ideeën om te doen voor mij tijdens al die zwemlessen?

Lees ook mijn blog: Planning kinderfeestje vs de werkelijkheid 

Lees ook Irene haar blog: Het leet dat traphekjes heet

Jody

Toen ik onlangs op het schoolplein stond om de kleine van een vriendin op te halen, hoorde ik twee moeders in een verhitte discussie over een juffencadeau voor het einde van het schooljaar. Moeder A. vond het überhaupt belachelijk dat er “min of meer verwacht werd” dat je je kind met een cadeautje naar school stuurt. Moeder B. vond het vooral lastig om iets origineels te verzinnen, dat ook nog betaalbaar was. Een derde moeder sloot zich aan en opperde dat het misschien een beter idee was om een gezamenlijk cadeau te kopen. Want als iedereen een eigen cadeautje zou geven, zou de juf vast 5 keer hetzelfde zou krijgen.

Discussie over het juffencadeau

Ik had me in de discussie willen mengen, en willen aangeven dat ik misschien wel dé oplossing voor ze had. Een goedkoop en origineel cadeautje, waarvan ik toch wel met zekerheid kon zeggen dat niemand anders het zou geven… Ik had het namelijk onlangs zelf gemaakt toen de “juf” van mijn dochter weg ging bij het kinderdagverblijf. Nooit bij stilgestaan dat dit leuk zou zijn om te delen met andere ouders… Tot nu dus!

Gratis download

Ik heb me uiteraard niet gemengd in de discussie (zou een beetje akward zijn, toch?) maar lieve mama’s van het schoolplein (en uiteraard alle andere papa’s en mama’s van Nederland) mochten jullie mijn gepimpte Merci’s als bedankje voor de juf kunnen waarderen…. Voel je vrij om ‘m te gebruiken ?!

DOWNLOAD HIER

P.S. Een fotootje op FB/Insta met vermelding Druif.en.spruit zou leuk zijn!

Nadia

Dit is mijn ode aan de juffen (van mijn dochter) en meesters van de basisschool. Waar ik soms moeite heb om het te managen met drie kleine kinderen, doen zij het zonder probleem met minimaal twintig kinderen die constant om hun aandacht vragen. Wij ouders kunnen denk ik veel van ze leren!

Dus bij deze voor alle juffen en meesters.

Hoe doen jullie dat toch?

  • Ik krijg het al niet voor elkaar om twee kinderen naar mij te laten luisteren, en jij krijgt twintig kinderen muisstil met de volle aandacht voor jou!
  • Aankleden is thuis vaak een ware strijd. Mijn dochter zeurt altijd dat ze haar shirt niet uit krijgt (lukt haar trouwens prima, als haar hoofd er naar staat). Sokken moet ik ook voor haar aan doen. Maar als ze op school gaat gymmen doet ze alles alleen, zonder hulp! Oké, soms eindigt een shirt of een paar schoenen verkeerd om, maar ze doet het allemaal zelf.
  • Ze vinden het helemaal geweldig als ze het hulpje in de klas mogen zijn. Een hele dag de juf helpen met alles, dus ook met opruimen. Ik heb het thuis ook geprobeerd, maar nee hoor ze moet er niet aan denken om thuis het hulpje te zijn. Kan ik het toch weer allemaal alleen doen.
  • Melk is nou niet echt favoriet bij mijn dochter en als ze het überhaupt al helemaal op drinkt duurt het vaak een uur. Maar op school onder het toeziend oog van de juf gaat de beker melk inclusief een broodje altijd op en dat binnen een half uur. Chapeau!!
  • Het geduld wat jullie hebben met al die kinderen die non-stop je aandacht willen en alles aan je vragen. Je hebt geen moment rust en blijft geduldig. Ikzelf daarentegen ben soms iets sneller aan het eind van mijn Latijn dan mij lief is.
  • Is mijn dochter bij jullie in de buurt dan is ze een engeltje. Het zogezegde “liefste meisje uit de klas” en erg behulpzaam. Thuis verandert ze op één of andere manier vaak in een dramaqueen met maar één doel: overal tegen ingaan en vooral niet doen wat je gezegd wordt.
  • Waar ze thuis vaak liever lui dan moe was, willen ze in de klas wel zoveel mogelijk zelf doen. Dat neemt ze ook mee naar huis, waardoor ze thuis ook steeds meer zelf wil doen.
  • Waar ik soms vergeet met wie van mijn kinderen ik iets heb meegemaakt, weten jullie alles te vertellen over mijn dochter en de twintig andere kinderen in de klas.
  • Thuis doe ik mijn best om met mijn dochter te oefenen met letters en cijfers. Maar mijn dochter is zo snel afgeleid dat ze alweer bezig is met wat anders voordat we goed en wel begonnen zijn. Bij jullie in de klas doet ze juist goed mee en wil ze het ook graag leren.
  • Alle kinderen voelen zich op hun gemak en veilig bij jullie in de klas. Als een kind verdrietig is omdat papa en/of mama weggaat zijn jullie de aangewezen personen om ze te troosten. In no time zijn ze hun verdriet vergeten.

Dus bij deze lieve juffen van mijn dochter. Dankjewel dat jullie mijn dochter en haar klasgenootjes zo goed opvangen. Erop letten dat ze (meestal) goed alles opeten. Ervoor zorgen dat ze zich veilig en op hun gemak voelen. Dat jullie ze zo motiveren om nieuwe dingen te leren en alle creativiteit uit ze krijgen.

Ondanks dat ik het soms jammer vind dat mijn dochter minder thuis is. Ben ik erg blij dat ze bij jullie in de klas zit in die tijd.

Dankjewel voor alles!

Jody