Dit is het laatste weekje in ons heerlijke huis. Alles staat zo ongeveer in dozen. Klaar om te gaan zou je denken. Maar nu de verhuisdatum dichterbij komt krijg ik toch de kriebels. Waarom wilde ik ook alweer een ander huis?

Ouderlijk huis

Vlak voor onze bruiloft kochten mijn man en ik mijn ouderlijk huis. Een perfect eerste huis. Qua uiterlijk geen karakteristieke woning. Een ‘simpele’ rijtjeswoning maar voor mij een huis met karakter. Het was namelijk mijn ouderlijk huis waar ik niets dan mooie herinneringen aan heb. Direct na het trouwen verbouwden we de hele toko. Uitbouw eraan. Kookeiland erin. Veranda erbij. Ons droomhuis! En dat we daar later met onze twee kleine schatjes mochten wonen maakte het helemaal af. Genieten en niets aan veranderen zou je denken…

Thrillseeker

Okee, thrillseeker is een iets te groot woord. Maar het komt in de buurt. Waar een ander zou denken ‘we hebben alles op orde en laten we er lekker van genieten’ begint het bij mij dan te kriebelen. Er moet iets nieuws komen, een nieuw plan, nieuwe uitdaging… bedenk het maar. Het liefst moet het stress opleveren. Heerlijk! Tot het moment dat het te veel wordt natuurlijk ;). Tja, ik ben niet de makkelijkste om mee te leven. Dus na een aantal jaar in dit huis te hebben gewoond begon het (gelukkig bij ons beiden) te kriebelen. We wilden iets nieuws. Iets wat we helemaal naar onze smaak kunnen inrichten en groter. Ons droomhuis moet plaats maken voor iets nieuws.

Twee verhuizingen

En dat huis hebben we gevonden! Helaas pas ergens in 2020 klaar dus ons geduld wordt nog even op de proef gesteld. In het perfecte scenario zouden we ons huis verkopen vlak na de oplevering van ons nieuwe huis. Maar het liep anders en we kunnen het huis NU al verkopen. Dit heerlijke plekje mogen we verkopen aan een heel lief gezinnetje. Dat betekent alleen wel twee verhuizingen in korte tijd. Help!

Voorbereiding

Want hoe bereid je jonge kids voor op twee verhuizingen in anderhalf jaar? We hebben dit niet van tevoren uitgedacht en doen het eigenlijk vooral op gevoel (zoals we alles doen). We hebben de kindjes verteld dat we twee keer gaan verhuizen, eerst naar een kleiner huis en straks (“als je (mijn dochter) op school zit”) naar het nieuwe huis maar dat moet eerst nog gebouwd worden. Regelmatig gaan we even kijken bij de bouwplaats, waar voorlopig nog niet zoveel te zien is. Voor de rest vertellen we daar nog niet zoveel over. Dat ligt nog zover vooruit (voor onszelf al, laat staan voor die kleintjes).

Eerst maar eens focussen op de tijdelijke woning.
Ze helpen enthousiast mee met de dozen inpakken en bedenken zelf welke spullen allemaal mee mogen. Mijn dochter heeft de kamerindeling boven bepaald. Tja, dat doen 3 jarigen nou eenmaal en daar hebben wij haar natuurlijk de vrije hand in gegeven. Het is toch maar voor even. In dit huis mag even alles. Ook die zwarte lambrisering die ik zo graag wil, maar manlief niet 😉. In het weekend dat we echt overgaan, gaan ze lekker bij opa & oma logeren. Dan kunnen wij alles een plekje geven en de kinderkamers inrichten dan hoeven ze niet in de chaos (en bij een gestreste moeder) thuis te komen. Toch wel zo fijn.

En nu maar hopen dat het loopt zoals ik in mijn hoofd heb (vast niet….).
Ik weet alleen nog niet hoe we op een leuke manier afscheid kunnen nemen van dit huis. Iemand een tip?

Muriël