Bij ons komt het niet vaak voor dat Boris uit logeren is. Omdat wij het super gezellig vinden met hem maar ook omdat we niet heel vaak oppas nodig hebben en hem dan niet zo snel zonder ‘reden’ uit logeren doen. Dat neemt niet weg dat als het dan zo ver is, ik het stiekem best wel even lekker vind. Is dat erg??

Maar goed, dan ben je dus kindloos. Wat ga je dan doen?!

  • Bingewatchen en dat tot diep in de nacht! Heerlijk om er even niet aan te denken dat die kleine morgenochtend waarschijnlijk gewoon om 7 uur naast ons bed staat.
  • Daarbij natuurlijk gewoon lekker op de bank eten. Het liefst dan iets heel ongezonds, pizza of zo!
  • Net iets te veel drinken, wijn of cocktails bedoel ik dan hè.
  • Uitslapen komt dan zeker daarna. Veel mensen vragen zich af of ik dat nog wel kan als je altijd in een ritme zit… nou, dat kan ik wel hoor, heerlijk!
  • Genieten van de rust in huis. Even geen zingend speelgoed, of even echt tijd besteden aan jezelf. Een boek lezen of je nagels een keer rustig lakken.
  • Met z’n tweeën op pad. Winkelen, lunchen of naar de bios, lekker quality time.
  • Wat minder leuk maar wel handig om te doen als je geen kind(eren) om je heen hebt, klussen of het huishouden..
  • En dan als laatste natuurlijk, seksen. Want dat doen we nooit als ie wel thuis is 😉!

Dus, krijg jij ook al zin in een weekendje zonder kind?

Daarna is het ook wel weer tijd om snel die kleine op te halen wat dit moet bij ons niet langer dan één nacht duren! Snel dat onwijs leuke kind terug naar huis 😉.

Sanne

Wat ik zo leuk vind aan de verjaardag van mijn dochter? Het is midden in de zomer en dat betekent altijd* mooi weer!! (*afkloppen). En daarom vieren wij eind juni ons 3e tuinfeest. (Ze wordt twee maar we vierden ook haar geboortefeest in de tuin :) ).

Themafeestje?

Vorig jaar had ik een heel Pinterest bord gemaakt met allerlei leuke verjaardagthema’s. Uiteindelijk werd het een tropisch feest. Nog geen écht kinderfeestje, maar gewoon een leuke middag die we samen vierden met onze familie, vrienden en al hun kindjes. Ik haalde wat leuke jungle vlaggen, kartonnen palmbladeren, veel flamingo’s en natuurlijk groen, roze en geel gekleurde ballonnen. Het was een zeer geslaagd feestje. Dit jaar zit ik ook weer vol leuke ideeën voor het tuinfeestje van mijn dochter en die deel ik graag met jullie. Too pink? Binnenkort deel ik ook leuke feestthema’s voor stoere boys!

Tropisch feestje

Zoals ik hierboven al beschreven had is het leuk om in de zomer, in de tuin een tropisch feestje te geven. Je kunt dit vrij makkelijk realiseren omdat de tuin natuurlijk al groen is (of met een paar leuke planten als je geen tuin hebt). Met flamingo’s maak je het feest helemaal hip en je kunt natuurlijk echte ananassen serveren. Ook leuk zijn van die opblaas palmbomen en flamingoluchtbanden. Die maken je feestje af. De taart kun je zo gek maken (of laten maken) als je wilt. Lekker over the top met roze, groen en goud!

Bron: 1. 2.  3. 4.

TIP: Bijna alle feestartikelen die hier in de Nederlandse winkels liggen kun je ook op AliExpress bestellen. Houd wel rekening met een levertijd van een maand of twee.

Ibiza Chill party

Een Ibiza thema leent zich perfect voor een tuinfeest. Met een zonnetje op je bol in grote zitzakken een lekker pastelkleurig gestyled taartje eten. Hmmmm… Maar hoe maak je het nou leuk voor je kind? Nou heel simpel. Voeg wat lama’s en cactussen toe en het wordt ineens een super leuk kinderfeest. De kleuren die helemaal á lá Ibiza zijn, zijn pastel roze, beige, wit, mint en een klein beetje van een felle kleur als oranje. Je kunt helemaal los met leuke papieren bordjes, bekertjes en ballonnen. Het is extra leuk om ’s middags de barbecue aan te slingeren en de gasten te voorzien van lekkere satéstokjes en de kindjes van marshmallows.

Bron: 5. 6. 7. 8.

Wildgirls (check ook wildboys volgende week)

Zo lief! Al die diertjes met feestmutsen op! Je kunt de aankleding een rustige witte basis geven en hier een aantal (niet te veel) fijne kleurtjes als roze, oranje en mint aan toevoegen. Helemaal leuk wordt het als je gouden accessoires eraan toe voegt. Wil je iets stoerders dan kun je er een lekker panterprintje aan toevoegen. Enne.. vergeet de confetti niet!

Bron: 9. 10. 11. 12.

Fiësta party

Geen zin in pasteltinten? Kies dan voor een Spaanse Fiësta! Lekkere knalkleuren gecombineerd met coole cactussen. Je kunt de kinderen sombrero’s laten maken of “cactusje prikje” met ze spelen. Ben je creatief met koek dan zie je hier op de foto een leuk voorbeeld voor sambaballen koekjes. Tip: Pas op dat je de ballonnen niet te dicht bij de cactus hangt;)

Bron: 13. 14. 15. 16.

Tot slot…

Zoeter dan zoet 1: Unicorn style

Bron: 17. 18. 19. 20.

Zoeter dan zoet 2: Mermaid party

Bron: 21. 22. 23. 24.

Zoeter dan zoet 3: Donut grow up

Bron: 25. 26. 27. 28.

Voor de echte meisje-meisjes is een unicorn, mermaid of donut party echt helemaal geweldig. Het kan niet zoet genoeg zijn! Voor mermaid gebruik je de kleuren lila en blauw met veel parelmoer. Voor unicorn en donut kun je juist beter voor de pastel roze, mint, geel en oranje kiezen. Je kunt geglazuurde cupcakes en donuts maken en de meiden deze zelf laten versieren. Wat ook leuk is om te doen, als ze iets ouder zijn, is een make-up lesje inplannen. Laat ze elkaar lekker opmaken als echte mermaids en maak daarna een coole foto onder de grote ballonnenboog.

TIP: Bestel een leuke kant en klare taart en versier deze met je eigen toppings.

Zoet of stoer?

Hopelijk heb je nu genoeg inspiratie om een spetterend tuinfeest te organiseren voor de kleine meid, of voor jezelf want deze thema’s zijn allemaal ook leuk voor grownups natuurlijk. Vind je alles véél te zoet en zoek je iets stoerders dan kun je binnenkort mijn blog “Hot summerparty’s for boys” hier lezen!

Irene

Zo vlak voor de uitgerekende datum van Nadia, werd het tijd om na te gaan denken over welk geboortebord we in hun tuin zouden zetten. De geboorte van ons nieuwste vriendje moest natuurlijk wel leuk aangekondigd worden. Er gingen, zoals dat altijd gaat in een groepsapp, de nodige appjes overheen voordat we het eens werden want de keuze is groot en de kosten variëren nogal. Tja, wat moet je dan kiezen.

Om jullie mee te nemen in de zoektocht naar een leuke geboortebord; hier een aantal varianten op een rij…

Waar eerder de ooievaar het klassieke geboortebord was, is dat tegenwoordig deze paal geworden. Deze heb je ongetwijfeld ergens een keer zien staan. Kosten: variëren tussen de 25 en 35 euro.

Bron

Maar hoe schattig is het om een grote tijgertje, Nijntje of Mickey-mouse in je tuin te hebben die de naam van je newborn onthult. Kosten: variëren tussen de 20 en 30 euro.

Bron

Wil je het anders dan anders aanpakken dan kun je misschien voor een soort banner gaan. Een ijzeren frame met een groot doek erin. Erg leuk! Kosten: 50 euro (doek) + 7,50 huur per week (frame)

Bron

Het geboortebord voor op het raam. Ideaal voor als er geen tuin is om een ooievaar of een paal in de grond te steken. Kosten: variëren van 31.50 tot 39.95 euro.

Bron

Als er dan toch geen tuin is, kun je ook voor een leuke raamsticker kiezen. Kosten: 14,50 euro.

Bron

Wil je het groots aanpakken dan kun je natuurlijk ook een gigantische opblaasbaby in de tuin laten zetten. Kosten: de huurprijs staat niet op de site vermeld… uhh dat zegt meestal al genoeg 😉

Bron

Mag het een bord met een tikkeltje humor zijn? Dan is dit misschien iets. Ik vind dit erg grappig… bij een ander dat wel haha. Kosten: huurprijs van 19,00 (voor de eerste week).

Bron

Nieuwsgierig naar welke wij uiteindelijk kozen? Het geboortebordje met de verschillende kleine bordjes erop, zoals op de eerste afbeelding op het blog. Die blijft leuk!

Muriël

Ik heb er nog net geen abonnement, maar ik ben er regelmatig te vinden. Monkeytown, een indoor speelparadijs. En of de kinderen het een paradijs vinden. Zodra ik zeg dat we er heen gaan is het feest AAN!

Benieuwd hoe een ochtendje Monkeytown er echt uit ziet?

  • Bij binnenkomst moet je binnen no-time zorgen dat de jasjes en schoentjes uit zijn want het liefst rennen ze direct de ballenbak in.
  • Terwijl je de jasjes en schoentjes weer bij elkaar probeert te zoeken, moet je ook op zoek naar een tafeltje op een beetje strategische plek. Wel zo handig dat je de kids in de gaten kan houden en vanaf de speelplek ook een oogje kunt houden op je spullen.
  • Veel handiger is het natuurlijk als je een play-date hebt met vriendinnen en hun kids en je gewoon bij hun aan kunt schuiven.
  • Zo’n play-date klinkt leuk maar met kindjes onder de 4 jaar is dat niet veel meer dan allemaal los spelende kindjes, verspreid over de hele ruimte, met mama’s die hun best doen om een gesprek te voeren, onmogelijk want je luistert met een half oor omdat je toch je kind in de gaten wilt houden of je moet opspringen omdat je kind onderaan de glijbaan bungelt, vervolgens probeer je het gesprek weer op te pakken met ‘waar was ik ook alweer..’.
  • Oh ja, ergens tussendoor proberen we ook nog leuke kiekjes te schieten. Maar ook dat is eigenlijk onbegonnen werk.
  • Dus d gesprekken voeren we wel een keer met een borreltje en die foto´s komen wel een andere keer. Vandaag is het tijd voor de kindjes.
  • De cappuccino’s vliegen als warme broodjes over de toonbank.
  • De warme broodjes zelf trouwens ook, net als de patatjes, poffertjes en kannen ranja. Want hoe fijn is het om de kids uitgeput en met volle buikjes weer mee naar huis te kunnen nemen.
  • Kunnen ze thuis direct naar bed. Want stiekem is dat waarom al die ouders daar zitten met hun kinderen. Moe maken die handel 😉!
  • Zo eind van de ochtend, hoor je de één na de ander huilen. Niet omdat er iets ernstigs hoor, nee waarschijnlijk hebben ze hun teen gestoten aan een bal in de ballenbak of zijn ze head first van de glijbaan gestort.. wat niet helemaal de bedoeling was. Kortom, ze zijn MOE. Missie geslaagd.
  • Komt natuurlijk het moeilijkste van alles. Want hoe krijg je ze weer mee naar huis na een ochtend in dit speelparadijs. Daar zijn verschillende tactieken voor. Het ene kind loopt zonder problemen mee, de ander wordt gechanteerd met iets lekkers (super slecht maar vaak mijn tactiek) en soms moet het intens verdrietige mensje op de arm meegenomen worden. Gelukkig duurt het verdriet op die leeftijd niet heel lang. 
  • Eenmaal thuis liggen de kindjes uitgeteld op bed en mama gestrekt op de bank met Netflix aan.

Iedereen moe maar voldaan!

Lees ook Jody haar blog over de buitenspeeldag! of lees Sanne haar blog over peutersporten.


Muriël

Boris werd vanuit het consultatiebureau doorverwezen naar de oogarts om te onderzoeken of hij een lui oog heeft. Ze had gezien dat hij iets scheel kijkt en haar onderzoekje deed haar besluiten dat we even naar de oogarts moesten. Op de site van Nederlandse Vereniging van Orthoptisten lees je wat een lui oog nou eigenlijk is. Ik was vooraf nogal sceptisch over de afspraak want ik kreeg een lange brief met drie verschillende afspraken achter elkaar, op dezelfde dag.

Kan een peuter al die oogonderzoeken achter elkaar wel volhouden? Ik had sterk mijn twijfels!
Ik heb zelf een bril/lenzen en heb ook wel de nodige onderzoeken gehad dus ik weet hoe lang zo’n onderzoek kan duren.

Wat moet dat moet! Ik ging dus met zoon- en manlief, licht bevooroordeeld, naar het ziekenhuis. Een groot overlevingspakket mee met eten (ja mijn mannetje is nog heel goed om te kopen met eten), zijn lievelingsauto’s en wat te drinken! We zijn klaar voor de lange zit!

Lees ook Nadia haar blog: Mama’s schuld, baby bult

Onderzoek 1

Toen we eenmaal aan de beurt waren hadden we ook “het geluk” dat er een coassistent mee mocht kijken. Ik dacht meteen dat het dan nog langer zou duren maar ik weet het, ze moeten het ook leren, dus oké! 😏

Als eerst werden er wat administratieve dingen doorgenomen, daarna was het tijd voor de test! Met een lampje werd eerst getest hoe zijn oog reageert op licht en bewegingen.

Omdat Boris nog best jong is (2,5 jaar) en misschien niet alle plaatjes van een oogtest bij naam weet werd dat eerst getest. De eend, bal, hond, huis etc. Die wist hij wel. Hij kreeg een bril op zodat steeds één oog afgeschermd was. De arts ging op een afstand staan en Boris moest vertellen wat ze aanwees. Na vijf figuurtjes had meneer het wel gezien!

‘Boris, wat is dit?’ Zei ze. Waarop Boris meerdere keren zei: ‘niets!’ Haha, ik vond het wel heel erg grappig maar ook wel een beetje irritant want je wil toch dat ie het goed zegt natuurlijk! Met wat trucjes kwam hij er wel en deze test was klaar.

De druppels

Om meerdere dingen te bekijken van het oog zelf en om de exacte sterktes te kunnen meten met een apparaatje kreeg Boris druppels in zijn ogen. Hij heeft in het verleden ook al een aantal keer zalf gehad voor een oogontsteking dus dat was hij wel gewend. De arts doet het snel en het prikt niet gaf ze aan. Met deze druppels vergroot je de pupil. Je kan van deze druppels wel last krijgen van fel licht en wazig zien. Wanneer een volwassene de druppels krijgt mag je bijvoorbeeld ook niet autorijden. De druppels moeten een tijdje inwerken dus terug naar de wachtkamer. Er waren boekjes zat dus we konden gezellig een boekje lezen. We merkte wel dat de druppels begonnen te werken, hij kwam bij ons zitten en bleef dan ook wel ff zitten! Normaal doet hij dat niet hoor!

Onderzoek 2

We werden door weer een nieuwe arts naar binnen geroepen. Met een groot apparaat keek hij in Boris zijn ogen. ‘Prima!’ zei hij en binnen één minuut stonden we weer in de wachtkamer. Een beetje verwonderd keken mijn vriend en ik elkaar aan, dat ging snel!

Lees ook Jody haar blog: Onze dochter moet buisjes

Onderzoek 3

Na weer een tijdje in de wachtkamer en wat boekjes verder werden we weer door de arts en coassistent van het eerste onderzoek opgeroepen. Met een soort van ‘oogmeetpistool’ werd er weer naar Boris zijn ogen gekeken. De arts riep wat sterktes naar de coassistent en er kwamen nog wat termen voorbij waarvan ik geen idee had wat ze bedoelde. Toen de test klaar was vertelde ze dat alles er goed uit ziet.

Boris heeft geen lui oog, een lichte sterkte maar daar hoeven we nog helemaal niets mee. Voor de zekerheid mogen we over een half jaar weer op controle. Ze vertelde daar wel bij dat het dan gelukkig maar één afspraak is 😉.

Conclusie

Al met al zijn we twee uur in het ziekenhuis geweest, best lang als je dat zo ziet. Maar Boris heeft het super goed gedaan. Hij vond het allemaal goed, niet eng en werkte best goed mee! Ik ben trots op hem.

Als het goed is ben jij afgelopen maand ook weer rijkelijk beloond door de belastingdienst voor jouw baan als moeder. Haha nee, ik bedoel dat de kinderbijslag is gestort. Gaat die bij jullie altijd op of spaar je hier ook een gedeelte van voor de kinderen voor later?

Wij zelf proberen een bedrag van € 70,-  per maand te sparen voor onze meid. Wat eigenlijk neerkomt op de volledige kinderbijslag per drie maanden. Daarnaast hebben we nog een paar andere leuke spaar-maniertjes gevonden waardoor we, zonder dat we er te veel merken, toch een leuk bedrag bij elkaar sparen voor haar toekomst.

Ik wil je graag vertellen wat wij doen en hoe wij hierop zijn gekomen. Dit is geen advies en zeker geen advertentie dus wellicht niet de slimste manier van sparen maar wel erg leuk en overzichtelijk. Ik geef je in ieder geval graag een inkijkje in onze spaar ideeën.

1.

Nog voordat onze kleine meid geboren was kregen wij een leuk spaarpotje voor op haar kamer. Deze staat inmiddels bij de wasmachine en wordt al twee jaar gespekt met al het kleingeld dat uit de broekzakken te voorschijn komt. (Heel af en toe halen we er ook wel eens een muntje uit voor de collecte als we geen kleingeld meer in de portemonnee hebben.) Ik denk dat er heel veel papa’s en mama’s zijn die zo’n spaarpotje hebben voor hun kinderen. Heb je er nog geen? Kijk dan eens hier hoe je er zelf één kunt maken!

2.

Wij hebben afgelopen jaar gekozen om van bank over te stappen naar een bank waarbij je kosteloos meerdere rekeningen kunt openen. We hebben naast de betaalrekening dus ook verschillende “potjes” met reserveringen voor kosten die gaan komen (denk hierbij aan gemeentebelasting en zorgkosten.) Ook hebben we een spaarrekening voor Hanna hier tussen staan. Hierdoor kunnen we heel simpel de balans opmaken en hebben altijd zicht op deze rekening. Hier hebben we overigens geen pasje voor. De rente op deze rekening is erg laag, maarja, waar krijg je nou nog wel rente

3.

Nou…. Opa heeft voor onze meid een beleggingsrekening geopend na haar geboorte. Hierop staat een startbedrag en hij maakt iedere maand een leuk zakcentje over naar deze rekening. Het risico van een beleggingsrekening is dat het ‘rentebedrag” ook negatief kan zijn en dat je dus minder overhoudt dan waarmee je begon. Zelf zouden wij deze keus niet zo snel maken, of in ieder geval niet als enige rekening. Maar eerlijk is eerlijk, het is wel erg leuk om te zien dat nu het goed gaat, het de rekening is met de hoogste spaarrente!

4.

Geen manier van sparen maar wel handig om vroeg mee te beginnen denk ik. Ik laat mijn dochter altijd “een artikel kopen” in de supermarkt. Ze heeft een portemonnee met 1 euro. Ze mag dan zelf iets pakken (meestal een zakje krentenbollen die ik al heb aangewezen) en als ik zelf de rest van de boodschappen heb mag zij haar product op de band leggen en haar euro aan de caissière geven. Geen idee of dit effect heeft op de lange termijn maar nu snapt ze wel dat ze dan de broodjes heeft gekocht en dat haar portemonneetje daarna leeg is. Ze loopt ook altijd erg trots met het zakje brood en haar kassabonnetje naar buiten 😁.

5.

Tot slot: In de garage staat een grote zak waarin wij lege flessen verzamelen. Eens in de zoveel tijd (als de zak overloopt🙈) brengen we in één keer deze flessen en de kratjes die we leeg hebben weg. Het statiegeld doen we in de spaarpot van onze dochter. En mama is gek op Cristal Clear (en we lusten ook wel eens een biertje) dus dat kan aardig oplopen :)

Hopelijk heb je iets aan deze tips. Heb jij nog een leuk spaar idee die je met ons wilt delen? Ik ben benieuwd!

Lees ook: Businessplan: het zieke moeder hotel

Irene

Toen we tijdens mijn vorige zwangerschap hoorden dat we in verwachting waren van een meisje, wisten we bij wijze van dezelfde avond nog dat ze Vayèn zou gaan heten. Hoe anders was dat deze keer. Toen we hoorden dat het een jongetje was, moesten we hier in eerste instantie even aan wennen. Gek genoeg waren we er allebei van overtuigd dat óók onze tweede een meisje zou zijn. Maar ook toen we eenmaal gewend waren aan het feit dat we een zoon zouden krijgen, was het voor ons niet meteen duidelijk wat dan zijn naam moest worden.

We waren er uit!

Een jongensnaam was in mijn ogen véél moeilijker, en bovendien hadden we het onszelf niet al te makkelijk gemaakt door de naam van onze dochter. De namen moesten natuurlijk wel bij elkaar passen. Een Pim of Daan naast een Vayèn dat vond ik geen mooie combinatie. Uren zocht ik online naar inspiratie, en het duurde echt even voordat we besloten dat onze zoon Julian zou gaan heten.

Vanmorgen is onze zoon Julian geboren

Een vriendinnetje van mij was in januari uitgerekend en verwachtte ook een jongetje. In de week van haar uitgerekende datum droomde ik dat hun kindje Julian zou gaan heten. Stom toeval dacht ik, maar toch appte ik haar (toevallig op de dag voor haar bevalling) dat ik bang was dat we wel eens dezelfde naam konden hebben. “Vast niet, dat zou wel heel toevallig zijn”, was haar reactie. En vervolgens “Ik zal je vast gerust stellen, onze naam heeft meer dan vijf letters”. Oei… Ik heb natuurlijk niets laten merken, maar haar antwoord stelde me allesbehalve gerust. Maar anderzijds, ze had natuurlijk gelijk. Het zou wel héél toevallig zijn…

De volgende dag kreeg ik een berichtje met een foto van een prachtig kindje. “Vanmorgen om 6.30 is onze zoon Julian geboren……” Ooohh neeeee! Wat nu?!

Stof tot nadenken

Nog voordat ik mijn vriendin feliciteerde (sorry Nat!) belde ik mijn man. “Neeeee! Ze hebben onze naam!” Mijn vriend reageerde heerlijk nuchter en zei: “Het is een mooie naam, dus dat is niet gek.” Om te vervolgen met een betoog waarom dat onze keuze wat hem betreft niet zou beïnvloeden.

Voor mij was dat nog niet zo vanzelfsprekend. Hoewel mijn vriendinnetje niet in dezelfde plaats woont, en ik haar ook niet wekelijks spreek, voelt het ergens toch niet zo leuk dezelfde naam te kiezen. Stof tot nadenken dus…

Het geboortekaartje

Toen we een aantal dagen later het geboortekaartje ontvingen, viel ik zowat van mijn stoel. Ik had zélf een concept geboortekaartje gemaakt in Photoshop, maar het geboortekaartje dat wij van haar ontvingen was weliswaar in een andere kleur, maar leek er verder behoorlijk op. Zie foto’s!

Links, mijn eerste ontwerpje en rechts het geboortekaartje van mijn vriendin.

Wederom stom toeval, maar ik vond het niet leuk om én dezelfde naam én een lookalike kaartje te hebben! Diezelfde avond besloot ik in ieder geval een nieuw geboortekaartje te maken. En de naam? Die hebben we uiteindelijk gewoon gekozen, zonder te overleggen met mijn vriendin. Toen ik haar na de geboorte van Julian vroeg of ze het vervelend vond, en haar dit blog liet lezen, moest ze ontzettend lachen. En dat de naam en het (eerste) geboortekaartje zo op elkaar leken, getuigt volgens haar van goede smaak 😉!

Nadia

Eén ding wist ik zeker, ik wilde in ieder geval geen babyshower. Ik had mijn vriendinnen dan ook verboden om iets te organiseren. Natuurlijk werd er nog wel even gecheckt voor die tijd of ik er écht niet één wilde of dat ik dat alleen maar zei en stiekem een groot feest verwachtte (want tja, zo wispelturig kunnen zwangere vrouwen nou eenmaal wel zijn). Maar nee, ik wilde het echt niet.

De babyshower van een ander

Maar de babyshower van een ander is natuurlijk een ander verhaal. Hoewel daar ook de nodige issues voorbij komen…

  • De gastenlijst… wie nodig je wel en niet uit. Handig om dit van tevoren een keer subtiel te vragen. Je wilt niet mensen uitnodigen die de zwangere er eigenlijk niet bij wilt hebben (wat een ongemakkelijke situatie zou dat geven… ik lach nu al hard op) en je wilt voorkomen dat je belangrijke mensen mist. Gewoon vragen dus.
  • En dan volgt de groepsapp. Een verzameling van vriendinnen, (schoon)moeders, (schoon)zusjes, tantes of collega’s. Mensen die elkaar waarschijnlijk zelden in reallife ontmoeten zitten opeens in één app en moeten het eens worden over de locatie, eten, activiteiten en het cadeau. Gelukkig zijn er altijd één of twee die het voortouw nemen. Heel fijn in dat soort soms wat ongemakkelijke app gesprekken. 
  • Over het eten zou ik niet te lang nadenken. Op alle babyshowers waar ik tot nu toe ben geweest werd het na lang wikken en wegen een high tea. Weliswaar een aangepaste high tea want de zwangere mag niet zoveel natuurlijk, maar veel variatie zat er niet in. Bespaar je de moeite dus 😉.
  • Het meeste verschrikkelijke onderdeel van de babyshower vind ik de activiteiten. Blijkbaar is het normaal dat er iets van een spelletje wordt gedaan. Van babypotjes proeven enz. krijg ik echt een allergie. Dus als ik dan in de organisatie zit moeten er wel een beetje leuke en originele activiteiten worden bedacht. Daarmee haal ik me natuurlijk meteen weer veel werk op de hals. Samen met de meiden hebben we voor de eerste babyshower van Nadia trouwens hele leuke dingen bedacht. Althans vonden wij.
  • Het leukste is natuurlijk als de babyshower een verrassing is voor de zwangere. Een onmogelijke taak! Ze weet dondersgoed dat er één georganiseerd wordt (tenzij de instructie anders was 😉) en vanaf de start van haar verlof heeft ze zeeën van tijd en dus zat tijd om alle smoesjes van haar vriendinnen binnen mum van tijd door te hebben. 
  • Check de eerste zit erop. Maar gaan we bij de tweede, derde en wie weet hoeveel er nog volgen wéér een babyshower organiseren?
  • Volgens mij is het een ongeschreven regel dat de eerste babyshower “groots” wordt gevierd en daarna niet meer.  Een regel die ik met liefde aanhoudt want babyshowers organiseren (net zoals vrijgezellenfeestjes trouwens) zijn nou eenmaal niet mijn favoriete bezigheden.
  • Ergens natuurlijk ook een rare regel want waarom zou je alleen de eerste keer vieren dat er een baby op komst is en waarom wil je alleen dan de zwangere in het zonnetje zetten? Alsof het daarna niet meer nodig is. Juist daarna! Bij nader inzien moet misschien juist de eerste overgeslagen worden en moet het bij elk kind daarna steeds groter gevierd worden.

Waarschijnlijk word ik na dit blog nooit meer gevraagd op een babyshower! Oeps!

Lees ook mijn blog: De bevalling van een ander

Muriël