Mijn zoon heeft slag in zijn haar… Het kan leuk in krullen zitten of helemaal stijl maar ik moet het wel doen met gel of schuim ofzo. Naturel zit het gewoon niet zo leuk, maar no worries! Ik heb het zelf ook, haha!

Omdat een peuter niet altijd zin heeft dat zijn haar gedaan wordt, je zelf even geen tijd hebt of papa de noodzaak er niet zo van in ziet hierbij een tip van mij… Syoss Extreem Gel! Na een slaapje of een onwijze knuffelbui zit het nog steeds leuk 😉.

Ik kom altijd bij de kapster met een heel Pinterestboard! Heb jij ook inspiratie nodig? Welke jongens kapsels zijn nu echt leuk?

Cute

Deze kapsel zijn toch schattig! Hierbij is het ook handig dat je er geen of bijna geen styling in hoeft te doen.

bron

bron

bron

bron

Lees ook mijn blog: De leukste dreumes en peuterboeken

Rockstar

De supergel kan je wel gebruiken bij deze hairstyles, deze kleine rock sterren zijn super stoer met hun kapsel!

bron

bron

bron

bron

Curls

Krullen, de één heeft ze en wil ze niet en andersom.. Maar deze vier jongens… smelt, super leuk die krullen!

bron

bron

bron

bron

Lees ook Irene haar blog: Twinning is winning

Lang haar

Dat lang haar alleen voor meisjes is, is natuurlijk al lang niet meer zo! Deze jongens laten ook zeker zien dat het super leuk is voor een jongen! Alleen wel goed verzorgen dan hé 😉.

bron

bron

bron

bron

Ik hoop dat jullie wat inspiratie hebben gekregen voor je eigen zoontje(s)!

Ciao!

bron

Sanne

Dit is het laatste weekje in ons heerlijke huis. Alles staat zo ongeveer in dozen. Klaar om te gaan zou je denken. Maar nu de verhuisdatum dichterbij komt krijg ik toch de kriebels. Waarom wilde ik ook alweer een ander huis?

Ouderlijk huis

Vlak voor onze bruiloft kochten mijn man en ik mijn ouderlijk huis. Een perfect eerste huis. Qua uiterlijk geen karakteristieke woning. Een ‘simpele’ rijtjeswoning maar voor mij een huis met karakter. Het was namelijk mijn ouderlijk huis waar ik niets dan mooie herinneringen aan heb. Direct na het trouwen verbouwden we de hele toko. Uitbouw eraan. Kookeiland erin. Veranda erbij. Ons droomhuis! En dat we daar later met onze twee kleine schatjes mochten wonen maakte het helemaal af. Genieten en niets aan veranderen zou je denken…

Thrillseeker

Okee, thrillseeker is een iets te groot woord. Maar het komt in de buurt. Waar een ander zou denken ‘we hebben alles op orde en laten we er lekker van genieten’ begint het bij mij dan te kriebelen. Er moet iets nieuws komen, een nieuw plan, nieuwe uitdaging… bedenk het maar. Het liefst moet het stress opleveren. Heerlijk! Tot het moment dat het te veel wordt natuurlijk ;). Tja, ik ben niet de makkelijkste om mee te leven. Dus na een aantal jaar in dit huis te hebben gewoond begon het (gelukkig bij ons beiden) te kriebelen. We wilden iets nieuws. Iets wat we helemaal naar onze smaak kunnen inrichten en groter. Ons droomhuis moet plaats maken voor iets nieuws.

Twee verhuizingen

En dat huis hebben we gevonden! Helaas pas ergens in 2020 klaar dus ons geduld wordt nog even op de proef gesteld. In het perfecte scenario zouden we ons huis verkopen vlak na de oplevering van ons nieuwe huis. Maar het liep anders en we kunnen het huis NU al verkopen. Dit heerlijke plekje mogen we verkopen aan een heel lief gezinnetje. Dat betekent alleen wel twee verhuizingen in korte tijd. Help!

Voorbereiding

Want hoe bereid je jonge kids voor op twee verhuizingen in anderhalf jaar? We hebben dit niet van tevoren uitgedacht en doen het eigenlijk vooral op gevoel (zoals we alles doen). We hebben de kindjes verteld dat we twee keer gaan verhuizen, eerst naar een kleiner huis en straks (“als je (mijn dochter) op school zit”) naar het nieuwe huis maar dat moet eerst nog gebouwd worden. Regelmatig gaan we even kijken bij de bouwplaats, waar voorlopig nog niet zoveel te zien is. Voor de rest vertellen we daar nog niet zoveel over. Dat ligt nog zover vooruit (voor onszelf al, laat staan voor die kleintjes).

Eerst maar eens focussen op de tijdelijke woning.
Ze helpen enthousiast mee met de dozen inpakken en bedenken zelf welke spullen allemaal mee mogen. Mijn dochter heeft de kamerindeling boven bepaald. Tja, dat doen 3 jarigen nou eenmaal en daar hebben wij haar natuurlijk de vrije hand in gegeven. Het is toch maar voor even. In dit huis mag even alles. Ook die zwarte lambrisering die ik zo graag wil, maar manlief niet 😉. In het weekend dat we echt overgaan, gaan ze lekker bij opa & oma logeren. Dan kunnen wij alles een plekje geven en de kinderkamers inrichten dan hoeven ze niet in de chaos (en bij een gestreste moeder) thuis te komen. Toch wel zo fijn.

En nu maar hopen dat het loopt zoals ik in mijn hoofd heb (vast niet….).
Ik weet alleen nog niet hoe we op een leuke manier afscheid kunnen nemen van dit huis. Iemand een tip?

Muriël

Lynn was net vier jaar geworden en ging eindelijk naar de basisschool. Even wennen zo’n verandering, mijn kleine meisje niet meer de hele dag thuis, maar ook wel weer erg leuk. Bij deze nieuwe fase en leeftijd werd het ook tijd voor zwemles. Leuk joh, ik keek er helemaal naar uit. Eindelijk zou ze leren zwemmen. Dat zou toch zoveel makkelijker zijn tijdens de vakanties en het zou ook een stuk veiliger voelen. Volgende zomer zou ze zonder bandjes kunnen zwemmen. Wat een fijn vooruitzicht!

Zwemscholen zoektocht

Dus ik ging op zoek naar zwemscholen in de buurt om haar in te schrijven. Redelijk wat keus en allemaal hadden ze wel iets wat me aansprak. De ene zwemschool had kleine klasjes, maar dan moest je bij een andere zwemschool afzwemmen. Bij de ander waren de klasjes dan wel iets groter (maximaal 12), maar was het ook een stuk goedkoper. De één was praktisch op loopafstand, terwijl de ander helemaal aan de andere kant van Apeldoorn zat.

Uiteindelijk is onze keus op Malkander in Apeldoorn gevallen. Het eerste bad waar ze in gaan zwemmen is verwarmd. In de eerste twee groepen zitten er maximaal acht kinderen in de groep en in de hogere groepen zijn dat er maximaal twaalf. Het is niet zo duur en zolang je kind op zwemles zit (of al ingeschreven staat) mogen ze gratis zwemmen en naar de kinderboerderij die vlak naast het zwembad ligt: Kinderparadijs Malkenschoten. Dat is toch mooi meegenomen. Dus vorig jaar februari was het eindelijk zo ver en kon ze starten in de groep “lichtblauw”. Ze kreeg een lichtblauw dolfijntje om op haar badpak te naaien en iedere groep die ze verder ging, kreegze een ander kleur dolfijntje.

De eerste keer

De allereerste keer gingen Wilco en ik allebei mee. Zoiets wil je natuurlijk niet missen. En zoals altijd als Lynn iets spannend vindt heeft ze eerst de grootste praatjes (tot vervelends toe bijna) en als je eenmaal bent waar je moet zijn dan durft ze niet meer en wordt ze verdrietig. Jammer, waarom nou? Ik wist zeker dat ze het leuk zou vinden. Ze is tenslotte echt een waterrat. Na de uitleg die we kregen over hoe het in zijn werk ging, mochten we naar de kleedhokjes. Nog steeds erg verdrietig trokken we haar haar badpak aan. Toen ze eenmaal in het zwembad stond was alle verdriet gelukkig voorbij en heeft ze een super leuke eerste les gehad!

De eerste paar keer mochten we nog meelopen tot aan het bad, maar uiteindelijk was het de bedoeling dat we haar bij de deur al zouden uitzwaaien. Dan konden de ouders in de kantine gaan zitten en via de televisie de rest van de zwemles volgen. De laatste vijf minuten van de les mochten we er wel echt bij zitten om te kijken. Dat was nog erg leuk dat je iedere les even kon kijken en op de televisie was het ook goed te volgen. Later ging ze door naar groep “donkerblauw” aan de overkant van hetzelfde bad. Doordat ze verder weg waren, zag je nog nauwelijks wat er gebeurde op de televisie dus pakte ik regelmatig mijn telefoon erbij. Als ik toch niks kon zien en mijn tijd zat uit te zitten was dit een perfect moment om mijn bloginspiratie op te schrijven. Dat ging zo een paar maanden door en het beviel me prima. Ik had veel inspiratie en hield zo tijd over in de avond voor andere dingen.

Een nieuw bad en alles is anders

Vlak voor de zomervakantie mocht ze door naar groep “groen”. Nu ging het echte zwemmen toch beginnen. Dit hield ook in dat ze weer naar een ander bad toe moest, dit bad was wat dieper en iedere les gingen ze ook nog eens oefenen op een plek waar de kinderen echt niet meer konden staan. In plaats van naar een beeldscherm kijken konden we aan de overkant van het bad in een ruimte achter glas gaan zitten om de hele zwemles te volgen. Op zich een vooruitgang, maar omdat het bad behoorlijk lang was zag je niet altijd goed wat ze allemaal precies aan het doen waren. En als je al een halfjaar iedere week aan het kijken bent wordt het ook wat minder interessant om elke keer dezelfde dingen te zien. Ik was iedere les echt de minuten aan het aftellen, pff wat kan 45 minuten dan lang duren zeg. (Waarom is dat nooit zo als ik een keer 45 minuten voor mezelf heb?) Gelukkig had ik de andere ouders al wat beter leren kennen dus vaak had je wel iemand om wat mee te kletsen. Dat scheelde een hoop, tikte de tijd toch wat sneller voorbij.

HELP!!!

Lynn zit nu ongeveer een jaar op zwemles en sinds een paar weken zit ze in de “gele” groep. Dit is gelukkig wel iets spannender om naar te kijken want ze gaat leren duiken en leert zonder bandjes zwemmen. Dat lijkt me nogal een dingetje dus het zal nog wel een hele tijd duren voordat ze naar de “witte” groep mag en dan moet ze nog een groep voordat ze mag afzwemmen. Oh, nee toch. Dit gaan nog lange dinsdagmiddagen worden L. Hopelijk is het nog maar een half jaar. Euh nee, dan moet ze ook nog voor haar B-diploma. En voor het veilige gevoel wil ik dat ze ook nog voor C gaat. Nou het komende jaar zit ik hier nog wel. Enige pluspunt is dat mijn zoons bij oma zijn dus ik heb wel echt even 45 minuten ongestoord voor mezelf.

Het vooruitzicht dat dit nog een jaar kan duren, maakt me niet echt blij.  Het ergste alleen is dat ik hierna nog niet eens klaar ben. Met nog twee jongere kinderen houdt dat in dat ik nog zeker drie jaar van mijn leven langs het zwembad zal zitten en als ik pech heb zelfs vier jaar. Oh help, mag ik even huilen?! Iemand leuke ideeën om te doen voor mij tijdens al die zwemlessen?

Lees ook mijn blog: Planning kinderfeestje vs de werkelijkheid 

Lees ook Irene haar blog: Het leet dat traphekjes heet

Jody

Omdat mijn dochter bij de geboorte een vrij grote baby was en achteraf vermoed wordt dat ik zwangerschapsdiabetes heb gehad, worden mijn suikerwaardes tijdens deze zwangerschap extra goed in de gaten gehouden. Alle keren dat ik werd geprikt waren mijn waarden aan de hoge kant, dus toen ik zo’n 24 weken zwanger was, mocht ik me melden bij de verloskundige voor “de beruchte suikertest”.

Lees ook mijn blog: Oh my! Een baby van bijna 5 kilo!

De suikertest: pure horror?

Vooraf zag ik hier behoorlijk tegen op, want niet alleen vriendinnen die de test al eens gedaan hadden vertelden me dat het niet bepaald een pretje was, maar ook tijdens een eerdere controle sprak ik een aantal dames die op dat moment aan het wachten waren op de uitslag van de suikertest. Het ene verhaal was nog erger dan het ander. Zo zou je een megasmerig drankje moeten drinken, zou je hier kotsmisselijk van worden, en dat terwijl je nog geen slokje water zou mogen nemen om de misselijkheid te verhelpen. O, joy. Je begrijpt dat ik niet kon wachten…

Water met 75% suiker

Enkele weken geleden was het dus zo ver. Om 8 uur moest ik me nuchter melden bij de verloskundige. En waar ik normaal gesproken altijd pas laat (lees: op werk) ontbijt, had ik nu vanaf het moment dat ik wakker werd natúúrlijk al ontzettende honger (iets met tussen de oren ofzo 😉). Maar goed, zonder ook maar een slokje water op meldde ik me bij de balie. Na een paar minuutjes wachten werd ik geroepen en stapte ik een kamertje binnen, waar “het zou gaan gebeuren”. Eerst werd mijn “nuchtere” bloedsuikerspiegel gemeten. Een score van 5.1, dat was prima vertelde de verloskundige me. Vervolgens werd er een plastic bekertje voor mijn neus gezet (tot aan de rand toe  gevuld!) met daarin een substantie bestaande uit water en 75% suiker.

Een megasmerig suikerdrankje!

De laborante vertelde me dat de meeste vrouwen het ontzettend vies vinden, en dat het behoorlijk zoet is. Nou ben ik op zich best gek op zoet (een blikje cola gaat er ’s ochtends – niet tijdens de zwangerschap natuurlijk – best prima in), dus kom maar op!
En? Was het echt zo erg? Ik kan er veel over schrijven, maar houd het vooral kort. Het drankje is inderdaad echt megasmerig. Maar eerlijk is eerlijk, een paar grote slokken en leeg is ’t bekertje. Dus eigenlijk viel dat me nog wel mee. Of was het omdat ik me had voorbereid op het ergste?

Twee uur later…

Ik werd terug de wachtkamer ingestuurd en moest daar inderdaad twee uur stil zitten. Buiten even een frisse neus halen of een rondje lopen wordt sterk afgeraden, want daarmee zou je de suikerverbranding beïnvloeden. Ok, stilzitten dus… Gelukkig had ik de laptop meegenomen en kon ik even aan het werk. Tussendoor werd er wat gekletst met “lotgenoten”, en de tijd vloog voorbij. Ruim twee uur later werd ik opnieuw het kamertje van de laborante ingeroepen, en werden mijn waarden opnieuw getest.

De laborante vertelde dat een waarde van 7.7 of hoger zou betekenen dat ik zwangerschapssuiker zou hebben. In dat geval zou ik worden doorgestuurd naar een diëtiste uit het ziekenhuis. Ik hoefde me volgens haar nog niet al te veel zorgen te maken, want dit is slechts het geval bij zo’n 20% van de vrouwen die getest worden op suiker.

Ze drukte de naald opnieuw in mijn vinger, en na een paar seconden was de waarde af te lezen in het scherm: 7.6. Lekker dan. Niet dat ik graag naar een diëtist zou willen hoor, en dat ik zin zou hebben in die hele medische molen, maar dit voelde toch een beetje als een 5.4 halen op de middelbare school.

Wat nu?

De verloskundige vertelde me dat mijn lichaam de suiker tijdens mijn zwangerschap misschien iets langzamer afbreekt dan normaal gesproken, maar dat er geen reden tot paniek was. Ik hoefde niet doorgestuurd te worden naar de diabetesverloskundige en/of diëtiste. Wel moest ik (net als elke zwangere) proberen zo gezond mogelijk te eten, en zo weinig mogelijk suikers in te nemen en koolhydraten moesten goed over de dag worden verspreid.

Met een dubbel gevoel ging ik naar huis. Enerzijds vol twijfels en onzekerheid, want het voelt toch alsof mijn lichaam het nét niet goed genoeg doet. Anderzijds opgelucht, want een heel streng dieet blijft me (voorlopig) bespaard (de gynaecoloog zei dat ik wellicht op korte termijn de suikertest opnieuw moet doen). En bovendien krijg ik elke drie weken een groeiecho, dus kan ik ons mannetje extra vaak bewonderen. Iets met positive thinking ofzo 😉!

Nadia

Dat sporten gezond is weet natuurlijk iedereen. Vanaf wanneer begin je daar nou mee? Kunnen peuters ook een sport doen? Natuurlijk! Er zijn veel verschillende leuke sporten voor je kleintje om te doen of om samen te doen! Dat is toch weer even wat anders dan je kind uitlaten in de speeltuin elke middag 😉. Ik vind het heerlijk om er elke dag (als we vrij zijn natuurlijk) even uit te gaan met Boris!

Lees ook mijn blog: De leukste peuter boeken

Peutergym

Op Monkey moves lees ik over peutergym. De kinderen lopen over banken, spelen met een hoepel of gooien met een bal. Het stimuleert o.a. motorische vaardigheden, zelfstandigheid en ruimtelijk inzicht. De activiteiten zijn afgestemd op de levensfase van je kind. Gym is niet alleen voor peuters,  maar ook een dreumes kan al op gym.

Peutervoetbal

Steeds meer kinderen gaan op peutervoetbal ook wel voetjebal genoemd. Ook steeds meer verenigingen spelen hier op in.  Voetjebal is ontwikkeld voor peuters en kleuters vanaf 2 jaar. Er wordt gewerkt met kleine groepen van maximaal 8 kinderen en hun papa of mama.

Het vrolijk gekleurde materiaal is ontworpen ter stimulatie van de coördinatie, behendigheid en balans. De lessen zijn opgedeeld in twee fases: voor de jongste ‘voetjeballers’ gaat het om zelfverzekerdheid bij het lopen, maar ook om enkele basisprincipes van voetbal zoals trappen, passen, draaien en jongleren.

In de tweede fase wordt gefocust op het controleren van de bal met alle mogelijke lichaamsdelen, passes, dribbeloefeningen en nog veel meer. Voetjeballers vallen op door hun ongekende vaardigheid. Dit is dus wel meer voor de wat oudere peuters.

Peuterjudo

Peuterjudo houdt de conditie van je zoon of dochter op een natuurlijke manier op peil! En het leuke is: je peuter doet het samen met jou! Is je zoon of dochter 2 jaar of ouder? Dan kun je samen met hem of haar meedoen met Peuterjudo bij bijvoorbeeld Shin Hajimeru. Dit lijkt me overigens erg grappig, mijn vriend is best een beetje lang, dat hij dan mag gaan judo-en met Boris?!?! Ben benieuwd hoe dat is 😉. Samen zouden ze dan de basisprincipes van Judo spelenderwijs leren kennen. Peuterjudo stimuleert de controle die je peuter over zijn of haar lichaam heeft. Door de bewegingen ontwikkelt je kind motorische vaardigheden en daar heeft hij of zij levenslang profijt van.

Peuteryoga

Peuteryoga is een speelse yogavorm voor kinderen tussen de 1,5 en 4 jaar. Het bestaat uit korte oefeningen, vanwege de kortere concentratieboog van deze kinderen. Er wordt vaak gewerkt met thema’s en de lessen zijn een combinatie van: yogaoefeningen, dans, (dieren)geluiden maken, massage en creatief bezig zijn.

De yogaoefeningen heten natuurlijk niet ‘Virabhadrasana’ of  ‘Urdva Mukha Svanasana’, wat ik dan wel jammer vind. De peuters doen een leeuw na, lopen als een giraffe of staan als een boom. Ook worden er speelse ademhalingsoefeningen gedaan, er wordt gewerkt met de zintuigen en er is aandacht voor wat de peuter zelf (of een ander kindje) wel of niet wil. Persoonlijk vraag ik me wel af of dit niet meer geschrikt is voor de wat rustigere peuters :D. Ik denk niet dat ‘staan als een giraf’ voor Boris leuk zou zijn… Ik denk dat ie dan zegt ‘Mama, ik ben klaar. We gaan!’

Peuterzwemmen

Last but not least natuurlijk peuterzwemmen. Speciaal in ons land is het goed dat kinderen al vroeg vertrouwd raken met water. Door je kindje mee te nemen naar het zwembad kan hij/zij wennen aan het water. Door in het water te bewegen, trainen kinderen spieren en ademhaling op een andere manier dan tijdens het spelen. De conditie van peuters kan er flink op vooruitgaan als je regelmatig samen gaat zwemmen.

Heb jij al een keuze gemaakt?

Ik ga eens even kijken wat er in Apeldoorn allemaal te doen is en of het op de dagen is dat we vrij zijn. Hou ons in de gaten, waarschijnlijk levert het peutersporten nog wel leuke blogs of foto’s op!

Lees ook de blog van Muriël: Top 5 favoriete uitjes van mijn peuter

Sanne

Toen ik een aantal weken geleden mijn blog (Ja, ook wij hebben onze baby laten vallen) deelde in een Facebookgroep met heel veel mama’s waren de reacties overweldigend. Bijna iedereen heeft wel eens een ongelukje gehad met haar baby of kindje. Hieronder heb ik de zieligste, pijnlijkste en grappigste reacties op mijn blog gedeeld! (PS Geen van deze kinderen heeft er blijvende schade of een trauma aan opgelopen hoor!)

Heb jij je kindje ook wel eens per ongeluk laten vallen?

#1 Simone:

Mijn man was grappig aan het doen met onze zoon in zijn armen. Hij draaide zich maar had niet door dat het kozijn van de deur erg dichtbij was en klapte er zo met onze zoon tegenaan. Eindstand: zoon had een ei op zijn voorhoofd en papa heeft zich een paar dagen heel schuldig gevoeld. Gelukkig heeft onze zoon er niks aan overgehouden 💗.

#2 Chantal:

Mijn zoontje lag een keer in mijn bed te slapen terwijl ik in de woonkamer bezig was. Ik had een bedrekje aan mijn bed zodat hij er niet uit kon vallen. Op de één of andere manier (hij kon nog niet kruipen) is hij in zijn slaap helemaal naar het voeteneind gerold en daar achter het hekje langs van het bed gevallen. En als je dan als moeder denkt dat je je lesje geleerd hebt… Nee, een week later gebeurde precies hetzelfde nog een keer 🙈🙈.

#3 Kim:

Helaas wel.. Ooit m’n zoon in de Maxi-Cosi gehad en ik liep daar mee richting een winkel.
Toen ging ik door mijn enkel en viel op de grond waardoor mijn zoontje met Maxi-Cosi en al over de kop rolde! Gelukkig heeft de Maxi-Cosi de volledige klap opgevangen en m’n zoontje was aan het lachen, maar jeetje wat was ik geschrokken!

#4 Sara:

Mijn dochter is een keertje van mijn bed af gerold. Ze was pas ‘n maand oud en we waren in de veronderstelling dat ze niet kon rollen 😅😅. Conclusie: sommige kleintjes kunnen al behoorlijk snel rollen!! 👀.

#5 Tatiana:

Oh ik heb hem nog niet laten vallen maar het komt geregeld voor dat mijn zoontje zijn hoofd ergens tegenaan stoot. 🙈 Tijdens het in de auto zetten en met hem op de arm zijn hoofd tegen het deurkozijn getikt🙈.

#6 Roos:

Zo vaak… Maar één keer heb ik m’n zoontje in zijn Maxi-Cosi per ongeluk van de trap af gegooid vanwege een epilepsie aanval. Gelukkig zat hij vast en is er niks gebeurd… Maar ik voel me nog steeds schuldig als ik eraan denk… Ondanks dat ik er helemaal niets aan kon doen… 😔

#7 Noor:

Mijn vriend heeft onze zoon van de commode laten vallen.. Meneer kon ineens draaien. Maar zoonlief is een nu eenmaal een klunsje dus we laten de rest van de ongelukjes maar achterwege😅🤣.

#8 Sanne:

Mijn zoon is toen hij nog klein was uit een waterbed gelanceerd toen ik me omdraaide 😏.

#9 Juul:

Hier ook helaas.. 🙈 Mijn dochtertje was net 5 weken oud. 🤦🏼‍♀️ Ik was zóóó moe van de voedingen en de slapeloze nachten dat ik blij was dat we allebei even sliepen.. Helaas is ze tijdens het slapen van mij afgerold en op de grond gevallen. Ik was wel meteen alert en gelukkig was er niets aan de hand, maar wat voelde ik me waardeloos!! Ik kon alleen maar huilen😔. En maar denken dat ik de enige was, want kon me niet voorstellen dat er nog iemand zo’n fout kon maken. Maar ik ben blij te lezen dat ik niet alleen ben.

#10 Suzanne:

Mijn man heeft hem niet laten vallen maar wel met zijn hoofd tegen het plafond aan “gegooid”🤦🏼‍♀️. Het kind had de grootste lol😅.

#11 Danie:

Ik ben een keer van de trap gevallen met mijn dochtertje van toen 5 maanden oud. Gelukkig op zo’n manier gevallen dat ik alle klappen opving. Ze heeft geen één stoot gehad en eenmaal onderaan de trap kwam ze op mij terecht.. Ze is toen wel hééél erg geschrokken en ik natuurlijk ook 😱.

#12 Linda:

Mijn zoontje kon toen net staan en het was winter dus wilde hem een maillot onder zijn broek aan doen. Hij stond tussen mijn benen. Dus ik die maillot omhoog hijsen, valt hij voorover op zijn neus! 😳😮 Ik heb me heel slecht gevoeld.😅 Het zag er trouwens wel hilarisch uit 🤣.

#13 Natasja:

Yess, ik ben zo blij dat we dit bespreekbaar kunnen maken onder elkaar want geen enkele moeder geeft graag toe een ‘onoplettend momentje’ te hebben.

#14 Milou:

Het ergste wat me is overkomen.. Mijn zoontje was een maand of acht en ik had hem voorop de fiets in het stoeltje. Ik wil mijn drie jaar oude dochtertje achterop de fiets tillen en op de één of andere manier bleef haar been haken. De fiets viel om met mijn zoontje in het stoeltje. Hij maakte een harde klap met zijn hoofdje op de stoep. 😭 Gelijk naar het ziekenhuis waar foto’s werden gemaakt om te kijken of hij geen schedelbreuk had. Nou wat voelde ik me een potje ellendig zeg. De helft van z’n hoofdje was opgezwollen van de klap 💔.

#15 Marloes:

Ik zet mijn zoontje wel eens bij mij op de nek, dat vindt hij prachtig! Maar toen wilde ik dit keer bij mijn buurvrouw in huis doen. Je raad het al, haar plafond was net iets lager dan bij mij waardoor hij zijn hoofd stootte 😶.

#16 Claudia:

Ik wilde mijn oudste dochter (destijds 7 maanden oud) op haar buik op de grond leggen zodat ze kon tijgeren/kruipen/spelen. Net 15 cm boven de grond gaat ze naar voren hangen. Boem, voorhoofd op de grond.. Meteen een grote bult.

 

Gelukkig leren we over het algemeen van onze fouten en zal het niet snel een tweede keer gebeuren (of een derde of vierde keer in sommige gevallen).

PS Goed om te weten, met al deze kindjes is het gelukkig goed afgelopen. :).

Irene

 

Valentijnsdag komt eraan! Ik doe daar eigenlijk nooit wat aan. Vier dagen daarvoor ben ik jarig, dus nog een cadeau van manlief verwachten is een beetje overbodig. Daarnaast is het wat mij betreft commercieel gedoe. Waarom zou de liefde op die ene dag gevierd moeten worden? Dat kan elke dag…

Onderzoek

Toch verbaasde ik me over de onderzoeksresultaten van het jaarlijks Valentijnsonderzoek uitgevoerd door Q&A. Blijkbaar geeft 61% van de mannen toch een cadeau of een bloemetje met Valentijnsdag. En dat tegenover 43% van de vrouwen. Als je het mij vraagt, best hoge percentages en vrouwen geven dus minder vaak wat dan mannen. Huh? Klopt dit onderzoek echt?!

Cadeautip

Tijd voor verandering, want dat percentage van de vrouwen kan best iets omhoog als je het mij vraagt. Laten we de commerciële onzin voor één keer vergeten… want ik heb de beste cadeautip: het is TE fout waardoor het TE leuk is! Dus voor wie op zoek is naar een uniek Valentijnscadeau? Check deze sokken met een afbeelding van JOUW hoofd. Dit is toch geniaal!

Bron: 

Deze sokken zijn van printfiels en te verkrijgen in verschillende kleuren. Alleen even een afbeelding van je hoofd uploaden en klaar.

Lees ook Sanne haar blog over matching zwembroeken

 

Happy Valentine! ;)

Muriël

 

Vorig jaar was ik er dan eindelijk echt helemaal klaar mee. Ik wil niet meer roken! Ik wil niet moeten roken, buiten in de kou moeten staan, zo ongezond zijn terwijl ik kinderen heb, zoveel geld daaraan uitgeven, mijn kinderen het beeld geven dat roken heel normaal is. Ik wil het allemaal niet meer.

Tijd voor een cursus

Dus het werd de hoogste tijd. Ik schreef mezelf en mijn man in voor een cursus stoppen met roken, want samen staan we sterk. Daar zaten we dan. In een bioscoopzaal met minimaal honderd andere mensen (dat is lekker verdienen zo’n cursus 😉). Klaar om vier uur lang naar het geklets van een ander te luisteren.

It’s messing with your mind

We kregen te horen wat er allemaal in sigaretten zit en wat ervoor zorgt dat je verslaafd raakt. Wat het met je hersenen doet en waarom het zo “moeilijk” is om te stoppen. Tijdens de eerste rookpauze (ja ja, je mag gewoon roken tijdens een cursus stoppen met roken) dacht ik ´oké, best interessant dit, maar dit gaat er echt niet voor zorgen dat ik na deze cursus niet meer ga roken’. Bij de tweede rookpauze begon ik toch te twijfelen en na de laatste rookpauze was ik helemaal overtuigd. IK WIL EN GA NIET MEER ROKEN! Zo apart, dit was ook precies wat die man vertelde hoe we er tijdens de cursus over zouden denken.

Onze mantra

Wat ons wel honderd keer in die cursus op het hart is gedrukt was: honger, vermoeidheid en stress. Deze drie dringen zijn cruciaal. Dit moet je de eerste weken te allen tijde VERMIJDEN. Dat werd dan ook onze mantra. Dus om mijn honger of meer zin in eten te stillen ging ik snaaien, nog meer als dat ik normaal doe 🙈. We deden zo min mogelijk de eerste tijd. Nergens druk om maken en zoveel mogelijk stress vermijden. En op tijd naar bed.

De eerste week was heel zwaar. Ik dacht er vaak aan en wilde graag roken.

Lees ook Irene haar blog over slaapproblemen.

Kleine monster

Dat kleine monstertje kwam wel twintig keer op een dag (zo werd de stem in je hoofd genoemd die vertelde dat je wilde en moest roken). Het gevoel dat ik iedere keer in mijn buik en keel had. Het gevoel dat je moet roken. Drie minuten, zolang blijft dat gevoel hangen. Dat moet je vol kunnen houden, dat moet iedereen kunnen toch? Omdat ik door de cursus precies wist wat me te wachten stond was het makkelijker om het vol te houden. Na die drie minuten was het gevoel weer weg. Iedere dag werd dat steeds wat minder (gelukkig had ik ook niet heel veel verleidingen om me heen). De eerste week was zeker niet leuk. Dat zonnetje in huis straalde niet meer zo. Gelukkig waren we beiden aan het stoppen waardoor je het minder door had dat de ander zo chagrijnig was. Oh dat moet wat zijn geweest voor de kinderen. Na drie weken heb je het moeilijkste gehad en word je nog maar heel weinig bezocht door het “kleine monster”. Soms komt dan het gevoel nog opzetten (voornamelijk als ik in gezelschap een wijntje aan het drinken ben), maar dat wordt met de weken/maanden steeds minder. Nu ben ik een half jaar verder en héél soms komt het gevoel nog opzetten, maar ik kan het ook zo naast me neerleggen. Ik ben nu toch wel overtuigd. Ik word echt geen roker meer!

Al die voordelen

Ik ben blij dat het gelukt is en ik zou ook nooit meer een roker willen worden. Naast dat het gewoon veel gezonder is heeft het stoppen met roken zoveel voordelen. Helaas heb ik die nog niet echt mogen ontdekken. Of misschien zie ik het zelf wel niet? Ik zal ze eens opsommen.

  • Je bespaart een hele hoop geld. Volgens de berekeningen zou ik toch minimaal € 100,- per maand moeten besparen… lekker shoppen dus. Nou dat was een mooie illusie. Niks shoppen of extra uiteten. Waar blijft dat extra geld? Hoe heb ik eigenlijk al die tijd kunnen roken, van welk geld?
  • Je huid wordt er mooier van en minder grauw. Ik zie het niet hoor. Mijn huid voelt niet zachter of anders aan en kleurverschil zie ik al helemaal niet. Hopelijk zien de mensen om mij heen het wel. Misschien dat al die gebroken nachten door de kinderen ook niet echt voordelig voor me huid zijn.
  • Je longinhoud wordt groter. Dit gaat natuurlijk wel heel geleidelijk, dus heb je kans dat je het zelf niet door hebt. Ik sport al een aantal jaar niet meer, dus mijn conditie is sowieso niet zo best. En als het nu dus al stukken beter is dan toen ik rookte dan was het een half jaar geleden toch wel bar slecht.
  • Je ervaart minder stress. Ik heb geen idee of het nou meer of minder is geworden. Het schijnt dat door het roken bij stress je stressniveau met 30% daalt, maar als je sigaret op is stijgt je stressniveau weer met 60%. Als roker wordt je dus alleen maar gestrester.
  • Je voelt je energieker. Dat zou heel goed kunnen. Zou ook door de Bullit kunnen komen die ik drink, maar daar ben ik sinds 1 januari ook mee gestopt dus dat moet goed komen.

Dus ik merk nog niet zoveel van de voordelen van niet roken en het enige “voordeel” van roken is voor mij helaas nu een nadeel geworden. Door het roken neem je niet zoveel calorieën op. Dus als je stopt gebeurt dat wel. Het stoppen met roken verving ik door te eten (sowieso een slecht idee) en nu de calorieën wel opgenomen worden gaat ook mijn gewicht omhoog. Verschrikkelijk, ik vind het zo erg, maar ook zo moeilijk om te stoppen met snaaien!

Ondanks dat ik de voordelen van het niet roken bij mijzelf niet terug zie ben ik wel heel erg blij dat het me gelukt is. Niet meer afhankelijk van sigaretten, geen slecht voorbeeld meer voor mijn kinderen, niet naar buiten moeten om te roken, niet meer naar rook stinken, gezonder leven. Nu ik niet meer verslaafd ben en het niet meer cruciaal is dat ik honger, vermoeidheid en stress vermijd wordt het ook tijd om te stoppen met snaaien en weer terug te komen op mijn oude gewicht. Ik heb de koelkast al vol liggen met komkommers, tomaatjes en wortels. Ik moet me er alleen nog toe zetten om dat te gaan eten.

Ik vind het zo lastig hè. Iemand nog goede tips? Wat zijn lekkere en gezonde dingen om te snaaien? Hoe kan ik het beste mezelf aanleren om te minderen met snaaien en voor de gezonde dingen te kiezen? Help!!!

Jody