Vijf jaar werd onze dochter alweer en daar hoorde natuurlijk ook een kinderfeestje bij. Al weken keek ze er naar uit en iedere dag kreeg ik weer de vraag hoeveel nachtjes ze nog moest slapen tot haar kinderfeestje. Om gek van te worden, maar ook weer heel leuk dat ze er zo’n zin in had.

Uitnodigingen

We hadden een datum gevonden. Vrijdagmiddag acht juni gelijk uit school. Een week voor die tijd vulde ik de uitnodigingen in samen met Lynn en de volgende dag deelde ze samen met haar vader de uitnodigingen uit op school. Nu was het wachten tot de dag van het feestje.

Ik was op dat moment aan het werk en vlak nadat haar klas uit was kreeg ik al de eerste afzegging. Eén van haar beste vriendinnetjes kon niet komen omdat ze al een ander kinderfeestje had. Heel jammer, maar ja er waren gelukkig nog genoeg anderen.

Toen ik thuis kwam uit het werk vertelde ik haar dat haar vriendinnetje niet kon komen. Ik zag de teleurstelling op haar gezicht. Bah, zo wil je je kleine meid toch niet zien! Ze vertelde me ook dat één van haar vriendjes ook niet kon komen, omdat hij zelf zijn kinderfeestje vierde op die dag.

Nog meer afzeggingen

Het probleem is dat ze op school wel een beetje clubjes hebben. Het zijn altijd wel dezelfde die met elkaar spelen. En wat te verwachten was gebeurde ook… Daar kwam de volgende afzegging en de volgende. Allebei hadden ze nog een kinderfeestje. Dat was natuurlijk het feestje van haar andere vriendje. Dus ik heb zijn moeder geappt met de vraag wie ze allemaal had uitgenodigd. Het was een kinderfeestje met vier jongens en toevallig ook allemaal jongens die Lynn had uitgenodigd. Dus ik kon er nog één van het lijstje afstrepen.

Vier dagen voor haar kinderfeestje kwam de laatste afzegging. Zes van de negen kinderen hadden afgezegd. Ik vond het zo sneu voor haar. Wat moesten we nu doen?

Andere uitnodigen of verplaatsen?

Ja ik kon maar twee dingen bedenken. Of we moesten andere kindjes uitnodigen of we moesten kijken of we het kinderfeestje konden verplaatsen. Andere kinderen uitnodigen voelde niet goed. Dus de enige optie was verplaatsen. Wetende dat onze kleine meid dan nog langer moest wachten tot het echt zo ver was, maar dat ze het wel kon vieren met haar vriendjes en vriendinnetjes. Ik heb eerst alle ouders van de kinderen die afgezegd hadden geappt of ze eventueel wel de woensdag erna konden. Dan konden alle kinderen, maar het belangrijkste was dat de kinderen die niet afgezegd hadden die woensdag erna ook konden. Van twee moeders had ik gelukkig het telefoonnummer dus die kon ik makkelijk vragen of het goed was om te verzetten. Nu nog met twee moeders in contact zien te komen. Van de één kreeg ik toevallig een appje en de ander kreeg ik te pakken op school. Ze konden allemaal op de woensdag erna. Hoera!

Eind goed al goed

Wat een geluk bij een ongeluk. Wij hadden de pech dat Lynn’s kinderfeestje samen viel met twee andere kinderfeestjes waardoor ze zoveel afzeggingen kreeg. Lynn vond het zo jammer en ook de kinderen die af moesten zeggen, want een kinderfeestje is toch altijd leuk! Gelukkig konden alle kinderen de week daarop dus hebben we het verplaatst. Iedereen blij! En wat was het kinderfeestje druk, maar vooral leuk met zoveel kinderen.

In één van mijn volgende blogs lees je onze organisatie van het kinderfeestje en hoe het werkelijk verliep tijdens het kinderfeestje… Je snapt waarschijnlijk wel dat dit twee totaal verschillende verhalen gaan worden, haha!

Jody

Misschien merk je dat je omgeving zich begint af te vragen wanneer jullie aan kids gaan beginnen, of misschien is jouw partner er al van overtuigd dat de tijd rijp is, maar ben je zelf nog niet helemaal zeker of NU het moment is. Je moet er natuurlijk nooit aan beginnen als je echt twijfelt, maar mijn advies is om zeker niet wachten tot je er 100% van overtuigd bent dat je klaar bent voor het moederschap. Ikzelf wist het namelijk pas zeker toen ik mijn dochter in mijn armen had.

Om je een klein beetje op weg te helpen 😉….

Je weet dat je klaar bent voor een baby als:

  • Je jezelf nog net kon bedwingen om bij het zien van bovenstaande foto hardop “aaaaahhh” te zeggen;
  • Je op kraamvisite bij je beste vriendin de baby het liefst zo lang mogelijk vast wilt houden;
  • Je tot op de dag nauwkeurig “weet” wanneer je ongesteld bent geweest, wanneer je het weer moet worden en wanneer je eisprong dus ongeveer zou moeten zijn;
  • Je zwijmelend naar de dikke buik van zwangere vrouwen kijkt;
  • En kriebels in je buik krijgt wanneer je met die schattige babykleertjes (die je als kraamcadeautje hebt gekocht) in de rij bij de kassa staat;
  • Je bij elke leuke naam die je hoort je afvraagt of je partner deze naam ook leuk zou vinden;
  • Al je vriendinnen ook zwanger zijn (want hoe leuk is het als die kids samen op gaan groeien!?);
  • Je in je hoofd het kleine kamertje in jullie huis al hebt gereserveerd (of zelfs ingericht) voor de baby;
  • Je merkt dat je er eigenlijk geen moeite mee zou hebben om negen maanden te moeten leven zonder wijn. En zalm. En filet American;

Ben jij “schuldig” aan meerdere van bovenstaande punten? You’re as ready as you probably could be!

Go for it girl!

Nadia

 

Deze vier (fulltime) moeders weten het wel heel goed op papier te zetten, het moederschap. Is het echt zo erg of is het gewoon heerlijke zelfspot? Het laatste sowieso als je het mij vraagt. Bekijk de illustraties.

Nathalie Jomard

Jyldyz Bekova

Mom is drawing

La mama crazy

Sanne

Kijk jij ook altijd verlekkerd naar die prachtige Instapics van perfecte mom’s & daughters die al twinnend als ware sprookjes op de foto staan. Of de idealistische Pinterest plaatjes met van die té mooie meiden. Denk je dan ook altijd, hoe doen ze dat toch? Mij lukt het in ieder geval nooit. Het lijkt alsof ze zichzelf en manlief op fotografiecursus hebben gestuurd en de spruiten op de theater-, of de modellenschool. Het huis zal wel perfecte hagelwitte wanden hebben en idem verlichting en de tuin ziet er altijd uit als de mooiste tropische jungle. En dan heb ik het nog niet eens over de figuurtjes van de mama’s. Wat een plaatjes. Ik wil dat ook!

Op internet heb ik gezocht naar inspiratie voor de perfecte Instagram/Pinterest dochterfoto’s. Graag wil ik deze met jullie delen en mezelf én jullie uitdagen om ook zo’n mooie foto te maken :)

Portret

Een mooi portret is denk ik het eerste wat ik zal proberen. Een mooie close-up of een pure meiden foto van zo’n knap koppie. Dit zou je toch direct in een lijstje aan opa en oma geven?

1. 2. 3. 4.

Fun with family and friends

Hoe cool zijn deze voorbeelden als leuke vriendinnenfoto of zussenfoto. De lol spat er van af. Hoewel dit soort dingen vaak in een (veredelde) studio gemaakt worden ben ik ervan overtuigd dat dit ook wel door een leek gemaakt kan worden. Dit ga ik in ieder geval proberen als mijn schatje iets ouder is.

5. 6. 7. 8.

Dan heb je nog die prachtige mommy and me foto’s met die ware kindmodelletjes en even knappe (nep?) mama’s. OOIT ga ik zo’n foto proberen te maken. Als mijn dochter oud genoeg is en ik een goede camera met statief en zelfontspanner heb gekocht. En met een cursusje fotografie en photoshop (en als ik nóg een kilootje of tien ben afgevallen) ;)

MOMMY & ME

Hoe schattig. Gewoon in de keuken of op het strand.

9.  10. 11. 12.

LET’S KISS

Deze kusjesfoto’s zijn toch te schattig voor woorden?

13. 14. 15. 16.

Welke foto is jouw favoriet? En wat is de foto die jij gaat namaken? Ik begin met foto 1.. I’ll show you mine if you show me yours ;)

Irene

 

Vlak voor onze vakantie bedacht ik in een creatieve bui om dit kleine rieten mandje te pimpen tot een ware strandtas voor de kleine meid.

Mama heeft er ook één. Dus ik zag het helemaal voor me, samen over het strand paraderen met onze matchende strandtassen. Hoe leuk?!
Althans dat vond ik. Dochterlief (met een sterke eigen mening, die nogal eens afwijkt van de mijne) dacht daar iets anders over. Zij gebruikte hem voornamelijk als bedje voor haar pop, inclusief een geïmproviseerd matrasje van een grote hydrofiele luier en een dekentje van een spuugdoekje. Uiteraard heel schattig maar als strandtas is die nooit gebruikt.

Anyway, hij wordt in ieder geval veelvuldig gebruikt (als bedje) en ze is er heel blij mee!

Ook maken?

Benodigdheden

  • Mini rieten mand
  • Wol of katoendraad
  • Karton
  • Schaar
  • Naald
  • Draad
  • Watervaste stift

Beschrijving

Begin met het maken van de pompoenen. Knip twee gelijke cirkels uit het karton met de gewenste diameter (dit bepaalt de grootte van de pompoen) en maak in het midden een gat. Leg de cirkels op elkaar en omwikkel het karton met het draad. Hoe meer windingen, hoe groter de pompoen. Wikkel tot het gat in het midden helemaal vol is. Steek vervolgens de schaar tussen de twee cirkels en knip alle wikkelingen op de kant door. Wanneer je alles hebt doorgeknipt, trek je een stevig draad tussen beide cirkels door en knoop hem goed vast. Trek vervolgens de cirkels van elkaar en de pompoen is klaar! Ik heb hem hier en daar wat bij geknipt zodat hij mooi rond is.

Herhaal dit een aantal keer zodat je voldoende pompoenen hebt om de strandtas mee te pimpen. Ik heb ze met naald en draad aan het riet bevestigd.
Als laatste heb ik met watervaste stift wimpers erop getekend. Ik heb dit eerst met een lichte potloodstreep gedaan zodat ik het eventueel nog kon bijwerken. Het moet natuurlijk wel gelijk zitten en groot genoeg zijn (een beetje perfectionistisch… I know 😉).

FINITO!

Na het delen van de foto van mijn kinderhoek op Instagram stroomden de berichtjes binnen. Hoe breed is het meubel? En het wandpaneel? Waar heb ik het behang gekocht? En het ronde prik-/magneetbord? Hoe dik is de plaat achter het tafeltje?

Daarom besloot ik een shoplog te schrijven over mijn kinderhoekje. En weet je wat het leuke is? Alles bij elkaar kostte de speelhoek nog geen € 100,-!

Ook zo’n set maken? Je hebt de volgende onderdelen nodig:

Voilà voor € 99,89 een nieuwe speelhoek! Succes! 😊

Nadia

 

Nadat Nova de vorige keer behoorlijk overstuur was toen ik hem op de peuterspeelzaal achterliet was ik benieuwd hoelang dat zo door zou gaan. Zelfs in groep 1 van de basisschool is de juf nog regelmatig kinderen aan het troosten die niet willen dat papa of mama weggaat. En regelmatig dezelfde kinderen. Als dit maar niet week in, week uit hetzelfde blijft bij Nova. Dan gaan het voor hem en voor mij hele zware ochtenden worden.

Eerst maar eens kijken hoe het afscheid de keren daarop zal gaan.

De tweede keer

We waren een week verder en het was tijd voor zijn tweede ochtend bij de peuterspeelzaal. Hij had het al precies in de gaten. Zijn jas moest weer aan en hij stopte zelf zijn knuffel in de tas, omdat ik dat vorige keer ook had gedaan. So far, so good. De tas moest natuurlijk op zijn rug. Samen met zijn zus Lynn liep hij naar school toe. Je kon echt merken dat hij er zin in had. Ja toen nog wel! En ja hoor, toen we in het lokaal van de peuterspeelzaal aankwamen was het weer precies zoals de week ervoor. Dikke tranen. Ik heb hem gauw een kus en een knuffel gegeven en ben er vandoor gegaan. Weer heb ik om de hoekje gestaan om naar het gehuil te luisteren. Ik zag dat de juf hem in de armen had en ze samen aan het rondlopen waren in het lokaal. Na een paar minuten hield het huilen op en kon ik weer met een gerust hart naar huis toe. Gelukkig was hij dit keer een stuk sneller over zijn verdriet heen dan de week ervoor. Dat gaat de goede kant op.

De derde ochtend

Hij ging nu voor de derde keer naar de peuterspeelzaal. Weer hetzelfde riedeltje als die weken ervoor. Knap eigenlijk dat het bij die kinderen al zo snel in hun systeem zit. Ze weten precies wat ze moeten doen na zo’n korte tijd. Daar stonden we voor het lokaal en het was drukker dan normaal. Gelijk zijn knuffel maar weer gegeven, want die zal Nova wel nodig hebben. Met zijn lievelingsknuffel in zijn hand kan hij alles toch wat beter aan. Hij was een beetje overrompeld door de drukte van de andere kinderen. Hij bleef heel dicht bij mij staan en keek naar alles wat er in het lokaal gebeurde. De juf ging de Playmobil pakken uit een andere kamer en vroeg of de kinderen met haar mee wilden lopen. Ze vroeg het ook aan Nova. En hoewel hij in zijn knuffel gedoken zat liep hij toch achter de juf aan met de rest mee. Ik kon zo weglopen. Geen gehuil of iets. Dat was een fijn gevoel zeg.

Dit gaat goed

De volgende ochtend had hij er weer iets meer moeite mee. Hij wilde me niet zo makkelijk loslaten. Dus ben ik maar samen met hem op de bank gaan zitten en de juf kwam er naast zitten met een boekje. Dat vond hij wel interessant. De juf pakte hem over en weer kon ik redelijk makkelijk weglopen. Iedere ochtend gaat het afscheid steeds wat beter. Hopelijk kan Nova mij over een paar weken met een lach op zijn gezicht uitzwaaien. Dat zou helemaal top zijn. Ook voor mijn gevoel.

In de middag kreeg ik een foto doorgestuurd van mijn moeder die Nova altijd ophaalt van de peuterspeelzaal. Hij had een mooie bakkersmuts op. Schijnbaar hebben ze lekker staan bakken daar, dus hij kreeg wat broodjes mee naar huis en een mooie muts. Hij straalde helemaal vertelde mijn moeder. Daardoor had hij zoveel bekijks. Er stopte zelfs een auto om naar die trotse jongen van ons te kijken.

De laatste keer voor de vakantie

Zijn laatste ochtend voor de zomervakantie. We waren aan de late kant dus we brachten eerst zijn zus naar haar klas en toen liep ik door met Nova. Zijn tas opgehangen en zijn jas uitgedaan. Dat gaat altijd met een beetje moeite omdat hij die op één of andere manier graag aan wil houden. Zijn knuffel had ik expres in de tas gelaten. Kijken of hij het dit keer zonder kon. We liepen samen het lokaal in. Dat begin blijft toch een beetje eng voor hem. Hij klampte zijn armpjes om mijn nek. Ik probeerde hem aan het spelen te krijgen, maar dat was nog iets te snel. De juf pakte hem over van mij zonder problemen. Ik gaf hem nog een dikke knuffel en een kus en samen met de juf ging hij mij uitzwaaien.

Nou ja, uitzwaaien is het niet geworden. Maar ik vond het al fijn dat ik dit keer niet weg hoefde te sluipen/rennen. Hij heeft me de hele tijd nagekeken tot ik uit het zicht was. Daarna is hij lekker gaan spelen en kreeg ik later op de ochtend nog een super schattig filmpje van mijn kleine schatje die leuk aan het dansen was.

Zo leuk om te zien dat hij zich daar goed vermaakt. Erg jammer dat er nu zo’n lange vakantie tussen zit. Ik ben bang dat het dan weer van voor af aan begint. Gelukkig weet ik nu ook dat hij zich snel op zijn gemak zal voelen daar.

En wat betreft Nova’s ontwikkeling? Sinds kort praat hij met twee woorden, hij praat ons vaak na en komt zelfs met woorden waarvan we niet wisten dat hij die kende. Of dat nou allemaal door de peuterspeelzaal komt dat weten we niet, maar om te horen hoe leuk hij het daar heeft en hoe lief hij daar is geeft ons wel de bevestiging dat dit zeker een goede keuze voor hem was.

We denken erover om hem nog een ochtend naar de peuterspeelzaal te brengen. Leuk voor hem, goed voor zijn ontwikkeling en dan heb ik ook even quality-time met de jongste. Dat zou ook leuk zijn!

Jody

 

OH MY! Daar zat ik dan, de bevalling achter de rug, net weer wat op de been, kreeg ik last van stuwing! Daar zat ik totaal niet op te wachten en ik was er al helemaal niet op voorbereid!

Misschien was het wat naïef van me maar wist ik veel dat je ook stuwing kunt krijgen als je geen borstvoeding geeft (dat had niemand me verteld). Blijkbaar komt die melkproductie hoe dan ook op gang. Stuwing herken je aan pijnlijke, harde en (ja, sorry) lekkende borsten.

‘s Avonds laat begon het dus, de winkels waren dicht. De volgende ochtend vertelde mijn kraamverzorgster me dat ze dit al wel had verwacht, waarop ik me afvroeg waarom ze me dat niet even had kunnen zeggen dan! Manlief werd meteen naar de winkel gestuurd voor witte kool en een uur later zat ik met de koolbladeren in mijn bh op de bank, heel charmant!

Omdat dit dus schijnbaar bij (bijna) alle kersverse moeders gebeurd heb ik bij de volgende net bevallen vriendin een tietenpakket (die naam had ik het maar gegeven) gemaakt. Omdat je er zelf als nieuwe moeder totaal niet bij stil staat, moeten je vriendinnen dat maar doen toch! Er zit wel verschil in wat je het beste kan doen bij stuwing wanneer je wel of geen borstvoeding geeft dus er zijn twee varianten van het tietenpakket. Dus: ga je binnenkort op kraamvisite, maak je vriendin dan blij met dit praktische, hilarische maar ó zo fijne TIETENPAKKET!!!

Wat heb je nodig als ze geen borstvoeding geeft:

  • Witte kool
  • Saliethee
  • Koelkompressen
  • Zoogkompressen
  • Chocolade (voor troost)

Download hier de kaart voor in het pakket met tips en tricks voor de nieuwe moeder (die geen borstvoeding geeft). Print de kaart dubbelzijdig uit en vouw de kaart naar een A5 kaart.

Wat heb je nodig als ze wel borstvoeding geeft:

  • Witte kool
  • Massageolie
  • Koelkompressen
  • Zoogkompressen
  • Chocolade (voor troost)

Download hier de kaart voor in het pakket met tips en tricks voor de nieuwe moeder (die wel borstvoeding geeft). Print de kaart dubbelzijdig uit en vouw de kaart naar een A5 kaart.

Sanne

Na een klein onderzoekje op internet kom ik erachter dat bijna iedere moeder een bijzonder verhaal te vertellen heeft. De één kan moeilijk zwanger worden terwijl de andere net bevallen is van haar vijfde. Ook de manier van opvoeden verschilt enorm per ouder. Hier wilde ik iets mee doen. Deze verhalen zijn namelijk te leuk en te bijzonder om niet te delen. Daarom bij deze de eerste in de reeks;

‘Mama met een bijzonder verhaal’

In een Facebookgroep waar ik aan deelneem, ontmoette ik deze mama met een bijzonder verhaal. We noemen haar Kassandra. Het was me al eerder opgevallen dat haar verhaal net even anders is dan dat van mij of mijn vriendinnen. Kassandra is vorig jaar bevallen van een prachtige meid. Wat daar extra bijzonder aan is? Ze is met behulp van een donor zwanger geraakt. Zij en haar aanstaande vrouw wilden namelijk graag samen een kindje. Kasandra heeft al twee puberzoons uit een eerdere relatie. Na een uitgebreid onderzoek naar de weg die zij en haar vrouw samen wilden bewandelen, kwamen ze tot het besluit om zelf een donor uit te zoeken. Graag wilden ze een echte klik voelen met deze man.

Het had ook gekund via een spermabank in Nederland waarbij je een mapje krijgt met een paar eigenschappen van de desbetreffende spermadonor en dan wordt je geïnsemineerd in zo’n ziekenhuiskamertje. Heel klinisch en niet het beeld dat Kassandra en haar vrouw voor ogen hadden voor hun kinderwens. Ook een Deense spermabank is ter sprake gekomen. Hier kun je kiezen uit uitgebreide profielen, de babyfoto’s van de mannen bekijken en hun stem horen. Nadeel van deze spermabanken is de prijs: ze zijn aanzienlijk duurder dan de banken in Nederland.

De zoektocht naar een real life donor verliep spoedig. Deze begon online. Ze plaatsten een oproep en kregen veel reacties van mogelijke donoren. Hier zaten ook veel “vreemde vogels” tussen. Na gesprekken met meerdere engerds en/of leugenaars kwamen de dames uiteindelijk uit bij een leuke man. Hij was erg open, vriendelijk en eerlijk. Na een first date en een waslijst aan vragen waren ze er zeker van. Dit is ‘m! De man die ze gevonden hadden lijkt heel erg op de aanstaande vrouw van Kassandra. Het zou zo familie kunnen zijn vertelt ze me. Ook zijn levensstijl sluit goed aan bij die van de vrouwen. Kassandra hield al een poosje haar cyclus bij en wist precies wanneer haar eisprong was. Het duurde dus niet lang voordat ze in actie konden komen.

This is it

Het is wel een beetje vreemd om op pad te gaan en inkopen te doen voor zelfinseminatie vertelt Kassandra. Potje, check! Spuitjes van 10ml, check! Op de dag van haar positieve ovulatietest hebben ze de donor geappt. Hij kon ‘s avonds langskomen. Na een kopje thee en wat gekletst te hebben ging hij de badkamer in, deed wat hij moest doen en ging weer weg. De vrouw van Kassandra heeft haar vervolgens geïnsemineerd. Nu moesten ze alleen afwachten. Twee dagen voordat ze ongesteld moest worden hebben ze een vroege test gedaan. Helaas was deze negatief. Hoewel ze hier op voorbereid waren vonden ze dit erg jammer. Drie dagen gingen voorbij maar haar menstruatie bleef uit. De volgende ochtend om acht uur is ze naar de apotheek geracet om opnieuw een zwangerschapstest te halen. Haar vrouw zat ondertussen thuis met zenuwen, zou het dan toch? Yes! Het was gelukt!

In blijde verwachting

Hun omgeving reageerde gemengd op de zwangerschap. De één vond het idioot om zwanger te worden van een donor terwijl de anderen juist weer heel veel vragen hadden. Maar veruit de meesten vonden het prachtig dat zij door middel van een donor hun kinderwens in vervulling hebben laten gaan. Kassandra vindt het niet erg om hierover te vertellen. Twee vrouwen kunnen nou eenmaal niet zwanger worden zonder donor dus veel keus hadden ze niet.

Haar zoons zijn vanaf het begin af aan bij het traject betrokken geweest. Zo waren ze op de hoogte van Kassandra’s cyclus, de ovulatietesten en de donor. Ze hadden het dan ook al snel door toen er geen ovulatietesten meer gedaan werden. Haar jongste vroeg; “Mam, ga je binnenkort weer testen om te kijken wanneer je ei komt? Volgens mij is het al een poosje geleden hè?”

Toen de test positief was hebben Kassandra en haar vrouw toch gewacht met vertellen tot de eerste echo. Zelfs moeders voor moeders moest even wachten. Die blauwe kratten wekken bij een peuter natuurlijk geen argwaan, maar bij een puber wel! Met een heerlijke taart hebben ze het de jongens uiteindelijk verteld.

Een herkenbare kramp

Toen Kassandra 39 weken en twee dagen zwanger was voelde ze tijdens het uitlaten van haar hond een herkenbare kramp in haar buik. “Vandaag of morgen zal het wel zo ver zijn”, vertelde ze haar vrouw. Toch namen ze de krampen nog niet echt serieus. ’s Avonds rond een uur of elf werden de krampen heviger. Dit waren wel degelijk weeën. Om drie uur ‘s nachts kwam de verloskundige langs maar Kassandra had nog niet voldoende ontsluiting. Rond half zeven uur ‘s ochtends (nog steeds thuis) kon ze bijna niet meer wachten met persen, maar ze wilde niet dat haar zoons haar zo zagen dus ze bleef stilletjes in bed liggen. Rond acht uur kon Kassandra het niet meer volhouden en heeft ze haar vrouw wakker gemaakt om de verloskundige te bellen. Acht centimeter ontsluiting en geen tijd meer om naar het ziekenhuis te gaan. Het werd een thuisbevalling. Om tien uur was daar dan eindelijk hun mooie dochter.

“Het afgelopen jaar is echt voorbij gevlogen”, zegt Kassandra. Ze vindt het prachtig de ontwikkeling van zo’n klein mensje te zien. Het fijnste moment met haar dochter is tijdens het voeden. Ze geeft borstvoeding en is hier best trots op. Inmiddels heeft hun dochter haar eerste kaarsje uit kunnen blazen. Wat gaat de tijd toch snel.

Irene