Toegegeven: de zwangerschap van Vayèn was een eitje! Ik voelde me tot op de allerlaatste dag (en ik was een week over tijd) kiplekker… Deed tijdens mijn verlof dagelijks leuke dingen… Had volop vrienden en familie om me heen die óók vrij (lees: zwanger) waren… Sportte (paaldansen!) tot vlak voor de bevalling… En als ik een keertje wat moe was, dan plofte ik lekker op de bank en nam ik wat tijd voor mezelf.

Ik kijk terug op een héérlijke tijd. Dus je raadt ‘t al… Dat wilde ik nog wel een keer 😉!

Toen ik opnieuw in verwachting was, was ik dan ook dolblij. Ik keek uit naar weer zo’n heerlijke zwangerschap. En hoewel ik ook dit keer echt niet mag klagen, zijn er toch een aantal dingen die tijdens een tweede zwangerschap gewoon net even euhmm, tsjah “anders” zijn!

Baby aankondiging

En dat begon al bij het vertellen van het blijde nieuws. Waar opa en oma bij de eerste een gat in de lucht sprongen en sommige vriendinnen mega verbaasd waren, moesten we het nu doen met “Ja, duhh, alsof wij dat niet door hadden” of met een “Gefeliciteerd, maar het werd ook wel tijd hoor!”.

Lees ook: Ik maakte een mini-escape room om te vertellen dat ik zwanger ben!

Hallo, buik!

En waar ik bij de eerste tot zeker halverwege de zwangerschap prima in staat was mijn buikje te verbloemen, maakte ik me nu ruim voor de 12-weken grens al zorgen over die immense babybuik. Want: zouden ze het op het werk niet al lang doorhebben? Strakke shirtjes verdwenen achterin de kast, en wijde blouses werden favoriet. Wijde en vooral ook lange blouses overigens, want die knoop van de spijkerbroek werd vanaf tien weken zwangerschap al bij elkaar gehouden door een elastiekje.

Lees ook: 8 bekende zwangerschapskwaaltjes

Samen zwanger

Bij de eerste was ik “samen zwanger”. Letterlijk. Niet alleen bedoel ik daarmee dat manlief ontzettend meeleefde (doet ie nu overigens weer), maar ook zo ongeveer samen met ál mijn vriendinnen. Bij elk krampje ging er een berichtje in de groepsapp (“Ik voel dit… Is dat normaal?”) en bij elke mijlpaal werd uitgebreid stilgestaan. We waren állemaal zwanger, dus ons hele leven stond in het teken van de aankomende baby’s. En hoewel zowel mijn vriend als mijn vriendinnen ook nu natuurlijk ontzettend meeleven, heb ik tóch net ff iets meer het idee dat ik het alleen moet doen dit keer. (Dus oproep aan mijn vriendinnen: word snel weer zwanger ajb! 😉)

 

Milestones

Natuurlijk had ik tijdens de eerste zwangerschap de bekende milestonekaarten om bij te houden hoe ver ik was (niet dat ik daarvoor die kaarten nodig had, want ik wist het op de dag af hoor!). En wekelijks schoot ik een kiekje om de groei van mijn buik te kunnen monitoren. Hoeveel buiken-foto’s ik nu al heb gemaakt? Die zijn op één hand te tellen vrees ik. En de milestonekaarten die liggen nog ergens achter het schot.

Lees ook: 5 originele zwangerschapsaankondigingen!

Voorbereidingen?

De babyuitzetlijst kende ik uit m’n hoofd (en had ik binnen no-time in huis), de naam wisten we bij wijze van vanaf week 1, de geboortekaartjes lagen al halverwege de zwangerschap “klaar” bij de drukker, en het kamertje heeft maanden kant-en-klaar staan wachten op haar nieuwe bewoonstertje. Dat was tijdens de zwangerschap van Vayèn. Nu ben ik over de helft van de zwangerschap en heb ik nog geen babyuitzetlijst bekeken, zijn we nog niet zeker van de naam (om over het geboortekaartjes nog maar te zwijgen), en moet er aan het kamertje nog het nodige gebeuren. Ben ik dan minder geïnteresseerd in de baby? Nee hoor, ik heb gewoon wat meer afleiding!

Lees ook: Zwangerschapsdementie, ik ben het even kwijt!

Want over afleiding gesproken…

Ik heb nu natuurlijk een mini-me door het huis lopen, die het liefst heel de dag met mama speelt, en die het niet altijd even leuk vindt als mama gewoon even op de bank wil zitten. Of een zwangerschapsmagazine wil lezen. Laat staan een kamertje wil inrichten. Ik heb gewoon echt even wat minder vrije tijd / me-time dan tijdens de zwangerschap van Vayèn.

 

Wat een verschillen he!? Maar het geeft niets! Ik probeer minstens zo te genieten als de eerste keer. Maar zoals ik al zei: de zwangerschap van een tweede is gewoon net even wat…. Anders!

Herkenbaar? Waren jouw zwangerschappen ook zo verschillend van elkaar? Ik ben benieuwd!

Nadia

 

Houten speelgoed vind ik toch altijd het mooist. Jammer genoeg vindt zoonlief de meest hysterische plastic dingen vaak het leukst…. Toch vind ik het leuk om wel wat mooie houten speelgoeditems te kopen voor hem. Al staat het alleen al zo leuk op zijn speeltafel.

Say cheese!

Bron

 

Wobbel board

Bron

 

Kinderwagen

Bron

 

Stapelen maar

Bron

 

Auto’s

Bron

 

Lees ook: DIY – Originele kinderhoek

 

DIY

Zelf speelgoed maken is natuurlijk ook heel leuk! Hierbij wat voorbeelden als je straks zelf de handen uit de mouwen wilt steken.

 

Blokken

Bron

 

Babygym

Bron

 

Spelletjes

Bron

 

Rammelaar

Bron

 

Olifant

 

Lees ook mijn DIY, Zo maak je de leukste knuffel zoo

Sanne

Het is het helemaal op dit moment; #twinningiswinning! Deze hashtag is trending. En wat is het toch schattig, die perfecte plaatjes van moeders en dochters (-of moeders en zonen) die met dezelfde kleding of dezelfde stijl op de foto gaan. Een tijdje geleden plaatste ik al een paar voorbeelden in mijn blog over de leukste kinderfoto’s. Nu wil ik de leukste twinning foto’s van het internet met je delen en je uitdagen ook zulke leuke perfect pictures te maken.

Twinnen met je mini me…

..kun je op vele manieren doen. Het leukst is het als de kleine meid het leuk vindt om op de foto te gaan. Trek dezelfde outfit aan en posteren maar! Dit kun je al heel simpel doen met een jeans en een wit t-shirt, maar je kunt tegenwoordig ook heel veel mommy and me kleding scoren.

Tip! Op Instagram vind je heel veel té leuke kleine kledingshopjes die opdrukken op shirts maken, zo heb je voor weinig geld hetzelfde shirt als de kleine diva.

 

 

1 2 3 4

 

 

5 6 7 8

 

 

9 10 11 12

Twinnen met het hele gezin

Nou ja, meestal zonder papa, want wie maakt anders de foto’s? Je kunt ervoor kiezen om dezelfde of matchende kleding aan te trekken maar je kunt ook de sfeer en de stijl één geheel maken zodat het toch twinnen is.

 

 

13 14 15 16

Twinnen door de stijl te kopiëren

Heb je geen matchende outfit of wil je niet dat je kind met het gezicht op internet komt dan kun je er natuurlijk voor kiezen om één item te laten matchen en deze op de foto te zetten zoals je nieuwe shoes of die te gekke muts. Ook met een badjas en een handdoek kom je een heel eind!

 

 

17 18 19 20

Twinnen met je zoon

Laten we vooral de boymoms niet vergeten! Want ook met je stoere jongen kun je prima twinnen hoor! Wederom, met een shirt en jeans kom je een heel eind. Maak het nog stoerder met een leren jack of shirt met een grappige tekst.

