Toen onze dochter tweeënhalf was ging ik voor het eerst met haar naar de tandarts. Eerst was mama aan de beurt. Op deze manier kon ze goed zien wat de tandarts ging doen en dat het geen pijn deed. We hadden de hoop dat ze het hierdoor bij haar ook toe zou laten. Nou die hoop was snel gevaren, want echt niet dat ze haar mond open wilde doen. Ze vond het een beetje eng. De tandartsassistenten deden hun best en na veel moeite deed ze haar mond lang genoeg open om haar tanden te tellen. Ze had ze allemaal!

De tandarts gaf aan dat ze gezien had dat mijn dochter een speen gebruikte. Mijn dochter had een overbeet. De tandarts vertelde me dat we zo snel mogelijk moesten stoppen met de speen, wilden we dat de overbeet nog zou “rechttrekken”. We wisten dus wat ons te doen stond, maar hoe konden we dat het beste aanpakken? Het zou niet makkelijk worden, want ze was zo verknocht aan die speen.

Zoveel veranderingen

Ik was op het moment van het tandartsbezoekje zo’n zes maanden zwanger en we waren net in onze nieuwe woning getrokken. De verhuizing was erg druk voor haar en door de komst van haar broertje zou ze ineens onze aandacht moeten delen. Er waren op dat moment dus veel (ingrijpende) veranderingen in haar leventje. Ik wilde het haar niet aandoen om ook nog haar speen af te moeten staan. Stel dat de baby een speen zou krijgen en zij moest die van haar weg doen. Zou ze dan een hekel krijgen aan haar broertje? Dat risico wilde ik niet lopen. We besloten om het afscheid van de speen toch nog maar even uit te stellen.

Vakantie

Toen onze dochter drie jaar en drie maanden was gingen wij op vakantie. Mijn man zei dat ze een cadeautje mocht uitzoeken als ze de speen thuis liet. En stoer als ze was, deed ze dat. Uit voorzorg hadden we de speen wel stiekem meegenomen. Dit was maar goed ook. Omdat de camping erg tegenviel waren we binnen twee uur alweer op weg naar een andere camping. Hier was ze dus helemaal niet blij mee. Gelukkig hadden we voor haar de speen. Toen we twee dagen op vakantie waren probeerden we het opnieuw. We zeiden dat ze een grote meid was en geen speen meer nodig had. Haar broertje had tenslotte ook geen speen. Ze was het met ons eens en vastberaden gooide ze de speen in de prullenbak. Toen ze niet keek heb ik gauw de speen eruit gevist en verstopt.

Slapen zonder speen

Nou daar gingen we de eerste avond in. Hoe zou dat gaan? Toen het echt tijd was om te slapen vroeg ze weer om haar speen. “Die speen heb je niet nodig lieverd, mama komt gezellig naast je slapen”. Dat werkte helaas niet, ze wilde per sé haar speen. Ze ging naar de prullenbak om hem eruit te halen. We vertelden haar dat de vuilnisman haar speen al had meegenomen. Hij was dus echt weg.

”Mama, wil jij thuis mijn speen ophalen?” We vertelden haar dat het heel ver rijden was en dat ik dan pas morgenochtend terug zou zijn. Ze moest dus toch eerst maar gaan slapen. Dat ging niet zomaar gebeuren. Na veel moeite is ze uiteindelijk in slaap gevallen toen mijn man onderhand 136 schaapjes geteld had. Het was al half elf, maar ze sliep.

We waren bang voor de volgende dag. Ze zou natuurlijk alleen maar om haar speen vragen. Maar nee hoor, ze heeft nooit meer om de speen gevraagd. Ze heeft tegen iedereen die ze tegenkwam trots verteld dat haar speen nu bij de vuilnisman is en het heeft nog een paar weken geduurd voordat ze weer op tijd sliep, maar van die speen was ze af. En dat zonder huilen!

Hoe zijn jullie kinderen van de speen afgekomen en hoe gingen ze daarmee om? Laat het hieronder weten in een reactie.

Jody

Momenten waarop ik trots denk ‘wat word je groot’, soms wat gefrustreerd ben en eigenlijk consequent zou moeten zijn maar veel vaker nog momenten waarop ik mijn hoofd moet wegdraaien omdat ik keihard in de lach schiet.

Dit is een ode aan de peuter!

#1 ‘Zelluf’ doen in het kwadraat (en dan nog een keer).

#2 ‘Vier’ zeggen als mama tot drie telt als waarschuwing.

#3 ‘Kom maar ventje’ zeggen tegen je kleine broertje.

#4 Het niet kunnen laten om nog één stap te zetten als mama STOP! heeft gezegd.

#5 Zelf kleren uitzoeken en uiteindelijk met een tutu, regenlaarsjes en een bomberjack over straat

gaan. Nieuwe trendsetter of gevalletje ‘dit kan je je kind écht niet aan doen’?

#6 Stiekem de halve shampoo bus in je haren smeren als er visite is (want mama is nu toch even met iets anders bezig).

#7 ‘Toppie met appelsappentaart’ maken voor papa en mama. Natuurlijk niet voor je broertje want die mag alleen, en ik quote: ‘melk mama’.

#8 ‘Fippie kijken’ op de tablet (en je weet beter hoe je moet swipen dan opa en oma).

#9 Met een kopje (van je speelgoedservies) onder je shirt, mama nadoen die aan het kolven is.

#10 Als papa en mama knuffelen heel hard ‘NIET DOEHOEN!’ roepen en dan naar mama rennen om zelf met haar te knuffelen.

 

Herkenbaar? Deel je leukste, grappigste en mooiste peutermomenten met ons.

Muriël

Vroeger, toen mijn vriendinnen de eerste kindjes kregen en ik nog een lang-leve-de-lol-leven leidde, zonder vaste baan, zonder koophuis en bovenal zonder kind… Ja, toen wist ik het wel. Heel leuk al die kinderen, maar mocht ik ze ooit krijgen? No-way dat ze mijn hele leven zouden beïnvloeden. En geen sprake van dat ik me zou laten verleiden tot al die volkomen belachelijke mama-gebruiken.

Dat was vroeger.

In dit blog deel ik 11 dingen, waarvan ik me had voorgenomen ze als moeder nooit te doen, maar waar ik me wel degelijk (dagelijks!) schuldig aan maak.

#1 Mijn dochter bij elke kik aandacht geven

Ik kende ze. Moeders die bij elk piepje, hoestje, hikje of kuchje direct met hun hoofd boven de box, Maxi-Cosi of het bedje hingen. Zó overdreven.

Status: En dan ben je mama en heb je zelf zo’n klein hummeltje. In de eerste weken stond ik inderdaad bij elk minuscuul geluidje binnen een paar seconden naast haar bedje. Haar geluidjes zijn inmiddels vertrouwd, dus voor elk kikje naar boven sprinten doe ik niet meer. (Maar als ze ‘te lang’ geen geluid maakt dan juist weer wel.)

#2 Een speen gebruiken

Tijdens de zwangerschap waren mijn vriend en ik het erover eens: geen speen. Alleen maar lastig wanneer ie dan ‘s nachts uitvalt, en zie maar eens om je kindje het weer af te leren.

Status: Mislukt! Al in de kraamweek wilde ik maar wat graag een oplossing voor haar gehuil. Wat bleek; een speentje werkte perfect.

#3 Mijn zieke kindje naar de opvang brengen

Een collega vertelde me ooit dat ze haar zieke kinderen gewoon naar de opvang bracht. Want ja, er moet ook gewoon gewerkt worden en om nou voor elk griepje van de kleine zelf een vrije dag te moeten opnemen? Kon-ik-niet-begrijpen. Á-sociaal!

Status: Fail! In de tweede week na mijn zwangerschapsverlof, was mijn dochtertje ontzettend verkouden en had ze wat rode blaasjes, waarvan we dachten dat het de waterpokken waren, zo sneu! Vriend had afspraken op zijn werk en ik vond het niet kunnen om direct na mijn verlof al vrij te moeten nemen, dus dochterlief ging naar de opvang. (Natuurlijk nadat het kinderdagverblijf had aangegeven dat ze met waterpokken gewoon mocht komen.)

#4 Een rommelhuis krijgen

In 2015 kochten mijn vriend en ik ons huis. Nieuwe keuken, nieuwe vloer, alle wanden gestuct, alles nieuw. Als familie of vrienden wel eens gekscherend zeiden dat ons huis vast niet zo strak en netjes zou blijven als er eenmaal een kleine spruit zou rondkruipen, wuifde ik dat weg. Ik zou no-way zo’n kinder/rommelhuis krijgen…

Status: Mislukt! Een foto zegt meer dan 1000 woorden ?

Rommel

#5 Feestjes moeten missen

Nee, natuurlijk zouden wij ons leven niet volledig laten leiden door een baby. Dochterlief moest er maar aan wennen dat papa en mama graag de hort op zijn. En bovendien, slapen kan toch overal?

Status: Gelukkig is mijn dochter een goede slaper, dus als we een avondje naar vrienden gaan, dan leggen we haar daar gewoon op bed. Maar gaat het om een feestje waar veel mensen komen, dan blijft dochterlief thuis en regelen we een oppas. Tot het einde blijven op een feestje zit er dus ook niet meer in: de oppas moet afgelost worden.

#6 Kleren in de droger gooien

Tijdens mijn zwangerschap kochten we een droger, want aan alle kanten werden we getipt dat we met een kleintje écht veel wasgoed zouden hebben. Die droger zou ik natuurlijk alleen gebruiken voor de handdoeken en hydrofiel doeken, want mijn kleding houd ik graag mooi.

Status: Tsjah, dat van het wasgoed is helemaal waar. Ik heb bergen was. Niet alleen kleding van mijn dochter; ook mijn eigen kleding zit dagelijks onder de kwijl- en melkvlekken. Op mijn vrije dag ben ik liever niet de hele dag bezig met de was ophangen. Dus ook dit “voornemen” is niet uitgekomen: mijn kleren gaan regelmatig mee in de droger.

#7 Borstvoeding geven waar anderen bij zijn

Hallooo?! Moet echt iedereen daarvan kunnen meegenieten?

Status: Waar ik in de sauna toch keer op keer een drempel over moet om m’n badjas uit te doen, had ik daar met borstvoeding geen last van. Ik vond het veel te gezellig als er visite was, dus als de kleine moest eten dan ging ik no-way boven zitten. Zonder gêne ging de borst er uit (natuurlijk deed ik er een sjaal voor). Ja, ook waar mijn schoonfamilie bij was.

#8 Praten over de poep van mijn uk

Walgelijk vond ik het. Verhalen over poep. Sproeipoep, mosterdgele poep, poep met stukjes erin, waterige poep en ga zo nog maar even door. Dat ging ik dus so-wie-so nóóóit doen.

Status: Wanneer al je vriendinnen kinderen in dezelfde leeftijdscategorie hebben, houd je je bezig met dezelfde onderwerpen. Dus ook met je baby’s poep. En ja, daar wordt echt over gesproken. Helaas.

#9 Aan de billen van mijn kind ruiken, in het openbaar

Nog zo’n smerige gewoonte van veel moeders. Waar zijn ineens die manieren gebleven? Jak!

Status: Guilty. Want even snel je neus tegen de billen, is toch echt sneller dan schoenen uit, broek uit, romper los, luier open.

#10 Schelden

Een vriendin vertelde me dat ze eens in de auto zat met haar uk en onverwachts heel hard moest remmen. De kleine achterin riep meteen “Domme domme mama!” (Ja, inderdaad een verwijzing naar een door haar veel gebruikt scheldwoord). Heel confronterend. Dat zou mij in ieder geval niet gaan gebeuren. Schelden was vanaf het moment dat ik zwanger was een no-go.

Status: Ik probeer het. Heus. Maar het is verdomd moeilijk!

#11 In de derde persoon tegen mijn kind praten

“Mama gaat nu een flesje voor je maken”. “Stil maar, mama komt er aan”… “Kun jij lachen naar mama?” Verschrikkelijk vond ik het als vriendinnen dat deden.

