Lees hier alle blogs van Muriël

Wie doet het niet, lekker van z’n luie bank loeren naar hoe andere mama’s (en papa’s) het doen?! Heerlijk… vooral omdat het zo relativerend werkt want stiekem is het toch wel erg prettig om te zien dat ook een Chantal Janzen gewoon slapeloze nachten heeft én de volgende dag fris en fruitig op d’r werk moet verschijnen. Zo fijn!

Mijn favoriete (bekende) papa en mama’s op rij…

 

Met stip op 1: Papa Jay

Bekend van het programma ‘een huis vol’. Wat een geduld, doorzettingsvermogen en liefde heeft hij voor z’n kids.

Bron 1, bron 2

Absoluut Nienke Plas

Ik ben fan (of eigenlijk een groupie). De humor waarmee zij haar zoontje opvoedt is heerlijk om naar te kijken.

Bron:

 

Chantal Janzen

Gewoon omdat haar teksten bij alle Insta-foto’s zo hilarisch zijn.

Bron:

Last but not least

En knappe mama Romy Boomsma en haar geweldige mooie kids. Punt.

Bron:

 

Wie zijn jullie favorieten?

Lees ook: Deze illustraties geven een kijkje in het leven van een moeder

Of lees: Jody’s momfail

 

Muriël

Als je nog vol in de luiers zit kan je niet wachten tot het moment dat je kind zindelijk is. Volgens mij is dat mama-eigen, je wilt altijd een stap verder en droomt graag over ‘wat als ze….’.

Hoera! Ze is zindelijk.

En dan breekt het moment aan dat ze daadwerkelijk zindelijk is. Het ging bij ons vrij plotseling. Niks geen potjestraining of beloningsysteem. Van de één op de andere dag gaf ze aan geen luier meer om te willen. Prima, dan laten we de luier weg. Zo gezegd zo gedaan. En tuurlijk ging dat nog wel gepaard met wat ongelukjes maar veel waren het er zeker niet. Ze was er blijkbaar aan toe en kon dat perfect zelf aangeven. Het enige dat wij als ouders hoefden te doen was luisteren. Op zulke momenten is opvoeden opeens heel makkelijk 😉.

Feest… of toch niet

Mijn kleine meid is uit de luiers… wat waren we trots! Uiteraard moest het gevierd worden, want zo’n grote stap in haar ontwikkeling kun je niet zomaar voorbij laten gaan. Maar hoe blij we ook waren, al snel kwamen we erachter dat er niet alleen maar voordelen zitten aan een zindelijk kind hebben. Er zijn ook nadelen waar ik van tevoren eigenlijk niet zo bij stil had gestaan.

Dus om jullie, ouders-van-toekomstig-zindelijke-kinderen, goed voor te bereiden zet ik hier graag de voor- en nadelen van een zindelijk kind op een rij…

De voordelen

  • Met stip op 1 uiteraard: je hebt GEEN luiers meer nodig! Niet meer sjouwen met die grote verpakkingen of te laat tot de ontdekking komen dat de luiers op zijn. Gewoon geen luiers meer. Hoe fijn is dat!
  • Je snapt dat je hiermee natuurlijk behoorlijk wat geld bespaart. Want er gaan me wat luiers doorheen…
  • Je hoeft niet altijd meer die logge luiertas mee te nemen (als je die niet al weg had gedaan), want wat moet je nou nog mee nemen als je op pad gaat? Kom maar op met die leuke kleine (rug)tasjes of je propt het in je eigen leuke handtas.
  • Je hoeft niet meer op zoek naar een toilet met een verschoontafel of andere gekke-voldoende-buiten-het-zicht-plekken waar je je kind kan verschonen.
  • Opeens weet je overal en altijd een toilet te vinden. Want als een net-zindelijk-kind moet plassen moet ie ook plassen. Ophouden daar doen ze nog niet aan.
  • En alle schaamte (als je die had) ben je opeens voorbij want te pas en te onpas durf je te vragen of je kind als-je-blieft naar het toilet mag. Stoere mama!

