Vijf jaar oud. Daar hoort een kinderfeestje bij. Dus papa en mama moesten aan de slag om wat leuks te verzinnen. Monkey town of een cupcakeworkshop viel al snel af. Dat vonden we iets te standaard en we hadden afgesproken dat er negen kinderen mochten komen, dus dan wordt zoiets ook wel prijzig. Sommige verklaarden ons voor gek dat we er zoveel uitnodigden, maar het leek ons vooral leuk.

De organisatie van een kinderfeestje

Ik was toevallig net bezig met een blog over de Nationale buitenspeeldag en daarom op zoek naar de leukste spelletjes. Zo kwamen we op het idee om het thuis te vieren met wat leuke spelletjes. Na een avondje brainstormen en Googelen kwamen we op het volgende programma: snoephappen, spijkerpoepen, punten gooien en flessen omgooien om vervolgens de wedstrijd te eindigen met een parcours. Allemaal simpele spelletjes die in wedstrijdvorm gespeeld konden worden en geschikt waren voor kinderen van vier en vijf jaar oud. Als afsluiter van de dag hadden we een disco in gedachten. Uiteindelijk hebben we een dag voor het feestje toch nog maar een spelletje omgewisseld.

Een week lang zijn we bezig geweest met alle voorbereidingen: spullen kopen en/of zelf attributen knutselen. En zoals wij zijn moesten we de dag voor het feestje nog even aan de bak om de laatste dingen te regelen, maar zoals altijd hebben we het op het nippertje allemaal gered. Van een vriend kregen we een hele lichtinstallatie mee met rookblazer. Dat werd een beste disco voor die kleintjes.

We hadden een planning gemaakt zodat het hopelijk een beetje gestroomlijnd zou lopen die dag. Wat een domme gedachte van ons als je een feestje geeft met TIEN kinderen. Dat gaat natuurlijk never nooit zoals je hoopt. Maar ja, terug naar onze planning.

12.15 kinderen ophalen
12.30 broodjes knakworst eten
13.00 cadeautjes uitpakken
13.30 koekhappen
13.40 snoephappen
13.50 met waterballonnen punten gooien
14.00 flessen omgooien met een bal
14.10 parcours lopen
14.30 disco
15.30 einde feestje

Het feestje kan beginnen

Vol goede moed zijn we die ochtend druk in de weer geweest. De licht- en geluidsinstallatie werd klaar gezet. De ramen afgeplakt. Buiten was alles aan kant gemaakt. De cadeautjes voor na de wedstrijd waren klaar en de cadeautjes voor als ze weggingen ook. (Ja het was misschien een beetje “too much” achteraf). We waren er helemaal klaar voor. Tijd om de kinderen op te halen.

Daar stonden we bij school te wachten. Het was maar goed dat we met zijn tweeën waren. Nadat alle kinderen bij ons stonden konden we naar huis. De meesten wisten al waar we woonden dus die zetten het al op het rennen. Dus Wilco moest er snel achteraan, we konden het ons natuurlijk niet veroorloven dat een kind een ongeluk met een auto of fietser zou krijgen, en ik bleef achter met Lynn en nog een meisje die niet zo’n zin hadden om te rennen. Eenmaal thuis zagen ze de lichten van de disco. Yeaaaaaahhh disco. In no time stonden alle kinderen al te dansen. Oké dit was niet helemaal de planning. Na wat moeite kregen we alle kinderen aan tafel. Iedereen een broodje knakworst met wat ranja. Dat was zo op en niemand wilde nog een broodje. Ze wilden liever dansen. Daar zaten we dan met twee zakken broodjes en 30 knakworsten over. Dan maar gauw cadeautjes uitpakken. We waren zoals te verwachten al veel eerder klaar dan wij ingecalculeerd hadden.

Game on

Tijd voor spelletjes. Wij met alle kinderen naar buiten. Ze zagen de trampoline en begonnen gelijk te spelen. Wat een drukte en een lawaai zeg. Ik begon een beetje te begrijpen waarom voor kinderfeestje vaak de regel is: je leeftijd is het aantal kindjes wat je mag uitnodigen. Eindelijk hadden we de kinderen weer een beetje in het gareel en konden we gaan uitleggen wat we gingen doen. Dit zou niet echt goed zijn voor mijn tijdsplanning als het iedere keer zoveel moeite kostte om de kinderen weer bij de les te krijgen.

We verdeelden de groep in een jongensteam en een meisjesteam. We begonnen gelijk met koekhappen. Dit deden wij met kleine donuts. Nou voortaan houden wij het ook gewoon lekker bij ontbijtkoek, want donuts waren niet echt een succes. Ten eerste bleven de donuts niet op hun plek en scheurden kapot door het schuiven over het touw en ten tweede viel de donut nadat de kinderen één hap genomen hadden al van het touw af. Niet goed bedacht dus van ons, maar we hebben wel gelachen!

Snoephappen

Hierna gingen we verder met de rest van de spelletjes. Ik ging met de meiden snoephappen en Wilco ging met de jongens punten gooien met waterballonnen.

De kinderen vonden het snoephappen heel leuk, alleen ook wel erg lastig. Uiteindelijk waren er maar vier kinderen die het gelukt was. Eén van de meisjes vond het zo leuk dat ze bleef vragen of ze het nog een keer mocht proberen (ik denk dat het vooral door het snoepje kwam wat ze dan iedere keer kreeg).

Na ieder spel waren de kinderen gelijk weer aan het spelen en moesten we er dus voor zorgen dat ze zich verzamelden en het volgende spelletje wilden spelen. Ondanks dat de kinderen iedere keer afgeleid waren hebben ze toch alle spelletjes goed meegedaan en waren ze heel fanatiek. Papa en mama waren ook flink fanatiek dus dat hield het sfeertje wel in stand. Nadat alle spelletjes gedaan waren was het tijd voor een parcours. Ze stonden te dringen bij de start en iedereen deed zijn best om zo snel mogelijk te zijn. Uiteindelijk kon er maar één de winnaar zijn en hadden de jongens op een haarlengte (dat is hoe ik het me herinner in ieder geval ;-)) gewonnen. Zij mochten dus als eerste een prijsje uitzoeken. Ik had een zakje magic waterballonnen, super handig en leuk, en een bellenblaas aan elkaar gebonden voor ieder kind. Zoals vaak gezegd wordt: “Meedoen is belangrijker dan winnen” dus vooruit ook het team wat verloren had kreeg dezelfde prijs.

Party time

Toen was het tijd voor de disco. Ik keek op mijn telefoon en kwam er achter dat we veel te vroeg klaar waren met de spelletjes. In plaats van een uur disco werd het anderhalf uur disco. Dat had ik niet verwacht. Ik was bang dat we in tijdnood zouden komen door al het spelen van de kinderen tussendoor, maar ze waren zo fanatiek met de spelletjes dat ze sneller klaar waren dan verwacht. Hmm ik hoopte maar dat ze zich nog zolang konden vermaken met de disco. Alle liedjes van Kinderen voor Kinderen kwamen voorbij en ik moest natuurlijk met ze mee dansen. Na drie liedjes met de meest snelle dansmoves was ik helemaal kapot, maar die kinderen leken nergens last van te hebben.

Allemaal vlinders

Eén van de meisjes vroeg mij of ik haar wilde schminken met de make-up die Lynn gekregen had. Lynn zegt altijd schminken als ze zichzelf wil opmaken dus ik dacht dat ze dat bedoelde. Dat wilde ik wel doen. Wat wil je dat ik op je gezicht doe? Een vlinder zei ze. Oh Oh, dat is niet echt aan mij besteed, maar ik kon natuurlijk ook geen nee zeggen. Dus ik aan de slag, alleen werd het resultaat niet echt denderend zonder schmink en met alleen wat lichte make-up. Toen de andere meisjes het zagen wilden zij ook ineens allemaal een vlinder zijn. Gelukkig was mijn schoonzus er en die redde mij van mijn taak als schminker. Ze bleek een natuurtalent te zijn en ze veranderde alle meisjes in mooie vlinders. De meiden waren helemaal blij. Zo vloog de anderhalf uur voorbij. Een paar kinderen hebben de volledige anderhalf uur gedanst en mij wat dansjes geleerd. Toppers! De anderen hebben lekker buiten gespeeld totdat hun ouders kwamen.

Al met al was het een heel leuk, maar druk eerste kinderfeestje. Een kleine planning is wel nodig, een beetje houvast, maar je moet het wel los kunnen laten. Het zal totaal niet lopen zoals je het zelf in gedachten hebt.

 

Hoe was jullie (eerste) kinderfeestje? Wat hebben jullie gedaan? Ik kan wel wat tips gebruiken voor de volgende kinderfeestjes.

Lees ook mijn blog: Allemaal afzeggingen voor het kinderfeestje

En lees ook: Hoe de eerste verjaardag vieren?

Jody
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *