Vliegen met kinderen

First of all, lees Muriël’s blog: Waarom ik vliegen met kinderen verschrikkelijk vind. Mur, I feel you! Vorige maand ben ik samen met manlief en mijn kleine druktemaker op vakantie geweest. Heerlijk was het maar om bij de Costa del Sol te komen moesten we vliegen!

Ik had alles gelezen over vliegen met een klein kind, alles tot in de puntjes voorbereid! Denk hierbij aan zijn favoriete speelgoed in de handbagage, nieuw speelgoed oftewel cadeautjes mee (3 stuks), koekjes, zijn speen en een laptop vol met zijn lievelingsfilmpjes. We konden dit aan, Boris is een lief kind en huilt niet snel dus wat kon ons gebeuren? Wat ons wel zorgen baatte was dat hij 1,5 is en dus op schoot moet in het vliegtuig. Geen eigen stoel voor meneer dus!

Tijd om te boarden

Eenmaal in het vliegtuig verbaasde ik me meteen weer over hoe krap het eigenlijk is en hoe weinig beenruimte je hebt op chartervluchten. Omdat we vlogen met een ‘baby’ ben je erg beperkt waar je mag zitten in het vliegtuig dus we propten ons op een stoel aan het raam, inclusief rugtas met alle overlevingsartikelen. Voordat het vliegtuig überhaupt vertrok hadden we al door dat dit een lange, lange vlucht ging worden.

Mijn vriend is nogal lang, zijn benen passen daarom eigenlijk al niet bij een normale stoel en helaas…onze buurman was ook niet heel klein. Daar zat ik dan, tussen twee grote mannen met een kleine man op schoot die dit niet wilde. Want stilzitten is niet echt zijn ding. Vastgehouden worden al helemaal niet!

Daar gaan we

Tijdens het opstijgen had ik hem toch in het extra gordeltje gekregen maar hij wurmde zich weer uit de voeten en stond voor me op de grond, ja nog in het riempje! Oké, als ie dat wil is dat prima.. Het opstijgen vond ie wel interessant maar na een paar minuten moesten we aan de bak. Wat gaan we doen?

Eerst wisselden we van plek, ik ging bij het raam zitten zodat Boris daar wat meer plek had om te spelen. Zonder dat hij de hele tijd aan onze buurman zat. Cadeau nummer 1 dan maar. We hadden een klein doosje Duplo gekocht met wat leuke dieren erin omdat ie daar zo gek op is. Achteraf natuurlijk helemaal niet handig want het ligt steeds op de grond. Tien minuten later was het tijd voor iets nieuws. Iets te eten dan maar?! Al snel zat meneer met een koptelefoon op naar de laptop te staren. We konden even op adem komen. Hebben we het onderschat? Dit is een nachtmerrie! We moeten hem rustig houden en vermaken….

Karma

Ik wil tussendoor graag even mijn grote ergernis met jullie delen. Mensen die in een vliegtuig de rugleuning van hun stoel naar achter doen. Waarom kan dat überhaupt?!?! Ja, ook dit keer had ik deze pech, alsof het nog niet krap genoeg was! Dus toen Boris via de zijkant in het oor van de slapende man voor ons begon de friemelen vond ik dat stiekem erg grappig. Karma is a bitch.

 

Eindelijk, na 3 uur vliegen kondigde de piloot aan dat de daling werd ingezet. Ik moest Boris nog één keer met riempje en al op schoot zien te krijgen, en met de belofte dat hij straks mocht lopen, lukte dat gelukkig aardig. Maar wat was ik blij toen we eindelijk op de grond stonden en Boris ook… Boris had het heel goed gedaan. Hij had niet gehuild en we hebben hem best weten te vermaken!

Eenmaal uit het vliegtuig rende hij alle kanten op! Hij giechelde het uit, alsof het een opluchting was dat ie weer kon bewegen. We waren in Spanje, de vakantie kon nu echt beginnen!

De terugreis

Maar, we moesten natuurlijk nog terug… daar zagen we met de kennis van nu beiden erg tegen op. We hadden ons expres niet online ingecheckt voor de terugweg in de hoop dat we iets konden regelen. Ik dacht, ik ga gewoon een extra stoel vragen, wie niet waagt wie niet wint! Gelukkig was het vliegtuig niet volgeboekt en konden we drie stoelen krijgen! Wat een opluchting! Dit betekende ”bewegingsvrijheid” voor Boris. Dat was precies wat we nodig hadden.

De terugweg verliep daarom een stuk soepeler dan de heenweg en we zijn erg trots op Boris hoe hij dit heeft gedaan en op onszelf! Volgende zomer is hij twee dus dan mag hij sowieso een eigen stoel maar of we weer gaan vliegen, dat weten we nog niet.

Dus voor iedereen die dit nog te wachten staat… Sorry maar ik sluit me aan bij Muriël: vliegen met kleine kinderen is verschrikkelijk! Succes! En hopelijk staan er nog wat tips voor je in deze blog.

Sanne

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *