Lees hier alle blogs van Muriël

De bevallingen van m’n zus en beste vriendinnetjes. Verschrikkelijk. Zenuwslopend. Niet dat ik er bij aanwezig was hoor. Nee, dat is juist het hele probleem. Een bevalling van een afstand mee maken is zoooo ontzettend spannend. Misschien wel spannender dan zelf bevallen! Hoe die spanning eruit ziet?

Nou zo…

  • Je checkt constant wanneer ze voor het laatst online is geweest (ik lijk wel een stalker).
  • Lange tijd niet online geweest, is per definitie verdacht (ook al doe je regelmatig dutjes om zoveel mogelijk energie te sparen, heel normaal namelijk).
  • Midden in de nacht online zijn ook (hoewel ik dondersgoed weet dat een nacht doorslapen in die laatste weken alleen maar een wens kan zijn).
  • Bij elke gemiste oproep ben je direct in opperste staat van paraatheid (het zou toch niet…).
  • WAAAAT ze stuurt een afbeelding?! (Is de kleine al geboren?).
  • Het moment dat ze vertelt dat het is begonnen denk je maar aan één ding… je eigen bevalling(en) (best egoïstisch eigenlijk).
  • Je bent constant met je moeder of andere vriendinnen (of met z’n allen in een groep) de laatste informatie aan het uitwisselen.
  • Nu moet de kleine toch wel geboren zijn? Het duurt al zo lang!
  • Vrijwel direct daarna vraag je je af of het wel goed gaat, want je hebt al een tijd niets gehoord (terugdenkend aan mijn eigen bevallingen: het thuisfront op de hoogte houden was nou niet echt m’n eerste prioriteit).
  • Shit wat moet ik ook alweer meenemen naar het ziekenhuis zodra ze bevallen is? Was het filet american of sushi? Gauw de whats’app doorspitten.
  • HOERA! De kleine is geboren (nog geen seconde later ben ik aan het huilen).
  • Normaal loop je de deur bij elkaar plat of kom je onverwachts langs voor kop koffie. Maar als de kleine net geboren is, is het laatste wat je wilt: jezelf opdringen. Maar…je wilt maar wat graag die kleine zien. Geduldig afwachten totdat je wordt uitgenodigd dus!
  • HELP! Ik heb de versiering nog niet in huis.

Best stressvol zo’n bevalling van een afstand mee maken. Uiteraard niet te vergelijken met het werk dat de mama-in-spé aan het leveren is maar de gemoedstoestand van het thuisfront mag zeker niet onderschat worden ?.

Muriël

Soms heb ik met mijn dochter en zoon te doen. Want ze hebben het niet altijd makkelijk. Waarom? Mama is orthopedagoog. Om me in te leven in de struggles waar ze dus elke dag mee te maken krijgen dankzij mijn (mooie!) beroep, heb ik onderstaand blog voor de verandering geschreven vanuit het perspectief van mijn kinderen.

Als je moeder orthopedagoog is dan…

  • observeert ze elke stap die je zet;
  • zoekt ze overal wat achter;
  • dien je als levend experiment want alles wat ze geleerd heeft moet in praktijk gebracht worden;
  • word je zeer waarschijnlijk als voorbeeld gebruikt in werksituaties, je bent immers het levend bewijs van de theorie;
  • zijn termen als objectpermanentie, veilige haven, veilige basis en hechtingsrelatie heel gebruikelijk thuis (wij begrijpen ze niet hoor én mijn vader eerst ook niet maar inmiddels is hij pedagoog in opleiding);
  • worden idealen als ‘regie op eigen leven’ met liefde nagestreefd (uiteraard geen probleem want daardoor vindt ze het niet erg als we hoog in een klimrek hangen, ‘per ongeluk’ planten eten of zelf een outfit uitkiezen, schijnt allemaal goed voor de ontwikkeling te zijn…PRIMA!);
  • wil dat niet zeggen dat ze alles weet en goed doet, de studie garandeert helaas geen eindeloos geduld en onuitputtende kennis (jammer voor haar);
  • slaat ze soms heel bewust pedagogische adviezen in de wind. Huh? Zal vast een idee achter zitten. Verdacht!;
  • is papa er gelukkig nog om wat nuchterheid in het geheel te brengen! Thnx god for dad!

