Ik ben nog net niet aan het aftellen op het werk, maar toe aan vakantie ben ik zeker! Even niks. Geen werk. Geen verplichtingen. Alleen maar leuke dingen doen met het gezin. Mag het alsjeblieft vandaag al zo ver zijn?
Maar nee, nog even werken én niet geheel onbelangrijk een bestemming zoeken. Het wordt een last minute. Iets met zon, zwembad en ijs. Dat zijn namelijk de wensen van onze dochter. Gelukkig niet heel ingewikkeld, dus dat moet lukken. Maar toch zoek ik met enige aarzeling naar een vakantiebestemming.

Fiasco

Waar we zonder enige twijfel met ons toen tien maanden oude dochtertje 16 uur naar Bali vlogen, zie ik er nu opeens tegen op om met twee kids te vliegen. Waarom? Geen idee! We zijn gezegend met twee makkelijke kids dus daar ligt het niet aan. Nee, het ligt aan mama. En tja feit is… als mama stress heeft dan gaan de kindjes dat overnemen. Dat kan alleen maar een fiasco worden dus.

Nou, dus niet

Dat laat ik écht niet gebeuren. Want één: ik kan niet wachten om naar de zon te gaan! Twee: we gaan een vliegvakantie toch niet opgeven alleen omdat ik er tegenop zie?! Drie: ik ben al helemaal niet het type dat zich daarbij neerlegt. Ik moet én wil er dus wat aan doen. Een kleine analyse is dan toch op zijn plaats: want waar zie ik eigenlijk het meest tegenop? Nou…

Ontroostbaar

Huilen oké. Dat doen alle kinderen. Maar ontroostbaar huilen. Pff. Veeg mij maar op. Machtelozer kan ik me dan niet voelen. Een andere houding, andere omgeving of even wandelen. In de meeste gevallen is dat wat werkt. En laat dat nou net het probleem zijn in een vliegtuig. Vooral op Europese vluchten kun je je kont vaak niet keren en een andere omgeving… dat is sowieso geen optie. Tenzij het toilet telt.

De oh-nee-ze-zitten-achter-ons blikken

Van nature ben ik iemand die het de ander graag naar zijn zin maakt en vooral de ander niet tot last is. Dat laatste mislukt dus sowieso. Want als ouders met jonge kinderen zijn wij ongetwijfeld de meest ongewenste medepassagiers. Die oh-nee-ze-zitten-achter-ons blikken trek ik me toch aan. Maar wat kan ik er aan doen?

Don’t move

Dochterlief is bijna drie als we gaan. Dat betekent de volle mep betalen máár dan heeft ze wel haar eigen stoel. Top! Onze kleine vent (bijna één) daarentegen moet bij paps of mams op schoot. Als hij nou wat rust in de kont had, was dat natuurlijk geen probleem. Helaas, niets is minder waar. Langer dan de duur van het leegdrinken van zijn flesje gaat hij niet stil bij ons op schoot zitten. Hmm…

Vermaken

Vermaken dus die handel. Maar waar vermaak je je kinderen mee in het vliegtuig? Welk speelgoed is klein genoeg om mee te nemen in de handbagage? En wat voldoet aan de (zeer) korte spanningsboog van de kinderen? Je begrijpt het, ik heb hulp nodig!

Slapen

Slapen op schoot, dat doen ze eigenlijk alleen als ze ziek zijn. Geen idee dus of ze dat in het vliegtuig ook gaan doen. Keihard duimen voor gunstige (niet tijdens slaaptijd) vliegtijden?

Doemscenario

Vertraging betekent eigenlijk gewoon alle voorgaande punten in het kwadraat! Kortom: het doemscenario!

 

Eigenwijs als ik ben, wil ik toch gaan vliegen. Dus ik heb jullie hulp nodig. Hebben jullie tips om de reis te overleven of er misschien gewoon een feestje van te maken?

Muriël

(O)Pa en (o)ma vroegen me onlangs of ik een spaarpotje bij hen neer wilde zetten, zodat ze af en toe wat konden sparen voor de kleinkids (mijn dochter en die van m’n broertje en schoonzusje). En dus ging ik (perfectionist als ik ben) op zoek naar dé leukste spaarpotjes voor de meiden. Ik kon niks leuks en betaalbaars vinden, tot ik bij Zeeman tegen schattige glazen spaarpotjes aan liep.

€ 0,69 per stuk. Geen geld!

Wel vond ik dat ze nog wat opgevrolijkt konden worden, dus ging ik aan de slag met verf en glitterlijm, en zie hier het resultaat! Best leuk geworden, toch?

Ook maken? Het is écht easypeasy en behoeft haast geen omschrijving. (Maar hier komt ie toch, voor diegenen die het fijn vinden.)

Benodigdheden

  • Spaarpotje
  • Afwasmiddel en theedoek
  • Witte verf (en evt. kwast)
  • Lijmpistool + glitterlijmpatronen

Hoe pimp je het spaarpotje?

  • Zorg dat je glazen potje vetvrij is. (Even afwassen of afnemen met een doekje.)
  • Spuit of verf ‘m in een kleur naar keuze. (Ik gebruikte een witte verfspray van de Action. Deze is na tien minuutjes al stofdroog, en na een uurtje durfde ik het aan om het spaarpotje af te maken.)
  • Versier het potje naar wens. Ik ging voor “less is more” en schreef enkel de naam van de meiden op de potjes. Dit deed ik met een lijmpistool met glitterlijmpatronen van de Xenos. (Het moet helaas wel in één keer goed, want eenmaal opgedroogd krijg je de lijm er niet meer vanaf. Vind je dat lastig? Schrijf de naam dan eerst met potlood op het glas, zodat je het enkel hoeft “over te trekken”.)

Tadaa! Klaar is je gepimpte spaarpotje. Easypeasy, toch?

P.S. Deze spaarpotjes zijn in mijn ogen niet alleen leuk als spaarpotje voor kids, maar zijn tevens een originele manier om geld in te geven voor een verjaardag. Leuker dan in een standaard envelop met kaartje.

Nadia

Kan je er echt klaar voor zijn? Kinderen, een klein baby’tje van jullie samen? Ik weet het niet. Wat zijn nou de tekenen dat jullie klaar zijn om aan kinderen te beginnen?

  • Hebben jullie inmiddels die hippe studio in het midden van het centrum verruild voor een benedenwoning in een leuke woonwijk?
  • Is jullie relatie bestand tegen een stootje? Met één (of twee) baby’s kan het wel eens stressvol zijn, ook krijg je er hoe dan ook in ieder geval een paar slapeloze nachten bij wat er weer voor zorgt dat je wat prikkelbaarder bent.
  • Hebben jullie weleens tegen elkaar gezegd: “Ja, dat is dé naam voor ons kindje”?
  • Wanneer goede vrienden vertellen dat ze een kindje verwachten reageren jullie oprecht leuk?
  • Hebben jullie een goede baan en een goed inkomen? Baby’s zijn duuuuur! En zijn er mogelijkheden om minder dan 5 dagen te werken?
  • Familiefeestjes en weekenden of etentjes vinden jullie heel leuk?

Ja!

Is het antwoord op (de meeste van) deze vragen ja, ga er dan maar gauw voor! ? Jullie zijn er helemaal klaar voor. Hebben jullie ze toch niet allemaal met ja beantwoord, geen ramp het leven kan niet perfect zijn, dat is het na kinderen ook niet meer!

Sanne

Hoe vaak heb jij tijdens je zwangerschap woorden gehoord waarvan je dacht, what the h*ck is dat nou weer?! Nou, ik heel vaak. Ik heb een lijstje gemaakt van verwarrende, grappige en stomme woorden die je zeker niet kende voordat je zwanger werd. Dit is dé snelcursus belangrijke woorden voor nieuwe moeders.

Overtijd:

Langer dan 40 weken zwanger zijn heet overtijd zijn. Je bent dus niet bedorven of te laat!

Rhesus:

Naast je bloedgroep A, B, AB of O heb je ook een Rhesusfactor. Rhesus positief (85% voorkomend) of Rhesus negatief. Als je Rhesus negatief hebt kan het zijn dat je antistoffen gaat aanmaken tegen Rhesus positief, wat je baby waarschijnlijk heeft (diezelfde 85%). Hiervoor moeten extra bloedtesten gedaan worden.

Strippen:

Sexy? Nee hoor. Dit is het masseren van de baarmoedermond door de verloskundige als je overtijd bent. Vaak wekt dit de weeën op en dat is wat je wilt na 41 weken zwangerschap. Believe me!

Onderkantje:

Het verzamelwoord voor alles wat daar beneden is. Dit is het favoriete woord van iedere kraamhulp. Get used to it.

Perineum:

Dit is het gebied rondom je vagina en tussen je vagina en anus. Er bestaat zoiets als perineum olie. Hiermee kun je dit gebied masseren (tijdens je zwangerschap, iedere dag minimaal 10 minuten) om de kans op uitscheuren, zie ruptuur, te voorkomen.

