Negen maanden lang hebben we uitgekeken naar dit moment. Onze kleine meid eindelijk in onze armen! Bang voor de bevalling was ik totaal niet. Ik merkte het vanzelf wel, het moest toch gebeuren. Maar toen ik een aantal dagen voor de bevalling erge krampen kreeg kwam ik daar toch een beetje van terug. Wat pijnlijk, en een bevalling moet nog zoveel pijnlijker zijn. Oh nee meisje, blijf nog maar heel even zitten!

40 weken + 2 dagen

De 40 weken grens had ik overschreden (dat terwijl ik de hele zwangerschap in de veronderstelling was dat ze een paar weken te vroeg geboren zou worden) en ik zat bij de verloskundige voor controle. Het hartje klopte mooi, maar ik gaf wel aan dat ik haar weinig voelde. Ik werd gelijk naar het ziekenhuis gestuurd voor een CTG-scan. Dat is toch even schrikken! Gelukkig was er niks aan de hand en was ze nog lekker beweeglijk, alleen voelde ik dat zelf niet meer zo goed. Het was wel erg fijn dat ze je in zo’n geval heel serieus nemen en gelijk actie ondernemen. Eenmaal weer thuis maakte ik voor de zoveelste keer die week het huis schoon (een gevalletje nesteldrang ;) ). Mijn man snapte niet waarom. ‘De babykamer wordt nog niet eens gebruikt’. Hoe vies kon die worden in twee dagen. Ach ja, je moet toch wat met alle vrije tijd die je voor de bevalling nog hebt. Tijdens het schoonmaken had ik soms last van buikkrampen. Ze zeggen wel eens dat het begin van weeën voelt als ongesteldheidspijn. Nou, zo voelde het ook precies. Ik had er niet over nagedacht dat dit het begin van een bevalling kon zijn. Hoe naïef.

Daar komen de weeën!

’s Nachts kreeg ik pijn in mijn rug. Niet echt regelmatig, maar vaak en pijnlijk genoeg om niet in slaap te komen. De pijn kwam steeds vaker terug en tegen 6 uur ’s ochtends was het zo onprettig dat ik maar onder de douche stapte. Wat een verlichting! Mijn man keek raar op toen ik zo vroeg onder de douche stond. ‘Is het begonnen?’ Tjah, ik had nog nooit weeën gehad dus dat kon ik niet met zekerheid zeggen. Hij sprong onder de douche en kleedde zich gauw aan. Moesten we de verloskundige al bellen? De weeën kwamen voor mijn gevoel wel om de vijf minuten. Toch eerst mijn zus maar eens bellen, misschien kon zij ons vertellen wat te doen? Die had het al twee keer meegemaakt. Daarna hebben we toch de verloskundige maar gebeld.

Mijn man is toen het huis gaan opruimen en had de vaatwasser uitgepakt. Hij vond het allemaal erg spannend denk ik, want schoonmaken dat deed hij verder eigenlijk nooit! Eindelijk was daar de verloskundige en ze controleerde mijn ontsluiting. Eén centimeter was het antwoord! Pff dit kon nog wel een héééle lange dag worden, met heel veel pijn. De verloskundige ging weg en zei dat ze drie uur later weer terug kwam om te kijken. Nadat ze weg was ben ik weer onder de douche gestapt om de pijn te verlichten. Eenmaal weer beneden werden de weeën ineens heftiger en stopten ze niet meer. Het was een weeënstorm!

Tijdens mijn zwangerschap had ik gehoord over een GeboorteTENS en omdat mijn zorgverzekeraar hem volledig vergoedde heb ik hem gekocht. Om de pijn wat te verzachten deden we hem dan ook tijdens de weeënstorm om. Dit apparaat verlicht je weeën pijn door middel van milde elektrische schokken op de rug. En verlichten deed het zeker. (De eerste acht centimeter heb ik er heel veel aan gehad.)

♥Tip! Interesse in de Geboortetens? Check je polis. Veel verzekeraars vergoeden (deels) de huur of aanschaf van dit apparaat.

Het geboortecentrum

Aan het begin van de middag kwam de verloskundige weer en had ik ontsluiting. Dat was dan toch weer heel snel gegaan! Vlug nog wat spullen pakken (lekkere voorbereiding weer) en op naar het geboortecentrum. Wij woonden op dat moment drie hoog zonder lift. Ik kan je vertellen dat het geen pretje is om tijdens je weeën nog al die trappen af te moeten.

♥Tip! Ga zo snel mogelijk naar het geboortecentrum, want het wordt steeds vervelender om trappen te lopen of in de auto te zitten!

Toen we bij het geboortecentrum aankwamen pakte mijn man een rolstoel. (Tijdens je zwangerschap zijn dat dingen waarvan je zegt dat je dat echt niet gaat gebruiken, maar op dat moment was ik er zo dankbaar voor). De kraamverzorgster was ook gearriveerd en ging “gezellig” met de verloskundige aan een tafel zitten kletsen (dit ging waarschijnlijk over mij, maar dat kwam op dat moment niet in me op). Dat terwijl ik met veel pijn op het bed lag. Hoe frustrerend is dat! Ik had op dat moment negen centimeter ontsluiting en het leek wel een eeuwigheid te duren voordat ik op de tien centimeter zat en groen licht kreeg om mee te persen.

Ondertussen had mijn man zijn ouders en mijn moeder al gebeld. Hij vroeg of ik het erg vond als mijn moeder bij de bevalling zou zijn. Ik vond het juist fijn om mijn moeder erbij te hebben. Ze heeft het zelf vijf keer meegemaakt en is de rust zelve. Mijn man kon volgens mij ook wel wat ondersteuning gebruiken. En aflossing, want ohwee als hij mijn hand losliet om naar het toilet te gaan ofzo. Met mijn moeder erbij kon zij die taak dan tijdelijk overnemen.

De kraamverzorgster vroeg aan mijn moeder of ze foto’s wilde maken tijdens de bevalling. Ik was op dat moment zo bezig met de pijn en de weeën dat ik de puf niet had om daar tegen in te gaan.

Geen hartslag

Eindelijk zat ik op tien centimeter en kon de bevalling beginnen. Eerst werden mijn vliezen gebroken en toen kwamen de persweeën op gang. Het persen was zwaar en ik voelde mijn dochter na iedere wee weer terug zakken. Ik perste teveel met mijn hoofd in plaats van met mijn buik. Na een half uur vroegen ze mij om op handen en knieën te gaan zitten. Kijken of het zo makkelijker ging. Na twee weeën moest ik acuut stoppen met persen want ze hoorden het hartje van mijn dochter niet meer.

Wat was dat een verschrikkelijk moment, doodse stilte terwijl de verloskundige op zoek was naar een hartslag. Eindelijk was daar haar hartslag weer, wat een opluchting! Om mijn dochter wat rust te geven moest ik de persweeën tegenhouden. Wat is dat zwaar zeg! Je lichaam wil persen en doet dat ook uit zichzelf en ik moest dat tegenhouden. Dit vind ik achteraf het zwaarste gedeelte van de hele bevalling.

Ik werd weer op mijn rug gelegd en om goed te kunnen persen werd er een spiegel tussen mijn benen gehouden. Niet echt iets wat je graag wilt zien, maar het was precies wat ik nodig had. Door de spiegel zag ik wat er gebeurde als ik perste en kon zo mijn manier van persen veranderen waardoor er eindelijk schot in de zaak kwam.

Daar is ze dan!

Na een uur persen was het eindelijk zover, haar hoofdje en buik waren er al. De verloskundige zei dat ik haar zelf het laatste gedeelte eruit mocht tillen/trekken. Dat durfde ik eigenlijk niet, straks doe ik haar pijn of glijd ze uit mijn handen. Gelukkig stelde de verloskundige mij gerust en heb ik mijn dochter volledig op de wereld mogen zetten. Dat is toch ook wel heel bijzonder! En toen was het officieel, onze mooie lieve dochter Lynn was geboren. En papa was zo trots als een pauw met zijn kleine meisje.

En al die foto’s die er gemaakt zijn? Niet echt smakelijk, maar voor ons privé is het heel bijzonder om te zien!

Jody

Na een lange dag op het kinderdagverblijf vraagt mijn dochter of ze ALS-JE-BLIEFT een potje mag eten en een filmpje mag kijken. Met haar pretoogjes kijkt ze me vragend aan: “mag het mam?”. Ik associeer het met mijn verlangen naar sushi en een rood wijntje na een lange en drukke werkweek (het water loopt me nu al in de mond). Als dat voor haar even intens genieten en ontspannen is, waarom doe ik daar dan toch zo moeilijk over?

Schaamte

Misschien omdat ik me schaam, want ik heb soms het gevoel dat mensen me er op aankijken dat ik mijn dochter van 2,5 jaar nog potjes geef. Is dat écht te oud om nog potjes te eten? Of twijfel ik stiekem of ze op subtiele wijze probeert duidelijk te maken (hoe jong ze ook is) dat mijn kookkunsten niet deugen? Of wil ik niet dat mensen denken dat ik te lui ben om een gezond maaltje voor mijn dochter te koken? Waarschijnlijk worstel ik meer met mijn eigen vooroordelen en moet ik niet moeilijk doen over af en toe (of misschien regelmatig) een potje. Maar toch…

Niet de enige!

Gelukkig, mijn peuter blijkt niet de enige te zijn als ik verschillende fora moet geloven. En ook in mijn omgeving hoor ik regelmatig dat potjes favoriet zijn. Hoe gezond en lekker mama ook kan koken. Toch maakt het me nieuwsgierig, waarom is het zo lekker? Zit er iets speciaals in? Is het de structuur? Of de vlakke smaak (no offense to the makers)? Het blijft gissen want verwachten dat mijn peuter dat aan mij kan uitleggen, is toch wel een gevalletje ‘overschatting’.

(On)gezond?

Dan maar eens verdiepen in wat ze precies eet. Zitten de juiste voedingsstoffen erin en is het een beetje gevarieerd? Guess what, de Consumentenbond heeft dit onderzocht. Weliswaar in 2013, maar het is in ieder geval een betrouwbare bron. Perfect! Hieronder een handig overzicht met het testoordeel, de prijzen en de verschillende voedingsstoffen.

Het hele onderzoek is trouwens interessant om te lezen

Conclusie: de meeste potjes zijn lang niet zo slecht als gedacht. Ik heb besloten dat mijn dochtertje dus best nog zo nu en dan een potje mag als ze het lekker vindt! En de mensen die er wat van vinden? Die kunnen wat mij betreft de POT op ?!

Muriël

De afgelopen weken hebben mijn vriendinnen en medebloggers al vrijwel allemaal een blog met klaagzang gedeeld. Van die dingen die gewoon even níét zo leuk zijn aan het moederschap, of dingen waarbij je oprecht afvraagt hoe iemand dat ooit heeft kunnen bedenken. Veel van de door mijn vriendinnen geschreven dagelijkse struggles herken ik. Maar geloof me, ik heb er nog veel meer. Genoeg om ook een blog over te schrijven in ieder geval ?.

Daar gaan we dan! Een lijstje van 15 ergernissen uit mijn leven als moeder. En ik heb zo’n vermoeden dat dit lijstje nog niet allesomvattend is, en ik in de toekomst wel een update zal geven.

Dit vind ik STOM!

  • Dat zwemluiers geen urine tegenhouden. Jak!
  • Ouders die continu zeggen: Doet ie anders nooooit! (Nee, behalve al die keren dat wij er zijn. Toevallig).
  • Dat mijn dochter het al drie keer heeft gepresteerd om te poepen als we haar net in het badje hebben gezet.
  • En dat poep in water echt heel ranzig is om op te ruimen.
  • Dat babysokjes verdwijnen in (de rand van) de wasmachine.
  • Dat je de dag na een feestje niet gewoon kunt uitslapen, want om 7 uur is dochterlief wakker. Klaarwakker.
  • Dat ze áltijd ziek (of op z’n minst verkouden) is na een dagje kinderdagverblijf en dat ze ons dan ook weer aansteekt.
  • Moeders die roken achter de kinderwagen.
  • Of erger nog, in de auto waar een kind bij in zit.
  • Dat m’n dochter later naar bed brengen niet automatisch betekent dat ze ook langer doorslaapt de volgende ochtend.
  • Dat ik tijdens de jaarwisseling meer oog heb voor de babyfoon dan voor het vuurwerk. (Slaapt ze hier serieus door heen?!)
  • Dat “even snel” een boodschapje doen er eigenlijk niet meer in zit.
  • Dat het slaapschema van de kids van mijn vriendinnen net anders is dan dat van mijn dochter, waardoor overdag samen wat leuks doen haast onmogelijk is.
  • Dat de billendoekjes altijd vast zitten in de dispenser als mijn dochter met open poepluier op de commode ligt te trappelen.
  • Dat het geheugen van mijn Iphone altijd vol is, sinds ik een kind heb.

Herkenbaar? Of moest je er op z’n minst om lachen? Lees dan ook de klaagzang van mijn vriendinnen!

Nadia

Na een drukke week waarbij papa en mama werken, sporten, proberen hun sociale contacten te onderhouden, en waarbij de kinderen op hun manier druk zijn met school, bso of dagverblijf is het natuurlijk super leuk om in het weekend wat leuks te gaan doen met z’n allen! Ik zocht voor jullie de leukste uitjes om te doen met het hele gezin!

Het Nijntje museum

Met stip op 1 op mijn lijst is het Nijntje museum in Utrecht. Dat lijkt me nou zo leuk! In verschillende ruimtes kunnen peuters en kleuters de wereld van Nijntje en haar vriendjes ontdekken. Zo zit je in Nijntjes huis of loop je in de tuin met Boris beer. Het museum is gratis voor kinderen tot en met 1 jaar, van 2 –12 jaar kost een kaartje € 9,00 en vanaf 12 jaar betaal je € 5,00 per kaartje. Voor het Nijntje museum moet je vooraf de kaarten reserveren voor een bepaald tijdvak. In de weekenden schijnt het altijd erg druk te zijn, je kan dus beter een keer doordeweeks gaan. Ik ga in ieder geval snel een dagje plannen om daar heen te gaan!

Pannenkoekenhuis

Wil je niet een hele dag weg? Ga dan gezellig naar een oudhollands pannenkoekenhuis want pannenkoeken, dat is altijd een goed idee! In elke plaats zit wel een pannenkoekenhuis en deze zijn vaak ingericht voor kinderen met leuke speelhoekjes en kleurplaten. Met een gezin van 4 personen ben je ongeveer € 60,00 kwijt.

 

Apenheul

Als echte Apeldoornse mag de Apenheul natuurlijk niet ontbreken in mijn lijst. De afgelopen jaren ben ik hier een aantal keer geweest en ik vind het nog steeds leuk! Nu met de kleine erbij wordt het natuurlijk alleen maar leuker. Het park heeft een leuke looproute, afwisselend met delen waar je aapjes kan kijken, speeltuinen en restaurantjes. Voor kinderen tot en met 2 jaar is de toegang gratis, van 3 – 12 jaar betaal je €19,50 en vanaf 12 jaar zijn de kosten €22,50. Let wel op, het park is geopend van april tot en met november, nog even geduld dus.

Kinderboerderij

Kinderen en dieren: een magische combinatie! Daarom is het zo leuk om regelmatig naar de kinderboerderij te gaan. Een rondje langs alle dieren en daarna heerlijk spelen in de speeltuin. De meeste kleine kinderboerderijen vragen geen entreekosten. De wat grotere boerderijen vragen soms wel een entreeprijs, maar die is te overzien (bijvoorbeeld € 6,- per persoon).

 

Madurodam

Wie kent het niet, Madurodam! Ik denk dat iedereen er ook wel eens is geweest. Maar hoe leuk is het om heel Nederland te zien op 1 dag! Wie denkt dat het alleen maar is om te kijken heeft het mis. Zo kan je zelf je beats mixen, een balletje trappen, spelen met water en het havenverkeer regelen. Madurodam is gratis voor kinderen tot en met 2 jaar, een kaartje voor in het weekend kost € 15,50 per persoon. Let vooraf wel even op de weersverwachtingen, aangezien het grootste gedeelte van het park niet overdekt is.

Wat doen jullie als jullie een dagje uit gaan?

Veel plezier!

Sanne

Ja, ik geef het toe. Ik ben zo’n moeder die alles aanschaft onder het mom van ‘baat het niet dan schaadt het niet’.

Nog voordat mijn dochter drie maanden was zaten wij al bij de osteopaat. Een vriendin had me namelijk verteld dat ze na het bezoeken van deze babygoeroe een heel andere baby had terug gekregen. Nou was die baby van mij al hartstikke leuk hoor, maarja, baat het niet dan schaadt het niet, dacht ik. Dus daar gingen we. Ook de druppels tegen darmkrampjes van Infacol én die van Kruidvat werden in huis gehaald. Niet dat ze nou zoveel kramp had, maar stel nou dat ze dat kreeg, dan hadden wij al het benodigde in huis.

Nog zo’n product waar je eigenlijk nooit aan denkt totdat iemand het je aanraadt is: probiotica voor baby’s (Orthiflor start). Dit werd ons in de kraamweek aangeraden, en na een rondje internet gingen we overstag.

Wat doet probiotica?

Probiotica ken je misschien wel van de Yakult drankjes en de Activia yoghurtjes. Dit zijn vele bacteriën die goede dingen doen in je buik en darmen. Voor volwassen is het redelijk normaal deze in te nemen, als je ziek bent geweest of als je een antibioticakuur hebt gehad. Ook als je zwanger bent wordt het aangeraden te nemen zodat je kindje hier profijt van heeft. Probiotica voor baby’tjes is iets minder bekend. Er wordt beweerd dat probiotica voor een baby bijdraagt aan een goed immuunsysteem en het wordt dus ook vaak aangeraden bij baby’s die via een keizersnede ter wereld zijn gekomen. Deze baby’s hebben niet de vagina flora van de moeder meegekregen (lees; zijn niet langs de vagina en anus van de moeder naar buiten gekomen). Ook als je baby geen borstvoeding maar kunstvoeding krijgt schijnt probiotica goed werk te doen.

Verder is probiotica goed tegen huidaandoeningen, obstipatie en diarree, darmstoornissen en krampjes en om de weerstand van je baby te verhogen. Er schijnt zelfs een verband te zijn tussen een verstoorde darmflora en huilbaby’s.

Dat klinkt als een wondermiddeltje, niet? Precies de reden waarom wij er destijds mee zijn gestart. En of het nu heeft geholpen? Lastig te beoordelen. Zoals dat eigenlijk altijd werkt met preventie middeltjes kun je niet aantonen dat het door dit middel komt. Onze kleine meid heeft in ieder geval geen last van krampjes, obstipatie of diarree gehad.

Mijn dochter (nu zeven maanden oud) was vorige maand voor het eerst echt ziek. Verkouden, koorts en keelpijn. Ze dronk heel weinig en we zijn zelfs een nachtje in het ziekenhuis geweest met haar. Gelukkig was het snel weer over.

Nadien hebben we weer een probioticatje aangeschaft om haar weerstand weer op peil te krijgen. Want hé! Baat het niet dan schaadt het niet!

Bron: Natura Foundation

Irene

Het klinkt zoet sappig, maar toen ik iemand hoorde zeggen dat hij door zijn kinderen ‘een betere versie van zichzelf’ was geworden, dacht ik: dat is precies wat het is! Want dankzij mijn twee schatjes…

  • Weet ik wat onvoorwaardelijke liefde is. Punt. Geen toelichting nodig.
  • Ben ik geduldiger (les één: zodra kinderen door hebben dat je haast hebt ben je de PINEUT, dus ontspan, relax, tranquilo, pelan-pelan (voor de Molukse lezers onder ons)).
  • Geniet ik van de kleine dingen in het leven.
  • Heb ik meer rust en regelmaat (met eten, drinken en slapen is je dag namelijk zo gevuld).
  • Eet ik gezonder (de kids moeten toch elke avond een gezond maaltje voorgeschoteld krijgen).
  • Kan ik niet meer ongenuanceerd boos zijn (want je wilt natuurlijk niet dat je kinderen dat overnemen).
  • Word ik geconfronteerd met mijn eigen gedrag (vooral als ik mijn dochter haar broertje (die lief ligt te spelen in de box) streng hoor toespreken dat hij toch echt even naar haar moet luisteren).
  • Is thuis zijn heerlijk!
  • Denk ik na over dingen die vanzelfsprekend zijn (want vragen als ‘waarom een koe vlekken heeft’ en ‘chocomelk bruin is’ moet je toch echt kunnen beantwoorden als mama van een nieuwsgierige peuter).
  • Is alles RELATIEF (want de kinderen zijn nu eenmaal het belangrijkste, sorry manlief!).

Eén en al liefde! Ook voor mijn man hoor ;)

Muriël

Sorry, ik moet het even kwijt. Wat een ellende zo’n speen! Ik geef toe dat er werkelijk niets zo zoet is als een baby die fanatiek op z’n speen sabbelt. Maar dat is ook het enige positieve wat ik er over kan zeggen.

Altijd wat

Er is bij mij altijd wat met die spenen. Dan valt de speen ergens op straat en kom ik tot de ontdekking dat ik geen reserve speen bij me heb (de grootste fout die je kunt maken als mama van een spenende baby). Of alle vijf de spenen die ik hoor te hebben zijn op miraculeuze wijze verdwenen. Ze zijn in ieder geval nergens meer te vinden.

Maar het ergste…

Dat mijn zoon midden in de nacht overstuur in zijn bedje ligt te trappelen omdat hij zijn speen kwijt is. Slaapdronken en op de automatische piloot loopt mijn man of ik naar het bedje toe om op de tast de speen te zoeken en hem weer in het mondje van mijn zoon te stoppen. Nog geen seconde de speen in zijn mond hebbende, valt hij weer als een blok in slaap. Nu wij nog.

Zonder speen?!

Het mooiste zou natuurlijk zijn als hij weer in slaap kan vallen zonder die ellendige speen. Maar hoe krijg ik dat voor elkaar? Daar kan ik volgens mij nog wel een onderzoek aan wagen (wordt vervolgd dus!). Maar voorlopig ben ik nog niet van de speen af en tot die tijd moet ik dus een oplossing hebben!
Een rondje op internet bracht me op het volgende:

#1 Altijd één voor het grijpen

Laura Gerson, een Britse moeder, bedacht de geniale hack (die onlangs viral ging) om 9 speentjes in het bedje te leggen, met de gedachte “dat er altijd één voor het grijpen ligt”. Geniaal als je kleintje dat ook doet. Die van mij is heel goed in de speen uit zijn mond maaien met z’n wilde armpjes maar in zijn mond doen en laten zitten is nog een stapje te ver. Daar zijn papa of mama toch echt voor nodig.


Laura Gerson

#2 Fluoriserende spenen

Geen gek idee! Ook voor papa of mama handig als ze ’s nachts toch op zoeken moet naar die speen. Onder andere Difrax verkoopt deze Glow in de Dark spenen.

Glow in de Dark

#3 Knuffeldoekje

Je kunt natuurlijk ook een knuffeldoekje aan de speen vastmaken. Hierdoor zal hij hem vast sneller kunnen vinden. Ik zou dan wel een klein knuffeldoekje gebruiken. Want ik blijf het toch spannend vinden, van die doekjes of knuffels in bed.

Difrax

#4 Deal with it!

Met de gedachte dat alles een fase is én vanzelf weer over gaat, moet ik mezelf er misschien maar gewoon aan over geven. Hij zal ooit genoeg krijgen van die speen. Dus verstand op nul en gewoon blijven lopen ‘s nachts.

Herkenbaar? Hebben jullie nog handige of grappige tips? Wie weet gaan ze mij helpen!

Muriël

“Het is écht een aanrader, je kunt het zien als een combinatie van zwangerschapscontroles en een pufclub”, zegt de verloskundige. Bij het woord pufclub haak ik eerlijk gezegd al af. Dat is niet echt mijn ding. De verloskundige ratelt door “een groep meiden die ongeveer net zo ver zijn in de zwangerschap [….], ervaringen delen […..], nieuwe vriendschappen [….], in het begin eens in de vier weken, later om de week [….], heel leerzaam”. Ik onderbreek haar en geef aan dat ik het niet zie zitten. Wanneer de afspraak ten einde loopt geeft ze me een flyer mee over Centering en vraagt me er thuis nog eens naar te kijken.

Een paar dagen later hoor ik in de bus een meisje vertellen dat ze bij haar verloskundige iets “nieuws” hebben. In plaats van de reguliere controles krijgt ze groepscontroles. Het meisje in de bus is erg enthousiast. Zo onopvallend mogelijk, probeer ik zo veel mogelijk van het gesprek op te vangen. Stiekem ben ik toch wel nieuwsgierig.

Wat is Centering Pregnancy?

Thuis lees ik de informatiefolder en daarnaast zoek ik o.a. op de website van mijn verloskundige Doevedans naar meer informatie. Bij Centering Pregnancy word je door je verloskundige ingedeeld in een groep van 8 tot 10 zwangere vrouwen die maximaal een maand met je schelen qua uitgerekende datum. In plaats van reguliere zwangerschapscontroles van zo’n vijftien minuten, worden er gedurende de zwangerschap een aantal sessies van zo’n twee uur ingepland. Aan het begin van elke sessie heb je individueel contact met je verloskundige voor de controle (denk aan hartje luisteren, ligging van de baby etc.). Daarna worden in groepssetting verschillende thema’s (denk bijvoorbeeld aan zwanger zijn en alle ongemakken die daarbij horen, borstvoeding en de bevalling) besproken.

Ook lees ik dat recent onderzoek (weliswaar in Amerika) heeft uitgewezen dat vrouwen die hebben deelgenomen aan Centering betere gezondheidsresultaten boeken dan zwangeren die individuele begeleiding hebben gehad.

Hoewel ik nog steeds mijn twijfels heb of Centering bij me past, besluit ik me na mijn ‘research’ in te schrijven. Natuurlijk wel nadat ik heb gecheckt of ik na één of twee keer alsnog kan besluiten uit de groep te stappen als het me niet bevalt (en dan kon).

Mijn ervaringen

Met de nodige vooroordelen en met frisse tegenzin ga ik naar de eerste Centering bijeenkomst toe. Het zijn vast allemaal van die moekes. En we gaan vast thee drinken, klagen en suffe opdrachtjes doen. Bij binnenkomst kan ik het eerste vooroordeel direct van m’n lijstje strepen. Het zijn hartstikke leuke meiden! De andere vooroordelen kloppen aardig. Maar eerlijk is eerlijk, thee drinken en ondertussen de dagelijkse struggles van m’n lotgenoten aanhoren, is eigenlijk best gezellig. Ik heb dan ook zonder tegenzin de overige 8 bijeenkomsten gevolgd en zette de voor- en nadelen (in mijn ogen) voor je op een rijtje.

Voordelen

  • Je ontmoet andere zwangere vrouwen die ongeveer op hetzelfde punt zijn in de zwangerschap als jij. Je kunt je ervaringen delen, en af en toe héérlijk samen klagen.
  • Je leert je verloskundige beter kennen dan tijdens reguliere controles. Op zich best fijn dat je iemand die jou op één van de meest intieme en bijzondere momenten van je leven moet begeleiden al een beetje kent ?!
  • Er is meer tijd voor je. Waar je tijdens de reguliere controles misschien de tijdsdruk voelt (er is immers maar een kwartiertje voor je gereserveerd) is er tijdens deze bijeenkomsten tijd genoeg om al je vragen te beantwoorden.
  • Het zorgt voor een betere voorbereiding op het moederschap/de bevalling. Thema’s waar je anders wellicht niet (lang) over na zou denken, worden nu uitgebreid behandeld. Vragen die je zelf misschien niet zou bedenken, worden door anderen gesteld.
    Ook is het interessant om de meningen van anderen te horen. Zo was ik er van overtuigd om geen borstvoeding te geven, maar na de thema avond over borstvoeding besloot ik het op z’n minst te proberen.
  • De data voor al je afspraken staan al geruime tijd van te voren vast. Heerlijk voor een controlfreak zoals ik. Vullen maar, die agenda!
  • Juist nadat alle baby’s geboren waren draaide de whatsappgroep van onze Centering groep overuren. Het is erg handig dat je andere nieuwe moeders kunt vragen naar hun ervaringen, en dat je tips kunt uitwisselen. Ook zijn er meerdere babydates geweest, waarbij we bijvoorbeeld met z’n allen gingen (baby-)zwemmen of lunchen. Gezellig!

Klinkt goed toch? Toch heb ik ook een groot verbeterpunt…

Nadeel

  • Om eerlijk te zijn vond ik de bijeenkomsten meestal niet van een bijster hoog niveau. De opdrachten die we moesten doen vond ik regelmatig kinderachtig. Voorbeeld: een treinbordje omhoog houden terwijl je stellingen moet beantwoorden (zoals: vanaf het moment dat mijn kleine tandjes krijgt, moet je beginnen met poetsen, waar of niet waar? Behoorlijke open deur, toch?!)

Laat dit punt overigens niet al te zwaar meetellen in je overweging, want ik kan me goed voorstellen dat het niveau van de bijeenkomsten per praktijk, of zelfs per verloskundige kan verschillen!

Dus: Centering Pregnancy: een aanrader?

Ja! Zou ik Centering moeten beoordelen met een rapportcijfer, dan krijgt het van mij een nette 7+. Wanneer de bijeenkomsten inhoudelijk van een iets hoger niveau waren geweest, dan zou ik gerust een 8 of 8,5 geven.

Heb jij ook Centering gevolgd? Ik ben heel benieuwd naar je ervaringen! Deel je mijn mening, of heb je juist hele andere ervaringen? Ik hoor het graag!

Nadia

Toen Boris bijna 1 werd wilde ik op het kinderdagverblijf even overleggen wanneer hij kon trakteren (ik had dus al gehoord dat het gebruikelijk is om even te overleggen). Zelfverzekerd met mijn idee maakte ik me totaal geen zorgen om het fenomeen trakteren.

MIS!

Ik kreeg meteen een kruisverhoor over wat Boris wilde gaan trakteren. Want dit moest natuurlijk wel gezond zijn! Toen ik mijn paniekaanval weer te boven was ben ik de hele avond op Pinterest gaan zoeken naar een nieuw idee. Want mijn idee, lange vingers met een vingerpoppetje er overheen, is niet gezond. ’s Ochtends super leuke fruit spiesjes maken gaat me te ver, daar heb ik echt geen tijd voor.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor rozijntjes in een doosje met daarop mijn zoons lievelingsfiguur Elmo! Dit dan in een zakje met gepofte rijst snoepjes erbij. Ook dit is niet gezond maar gezonde traktaties, die zijn gewoon stom! Bij een verjaardag hoort gewoon iets lekkers. Want wat hebben die kinderen nou aan elke keer een mandarijn met oren (die de kleine kinderen niet eens zelf kunnen schoonmaken en opeten).

Afschaffen?

Zou het niet veel makkelijker zijn om het gewoon af te schaffen? Want waar komt de traditie om te trakteren eigenlijk vandaan? Volgens wrmmagazine is deze traditie ontstaan uit bijgeloof. Iemand die verjaart zou de hele dag gul en hartelijk moeten zijn, omdat dat een positieve invloed heeft op het jaar dat komen gaat. Zijn we dan niet een beetje aan het overdrijven met z’n allen om het elk jaar mooier, duurder en groter te maken?
Maar goed, of ik het nou stiekem onzin vind of niet, je kind zonder traktatie naar het kinderdagverblijf sturen, dat doe je toch ook niet. Daarom ging ik (voor mezelf en voor jullie) alvast op zoek naar leuke en originele kindertraktaties. Niet kant en klaar helaas, dus we moeten maar gewoon tijd vrij maken om toch wat leuks te maken!

Gezonde traktaties ;)

Bron: 1 2 3

Ongezonde traktaties :D

Bron: 4 5 6

Succes dames!

Hebben jullie nog leuke ideeën? Ik hoor ze graag.

Sanne

 

 

Heel graag wil ik mijn all-time favorites van het afgelopen half jaar met jullie delen. Deze babyartikelen hebben het opvoeden van mijn kleine meid (nu 7 maanden) een stuk makkelijker gemaakt en dat houd ik natuurlijk niet voor mezelf! Voor sommige spullen hebben we wat dieper in de buidel moeten tasten maar dat ze in deze lijst terecht zijn gekomen bewijst maar dat ze het dubbel en dwars waard zijn. (En anders bestaat er zoiets als marktplaats :) )

(Dit artikel is niet gesponsord en dit zijn echt mijn eigen bevindingen en mijn eigen foto’s)

#10 Baby nestje van Done by Deer

De eerste drie maanden na de geboorte heeft Hanna praktisch geleefd in het babynestje van Done by Deer. Dit exemplaar is € 79,95. Zolang je uk nog niet kan rollen is het ideaal als tijdelijk bedje, om mee te nemen op visite en om gewoon lekker knus in te liggen. Het is geen vervanger van een wiegje of ledikant. Vind je deze variant te prijzig? Ze worden ook goedkoper aangeboden, bij Wooncadeau kies je je eigen stofjes en kun je de hand-made versie kopen.

#9 Opblaasband voor in het zwembad

Na de inentingen mag je gaan zwemmen met je baby. Wij hadden de eerste paar keer geen zwemband mee maar toen we Nadia en Vayèn zagen met die grote gele zwemband wisten we dat dat toch wel een stuk makkelijker was. Diezelfde week hebben we er nog één gekocht. Je moet natuurlijk altijd bij je baby blijven maar ze kan veel beter zelf drijven in zo’n band en ze vindt het hartstikke leuk. Deze is voor  € 8,99 te koop bij Prenatal.

#8 Bumbo floorseat

Vanaf het moment dat mijn kleine spruit haar hoofd zelf rechtop kon houden (ongeveer 3 maanden) hebben we haar in het Bubo zitje gezet. Ideaal! In dit stoeltje kan een baby zelfstandig zitten. Natuurlijk moet je er wel bij blijven, want als ze wat sterker zijn kunnen ze zich overstrekken en eruit vallen. Dit stoeltje gaat ook viral op Youtube omdat mensen hem op een robot stofzuiger zetten en hun baby’s door het huis laten rijden. Hoewel ik in het bezit ben van ÉN een Bumbo floorseat ÉN een robotzuiger heb ik dit nog niet aangedurfd.  De bumbo floorseat is voor  € 49,- te koop bij bijvoorbeeld Babypark.

Filmpje: Echt even kijken!!!!

#7 Muziek mobieltje boven de box

Eigenlijk heeft bijna iedereen dit ding wel in huis. Je koopt ‘t zelf of krijgt het als kraamcadeau. Waarom ik vind dat deze in dit rijtje thuishoort? Het is een geweldige afleiding bij het luiers verschonen. Die baby van mij rolt namelijk nogal veel en daarom verschonen we tegenwoordig voor de veiligheid in de box. Ik geef haar dan een speeltje en zet de mobiel aan en (meestal) blijft ze dan aardig liggen. De muziekmobiel van de foto is een combinatie van een Ukkepuq muziekmobieltje van € 64,95 en een muziekdoosje van AliExpress voor € 4,10. (Die laatste is overigens echt een aanrader. Je zet ‘m met een knopje aan en uit en hoeft ‘m dus niet op te winden. JA ik ga voor gemak!)

#6 Babyvoeding stomer Avent (SCF875/02)

Hoewel je in het eerste half jaar ook makkelijk de babyvoeding kunt maken in een pannetje en met een blender of staafmixer, vind ik het ideaal om de groente in dit apparaat van Avent te gooien en er 20 minuten later een prakje uit te halen (wel even zelf op de knop drukken). Het gemak zit hem erin dat je maar één apparaat nodig hebt en je er niet bij hoeft te blijven. Dit exemplaar hebben wij cadeau gehad en ik ben hier heel bij mee! € 137,-  bij Bol.com

We hebben over de Avent SCF870/20 een review geschreven, die lees je hier.

#5 Speelkleed – Handmade by oma

Jody was de eerste van onze vriendinnengroep die in verwachting was. Samen met mijn moeder hebben we (lees; de meidengroep) toen voor Jody een speelkleed gemaakt van allerlei verschillende stofjes. In de loop der jaren en bij elke eerste baby van een vriendin die volgde maakten we (of eigenlijk mijn moeder) weer een speelkleed. Steeds worden ze ook een stukje mooier (sorry Jody). Deze op de foto’s hebben mijn vriendinnen samen met mijn moeder voor mij gemaakt. Ideaal om mee te nemen, of thuis te gebruiken op de grond of in de box. € ? Onbetaalbaar ;)

#4 Babyfoon van Luvion

Deze babyfoon vind ik zo fijn omdat er een camera op zit. Er zijn natuurlijk veel meer babyfoons mét camera maar die heb ik niet allemaal gekocht, haha. Daarom staat deze in mijn all-time favorites lijst. De babyfoon heeft naast de camera functie ook een thermostaat, muziekjes en een terugspreekfunctie. Hij is € 149.- . Er zit geen WIFI op dus je kunt het beeld niet zien op je telefoon. Dit kan een afknapper zijn voor sommigen maar wij hebben bewust gekozen voor een babyfoon waarvan de beelden niet via een open kanaal worden verzonden. (Je weet nooit wie er mee kijkt!)

#3 Trip trap kinderstoel, inclusief newborn zitje

I-DE-AAL! De Trip trap stoel hebben we van mijn oma gekregen als kraamcadeau. We hebben een vrij complete set:

Al een paar maanden gebruiken we de Trip trap dagelijks. We geven hier alle hapjes in en het is leuk omdat ze er lekker bij kan zitten aan tafel. Oké ik geef toe, we zijn enorm verwend met dit cadeau! Maar als je bedenkt dat deze stoel bruikbaar is van 0 tot 80 jaar, dan valt de prijs toch wel mee?

#2 Ballenbadje van Missioo

Eigenlijk is dit ballenbadje niet gemaakt voor baby’s. Waar ik echter achter gekomen ben is dat het ideaal is om dit badje van schuim, zonder ballen uiteraard, te gebruiken voor rollende baby’s. Hanna stootte zich steeds aan de spijlen van de box toen ze begon met rollen en ik kreeg de tip van Nadia om dat dit ballenbadje (alvast) aan te schaffen. Zonder ballen is het namelijk heel geschikt als “box”. Bijkomend voordeel is dat ze haar speeltjes binnen handbereik heeft en ook als ze straks kan zitten een zachte hoofd-landing kan maken in dit ding. Als ik over 2 jaar weer een all-time favorites lijst ga maken zal dit ballenbadje waarschijnlijk nog in de lijst staan. De ballen die erbij horen zijn namelijk té leuk! Setje van XL-badje en ballen voor € 111,90 bij de Gele Flamingo

#1 De elektrische schommelstoel van Joie

Oké, toegegeven. Dit is er één voor luie ouders! Maar wat hebben wij, en Hanna natuurlijk, hier een plezier van. Dit is echt A- wait for it….MAZING! Het elektrische schommelstoeltje van € 189,- kan schommelen, wiegen en trillen. Ook zitten er diverse muziekjes en natuurgeluidjes op. Meerdere standen in de rug en een lampje.

Waarom zijn wij hier zo blij mee? We kregen van opa een hangmatje voor de kleine. Echt heel schattig. Hanna vond het heerlijk om heen en weer gewiegd te worden maar iedere keer als het stil viel werd ze wakker en begon ze te krijsen. We zijn met Hanna naar de winkel gegaan en hebben haar in een aantal elektrische stoeltjes gestald. Wij zijn toen koffie gaan drinken.. Nee hoor. Maar dit was dus de favoriet. Het stoeltje kan trouwens ook van het apparaat af en dan is het een gewoon wipstoeltje. Het hangmatje gaan we zeker van de zomer in de tuin gebruiken maar toch blijft dit FAVORIET NUMMER ÉÉN!

Als ik over een half jaar weer zo’n lijstje ga maken, wat mag er dan echt niet ontbreken in de all time favorites lijst voor baby’s tot 1 jaar?

Irene