De nadelen

  • Ook als mama zijnde moet je even wennen als ze opeens zindelijk zijn. Dus als je weggaat zul je ongetwijfeld in het begin nog wel eens vergeten te vragen of ze niet moeten plassen. Want ja, dat is niet handig. Wanneer je net van huis bent zul je dan ook geheid “mahaaam ik moet plassen” horen.
  • Je kind moet op de meest onmogelijke plekken en tijdstippen naar de wc. Aan de weg, in de bosjes, in de winkel en bij alle benzinestations.
  • En ze onthouden alles! Dus hebben ze bij die ene winkel een keer geplast dan kun je de donder erop zeggen dat ze ‘opeens’ moeten plassen elke keer als je daar langs komt.
  • Als je denkt helemaal geen tas meer mee te hoeven nemen dan heb je het fout. Want zeker in het begin is het handig om extra setjes kleren mee te nemen.
  • Je toilet is volledig in beslag genomen door een wc bril verkleiner en krukje om bij het toilet te komen. Zelf schuin op het toilet zitten omdat je je benen amper kwijt kan is opeens de normaalste zaak van de wereld.
  • Je kind roept opeens midden in de winkel “ik moet POEPEN”. Thnx voor de informatie, schat. Iedereen heeft het gehoord. Hoewel jij je niet schaamt, vindt mama het toch wel iets ongemakkelijk.
  • Je kind moet op een openbare toiletbril zitten. Blehhhh. Iemand hier een tip voor?
  • 2 kan een issue zijn in het begin, zo ook bij ons. Dus deze slimme mama bedacht een beloning te geven voor elke keer als haar dat toch was gelukt op de wc, namelijk: CHOCOLADE. Binnen no time was het geen issue meer. Behalve dat ik nu nooit meer van die chocolade beloning afkom. Poepen = chocola!

Lees ook: Wat zit er in de luiertas?

Lees ook: 11x dit maakt het leven van een moeder makkelijker!

Muriël

Wist je dat in 2018…

  • Dit de top 5 meest gelezen blogs is:
    • Matching zwembroeken voor vader en zoon
    • Droomvacature! Moeder-huisvrouw-en-carrieretijger-in-1
    • De bevalling van een ander
    • Review: wat is de beste tuitbeker
    • Ja, ook wij hebben onze baby laten vallen
  • Nadia de Droomvacature! schreef. En dit blog was in één woord: RAAK. Ze wist op een hilarische manier te beschrijven hoe lastig het soms is om alle ballen als mama omhoog te houden.
  • We met het team van Druif & Spruit een citytrip hebben gemaakt naar Lissabon. Geen ‘zakenreis’ hoor. Nee, gewoon ladies-only zonder kids. Shoppen, eten, wijntjes en slapennnnn. Wanneer gaan we weer?

  • De best gelezen blog van Muriël ‘de bevalling van een ander’ is. En dat ze dit blog binnen 2 minuten schreef toen ze zelf in spanning zat te wachten tijdens de bevalling van één van haar vriendinnen.
  • We door Olvarit zijn uitgenodigd om te zien hoe potjes babyvoeding gemaakt worden. Noem ons loedermoeders of niet maar wij geven onze kids zo nu en dan gewoon potjes (soms vaker dan dat). En guess what… ze zijn mega gezond (dit hebben we met onze eigen ogen gezien)!

  • Het blog van Jody met de leukste activiteiten voor Nationale buitenspeeldag een schot in de roos was. Niemand anders dan zij had dit kunnen schrijven, met haar drie kids is ze een kei in het verzinnen van spelletjes en activiteiten.
  • Er vier van onze kids één jaar zijn geworden. Prima voer voor wat blogs natuurlijk want wát een crime zijn die verjaardagen. Groot, klein, thuis, uit en met welke cadeaus… we schreven het allemaal voor jullie op.
  • De cijfers van Google Analytics omhoog schoten nadat Sanne een blog schreef over matching zwembroeken voor vader en zoon. Het meest grappige is nog dat haar eigen vriend en zoon zelf NIET eens matchende zwembroeken hebben. Sanne, dit kan echt niet!
  • Irene, dapper als ze is, in haar blog durfde toe te geven dat haar kleine meid was gevallen. En WOW wat een reacties volgden er! Ze was duidelijk niet de enige die dit overkomen was.
  • We ons 1 jarig jubileum hebben gevierd! Hoera! En natuurlijk ook met jullie… een week lang mochten we de leukste cadeaus weggeven. Bedankt voor de leuke samenwerkingen Musthave party, Orpheus, Wooncadeau, Thermen Bussloo, Apenheul, Bij_na en de Julianatoren.
  • En we hebben het uiteraard met ‘het team’ gevierd in een super slechte escape room (niet blog waardig, sorry!) maar wel met een heerlijk etentje en veel wijntjes!
  • Er ‘eindelijk’ weer een baby aan komt in het Druif & Spruit team. Het werd tijd! Dus dank… Nadia. We kunnen niet wachten op jullie volgende spruit!

  • We dit jaar ook maar eens bedacht hebben om 1x in de maand op woensdag te meeten met al onze kinderen. Uh jaaaa… ik weet nog niet of we daar nou allemaal zo enthousiast van worden. Best een chaos zoveel kids en mama’s bij elkaar.

  • We nog steeds elke eerste vrijdag van de maand afspreken zonder kids en zonder mannen.
  • Oké één keer mochten de mannen mee, ergens aan het einde van het jaar. Tja ze zijn immers onze stille kracht. Achter elke bloggende vrouw staat een… man of zoiets.

Bedankt lieve volgers voor dit mooie blog jaar!

Muriël

Vader en moedertje, brandweer, ambulance of winkeltje spelen. Noem maar op… ongeveer alle rollenspellen komen hier thuis voorbij. Met de fantasie van mijn dochter en haar nichtje zit het dus wel goed. En mijn zoontje die dartelt er rustig doorheen of krijgt soms ook een klein ‘rolletje’ toegewezen in het spel.

Lekker confronterend

Het hilarische is natuurlijk dat een groot gedeelte van het spel gebaseerd is op de werkelijkheid aangevuld met een beetje fantasie. Zo hoor ik regelmatig mezelf voorbij komen, met precies die uitspraken waar ik nou niet het meest trots op ben “nu goed luisteren, begrepen?” en dat uiteraard met dezelfde intonatie als waarop ik het zou zeggen. Oeps. Confronterend. Of ik hoor mijn nichtje tijdens het winkeltje spelen vragen om de bonuskaart. Hilarisch!

Knutselen maar

Meestal wordt het huis een klein beetje verbouwd om het helemaal af te maken. Daar is mijn hulp echt niet voor nodig. Creatief als ze zijn, regelen ze dit helemaal zelf met wat ze ook maar voor handen hebben.

Maar met mijn creatieve oog, een grote lege kartonnen doos en een klein beetje Pinterest heb ik d’r laatst een beetje geholpen, door een wasmachine te maken. Wat een uitvinding. Alle handdoeken, theedoeken en kleren die ze beneden kon vinden werden meteen ‘in de was’ gedaan. Blij dat ze was. Inmiddels is de wasmachine gesneuveld. Het nadeel van karton en fanatiek gebruik 😉. Dus helaas geen foto meer.

Maar ik heb de smaak wel te pakken, want ik heb geweldige ideeën gevonden op Pinterest die ik natuurlijk wil delen en zelf uit wil proberen…

De wasmachine

De keuken

Het koffiezetapparaat of de kassa… voor de fanatiekeling dat wel

De brandweerauto

En de unicorn mag natuurlijk niet ontbreken

Ik knutsel (en oefen 😉) nog even verder…

Lees ook: Oow nee, hij wordt twee!

Lees ook: De baby- en kinderdamertrends van 2018

Muriël

Sinds de komst van de tweede ben ik een chaoot in het kwadraat. Nee, ik geef de jongste daar heus niet de schuld van maar wel het chaotische brein dat na twee zwangerschappen is overgebleven. Die chaos levert soms hilarische momenten op voor mijn omgeving maar vaker nog beschamende momenten voor mezelf. Is dit nu wie ik ben geworden? Een blunderende moeder met soms wat goeie momenten…

Misschien niet

Altijd geruststellend om te weten dat je niet de enige bent met dat probleem. Thnx Nadia en Jody voor het delen van jullie blunders 😉 #momfail, mijn verschrikkelijke blunders als moeder en  Groeiende buik krimpende hersenen. Maar stiekem nog fijner vind ik het dat wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat een zwangerschap wel degelijk de structuur van de hersenen aanpast en dat die verandering dus serieus tot TWEE jaar na de bevalling blijft bestaan. Halleluja! Ik ben dus niet gek, het komt door de zwangerschappen én, het belangrijkste, er is hoop (nog een klein jaartje volhouden).

Om jullie ook mee te laten genieten van mijn blunders, hier een kleine greep uit de reeks:

Van Apeldoorn via Utrecht naar Nijmegen

Zaterdag: shoppingdate met de meiden. Even alleen met vriendinnen een hele dag shoppen, lunchen, borrelen en kletsen. Zo fijn om af en toe zo’n dag te hebben. Ik zou rijden en we zouden vroeg vertrekken zodat we alles uit de dag konden halen. Om tien uur stipt reden we de snelweg op, op weg van Apeldoorn naar Nijmegen, want daar zouden we gaan shoppen. Ik wist de weg wel dus navigatie vond ik niet zo nodig. Binnen no time waren we natuurlijk druk in gesprek.

Tot ik op een gegeven moment dacht ‘dit duurt toch wel lang, zo lang is Nijmegen niet rijden’ en ‘dat gebouw lijkt toch verdacht veel op het van de Valk hotel in Utrecht’. UTRECHT?! Yup, ik had blijkbaar een afslag gemist en was naar Utrecht gereden in plaats van Nijmegen. Je snapt dat dit totaal uit de richting is. Koppig als we zijn, zijn we vanuit daar alsnog naar Nijmegen gereden om na 12-en een keer aan te komen op de plaats van bestemming. Minder shopping-time maar we hebben wel dubbel gelegen van het lachen.

Echt geen desinteresse hoor! Geloof me…

Ik zat in een groepsapp gesprek met mijn oude studievriendinnetjes waarin de één iets zei over de kosten van een vervolgopleiding. Waarop ik geïnteresseerd vroeg of ze die opleiding wilde gaan doen. ‘Ben ik al 1,5 jaar mee bezig’ was het antwoord. Serieus???? Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan.

Blijkbaar ben ik dus gewoon niet meer in staat om dat soort essentiële informatie te onthouden, althans een beetje vriendin onthoudt toch op zijn minst waar de ander al 1,5 jaar druk mee is. Ik kon wel door de grond zakken!! Ik moet maar ouderwets notities gaan bijhouden, gewoon om mijn gatenkaas brein een beetje te ondersteunen.

Geen luier

Herken je dat zo’n avond dat de kids zonder problemen op tijd op bed liggen en jullie samen lekker op de bank kunnen hangen en een serie of filmpje kunnen kijken? Heerlijk zo’n avond! Na half in slaap te zijn gedommeld op de bank vonden we het tijd om naar bed te gaan. Toen ik bijna in slaap viel in bed bedacht ik me opeens dat ik de kleine meid, die overdag wel zindelijk is maar ’s nachts nog niet, geen luier om had gedaan. Wat dom! Ik moest dat wel alsnog doen want ze neemt altijd een flesje water mee naar bed om uit te drinken dus ze moet sowieso ’s nachts plassen. En met net een nieuw matras wilde ik het risico niet lopen.

Toch maar uit bed dus om haar kamer in te sluipen, haar voorzichtig wakker te maken en snel een luierbroekje aan te doen hopende dat ze daarna snel weer in slaap zou vallen. Toen ik haar wakker maakte zei ik maar meteen dat mama heel dom was geweest en de luier was vergeten, waarop ze half slapend en lachend zei ‘mama, dat vind ik echt grappig!’. Geweldig zo’n reactie. Maar weet je wat het erge is? Sindsdien zegt ze steevast als ik haar naar bed breng ‘mama, dit keer niet de luier vergeten hea’?

Oeps vergeten²

Onder de noemer oeps vergeten kan ik nog tal van situaties noemen…

Onze kinderen gaan maar één dag in de week naar het kdv. Op die ochtend is het best wel even aanpoten. Nadat ik ze weggebracht heb, heb ik het idee alsof ik er al een hele ochtend op heb zitten. Zo ook op een voor mij random kdv dag bracht ik de kinderen weg. Tot ik bij binnenkomst bloemen, slingers, knutselwerken en hele dienbladen met kaarsen en snoep zag. Kak! Het was dus blijkbaar geen random dag. Nee, het was freaking JUFFENDAG. Hoe kan ik dat nou vergeten? Zelfs na een herinnering in de nieuwsbrief en nota bene een aparte mail van de oudercommissie erover. Ik ben zo slecht in dit soort dingen.

Nou goed, meteen maar eerlijk toegegeven dat ik het vergeten was en dat ze zeker nog wat tegoed hebben. Want ook ik wil de juffen best in het zonnetje zetten op juffendag. Althans als ik het niet vergeet én als het ook een weekje later mag. Want dat was mijn oplossing. Dan had ik in ieder geval nog de tijd om er ook echt wat van te maken.