Inleiden:

Dit is het kunstmatig opwekken van de bevalling. Hier zijn verschillende manieren voor, je leest ze hier.

Utero:

Je baarmoeder.

Epidurale verdoving:

De ruggenprik! Zelf kan ik hem uiterst aanbevelen :).

Knipje zetten:

Ter voorkoming van uitscheuren tijdens de bevalling kan de verloskundige of gynaecoloog je vagina een stukje open knippen. Zo komt je kind er makkelijker uit en herstel je sneller en mooier na het hechten ten opzichte van scheuren.

Sectio:

Keizersnede.

Totaal ruptuur:

Inscheuren tijdens je bevalling van je vagina tot je anus.  AUUWWWWWW.

Apgar (Apgar-test):

Dit is een test die direct na de geboorte van je baby, en na tien minuten nog een keer, wordt uitgevoerd om je kindje te controleren op ademhaling, spierspanning, hartslag en reflexen.

Meconium:

De eerste poep van je baby. Dit is vaak gitzwart en klevend.

Het vloeibare goud:

Nog zo’n kraamhulp term. Dit is een synoniem voor moedermelk.

Lactatiekundige:

Iemand die je helpt bij en alles weet over borstvoeding.

Aanleggen:

De lactatiekundige kan je helpen met het “aanleggen” van je baby. Baby’s mondje om je tepel dus.

Stuwing:

Hele grote opgezette pijnlijke borsten. Vaak in de kraamweek. Hier kun je verschillende middeltjes voor nemen zoals stuwingsthee, koude koolbladeren erop, ice pack, warme douche. P.S. Vergeet niet een foto te maken van die enorme jopen!

Mondje teruggeven:

Als je baby kotst dan heet dit heel schattig, een mondje teruggeven. (Dit is trouwens ook echt maar een heel klein beetje melk dus het is niet echt vies gelukkig).

Speentje over:

Als je baby de fles heeft gedronken maar iets over heeft gelaten.

Zo, welke woorden heb jij allemaal geleerd tijdens je zwangerschap en bevalling? Welke mogen absoluut niet ontbreken in dit lijstje? Let me know!

Irene

In mijn blog worden we nou genegeerd? Vertelde ik dat we erachter kwamen dat onze dochter ons niet goed kon horen. De arts vertelde dat ze buisjes in haar oren moest krijgen.

In de maand voorafgaand aan de operatie heeft onze dochter aan iedereen die het maar wilde horen verteld dat ze even bij de dokter ging slapen, het leek haar heel leuk. Tot de dag van de operatie was aangebroken. Ik haalde haar om half zeven uit bed om naar het ziekenhuis te gaan, op dat moment was het enthousiasme van de tijd daarvoor volledig verdwenen.

Onze dochter vindt nieuwe gebeurtenissen namelijk altijd erg spannend en dat laat ze ook goed merken. Ze wilde niet meer naar de dokter en toen we op de parkeerplaats aankwamen schreeuwde ze het uit van de “buikpijn”. Ik probeerde haar te kalmeren. En zei dat het goed uitkwam dat we in het ziekenhuis moesten zijn. De artsen konden haar dan ook vast wel van de buikpijn af helpen.

In het ziekenhuis

Het plaatsen van buisjes is in het ziekenhuis een standaard operatie omdat heel veel kinderen last hebben van een slecht gehoor door vocht achter het trommelvlies. Dus toen we in het ziekenhuis aankwamen zaten er al meerdere ouders met kinderen te wachten. Eerst in de wachtkamer en daarna werden we naar een kamer gebracht waar voor ieder kind een bed stond. Gelukkig was er voldoende speelgoed zodat de kinderen zich prima konden vermaken. De spanning bij onze dochter was gelukkig ook weer redelijk weggezakt.

Samen met alle andere kinderen en ouders kregen we een uitleg over wat er precies ging gebeuren en daarna werd ons een ziekenhuisschort overhandigd, die we de kinderen aan moesten doen. De zuster liet aan de kinderen het kapje zien waar ze, voor de operatie, in moesten ademen en ze mochten het ook uitproberen. Daarna lieten ze de buisjes zien die geplaatst zouden worden tijdens de operatie. Leuk dat ze het lieten zien, het maakte alleen weinig indruk op mijn dochter.

Bron

Nadat alle kinderen een zetpil hadden gekregen en het ziekenhuisschort aan hadden werden ze om de beurt met bed en al naar de operatiekamer gereden. Dit is een steriele ruimte dus voordat we naar binnen mochten, moesten de kinderen een muts op en de ouders een overall aan en dezelfde muts. Onze dochter mocht zelf de kleur muts uitkiezen voor haar en voor mij. Ik werd nog even uitgelachen om hoe gek ik er wel niet uitzag! Helaas mag je daar geen apparaten mee naar binnen nemen of aan hebben staan dus heb ik geen foto voor jullie in mijn belachelijke outfit.

De operatie

Toen we eindelijk aan de beurt waren werd ze met bed en al naar de operatiekamer ‘geraced’. Daar aangekomen moest ik haar overtillen naar een ander bed. De slaapdokter (anesthesist) stelde zich voor en vertelde wat mijn dochter moest doen. Hij had iets in zijn hand wat leek op een ballon en vroeg aan haar of ze hem op wilde blazen. Dat duurde een paar seconden en toen was ze al zo goed als in slaap. Ze had haar ogen nog open. Dat was heel gek om te zien. Toen begon ze een paar seconden hevig met haar hoofd te schudden en weg was ze!

(Kinderen kunnen op heel veel manieren in slaap vallen, de één valt rustig in slaap, de ander kan boos of wild worden. Het duurt maar heel even, maar als ouders zijnde is dat niet zo leuk om te zien.)

De uitslaapkamer

Toen ze in slaap was werd ik teruggebracht naar de wachtkamer, maar voor ik goed en wel zat werd ik alweer opgehaald. De operatie was helemaal goed gegaan en ze lag te slapen in de uitslaapkamer. In die kamer lagen nog meer kinderen die net een operatie ondergaan hadden. De meeste kinderen die werden binnengereden waren binnen no-time wakker. Maar nee, onze dochter niet. Ik heb nog twintig minuten naast haar gezeten totdat ze eindelijk haar ogen opendeed. De verpleegster kwam eraan en gaf haar een slaapdiploma, omdat ze zo goed geslapen had. Ze was nogal slaperig dus reageerde ze er niet echt op. Ondertussen kwam ik erachter dat ze een sok miste. Het hele bed doorzocht om er uiteindelijk achter te komen dat de sok over haar andere sok zat. Dat hadden ze gedaan om de hartslagmeter op haar teen te kunnen bevestigen. Hadden ze me ook wel even mogen vertellen, haha!

We werden weer teruggereden naar de eerste kamer en daar kregen alle kinderen een lekker broodje met wat ranja. Ze mochten zich weer omkleden en we moesten een afspraak maken voor de controle.

Tot slot kregen we wat informatie over de eventuele bijwerkingen van de operatie. Zo werd er verteld dat kinderen nog wel een paar dagen last kunnen hebben van een loopoor. Dit kan indrukwekkend zijn om te zien, maar is heel normaal. Ook kan het zijn dat een kind last krijgt van oorpijn na de operatie, of kan een kind hoge koorts krijgen (in dat geval moesten we direct de polikliniek bellen!). Bah, wat vervelend! We hoopten maar dat onze dochter hier geen last van zou krijgen!

Naar huis

Na deze informatie en een zak vette watten mochten we tegen elf uur weer naar huis. De eerste twee weken moest ze de watten in als ze haar haren ging wassen en er werd als advies gegeven om niet te gaan sporten/zwemmen of te druk te spelen. Die eerste twee dat lukt nog wel, maar dat laatste krijg je natuurlijk nooit voor elkaar bij kinderen

We zijn nu een aantal weken verder en de klachten zijn over, maar verder heb ik helaas nog niet heel veel verbetering gemerkt. Ze zegt zelf wel dat ze beter kan horen (gelukkig maar). Het nadeel is dus dat we er nu achter komen dat ze dus echt niet luistert. Onze conclusie: wij worden dus gewoon genegeerd door onze dochter!!!

Jody

Ik zie mezelf nog staan met de babyuitzet-checklist in de hand in een groot warenhuis (ik noem geen namen). Ik wilde het beste voor ons kleintje maar tegelijkertijd werd ik gek van alle keuzes en mogelijkheden, vooral van de dingen waar ik nooit eerder bij stil had gestaan. Zoals de babyfoon.

Kiezen we voor de ouderwetse babyfoon met geluid, zoals ik die nog ken van mijn eigen kindertijd? Of toch die geavanceerde met beeld, terugspreekfunctie, infrarood en noem maar op? Al gauw kwam ik erachter dat er op het gebied van babyfoons genoeg mogelijkheden zijn, tal van opties en niet geheel onbelangrijk: de kosten verschillen nogal. Toch wel de moeite waard om goed uit te zoeken dus.