Conclusie: orthopedagogen zijn ook maar mensen én gelukkig bestaat er nog zoiets als gezond verstand en papa! We zullen vast goed terecht komen.

Muriël

Eén ding wist ik zeker, ik wilde in ieder geval geen babyshower. Ik had mijn vriendinnen dan ook verboden om iets te organiseren. Natuurlijk werd er nog wel even gecheckt voor die tijd of ik er écht niet één wilde of dat ik dat alleen maar zei en stiekem een groot feest verwachtte (want tja, zo wispelturig kunnen zwangere vrouwen nou eenmaal wel zijn). Maar nee, ik wilde het echt niet.

De babyshower van een ander

Maar de babyshower van een ander is natuurlijk een ander verhaal. Hoewel daar ook de nodige issues voorbij komen…

  • De gastenlijst… wie nodig je wel en niet uit. Handig om dit van tevoren een keer subtiel te vragen. Je wilt niet mensen uitnodigen die de zwangere er eigenlijk niet bij wilt hebben (wat een ongemakkelijke situatie zou dat geven… ik lach nu al hard op) en je wilt voorkomen dat je belangrijke mensen mist. Gewoon vragen dus.
  • En dan volgt de groepsapp. Een verzameling van vriendinnen, (schoon)moeders, (schoon)zusjes, tantes of collega’s. Mensen die elkaar waarschijnlijk zelden in reallife ontmoeten zitten opeens in één app en moeten het eens worden over de locatie, eten, activiteiten en het cadeau. Gelukkig zijn er altijd één of twee die het voortouw nemen. Heel fijn in dat soort soms wat ongemakkelijke app gesprekken. 
  • Over het eten zou ik niet te lang nadenken. Op alle babyshowers waar ik tot nu toe ben geweest werd het na lang wikken en wegen een high tea. Weliswaar een aangepaste high tea want de zwangere mag niet zoveel natuurlijk, maar veel variatie zat er niet in. Bespaar je de moeite dus 😉.
  • Het meeste verschrikkelijke onderdeel van de babyshower vind ik de activiteiten. Blijkbaar is het normaal dat er iets van een spelletje wordt gedaan. Van babypotjes proeven enz. krijg ik echt een allergie. Dus als ik dan in de organisatie zit moeten er wel een beetje leuke en originele activiteiten worden bedacht. Daarmee haal ik me natuurlijk meteen weer veel werk op de hals. Samen met de meiden hebben we voor de eerste babyshower van Nadia trouwens hele leuke dingen bedacht. Althans vonden wij.
  • Het leukste is natuurlijk als de babyshower een verrassing is voor de zwangere. Een onmogelijke taak! Ze weet dondersgoed dat er één georganiseerd wordt (tenzij de instructie anders was 😉) en vanaf de start van haar verlof heeft ze zeeën van tijd en dus zat tijd om alle smoesjes van haar vriendinnen binnen mum van tijd door te hebben. 
  • Check de eerste zit erop. Maar gaan we bij de tweede, derde en wie weet hoeveel er nog volgen wéér een babyshower organiseren?
  • Volgens mij is het een ongeschreven regel dat de eerste babyshower “groots” wordt gevierd en daarna niet meer.  Een regel die ik met liefde aanhoudt want babyshowers organiseren (net zoals vrijgezellenfeestjes trouwens) zijn nou eenmaal niet mijn favoriete bezigheden.
  • Ergens natuurlijk ook een rare regel want waarom zou je alleen de eerste keer vieren dat er een baby op komst is en waarom wil je alleen dan de zwangere in het zonnetje zetten? Alsof het daarna niet meer nodig is. Juist daarna! Bij nader inzien moet misschien juist de eerste overgeslagen worden en moet het bij elk kind daarna steeds groter gevierd worden.

Waarschijnlijk word ik na dit blog nooit meer gevraagd op een babyshower! Oeps!

Lees ook mijn blog: De bevalling van een ander

Muriël

Zo vlak voor de uitgerekende datum van Nadia, werd het tijd om na te gaan denken over welk geboortebord we in hun tuin zouden zetten. De geboorte van ons nieuwste vriendje moest natuurlijk wel leuk aangekondigd worden. Er gingen, zoals dat altijd gaat in een groepsapp, de nodige appjes overheen voordat we het eens werden want de keuze is groot en de kosten variëren nogal. Tja, wat moet je dan kiezen.

Om jullie mee te nemen in de zoektocht naar een leuke geboortebord; hier een aantal varianten op een rij…

Waar eerder de ooievaar het klassieke geboortebord was, is dat tegenwoordig deze paal geworden. Deze heb je ongetwijfeld ergens een keer zien staan. Kosten: variëren tussen de 25 en 35 euro.

Bron

Maar hoe schattig is het om een grote tijgertje, Nijntje of Mickey-mouse in je tuin te hebben die de naam van je newborn onthult. Kosten: variëren tussen de 20 en 30 euro.

Bron

Wil je het anders dan anders aanpakken dan kun je misschien voor een soort banner gaan. Een ijzeren frame met een groot doek erin. Erg leuk! Kosten: 50 euro (doek) + 7,50 huur per week (frame)

Bron

Het geboortebord voor op het raam. Ideaal voor als er geen tuin is om een ooievaar of een paal in de grond te steken. Kosten: variëren van 31.50 tot 39.95 euro.

Bron

Als er dan toch geen tuin is, kun je ook voor een leuke raamsticker kiezen. Kosten: 14,50 euro.

Bron

Wil je het groots aanpakken dan kun je natuurlijk ook een gigantische opblaasbaby in de tuin laten zetten. Kosten: de huurprijs staat niet op de site vermeld… uhh dat zegt meestal al genoeg 😉

Bron

Mag het een bord met een tikkeltje humor zijn? Dan is dit misschien iets. Ik vind dit erg grappig… bij een ander dat wel haha. Kosten: huurprijs van 19,00 (voor de eerste week).

Bron

Nieuwsgierig naar welke wij uiteindelijk kozen? Het geboortebordje met de verschillende kleine bordjes erop, zoals op de eerste afbeelding op het blog. Die blijft leuk!

Muriël

Ik heb er nog net geen abonnement, maar ik ben er regelmatig te vinden. Monkeytown, een indoor speelparadijs. En of de kinderen het een paradijs vinden. Zodra ik zeg dat we er heen gaan is het feest AAN!

Benieuwd hoe een ochtendje Monkeytown er echt uit ziet?

  • Bij binnenkomst moet je binnen no-time zorgen dat de jasjes en schoentjes uit zijn want het liefst rennen ze direct de ballenbak in.
  • Terwijl je de jasjes en schoentjes weer bij elkaar probeert te zoeken, moet je ook op zoek naar een tafeltje op een beetje strategische plek. Wel zo handig dat je de kids in de gaten kan houden en vanaf de speelplek ook een oogje kunt houden op je spullen.
  • Veel handiger is het natuurlijk als je een play-date hebt met vriendinnen en hun kids en je gewoon bij hun aan kunt schuiven.
  • Zo’n play-date klinkt leuk maar met kindjes onder de 4 jaar is dat niet veel meer dan allemaal los spelende kindjes, verspreid over de hele ruimte, met mama’s die hun best doen om een gesprek te voeren, onmogelijk want je luistert met een half oor omdat je toch je kind in de gaten wilt houden of je moet opspringen omdat je kind onderaan de glijbaan bungelt, vervolgens probeer je het gesprek weer op te pakken met ‘waar was ik ook alweer..’.
  • Oh ja, ergens tussendoor proberen we ook nog leuke kiekjes te schieten. Maar ook dat is eigenlijk onbegonnen werk.
  • Dus d gesprekken voeren we wel een keer met een borreltje en die foto´s komen wel een andere keer. Vandaag is het tijd voor de kindjes.
  • De cappuccino’s vliegen als warme broodjes over de toonbank.
  • De warme broodjes zelf trouwens ook, net als de patatjes, poffertjes en kannen ranja. Want hoe fijn is het om de kids uitgeput en met volle buikjes weer mee naar huis te kunnen nemen.
  • Kunnen ze thuis direct naar bed. Want stiekem is dat waarom al die ouders daar zitten met hun kinderen. Moe maken die handel 😉!
  • Zo eind van de ochtend, hoor je de één na de ander huilen. Niet omdat er iets ernstigs hoor, nee waarschijnlijk hebben ze hun teen gestoten aan een bal in de ballenbak of zijn ze head first van de glijbaan gestort.. wat niet helemaal de bedoeling was. Kortom, ze zijn MOE. Missie geslaagd.
  • Komt natuurlijk het moeilijkste van alles. Want hoe krijg je ze weer mee naar huis na een ochtend in dit speelparadijs. Daar zijn verschillende tactieken voor. Het ene kind loopt zonder problemen mee, de ander wordt gechanteerd met iets lekkers (super slecht maar vaak mijn tactiek) en soms moet het intens verdrietige mensje op de arm meegenomen worden. Gelukkig duurt het verdriet op die leeftijd niet heel lang. 
  • Eenmaal thuis liggen de kindjes uitgeteld op bed en mama gestrekt op de bank met Netflix aan.