 

 

21 22 23 24

Ik ben heel benieuwd wat jullie ervan gaan bakken! Post je je #twinningiswinning moment op Facebook of Instagram? Tag ons dan even @Druif.en.spruit

Lees ook: Het perfecte plaatje!

Lees ook: Matching zwembroeken

Irene

Wie doet het niet, lekker van z’n luie bank loeren naar hoe andere mama’s (en papa’s) het doen?! Heerlijk… vooral omdat het zo relativerend werkt want stiekem is het toch wel erg prettig om te zien dat ook een Chantal Janzen gewoon slapeloze nachten heeft én de volgende dag fris en fruitig op d’r werk moet verschijnen. Zo fijn!

Mijn favoriete (bekende) papa en mama’s op rij…

 

Met stip op 1: Papa Jay

Bekend van het programma ‘een huis vol’. Wat een geduld, doorzettingsvermogen en liefde heeft hij voor z’n kids.

Bron 1, bron 2

Absoluut Nienke Plas

Ik ben fan (of eigenlijk een groupie). De humor waarmee zij haar zoontje opvoedt is heerlijk om naar te kijken.

Bron:

 

Chantal Janzen

Gewoon omdat haar teksten bij alle Insta-foto’s zo hilarisch zijn.

Bron:

Last but not least

En knappe mama Romy Boomsma en haar geweldige mooie kids. Punt.

Bron:

 

Wie zijn jullie favorieten?

Lees ook: Deze illustraties geven een kijkje in het leven van een moeder

Of lees: Jody’s momfail

 

Muriël

Als je nog vol in de luiers zit kan je niet wachten tot het moment dat je kind zindelijk is. Volgens mij is dat mama-eigen, je wilt altijd een stap verder en droomt graag over ‘wat als ze….’.

Hoera! Ze is zindelijk.

En dan breekt het moment aan dat ze daadwerkelijk zindelijk is. Het ging bij ons vrij plotseling. Niks geen potjestraining of beloningsysteem. Van de één op de andere dag gaf ze aan geen luier meer om te willen. Prima, dan laten we de luier weg. Zo gezegd zo gedaan. En tuurlijk ging dat nog wel gepaard met wat ongelukjes maar veel waren het er zeker niet. Ze was er blijkbaar aan toe en kon dat perfect zelf aangeven. Het enige dat wij als ouders hoefden te doen was luisteren. Op zulke momenten is opvoeden opeens heel makkelijk 😉.

Feest… of toch niet

Mijn kleine meid is uit de luiers… wat waren we trots! Uiteraard moest het gevierd worden, want zo’n grote stap in haar ontwikkeling kun je niet zomaar voorbij laten gaan. Maar hoe blij we ook waren, al snel kwamen we erachter dat er niet alleen maar voordelen zitten aan een zindelijk kind hebben. Er zijn ook nadelen waar ik van tevoren eigenlijk niet zo bij stil had gestaan.

Dus om jullie, ouders-van-toekomstig-zindelijke-kinderen, goed voor te bereiden zet ik hier graag de voor- en nadelen van een zindelijk kind op een rij…

De voordelen

  • Met stip op 1 uiteraard: je hebt GEEN luiers meer nodig! Niet meer sjouwen met die grote verpakkingen of te laat tot de ontdekking komen dat de luiers op zijn. Gewoon geen luiers meer. Hoe fijn is dat!
  • Je snapt dat je hiermee natuurlijk behoorlijk wat geld bespaart. Want er gaan me wat luiers doorheen…
  • Je hoeft niet altijd meer die logge luiertas mee te nemen (als je die niet al weg had gedaan), want wat moet je nou nog mee nemen als je op pad gaat? Kom maar op met die leuke kleine (rug)tasjes of je propt het in je eigen leuke handtas.
  • Je hoeft niet meer op zoek naar een toilet met een verschoontafel of andere gekke-voldoende-buiten-het-zicht-plekken waar je je kind kan verschonen.
  • Opeens weet je overal en altijd een toilet te vinden. Want als een net-zindelijk-kind moet plassen moet ie ook plassen. Ophouden daar doen ze nog niet aan.
  • En alle schaamte (als je die had) ben je opeens voorbij want te pas en te onpas durf je te vragen of je kind als-je-blieft naar het toilet mag. Stoere mama!