Om je de moeite te besparen zet ik de belangrijkste feiten en adviezen van de consumentenbond op een rij.

Traditionele babyfoon

Een traditionele babyfoon werkt alleen met geluid. Met alle mogelijkheden die er tegenwoordig zijn is dit bijna oldskool te noemen, maar zeker niet minder gewild.

Beeldbabyfoon

De beeldbabyfoon heeft naast geluid ook een camerafunctie. Op het zogeheten ouderstation zit een scherm waarop je het beeld kunt bekijken.

Internetbabyfoon

Voor de ouders die hun smartphone toch al(tijd) bij de hand hebben (lees: moi!) is de internetbabyfoon een optie. De beelden kun je bekijken op je telefoon of tablet, geen extra ouderstation dus.

IP-camera als babyfoon

Een IP-camera? Dat zijn camera’s die oorspronkelijk bedoeld zijn als beveiligingscamera maar ook perfect te gebruiken zijn als babyfoon. Multifunctioneel inzetbaar dus, dit argument zal je vriend hoogstwaarschijnlijk gebruiken om je te overtuigen.

Babyfoonapps

Last but not least: de babyfoonapp. Schijnt super handig te zijn! Je hebt twee smartphones of tablets nodig, een internetverbinding en de app (die kost meestal maar een paar euro). De ene telefoon zet je bij de kleine neer (babystation) en de ander neem jij mee (ouderstation). Nadeel: één van jullie beiden heeft de telefoon dus niet binnen handbereik (en tjaaa wie gaat zijn telefoon dan inleveren?).

Oké, genoeg mogelijkheden dus. Maar hoe maak je een keuze? Waar moet je rekening mee houden? Misschien helpt dit…

Bereik

Het bereik schijnt nogal te verschillen. Zo is het bereik van de babyfoons op geluid én de internetbabyfoons (met een stabiele WIFI verbinding) stukken groter dan die van beeldbabyfoons. Ben je dus van plan om een grotere afstand te overbruggen, dan is het verstandig voor de oude vertrouwde maar blijkbaar goedwerkende geluidsbabyfoon te gaan of de internetbabyfoon.

Beeldkwaliteit

Ga je voor een goede beeldkwaliteit dan kun je het beste voor de IP-camera gaan. De kwaliteit van deze beelden is beduidend beter dan de beeldbabyfoon maar ook de internetbabyfoon (en ik spreek uit ervaring).

Veilige verbinding

Je wilt niet dat een hacker mee kan kijken via de camera van je babyfoon. Stel je voor! En omdat de meeste babyfoonopties met beelden via de internetverbinding lopen, is het toch wel belangrijk dat deze veilig is. Kies je dus voor één van deze babyfoons, zorg dan dat je je internetverbinding goed beveiligd hebt. Tips nodig? Check consumentenbond.nl.

Kosten

Hoewel het algemeen bekend is dat je je verbaast over de (veel te HOGE!) prijzen van alle spullen die je baby nodig heeft, schrok ik daar bij de babyfoons toch weer van. We besloten voor de internetbabyfoon te gaan, maar die schijnen dus twee keer zo duur te zijn als de traditionele babyfoons. En dat terwijl we de beelden gewoon via een app op onze eigen telefoon kunnen bekijken?! De IP-camera’s liggen trouwens in dezelfde prijsklasse. Wil je dus op de centen letten, dan is de keuze snel gemaakt volgens mij.

Opties

Probeer te bedenken welke opties je nog meer belangrijk vindt. Ik weet dat het onder invloed van hormonen misschien te veel gevraagd is, maar wees een beetje realistisch; wat heb je écht nodig en is niet alleen maar leuk voor de heb? Om een opsomming te geven van de opties: terugspreekfunctie (hilarisch voor als je kind wat ouder is maar nog net niet begrijpt dat de stem uit babyfoon komt), nachtlampje, ware snoezelachtige lichteffecten, slaapliedjes, temperatuur, volume, batterijen of netstroom…

Nu ik alle mogelijkheden en opties zo op een rijtje zie, besef ik me dat werkelijk alles mogelijk is om onze kleintjes in de gaten te houden. Alles voor de veiligheid natuurlijk of slaan we een beetje door? Wat als de kids ons op deze manier in de gaten zouden houden…SHOCKING (mijn nieuwe blogonderwerp is geboren ?).

Muriël

Het is altijd weer een uitdaging om met een origineel hapje aan te komen op een babyshower. Niet alleen is het keer op keer een kunst wat nieuws te verzinnen, maar perfectionist als ik ben moet het er wel leuk uitzien. Bovendien mag het best een beetje werk zijn, maar het liefst niet té veel… En wat ik ook meeneem, het moet natuurlijk wel lekker zijn! Voor een babyshower van een vriendin maakte ik deze roze met blauwe mini kwarktaartjes. Klein uurtje werk, maar zeker de moeite waard! Omdat mijn vriendin nog niet wist of ze in verwachting was van een jongetje of een meisje, maakte ik een combinatie van roze met blauwe taartjes, maar ook in één kleur zijn deze gebakjes überschattig!

Ingrediënten kwarktaartjes

  • 1 pak kwarktaart mix van dr. Oetker (ik koos citroen, maar je kunt ook prima één van de andere smaken kiezen)
  • 500 gram (magere) kwark
  • 250 ml slagroom
  • 60 gram boter
  • 400 ml water
  • Doosje met kleurstoffen dr. Oetker
  • Muisjes (in kleur naar keuze)

Benodigde keukenmaterialen

  • Siliconen cupcakevorm voor 12 cupcakes
  • Twee kommen (om de kleuren in te mixen)
  • Mixer of garde
  • Theelepel
  • Steelpannetje

Recept

  1. Smelt de boter in een pannetje.
  2. Haal de pan van het vuur, voeg de bodemmix toe en roeren maar.
  3. Verdeel de mix in 12 gelijke porties en doe in elk cupcakevormpje 1 portie. Met een theelepel (of met je duim) kun je de mix aandrukken zodat er een stevige bodem voor je taartjes ontstaat.
  4. Zet de vorm met daarin de bodempjes een kwartiertje in de koelkast.
  5. Doe het water met de taartmix in een kom en klop het een minuut op de laagste stand.
  6. Voeg de kwark en de slagroom toe en mix het geheel twee minuten op de hoogste stand.
  7. Verdeel de taartmix over twee kommen (in het geval je net als ik een combinatie van blauw/roze taartjes wilt maken).
  8. Maak de inhoud van de schaaltjes op kleur met de rode en blauwe kleurstof.
  9. Pak de cupcakevorm weer uit de koelkast en schep bovenop elke bodem een roze of blauwe laag. Probeer zo netjes mogelijk te werken en houd de randen schoon, om de overloop naar de volgende laag zo netjes mogelijk te houden.
  10. Schep de volgende kleur er voorzichtig bovenop en zorg dat deze niet mengt met de onderste kleur en strijk de bovenkant zo glad mogelijk.
  11. Zet de cupcakevorm ten minste 1,5 uur in de vriezer (of 2,5 uur in de koelkast). (Zelf heb ik de kwarktaartjes al het weekend voor de babyshower gemaakt en de taartjes hebben een weekje bij mij in de vriezer gelegen.)
  12. Haal de taartjes uit de siliconen cupcakevorm. Als de taartjes bevroren zijn gaat dit heel gemakkelijk, zonder de taartjes te beschadigen (ik weet niet of dit net zo goed lukt wanneer de taartjes uit de koelkast komen).
  13. Voorzie elk taartje van een flinke toef slagroom.
  14. Sprenkel de gewenste kleur muisjes over de slagroom
  15. Zet je taartjes op een leuk bordje en You’re ready to steal the show ;-)!!
Nadia

Een paar weken geleden zijn wij, de meiden van Druif & Spruit, op citytrip geweest naar Lissabon! Niet om te werken of nieuwe dingen te bedenken voor ons blog maar om onze 18-jarige vriendschap te vieren, te genieten van het heerlijke eten, de rust maar ook de gezelligheid die de stad te bieden heeft. Dit alles zonder onze kinderen! Echt een meiden weekend dus.

We zijn in het dagelijks leven allemaal best druk met ons gezin, werk, ons blog en andere sociale bezigheden. Daarom was het heerlijk om even met z’n vijven weg te gaan. Maar juist vanwege onze drukke leventjes, had geen van ons vooraf de tijd en moeite genomen om de leukste tips en tricks uit te zoeken. Om jullie tijd te besparen zet ik ze voor je op een rij:

Do’s

Neem een taxi

Wij hebben eerst geprutst met trams, bussen en flinke stukken lopen om onze bestemmingen te bereiken. Tot we er achter kwamen dat taxi’s helemaal niet duur zijn in de stad. Zeker niet als je met meer personen bent. Voor ongeveer 6 euro ben je al aan de andere kant van de stad en het scheelt een hoop zoeken.