Iedereen moe maar voldaan!

Lees ook Jody haar blog over de buitenspeeldag! of lees Sanne haar blog over peutersporten.


Muriël

Eén van de kids kwijtraken… dat is toch wel één van mijn grootste nachtmerries. Gelukkig is het nog nooit gebeurd. Maar met twee ondernemende kinderen, heb ik soms zo mijn stressmomentjes. Hoe fijn zou het zijn als er gewoon GPS in de oorbel van mijn dochter of in de sneaker van mijn zoontje zou zitten. Maar helaas, dat is (nog?) geen optie en is misschien ook wel een beetje overtrokken 😉.

SOS bandje

Dus een SOS bandje met de belangrijkste gegevens van mij of hun papa is misschien toch wel handig. Maar er is best veel keus. Welke kies je? Het is wel zo handig dat ze hem niet binnen no-time zelf af kunnen doen. Daar zie ik ze zeker voor aan namelijk. En hij moet wel tegen een stootje kunnen. Oké, dat zijn niet de enige twee criteria want tjaaa het oog wil ook wat.

Benieuwd naar mijn mini-vergelijkend-waren-onderzoek?

#1

Dit is een siliconen variant met een RVS plaatje, waar ook mee gezwommen kan worden. Ideaal! Vraag me alleen af of het RVS plaatje niet mega warm wordt door zon? (Iemand ervaring mee?) Deze is geschikt voor kinderen vanaf 4 jaar. De allerkleinsten zullen deze dus niet passen. Kosten: 19.95 euro.

Lees ook: De zomertijd komt er weer aan

#2

Een stoffenbandje met RVS of siliconen plaatje kan natuurlijk ook. Deze sluiten met een ringetje en een lusje waardoor het voor elk kind op maat gemaakt kan worden. Geen gedoe met dat het te los of te strak zit. Kosten: 19.95 euro.

#3

Kijk, dit leuke leren bandje van Little Elephant. Functioneel en ook nog leuk, de perfecte combinatie! Het handige is dat ze twee maten aanbieden, dus ook voor de kleintjes tot 4 jaar (zoals die van mij) hebben ze geschikte bandjes. Kosten: 18.95 euro.

Lees ook: Waarom ik vliegen met kinderen verschrikkelijk vind

#4

Dit bandje is van siliconen gemaakt, waardoor het volgens mij hartstikke ‘hufterproof’ is. Wel zo handig. Deze is zelfs in drie maten te verkrijgen. Kosten: 7.95 euro. En als je nog even doorzoekt, vind je ze in sommige webshops zelfs voor nog minder geld.

#5

Je kan natuurlijk ook voor dit bandje kiezen, die simpel op elke maat geknoopt kan worden. Leuk detail, dit is de op één na goedkoopste uit dit lijstje. De kosten zijn namelijk maar 4.95 euro.

#6

Als laatste, de kunstoffen armbandjes voor eenmalig gebruik waar je zelf tekst op kan schrijven. Ideaal voor een dagje uit met bijvoorbeeld opa en oma, het is dan wel zo handig dat niet jij degene bent die gebeld wordt (maar opa of oma) op het moment dat je kind ergens verdwaald in een pretpark staat. Kosten: 0.69 euro.

Ik denk dat ik voor het bandje van Little Elephant ga! Welke kiezen jullie? Of heb je nog een leuke aanvulling? 

Muriël

Komend weekend is het weer zo ver; de klok mag een uur vooruit gezet worden. Hoewel ik uit kijk naar het voorjaar, de zomerse temperaturen, zonder jas naar buiten, buiten eten, op het terras zitten… is het moment van de zomertijd sinds de kinderen er zijn niet vanzelfsprekend reden tot juichen. En dat is niet alleen omdat we een uur inleveren. 

Don’t mess met het slaapritme

Slapen is heilig! Zodra je kids krijgt wordt slapen opeens een onderwerp waar je (on)bewust non-stop mee bezig bent. Je bent intens aan het genieten als slapen geen issue is en je kleintje binnen no-time van 7 tot 7 slaapt. Of het is elk slaapje maar afwachten of het gaat lukken. Ergens daartussen in ben je bezig met het ontdekken van een slaapritme of je probeert er uit alle macht geen nadruk op te leggen (wat vervolgens niet lukt natuurlijk) omdat een slaapritme ver te zoeken is. Heb je hem eenmaal gevonden is er wel weer iets wat dat ritme verstoort; een sprongetje, ziek zijn, tandjes, dromen of… DE ZOMERTIJD!

Het scheelt maar een uurtje, maar voor sommige kids (en daardoor ook voor hun ouders) kan dit grote gevolgen hebben. Het biologische klokje denkt dat het nog tijd is om te slapen terwijl de dag eigenlijk al zou moeten beginnen. Schijnbaar duurt het ongeveer een week voordat je kindje hieraan gewend is. Dat is nog te overzien. Maar hoe help je je kleintje (en dus jezelf!) erdoorheen? Ik zocht het op.

Tips

Bedtijd verschuiven

Het kan helpen om de bedtijd in stapjes te verschuiven (met bijvoorbeeld 15 minuten). Dit helpt vooral als je (uit ervaring) weet dat je kleintje moeite heeft zich aan te passen aan een nieuw ritme. Dit betekent wel dat je een paar dagen voor het verschuiven van de klok moet beginnen. Aan de bak dus…

Licht

Donkere gordijnen die geen of weinig licht doorlaten helpen het lichaampje denken dat het tijd is om te gaan slapen. Andersom, helpt het ook om de gordijnen ’s ochtends op tijd weer open te doen waardoor er voldoende licht binnen komt. Op deze manier went de biologische klokt sneller aan het nieuwe ritme.

Bed/slaapritueel

Houd vooral het vaste bed/slaapritueel aan, daaraan zal je kleintje herkennen dat het tijd is om te gaan slapen en wakker te worden.

Rust

Een tip voor iedere avond, maar met het vooruit zetten van de klok extra belangrijk; voorkom wilde spelletjes en veel lawaai en actie vlak voor het naar bed gaan. Doe rustige spelletjes en lees een verhaaltje voor het naar bed gaan. Zo valt je kind makkelijker in slaap.

Lees ook: De nachtangsten van mijn dochter

Lees ook: Die ellendige #@&$ speen!

Uitleggen

Is je kind al wat ouder leg dan uit wat het ingaan van de zomertijd inhoudt; de klok gaat een uur vooruit en daarom slapen we vannacht een uur korter. Vertel ook dat het ‘s ochtends langer donker blijft en ’s avonds langer licht.

Geruststelling, het overgrote deel van de kinderen schijnt zich redelijk gemakkelijk aan te passen aan het nieuwe ritme 😉 en anders moeten deze tips je er vast doorheen helpen.

Bronnen:   Ouders.nl jmouders.nl mamaenzo.nl

Muriël

Kan iemand me vertellen hoe ik zo snel mogelijk door deze griepepidemie kom?

Dubbele kans

Geen idee of het wetenschappelijk onderzocht is maar volgens mij is het een gegeven dat je vaker ziek wordt op het moment dat er kinderen in het spel zijn. Ik ben sinds de geboorte van de eerste ongeveer chronisch verkouden. Sinds de tweede lijkt de kans wel dubbel zo groot. Heb ik net het ene virus overleefd komt de volgende eraan.

En ik wilde zeggen dat ik van nul naar ontelbare ziekmeldingen op het werk ben gegaan, maar dat is een leugen. Ik meld me bijna nooit ziek. Dat wil niet zeggen dat ik niet ziek ben. Nee dat betekent levend op paracetamol, gewapend met zakdoeken en desinfectant gewoon mijn werk blijven doen. Want 1.) mama’s kunnen niet ziek zijn en 2.) thuis blijven (met kids) is nou niet persé het recept om sneller beter te worden. Sorry collega´s als ik jullie aansteek 😉.  

Hoe kan het?

De meest logische verklaring is dat de kleintjes alle ziektekiemen van het kinderverblijf of hun vriendjes en vriendinnetjes overnemen. En besmetting thuis is natuurlijk binnen no time geregeld; “mam, mag ik slokje van jouw drinken?”, een hap van jouw boterham is toch altijd lekkerder dan je eigen boterham, niezen recht in je gezicht, met snot heel veel snot (en daarna zeggen “oh sorry mam, het zit ook op jouw trui”). Kortom, besmetting is niet te voorkomen.

Maar ik vond een veel leukere verklaring voor het feit dat ouders meer ziek zijn dan daarvoor; uit onderzoek is gebleken dat het immuunsysteem van de beste ouders als eerste naar de knoppen gaat (bron).

Researchers van de Nortwestern University ondervroegen 247 ouderparen en hun kinderen over in hoeverre de ouders zich konden verplaatsen in de gevoelens van de kinderen en er werd ook bloed afgenomen. De empathische ouders (de ouders die zich goed kunnen verplaatsen in de gevoelens van hun kinderen) en hun kinderen bleken beiden goed af op het psychische vlak. De kinderen hadden daarbij ook nog eens een heel goed immuunsysteem, maar voor hun ouders  gold dit helemaal niet: zij bleken vatbaar voor allerlei virussen en dus een lage weerstand te hebben”.

Conclusie: regelmatig ziek zijn is niet het erg, zie het als een compliment! 😉

Tips

Gegeven of niet, je kan je maar beter wapenen tegen al die ziektekiemen. Schijnbaar zijn dit DE tips om de griep te voorkomen (bron). Let’s hope.

  • Was altijd je duimen. Gewoon je hele handen, maar blijkbaar raken je duimen de meeste vieze oppervlakken. Niet vergeten dus.
  • Zet je tas niet op de grond. De perfecte bron van bacteriën en ideaal om ze van plek naar plek te verplaatsen.
  • Om dezelfde reden: draag geen schoenen in huis!
  • Desinfecteer alle deurhendels, krukken en knoppen. Pff een werkje maar wel de moeite waard.
  • Bewaar de tandenborstels apart. Super logisch eigenlijk. Dus die hippe tandenborstelbeker die ik net heb gekocht, die kan weer weg.
  • Eet je lunch niet achter je toetsenbord. Een toetsenbord schijnt zelfs 100 keer viezer te zijn dan een toiletbril.
  • Neem je telefoon niet mee naar het toilet. Ik snap dat dit je enige moment is om even te ontsnappen aan rondrennende kinderen en het perfecte moment om door insta te scrollen. Maar hygiënisch is het niet.
  • Eet meer yoghurt. Blijkbaar kunnen de probiotica die hierin zitten de griep voorkomen.
  • Verschoon regelmatig je beddengoed. Bacteriën kweken zich makkelijk hierin.  

En voor alle moeders die de griep toch te pakken hebben… Sanne heeft het perfecte idee om even te ontsnappen en goed uit te zieken; het zieke mama hotel. Ik blijf het nog steeds een geniaal idee vinden.

Muriël

Dit is het laatste weekje in ons heerlijke huis. Alles staat zo ongeveer in dozen. Klaar om te gaan zou je denken. Maar nu de verhuisdatum dichterbij komt krijg ik toch de kriebels. Waarom wilde ik ook alweer een ander huis?

Ouderlijk huis

Vlak voor onze bruiloft kochten mijn man en ik mijn ouderlijk huis. Een perfect eerste huis. Qua uiterlijk geen karakteristieke woning. Een ‘simpele’ rijtjeswoning maar voor mij een huis met karakter. Het was namelijk mijn ouderlijk huis waar ik niets dan mooie herinneringen aan heb. Direct na het trouwen verbouwden we de hele toko. Uitbouw eraan. Kookeiland erin. Veranda erbij. Ons droomhuis! En dat we daar later met onze twee kleine schatjes mochten wonen maakte het helemaal af. Genieten en niets aan veranderen zou je denken…