De nadelen

  • Ook als mama zijnde moet je even wennen als ze opeens zindelijk zijn. Dus als je weggaat zul je ongetwijfeld in het begin nog wel eens vergeten te vragen of ze niet moeten plassen. Want ja, dat is niet handig. Wanneer je net van huis bent zul je dan ook geheid “mahaaam ik moet plassen” horen.
  • Je kind moet op de meest onmogelijke plekken en tijdstippen naar de wc. Aan de weg, in de bosjes, in de winkel en bij alle benzinestations.
  • En ze onthouden alles! Dus hebben ze bij die ene winkel een keer geplast dan kun je de donder erop zeggen dat ze ‘opeens’ moeten plassen elke keer als je daar langs komt.
  • Als je denkt helemaal geen tas meer mee te hoeven nemen dan heb je het fout. Want zeker in het begin is het handig om extra setjes kleren mee te nemen.
  • Je toilet is volledig in beslag genomen door een wc bril verkleiner en krukje om bij het toilet te komen. Zelf schuin op het toilet zitten omdat je je benen amper kwijt kan is opeens de normaalste zaak van de wereld.
  • Je kind roept opeens midden in de winkel “ik moet POEPEN”. Thnx voor de informatie, schat. Iedereen heeft het gehoord. Hoewel jij je niet schaamt, vindt mama het toch wel iets ongemakkelijk.
  • Je kind moet op een openbare toiletbril zitten. Blehhhh. Iemand hier een tip voor?
  • 2 kan een issue zijn in het begin, zo ook bij ons. Dus deze slimme mama bedacht een beloning te geven voor elke keer als haar dat toch was gelukt op de wc, namelijk: CHOCOLADE. Binnen no time was het geen issue meer. Behalve dat ik nu nooit meer van die chocolade beloning afkom. Poepen = chocola!

Lees ook: Wat zit er in de luiertas?

Lees ook: 11x dit maakt het leven van een moeder makkelijker!

Muriël

Dat de bevalling van mijn dochter geen pretje was, daar heb ik nooit een geheim van gemaakt. Maar één van de redenen waarom die bevalling een hel was heb ik niet eerder met jullie gedeeld. In de biechtstoel dus…

Vayèn paste er simpelweg niet door. Vayèn was nogal een flinke baby. Hoe groot dan? Nou houd je vast. Ze woog 4685 gram en was 53 cm lang. En dat is voor een meisje aanzienlijk groter dan gemiddeld.

Lees ook: Bevallingsverhaal Nadia deel 1
Lees ook: Bevallingsverhaal Nadia deel 2

Zo, dat is er uit!

Direct na de keizersnede zeiden de artsen dat ze niet verwacht hadden dat er zo’n grote baby in mijn buik zat. Ook de verloskundigen hebben tijdens de controles nooit gezien dat Vayèn groter was dan gemiddeld. Sterker nog: tot ongeveer driekwart van mijn zwangerschap is mij verteld dat mijn baby aan de kleine kant zou zijn.

Hollands welvaren

In het ziekenhuis kwam de één na de andere arts en specialist kijken naar Vayèn, want jeetje, zo’n grote baby zagen ze toch niet dagelijks. En hoe meer er grappen werden gemaakt over “Hollands Welvaren” en “heerlijke babyvetten”, hoe minder leuk ik het vond.

Niks maatje 50

Ik had schattige babykleertjes mee in maatje 50, die al direct bij de geboorte te klein waren. Natuurlijk had ik ook maat 56 bij me, dus de baby had echt wel passende kleertjes, maar leuk vond ik het allerminst. Ik had me verheugd op een schattig klein baby’tje, en nu zat ik met een halve peuter in mijn handen. Oké, ik overdrijf nu heus, maar het was echt even schakelen.

Die opmerkingen, aargh!!

En ook na mijn tijd in het ziekenhuis, terwijl ik mezelf er steeds aan herinnerde dat ik “lekker veel baby had om van te houden”, bleven de opmerkingen komen:

Kraamhulp: “Ik weet niet of de weegschaal dat aan kan hoor. En mijn armen. Ha ha ha.”
Kassamedewerker: tijdens mijn eerste bezoekje aan supermarkt: “Jeeeeetje, wat een reus zeg.”
Osteopaat: “Lekkere kleine buddha.”
Kraamvisite A: “Poeh, ze is echt wel zwaar hoor.”
Kraamvisite B: “Ach, jullie zijn allebei ook niet klein he, wat had je dan verwacht?”
Kraamvisite C: “Dat is gewoon dubbel zo zwaar als de baby van vriendin X. Heavy!”

Lees ook: 8 x  wat je niet moet zeggen tegen een new-mom

Zwangerschapssuiker

Waar ik ook kwam, of wie er ook kwam, continu werd er ingepeperd dat Vayèn wel erg groot was. Bij het consultatiebureau zat Vayèn ruim boven de “normale” curves in de grafiek, en de verpleegkundige vroeg me of ik geen zwangerschapssuiker had gehad. Zwangerschapswattes? Ik had er werkelijk nog nooit van gehoord, laat staan dat ik er op getest was.

Zwangerschapssuiker is een ander woord voor zwangerschapsdiabetes, en gezien de grootte van Vayèn is het waarschijnlijk dat ik dat inderdaad gehad heb. Reden te meer om hier bij een volgende zwangerschap erg alert op te zijn.

(te) Hoge suikerwaarden

Vanaf vroeg in mijn tweede zwangerschap worden mijn suikerwaarden dan ook scherp in de gaten gehouden. En vanaf het begin van de zwangerschap, zijn deze aan de hoge kant. Dit bevestigt voor mij des te meer dat ik tijdens de zwangerschap van Vayèn inderdaad zwangerschapsdiabetes heb gehad. Ik  ben boos geweest, dat ik er niet op getest ben. Want dan had er misschien iets aan gedaan kunnen worden, of hadden ze me niet tot 41 weken laten doorlopen en was de bevalling daardoor heel anders verlopen.

Inmiddels heb ik me er bij neergelegd (ik kan het toch niet meer veranderen), en ben ik blij dat mijn suikerwaarden nu wel goed in de gaten worden gehouden. De gynaecoloog heeft al aangegeven dat het zeer waarschijnlijk is dat ook deze baby aan de grote kant zal zijn, dus kleertjes in maatje 50 die koop ik nu maar niet.

Zijn er meer moeders hier met grote baby’s? Moesten jullie er ook aan wennen? En wat zijn jullie ervaringen?

Nadia

Het nieuwe jaar is begonnen, heel Nederland is weer bezig met ‘gezond leven’. Maar, hoe gezond eet jouw kindje? Krijgt hij/zij genoeg vitamines binnen? Welke vitamines zijn nou zo belangrijk voor kinderen? Google Queen (lees ikzelf) zocht het uit!

Bewust zijn

Zelf ben ik aardig bewust bezig met voeding voor mijn kleine man. Ik zeg niet dat hij super gezond eet en nooit een snoepje of een koekje krijgt maar ik ben wel alert op wat hij eet en drinkt. Zo let ik er bijvoorbeeld op dat ik de siroop koop die het minste suiker heeft maar ook weer geen kunstmatige suikers. Ook maak ik als snack liever wat paprika en komkommer dan een koekje o.i.d.

Terug naar de vitamines

Het Voedingscentrum geeft aan dat kleine kinderen naast vitamine D, (hier leg ik later meer over uit) geen extra vitamines nodig hebben in de vorm van pillen. Want, lees ik, als je kind gezond en gevarieerd eet krijgt hij genoeg vitamines en mineralen binnen. ‘Oke, gevarieerd eet…’ dat vind ik een ruim begrip. Wat houdt dat dan in? In een eerder blog van Irene lezen jullie onder andere wat het Voedingscentrum aangeeft dat kinderen binnen zouden moeten krijgen.

Als een kind dus geen voedingssupplementen hoeft, waar zitten alle vitamines dan in? Op NL Bewust.nl vind ik het volgende overzicht:

Vitamine A

Je vindt vitamine A onder andere in vis, boter, lever, groenten en fruit.

Vitamine B

Je vindt vitamine B in graanproducten, zuivel, vlees, vis, eieren, fruit, groenten, aardappelen, peulvruchten, koolsoorten, wortelen, sojabonen en noten.

Vitamine C

Je vindt vitamine C in fruit, groenten en aardappels.

Vitamine D

Verreweg het grootste gedeelte van vitamine D, is afkomstig van de zon. Ook vind je het in vette vis zoals paling, zalm en makreel. Het zit ook in andere dierlijke voedingsmiddelen, maar dat is heel weinig. In Nederland wordt vitamine D ook toegevoegd aan bak- en braadproducten en margarine.

Voor baby’s en kinderen tot 4 jaar is het advies om extra vitamine D te geven. Zij kunnen het namelijk nog niet voldoende uit hun voeding en uit zonlicht halen.

Vitamine E

Je vindt vitamine E in plantaardige oliën en producten zoals olijfolie, noten, zaden, granen, groenten en fruit. Vitamine E vind je ook in mindere mate in dierlijke voedingsmiddelen.

Vitamine K

Vitamine K maak je voor een deel zelf aan in je dikke darm. Voor een ander deel vind je het in groene bladgroenten, plantaardige olie, kaas, kip, ei, vlees, melkproducten en in mindere mate in fruit en brood. Pasgeboren baby’s hebben nog niet de darmbacteriën om zelf vitamine K aan te maken. Daarom heeft je kindje gedurende zijn eerste 3 maanden extra vitamine K nodig, als hij borstvoeding of minder dan 500 ml flesvoeding per dag krijgt.

Al deze vitamines zijn natuurlijk ook ergens goed voor, om jullie hier niet ook mee te vervelen en mijn onderzoekspassie niet aan jullie op te dringen heb ik dit niet toegevoegd aan dit blog. Toch benieuwd naar de functie van alle vitamines? Lees het dan op NL Bewust.nl.

Kleine Kinderen

Voor kleine kinderen is het belangrijk om goede vetten binnen te krijgen. Daarom is het verstandig als je elke dag de boterhammen besmeert met margarine. Ook is het goed om ze 1 keer per week vis te geven, het liefst vette vis zoals zalm. Daarin zitten vele omega-3-vetzuren, ook wel visvetzuren genoemd. Zelf eet ik bijna nooit margarine op brood, gelukkig wist ik al wel dat dit zeker voor kinderen heel gezond is.

Zorg ook dat er genoeg vlees of vleesvervangers op tafel staan, hierin zit namelijk ijzer. Eet je kind weinig of geen vlees of vleesvervangers? Dan is het goed om erop te letten dat hij genoeg ijzer uit plantaardige producten binnenkrijgt, zoals volkorenproducten en groente.

Gevarieerd eten

Ik ben wel weer wat wijzer geworden en weet nu ook beter wat gezond gevarieerd eten zou moeten zijn! En misschien nog wel meer welke groentes er zo gezond zijn! Dus vanavond bij ons op het menu: wortels met aardappels, met een stukje rundvlees gebakken in een plantaardige olie. Misschien nog een eitje er bij en natuurlijk wat zuivel toe!

Lees ook eens mijn blog over suiker in kindervoeding.

 

Sanne

Het eindresultaat zie je hier op de foto! Maar hoe maak je nou eigenlijk zelf zo’n speelhuisje/bureautje voor je kind? Als je deze omschrijving volgt moet dit een makkie zijn!

Boodschappenlijst voor jouw eigen bureauhuisje:

Deel 1

  • 2 Underlayment platen van 244 x 122 cm
  • Schroefjes ongeveer 50 stuks, 1 setje langer dan de dikte van het hout en 1 setje korter dan de dikte van het hout
  • Houtlijm
  • Boormachine
  • 4 Haken voor de achterwand

Deel 2

  • 3 pianoscharnieren (50 cm)
  • schuurpapier of schuurmuis
  • waterpas
  • 4 x 90 graden hoeken waar je bureauplank op steunt
  • Optioneel: een poot zo hoog als het bureautje
  • verf of lak
  • roller en kwast

Deel 1

Voorbereiding:

  • Meet de ruimte waar je straks het huisje wilt plaatsen. Je wilt natuurlijk niet dat die te groot uitvalt 😉 (of juist te klein). Dit bureauhuisje is 140 cm breed en 180 cm hoog omdat dit bij mij mooi op de wand past en ik het Ikea ladekastje al in huis had. Deze valt er mooi onder. Zelf heb ik aan de achterkant onderaan een uitsparing gemaakt zodat het huisje precies over de plint heen kan en dus strak tegen de wand bevestigd kan worden. Wel zo veilig!
  • Bereken het formaat per onderdeel. Je ziet op de foto 7 onderdelen (2 zijkanten, 1 rechte achterplaat, 1 schuine achter plaat, 1 bureauplaat en 2 dakplaten) met de juiste formaten erbij.
  • Als je de buitenmaten van het huisje aanpast zal automatisch de hoek van het dak en de achterwand van maat veranderen, dus even de stelling van Pythagoras erop los laten in dit geval (pfff ken je hem nog?…hahaha) ;)

Stap 1:

Koop bij de bouwmarkt alles van het lijstje. Ik heb 2 platen van dit hout gebruikt maar je kunt natuurlijk ook ander hout kiezen waarmee je het huisje wilt bouwen. Met de maten uit het voorbeeld kun je met exact 2 platen van 244 cm bij 122 cm uit de voeten.

*TIP: Scheelt een hoop werk! Laat het hout in de zagerij van de bouwmarkt op maat zagen. Ik heb van te voren de formaten uitgetekend op de platen en hierdoor waren er maar 2 nodig. Je kunt het voorbeeld uitprinten en meenemen.

*TIP: Kun je verstekzagen of ken je iemand die dat kan dan is het wel mooi als je dakje perfect past (foto). Zo niet, geen probleem. Dan krijgt je huisje een afdakje.

 

 

 

 

 

Stap 2:

Je begint door de achterwand en de zijwanden aan elkaar te bevestigen met de langere schroeven en houtlijm. Ik heb de gaatjes voorgeboord zodat het hout niet splijt.

Stap 3:

Bevestig eerst de haken aan de achterwand zodat het schuine gedeelte er netjes opgezet kan worden (zie foto). Zet dan het schuine deel erop en schroef het vast met de korte schroeven (zodat ze niet door het hout heen komen aan de voorkant).

 

 

 

 

 

Deel 2

Stap 4:

Boor de gaatjes voor op ongeveer elke 10 centimeter zodat het eerste deel van het dakje erop kan. Werk met houtlijm en lange schroeven. Bevestig tussen het dakdeel en het staande deel een pianoscharnier met kleine schroefjes. Bevestig nog zo’n scharnier in de nok van het huisje.

 

 

 

 

 

Stap 5:

Herhaal stap 4 met de andere kant van het dakje.

Stap 6:

Bevestig het bureautje op de hoogte die geschikt is om aan te zitten. Dit is afhankelijk van de stoel die er aan komt te staan, de lengte van je kind en of je er een lade onder plaatst zoals ik. In mijn geval is het bureautje nu 50 cm hoog en heb ik geen poot nodig omdat het bureautje steunt op de lade. Gebruik de waterpas en de hoeken om de plank netjes te bevestigen met de korte schroeven.

Stap 7:

Schuur alle scherpe randen van het huisje af zodat niemand splinters kan krijgen. Dat wil je niet op je geweten hebben natuurlijk!

 

 

 

 

Stap 8:

Schilder of lak het huisje in een kleur naar wens. Zelf heb ik voor de nude afwerking gekozen met een matte blanke lak. Laat je creativiteit de vrije loop met de decoratie van het huisje. Hang er bijvoorbeeld knusse lampjes in, een krijtbord of een boekenplank. Stoeltje eraan en klaar is Kees, of eigenlijk, klaar is handige Harry!

Hulp nodig bij het ontwerp of de aankleding? Let me know, ik help je graag!

Irene