Een week later konden de kinderen dan toch nog een cadeau geven aan de juffen. Ik had het in het weekend al gemaakt en direct in de tasjes gestopt, zo kon er echt niets meer misgaan. De cadeautjes werden overhandigd, de juffen vonden het leuk om nog wat te krijgen (hoewel ze meerdere keren benoemden dat het niet had gehoeven) en de oudste was trots op haar kunstwerk en dat wat ze namens haar broertje had gemaakt. Check! Schade ingehaald…

Iets vergeten of een vergissing maken is niet erg als je het maar herstelt toch? Ik voelde me dus iets minder loedermoederig dan die week ervoor. Maar dat was van korte duur. Want de juf begon over de laatste dag van Jeftha op de groep. ‘Sorry, hoorde ik dat goed’? Het was dus gewoon de laatste dag van mijn jongste op zijn groep. De dag van het afscheid. En ook dit was ik dus gewoon vergeten. Geen traktatie mee voor de kinderen. Helemaal niks. Ongelofelijk hoe krijg ik dit voor elkaar!

Een blunderende mama

Ik denk dat ik maar gewoon moet erkennen dat dit is wie ik nu ben: een blunderende mama. En voorlopig verschuil ik me nog achter het feit dat dit het gevolg is van de zwangerschap en dat dit nog een klein jaar duurt. Heerlijk zo’n smoes 😉.

Muriël

Oké, jeugdsentiment. Voor mij horen de Smurfen thuis in het rijtje Barbapapa, Dommel en Semafoor, de Snorkels en Dinobabies. Ik heb hier alleen maar leuke herinneringen aan en de titelsong van deze programma´s kan ik nog steeds opdreunen. Maar zijn de Smurfen ook nog leuk voor kinderen van nu? Mijn dochter en ik mochten dit gaan ontdekken, want we waren door Theater Orpheus uitgenodigd voor Smurfen de Musical (3+) in Junushoff in Wageningen.

Even voorbereiden

Mijn enthousiasme op de uitnodiging werkte nogal aanstekelijk want mijn dochter had er direct zin in zonder te weten wie of wat de Smurfen zijn. ’s Ochtends maar even voorbereiden dus. Op Youtube vond ik de oldskool variant. Dat viel niet helemaal in de smaak. Binnen no time werd gevraagd om Brandweerman Sam en Zandkasteel. Ik kan me er iets bij voorstellen, want die oude variant (waar ik vroeger naar keek) ziet er ook niet echt aantrekkelijk uit. Tja, ook peuters hebben tegenwoordig de lat hoog liggen wat betreft animatie en hoe dit eruit moet zien. Dit was in ieder geval geen succes.

Op naar Wageningen…

Bij aankomst zagen we Junushoff volstromen met kinderen van verschillende leeftijden. De zaal was goed gevuld. Allemaal enthousiaste kinderen (en ouders, opa’s en oma’s) en veel, heel veel geroezemoes. Want rustig en stil naar een kindermusical kijken zat er natuurlijk in. We zaten op rij 8 dus hadden (inclusief stoelverhoger voor de kleine meid) perfect zicht op het podium. De show kon beginnen!

De musical – het verhaal

De Smurfen luiden de start van de lente in met een groot feest! En op dat feest wordt de Smurfen hotemetoot uitgeroepen. Uiteraard wil Gargamel een stokje steken voor al dat vrolijke gedoe. Hij ziet de lente liever verdwijnen. Geen bloeiende bloemen, zonnetje of warm lentebriesje. Dus hij smeedt een plan om de boel te saboteren. Hij weet het lenterecept van Moeder Natuur te achterhalen en krijgt het voor elkaar om de lente te laten verdwijnen. Oh nee! Het wordt koud, het gaat regenen en alle bloemen gaan dood… de hele natuur is in de war. En ook de Smurfen want die waren zich aan het voorbereiden op het grote lentefeest. Onder leiding van Grote Smurf gaan ze de strijd aan met Gargamel en na wat tegenslagen lukt het ze uiteindelijk om hem te verslaan. De lente is weer terug… Hoera! Klaar voor het grote feest. Maar wie is nu eigenlijk de Smurfen hotemetoot geworden?

Review van een mama

Zitten op het puntje van haar stoel met een dikke glimlach op haar gezicht. No words needed. Dat is wat mijn dochter van de musical vond! En ik ook.
Het was werkelijk een feestje door de vrolijke muziek en simpele liedjes die je direct mee begint te zingen of neuriën, leuke dansjes waardoor mijn dochter klappend meedeed en de interactie met alle kinderen in het publiek maakte dat de sfeer heel goed was!
Of het verhaal helemaal goed te volgen was voor een peuter vraag ik me af. Ook het onderwerp (de lente) is niet helemaal passend met de herfst voor de deur. Maar dat zijn dingen waar mijn dochter zich vast niks van aan heeft getrokken. Er was immers genoeg om naar te kijken en te beleven.
Klein minpunt is de leeftijdsgrens. De theaters in Nederland waar deze musical draait geven verschillende leeftijden aan, de ene 3+ en de ander 7+. Nogal een verschil, waarbij ik het laatste misschien wat overdreven vind. Maar voor peuters van 3 jaar is de musical wat aan de lange kant. Gelukkig is er wel een korte break tussendoor waarin ze even kunnen rondrennen, wat drinken en wat leuks kunnen kopen (althans de papa’s en mama’s).

Conclusie

De Smurfen zijn zeker leuk voor kinderen van nu. Dus heb je zin in een vrolijke middag in het theater? Dan is deze musical écht een aanrader! Helemaal voor kinderen van 4 jaar en ouder en hun papa’s, mama’s, ooms, tantes, opa’s en oma’s.

Enthousiast geworden? De voorstelling staat ook in Theater Orpheus check op orpheus.nl voor meer info en tickets! Wees er wel snel bij, want hij draait maar kort in Nederland.

Lees ook het blog van Jody, De kleine zeemeermin de musical!

Muriël

Afgelopen zomer werd ons zoontje één jaar. Aangezien papa en mama wel van een feestje houden (en de kleine vent ook prima tegen drukte kan) werd het groots gevierd. De uitnodiging werd tijdig verstuurd. Zonder verlanglijstje, dat wel.

Akward

Ik voel me daar toch een beetje ongemakkelijk bij, het voelt een beetje hebberig én we hechten meer waarde aan het feit dat familie en vrienden erbij zijn dan dat ze iets meenemen. Nu snap ik wel dat dat voor kids misschien wat anders is en als visite is het natuurlijk ook niet leuk om met lege handen aan te komen. Dus na het verzenden van de uitnodiging kreeg ik veel appjes met de vraag wat de wens is voor de kleine vent. Uh…

Geen inspiratie

Pfff ik wist het echt niet. Het voor- of nadeel (?) is dat hij al veel speelgoed heeft van zijn grote zus. Dus echt wensen hadden we niet voor hem. Tja, wat vraag je dan. Veel verder dan puzzels, ballen, boeken en auto’s kwam ik niet. Bij de vrienden die zelf al kinderen hebben van die leeftijd kon ik mooi zeggen “doe maar dat wat bij jou kleine helemaal in de smaak viel”.

Dé cadeaus

Dat laatste en de creativiteit van de visite leidde tot super leuke cadeaus, die ik zelf niet had kunnen bedenken. Heel ingewikkeld en duur hoeft het echt niet te zijn.

Dus ik heb me voorgenomen om een lijstje te maken van dé cadeaus die bij de kleine vent helemaal in de smaak vielen. Handig voor de ouders die wel een verlanglijstje willen maken (misschien toch wel een aanrader 😉) of degene die uitgenodigd is voor een first birthday bash en niet weet wat hij/zij moet geven.

Om het gemakkelijk te maken heb ik een indeling gemaakt in budgetten (tot 15 euro, tussen 15 en 30 euro en tot slot boven de 30 euro). Voor ieder wat wils.

 

Cadeautips voor een budget tot 15 euro

Playgo mijn eerste ballenbaan (7,99 euro)

Bron

Houten puzzel (9,95 euro)

Bron

Vtech Zoef Zoef kippenhok (13,90 euro)

Bron

Muziek en geluidenboekje (13,95 euro)

Bron

Nijntje verstoppertje spelen (14,95 euro)

Bron

Djeco cubes (ongeveer 15,00 euro)

Bron

Cadeautips voor een budget tussen de 15 en 30 euro

LEGO DUPLO mijn eerste bouwstenen (18,50 euro)

Bron

Skippykoe (19,95 euro)

Bron

Dille en Kamille Pop (22,95 euro)

Bron

Vtech Toet Toet auto werkplaats (24,99 euro)

Bron

Houten paardenschommel (29,90 euro)

Bron

Cadeautips voor een budget boven de 30 euro

Loopauto in de vorm van een John Deer tractor (49,99 euro)

Bron

Wheelybug is een loopwagen in de vorm van verschillende dieren (69,95 euro)

Bron

Smoby glijbaan (69,99 euro)

Bron

DUKTIG Ikea speelkeuken (79,95 euro)

Bron

Little Tikes piraten zand- en watertafel (79,99 euro)

Bron

Muriël

 

Tijdens mijn zwangerschap wilde ik koste wat kost een draagdoek. Het leek me zo knus om je kleintje zo dicht tegen je aan te dragen, non-stop kusjes te kunnen geven op het voorhoofdje en de warme ademhaling tegen je lijf te voelen. En niet alleen een leuk gezicht maar ook nog eens mega praktisch omdat je je handen vrij hebt.

Een soort van rolmodel

Daarbij moet ik toegeven dat ik besmet werd door de foto’s op social van hippe bekende mama’s met hun te schattige kindjes in een draagdoek met een gaaf printje die ook nog matcht bij de outfit. Zo zag ik mezelf al door de straten paraderen als Romy Boomsma…

Bron

Ik moest er één hebben dus.

Oefening baart kunst

Mijn lieve vriendinnetjes wisten dat ik er graag één wilde dus op mijn verjaardag verrasten ze me met een denim draagdoek. Blijer konden ze me niet maken! Met een Winnie de Pooh knuffel oefende ik tot aan de bevalling de verschillende manieren waarop ik hem kon dragen en knopen (lang leve YouTube instructie filmpjes!).

Nu alleen nog ‘even’ bevallen…

Disaster

Het leek allemaal zo leuk op de foto’s van anderen, makkelijk op de filmpjes en het was easy-peasy met die knuffel. Nou, ik kan je vertellen… in reallife it sucks! Tuurlijk het zag er wel leuk uit, al zeg ik het zelf.

Maar wat een DISASTER gaat eraan vooraf. Pfff.

Het knopen van een doek met kind erin (i.p.v. een knuffel) is serious business. Dit durf(de) ik echt niet zomaar ergens te doen. Wat als ik de kleine niet goed vast heb of mijn doek niet strak genoeg geknoopt heb? Stel je eens voor?! Nee, ik durf(de) mijn kostbaarste bezit alleen boven het bed, de bank of met een paar extra handen in de doek te doen.

Ik dacht dat door het vele oefenen (voor de zwangerschap maar ook daarna mét kind, want ik geef natuurlijk niet zomaar op 😉) het steeds gemakkelijker zou gaan en dus sneller. Niks oefenen baart kunst. Blijkbaar ben ik hierin niet leerbaar. Het is me tot op heden niet gelukt om de kleine erin te hebben zitten zonder dat hij er genoeg van heeft (en het op het krijsen zet).

Je kan je voorstellen dat dit alles, elke keer weer, gepaard gaat met nodige zweetuitbarstingen.

Ik vergeet bijna nog te vertellen dat de combinatie van warmbloedige kids én een draagdoek sowieso garant staat voor zweet op je voorhoofd. Bij mama en kind! Ik heb twee warmbloedige kindjes. Beiden kregen ze als baby al zweetdruppels als ze een warme fles melk dronken of ze kregen klamme voetjes alleen al bij het dragen van sokken. Moet je je voorstellen hoe zij zich voelen als ze in een draagdoek zitten. Niet te doen dus. En om ze nou alleen in een romper erin te doen vond ik zo wat.

Ik heb zelfs nog verschillende versies uitgeprobeerd. Misschien was ik gewoon niet handig genoeg voor een draagdoek. Dus een draagzak die alleen maar vastgeklikt hoefde te worden met gespen werd uitgeprobeerd en tot slot een semi-draagzak-draagdoek (zie foto).

Conclusie

Al met al moet ik concluderen dat ik (en mijn kids?!) er gewoon niet voor gemaakt ben. Ik vind het er nog steeds leuk uit zien en kijk met lichte jaloezie naar mama’s met hun kindjes in een draagdoek. Maar ik ga er niet meer aan. Dus mijn DRIE verschillende versies gaan in de verkoop. Iemand interesse?! 😉…

Muriël

 

Oké, we zijn in de mijn-peuter-stelt-de-hele-dag-vragen-fase. ’s Ochtends wanneer ik nog vol energie zit ga ik alle vragen vakkundig te lijf. Naarmate de dag vordert lukt dat steeds minder goed en aan het einde van de dag drijven ze me tot waanzin.

Nehee mam, dat bedoel ik niet

Ik geef blijkbaar nooit het goede antwoord, ben onduidelijk of heb de vraag niet goed begrepen want ze bedoelde het toch net even iets anders. “neehee mam, dat bedoel ik niet” is regelmatig het antwoord op mijn zorgvuldig geformuleerde antwoord. Oké, toegegeven later op de dag wordt het antwoord vaak: “gewoon omdat het zo is”! Een verschrikkelijk antwoord, I know, maar soms weet ik het gewoon niet meer.

Tig vragen

Inmiddels ben ik erachter dat het zich niet alleen beperkt tot nieuwsgierige-waarom-vragen. Nee, het zijn tig verschillende vragen met allemaal een ander doel. Een kleine opsomming… er zijn vragen:

…om tijd te rekken; als ik zeg dat we NU naar bed gaan, kan ze het toch niet laten om even te vragen “welk bed?” (alsof er meerdere opties zijn?!).

…om dubbel te checken; mam heb ik je goed begrepen, mag ik echt niet mijn armen uit de gordel doen tijdens het rijden?  

…die verbloemen dat ze eigenlijk geen idee heeft waar ik het over; gewoon mijn exacte woorden herhalen in vragende vorm (geniale manier van vermijden trouwens, ga ik eens op het werk proberen).  

…om het vragen; deze vragen komen het meest voor, blijkbaar is alles in het leven van een peuter aanleiding om een vraag over te stellen… pfff hoe vermoeiend moet dat voor een peuter brein zijn?

…ter bevestiging; peuter: “Jeftha is mijn broertje hea”, mama: “ja, klopt” en dan het liefst nog een paar keer herhalen zodat er echt geen twijfel meer mogelijk is.

…omdat ze geen genoegen neemt met het antwoord dat ik daarvoor heb gegeven; “Echt? Hoezo dan?” of “Waarom niet?”.

En tot slot de ik-heb-de-langste-adem-vraag; peuter: “mag ik een filmpje kijken?”, mama: “nee” en dan 100x herhalen totdat mama stapelgek wordt en overstag gaat. Een peuter geeft blijkbaar nooit op…

Aan de ouders die deze GE-WEL-DIGE fase nog voor de boeg hebben: you better be prepared!

Aan de ouders die zich midden in deze fase bevinden (a.k.a. lotgenoten): just hang in there!  

Muriël

Vlak voor onze vakantie bedacht ik in een creatieve bui om dit kleine rieten mandje te pimpen tot een ware strandtas voor de kleine meid.

Mama heeft er ook één. Dus ik zag het helemaal voor me, samen over het strand paraderen met onze matchende strandtassen. Hoe leuk?!
Althans dat vond ik. Dochterlief (met een sterke eigen mening, die nogal eens afwijkt van de mijne) dacht daar iets anders over. Zij gebruikte hem voornamelijk als bedje voor haar pop, inclusief een geïmproviseerd matrasje van een grote hydrofiele luier en een dekentje van een spuugdoekje. Uiteraard heel schattig maar als strandtas is die nooit gebruikt.

Anyway, hij wordt in ieder geval veelvuldig gebruikt (als bedje) en ze is er heel blij mee!

Ook maken?

Benodigdheden

  • Mini rieten mand
  • Wol of katoendraad
  • Karton
  • Schaar
  • Naald
  • Draad
  • Watervaste stift

Beschrijving

Begin met het maken van de pompoenen. Knip twee gelijke cirkels uit het karton met de gewenste diameter (dit bepaalt de grootte van de pompoen) en maak in het midden een gat. Leg de cirkels op elkaar en omwikkel het karton met het draad. Hoe meer windingen, hoe groter de pompoen. Wikkel tot het gat in het midden helemaal vol is. Steek vervolgens de schaar tussen de twee cirkels en knip alle wikkelingen op de kant door. Wanneer je alles hebt doorgeknipt, trek je een stevig draad tussen beide cirkels door en knoop hem goed vast. Trek vervolgens de cirkels van elkaar en de pompoen is klaar! Ik heb hem hier en daar wat bij geknipt zodat hij mooi rond is.

Herhaal dit een aantal keer zodat je voldoende pompoenen hebt om de strandtas mee te pimpen. Ik heb ze met naald en draad aan het riet bevestigd.
Als laatste heb ik met watervaste stift wimpers erop getekend. Ik heb dit eerst met een lichte potloodstreep gedaan zodat ik het eventueel nog kon bijwerken. Het moet natuurlijk wel gelijk zitten en groot genoeg zijn (een beetje perfectionistisch… I know 😉).

FINITO!