Thrillseeker

Okee, thrillseeker is een iets te groot woord. Maar het komt in de buurt. Waar een ander zou denken ‘we hebben alles op orde en laten we er lekker van genieten’ begint het bij mij dan te kriebelen. Er moet iets nieuws komen, een nieuw plan, nieuwe uitdaging… bedenk het maar. Het liefst moet het stress opleveren. Heerlijk! Tot het moment dat het te veel wordt natuurlijk ;). Tja, ik ben niet de makkelijkste om mee te leven. Dus na een aantal jaar in dit huis te hebben gewoond begon het (gelukkig bij ons beiden) te kriebelen. We wilden iets nieuws. Iets wat we helemaal naar onze smaak kunnen inrichten en groter. Ons droomhuis moet plaats maken voor iets nieuws.

Twee verhuizingen

En dat huis hebben we gevonden! Helaas pas ergens in 2020 klaar dus ons geduld wordt nog even op de proef gesteld. In het perfecte scenario zouden we ons huis verkopen vlak na de oplevering van ons nieuwe huis. Maar het liep anders en we kunnen het huis NU al verkopen. Dit heerlijke plekje mogen we verkopen aan een heel lief gezinnetje. Dat betekent alleen wel twee verhuizingen in korte tijd. Help!

Voorbereiding

Want hoe bereid je jonge kids voor op twee verhuizingen in anderhalf jaar? We hebben dit niet van tevoren uitgedacht en doen het eigenlijk vooral op gevoel (zoals we alles doen). We hebben de kindjes verteld dat we twee keer gaan verhuizen, eerst naar een kleiner huis en straks (“als je (mijn dochter) op school zit”) naar het nieuwe huis maar dat moet eerst nog gebouwd worden. Regelmatig gaan we even kijken bij de bouwplaats, waar voorlopig nog niet zoveel te zien is. Voor de rest vertellen we daar nog niet zoveel over. Dat ligt nog zover vooruit (voor onszelf al, laat staan voor die kleintjes).

Eerst maar eens focussen op de tijdelijke woning.
Ze helpen enthousiast mee met de dozen inpakken en bedenken zelf welke spullen allemaal mee mogen. Mijn dochter heeft de kamerindeling boven bepaald. Tja, dat doen 3 jarigen nou eenmaal en daar hebben wij haar natuurlijk de vrije hand in gegeven. Het is toch maar voor even. In dit huis mag even alles. Ook die zwarte lambrisering die ik zo graag wil, maar manlief niet 😉. In het weekend dat we echt overgaan, gaan ze lekker bij opa & oma logeren. Dan kunnen wij alles een plekje geven en de kinderkamers inrichten dan hoeven ze niet in de chaos (en bij een gestreste moeder) thuis te komen. Toch wel zo fijn.

En nu maar hopen dat het loopt zoals ik in mijn hoofd heb (vast niet….).
Ik weet alleen nog niet hoe we op een leuke manier afscheid kunnen nemen van dit huis. Iemand een tip?

Muriël

Wie doet het niet, lekker van z’n luie bank loeren naar hoe andere mama’s (en papa’s) het doen?! Heerlijk… vooral omdat het zo relativerend werkt want stiekem is het toch wel erg prettig om te zien dat ook een Chantal Janzen gewoon slapeloze nachten heeft én de volgende dag fris en fruitig op d’r werk moet verschijnen. Zo fijn!

Mijn favoriete (bekende) papa en mama’s op rij…

 

Met stip op 1: Papa Jay

Bekend van het programma ‘een huis vol’. Wat een geduld, doorzettingsvermogen en liefde heeft hij voor z’n kids.

Bron 1, bron 2

Absoluut Nienke Plas

Ik ben fan (of eigenlijk een groupie). De humor waarmee zij haar zoontje opvoedt is heerlijk om naar te kijken.

Bron:

 

Chantal Janzen

Gewoon omdat haar teksten bij alle Insta-foto’s zo hilarisch zijn.

Bron:

Last but not least

En knappe mama Romy Boomsma en haar geweldige mooie kids. Punt.

Bron:

 

Wie zijn jullie favorieten?

Lees ook: Deze illustraties geven een kijkje in het leven van een moeder

Of lees: Jody’s momfail

 

Muriël