Eet een pizza

En doe dit bij Dama E Vagabundo! Dit restaurantje ziet er niet alleen super leuk uit, de pizza die we bij iemand op het bord zagen liggen lokte ons er echt heen. Zo lekker! Je kan het restaurant hier vinden.

Doe een segway tour

Met een segway tour zie je zo veel meer dan wanneer je de ‘normale’ toeristen routes neemt. Wij hebben de tour gedaan bij Lisbon Segway Tours. Vooraf vonden we het allemaal best eng, want iedereen kent de fail filmpjes wel op YouTube, maar we hebben een hele leuk middag gehad met onze gids Miquel. Hij maakte veel foto’s voor ons, liet ons alle leuke plekjes zien langs de route en we hebben echt met hem gelachen. En…niemand is gevallen! Na afloop van de tour trakteerde Miquel ons op een heerlijk glaasje port.

Tram

Ga met één van de gele trammetjes naar boven. Vanaf die delen van de stad heb je een prachtig uitzicht. Wij hebben de tram genomen die vertrekt bij Ascensor da Glória, deze komt dan uit bij het pleintje Miradouro de São Pedro de Alcântara waar elke dag een mini festivalletje is met leuke kraampjes, wat te eten en te drinken en als je geluk hebt, zoals wij toen we er waren, een leuke (straat)band.  Echt heel gezellig! Tip: aan de straat zit een hip hostel waar continu gasten in en uit lopen. Een paar extra “gasten” die enkel komen voor een toiletbezoekje merken ze daar niet op ?!

Terrasjes

In de wijk Cais Do Sodré kan je heerlijk aan de Taag een terrasje pakken. Hier wordt de haven opgeknapt, oude loodsen maken plaats voor hippe restaurantjes. Toeristen en locals zitten hier te genieten van het uitzicht.

Het is ook leuk om aan het plein Praça do Comércio te gaan zitten bij één van de restaurantjes. Doe dit dan wel overdag want ’s avonds is er niet zo veel te beleven.

♥Wist je dat Lissabon veel Arabische invloeden heeft? Als je goed kijkt zie je op veel gebouwen mooie tegeltjes die je ook in Marokko zou kunnen zien.

Eet een Pastéis de Nata

Pastéis de Nata is één van de lekkerste zoetigheden die je kunt krijgen in Portugal. Het is een typisch roomgebakje dat bij heel veel bakkerijen in Portugal vers gemaakt wordt. De lekkerste Pastéis de Nata vind je in Belem in Lissabon, waar het gebakje als sinds 1837 te verkrijgen is.

Last but not least…

Mannen! Vergeet niet naar alle mooie mannen te kijken die Lissabon rijk is! Wij hadden een prachtig loft gehuurd via Airbnb. Toen Arturo (de eigenaar) de deur open deed hoorde ik, net iets te hard, naast me: “Wauw!” Dus vanaf dat moment was Arturo een soort codewoord dat we allemaal heel goed begrepen ?!

Don’t

Bustour

Koop geen driedaagse kaart voor de hop of hop on toeristenbus. Waar deze in andere steden in Europa heel leuk is, viel het in Lissabon echt tegen. Misschien hadden we pech maar onze chauffeur reed een willekeurige route, via de koptelefoon vertelde de gids over alles wat je onderweg zag maar deze werkte vaak niet en de meeste delen van de route zijn gewoon niet zo leuk.

Kinderen meenemen

Ga niet met kleine kinderen naar Lissabon. De prachtige authentieke stoeptegeltjes die overal in Lissabon liggen zijn niet kinderwagenproof! Je kind zal totaal door elkaar worden geschud tijdens een dagje wandelen! De stad is daarentegen super romantisch om met je geliefde heen te gaan of zoals wij, met vriendinnen. Me time dus!

Hakken

Om dezelfde reden als hiervoor genoemd (de tegeltjes) kun je je hakken wel thuis laten. Zelfs onze meest geoefende hakkenloopster (Jody ?) heeft in Lissabon alleen op sneakers gelopen.

Let op je spullen

Net als in veel grote steden (dit weet iedereen maar ik zeg het er nog even extra bij) stikt het in Lissabon van de zakkenrollers. Onze (segway) gids wist ze perfect aan te wijzen en liet ons van gepaste afstand zien wat de tactiek is. Dus let op! Een gewaarschuwd mens telt voor twee!

Kortom, Lissabon is echt een heerlijke stad! Voor ons is het zeker voor herhaling vatbaar. De mensen zijn ontzettend aardig en spreken erg goed Engels, de stad ziet er geweldig uit, ja we hebben het echt naar ons zin gehad. Zoek je dus nog een leuke bestemming voor een citytrip, dan heb je die bij deze gevonden!

Sanne

ADVERTORIAL

AAAAAHHHGGGGG wat is het toch vreselijk moeilijk om een fotoboek van je kindjes te maken. De duizenden foto’s die je afgelopen jaar hebt gemaakt kunnen no way in één album. Nu mijn dochter bijna één jaar is kamp ik dus met dit dilemma en blijf ik het maar uitstellen. Maar…

Ik mocht van kroost.nl een babyboek maken. Dit is een super gaaf ontworpen fotoalbum waarin je op een makkelijke manier de hoogtepunten van het eerste jaar van je spruit kunt plaatsen. Je kunt kiezen uit de boeken: hip, stoer of lief. Hiermee bepaal je gelijk de kleuren van je boek. Voor iedere maand is er een mooi opgemaakte pagina met een aantal plekken voor de allerleukste foto’s.

Oké, je moet echt nog steeds zelf de selectie maken (mijn selectie bestond uit “máár” 200 foto’s :) ). Maar wat echt enorm handig is, is dat het programma de foto’s voor je op volgorde zet van nul tot twaalf maanden (op basis van de datum waarop de foto is gemaakt). Daar hoef je gelukkig al niet meer zelf over na te denken. In het boek is naast de leukste foto’s van iedere maand ook ruimte voor foto’s van het kraambezoek, de eerste hapjes en stapjes, de uitjes en natuurlijk de 1e verjaardag!

Kortom, een geweldig mooi overzicht van het eerste jaar van je baby! En wat nou echt leuk is? Wij mogen er één verloten ter waarde van € 69.95! Doe mee voor dit mega hippe, stoere of lieve babyboek! Door te reageren onder dit blog of het Facebookbericht.

Heb je deze winactie gemist maar wil je wel graag een foto jaarboek maken kijk dan op Kroost.nl!

Tips bij het maken van je babyboek:

Tip #1:

Probeer zoveel mogelijk originele foto’s te gebruiken. Hierdoor kan het programma jouw foto’s al op de juiste volgorde laten zien. Bovendien is de kwaliteit van WhatsApp beelden veel minder goed. En natuurlijk mogen er alleen foto’s van heel goede kwaliteit in je boek ?!

Tip #2:

Je kunt per pagina foto’s selecteren uit je “fotorol”. Plak steeds iets meer foto’s dan nodig op je prikbord zodat je kunt spelen met de compositie.

Tip #3:

Heb je alle foto’s paraat? Dan is dit boek in een uurtje te maken! Geen smoesjes meer dus ;).

Irene

Soms heb ik met mijn dochter en zoon te doen. Want ze hebben het niet altijd makkelijk. Waarom? Mama is orthopedagoog. Om me in te leven in de struggles waar ze dus elke dag mee te maken krijgen dankzij mijn (mooie!) beroep, heb ik onderstaand blog voor de verandering geschreven vanuit het perspectief van mijn kinderen.

Als je moeder orthopedagoog is dan…

  • observeert ze elke stap die je zet;
  • zoekt ze overal wat achter;
  • dien je als levend experiment want alles wat ze geleerd heeft moet in praktijk gebracht worden;
  • word je zeer waarschijnlijk als voorbeeld gebruikt in werksituaties, je bent immers het levend bewijs van de theorie;
  • zijn termen als objectpermanentie, veilige haven, veilige basis en hechtingsrelatie heel gebruikelijk thuis (wij begrijpen ze niet hoor én mijn vader eerst ook niet maar inmiddels is hij pedagoog in opleiding);
  • worden idealen als ‘regie op eigen leven’ met liefde nagestreefd (uiteraard geen probleem want daardoor vindt ze het niet erg als we hoog in een klimrek hangen, ‘per ongeluk’ planten eten of zelf een outfit uitkiezen, schijnt allemaal goed voor de ontwikkeling te zijn…PRIMA!);
  • wil dat niet zeggen dat ze alles weet en goed doet, de studie garandeert helaas geen eindeloos geduld en onuitputtende kennis (jammer voor haar);
  • slaat ze soms heel bewust pedagogische adviezen in de wind. Huh? Zal vast een idee achter zitten. Verdacht!;
  • is papa er gelukkig nog om wat nuchterheid in het geheel te brengen! Thnx god for dad!

Conclusie: orthopedagogen zijn ook maar mensen én gelukkig bestaat er nog zoiets als gezond verstand en papa! We zullen vast goed terecht komen.

Muriël