Status: Mama doet dit zelf ook. Elke dag. Meerdere keren. Domme mama.

Herkenbaar? Welke dingen zou jij écht nooit doen als moeder en waar maak je je nu tóch schuldig aan? Laat het weten via een reactie onder dit artikel!

Nadia

Hoera! Voor de tweede keer zwanger. De oudste wordt grote zus en ons gezinnetje krijgt er een klein jongetje bij. En ik mag het dagelijkse leven met twee kinderen gaan ontdekken!

Toen ik eind 2016 ontdekte dat ik zwanger was, was mijn dochter anderhalf jaar en volop in ontwikkeling. Ze groeit uit naar een mini-mens. Ze is baby-af. Haar woordenschat is groot en ze kletst het liefst de hele dag. Soms nog onverstaanbaar maar kosten nog moeite bespaart ze om zich duidelijk te maken. En oké…regelmatig hoor ik mezelf. Ze krijgt ook humor. Ze maakt grapjes waar ze vooral zelf hard om moet lachen (toegegeven…dat is erfelijk aan mijn kant van de familie).

Een blauwe wolk?

Tegen de tijd dat de tweede zou komen, zou Leah-Loïs bijna twee jaar zijn. Is dat niet de fase van ‘twee is nee’, ontdekken wat van ‘mij’ is en een beetje jaloezie? Natuurlijk een gezonde ontwikkeling, maar wel een leuke uitdaging als je er net een pasgeboren baby’tje bij hebt. Daarnaast waarschuwde mijn omgeving me ervoor dat de overgang van één naar twee kinderen groter is dan van nul naar één, of van twee naar drie. Kortom, ik bereidde me voor op een pittige tijd. Of zou die blauwe wolk alles doen meevallen?

En toen waren er twee kinderen…

Inmiddels is een gezond ventje geboren. En de afgelopen drie maanden heb ik kunnen ontdekken hoe het leven is met twee kinderen. Conclusie tot nu toe: het valt me reuze mee! Natuurlijk zijn er momenten waarop het niet loopt zoals gepland, waarop ik amper een oog open kan houden en het huilen me nader staat dan het lachen. Maar ik ben vooral aan het genieten.

Misschien valt het mee omdat ik me had voorbereid op het ergste. Maar ik denk dat het vooral komt doordat ik, door de komst van de tweede, nog meer heb geleerd om dingen los te laten. Ik hoef niet tien dingen tegelijk te doen, het hoeft niet perfect en het hoeft al helemaal niet ingewikkeld te zijn. Wat klinkt dit filosofisch hè? Geloof me, zo ben ik niet. Eigenlijk is het heel simpel; met vallen, opstaan, hilarische en chaotische momenten ben ik het dagelijkse leven met twee kinderen aan het ontdekken. Best een avontuur…

Vijf simpele tips die ik inmiddels heb verzameld.

#1 Take it easy

Dit is misschien wel het belangrijkste! Rustig aan doen. Eén ding tegelijk. Niet teveel op een dag willen. Dit alles zit niet standaard in mijn systeem. Voor anderen is dit een manier van leven, maar ik moet dit echt leren. En in die drie maandjes ben ik er al aardig goed in geworden. Ruimte om te leren is er natuurlijk nog steeds. Maar ik ben al tevreden als we een ritje hebben gemaakt naar de supermarkt voor de boodschappen of een bezoekje hebben gebracht aan opa en oma. Eigenlijk best relaxed om zo door het leven te gaan. Hopelijk houd ik dat gevoel ook vast als ik straks weer aan het werk ben en minder vrije tijd heb.

#2 Goede voorbereiding is het halve werk

Cliché, maar waar. Een afspraak in het ziekenhuis, even langs het consultatiebureau voor het weeguurtje of een rondje over de markt bereid ik tegenwoordig goed voor. Gewapend met een speen, voldoende luiers, een fles drinken, fruit of een doosje rozijnen ga ik op pad. Daarnaast is een beetje vooruit denken ook niet verkeerd. Ik weet nu dat het handiger is om de dubbele kinderwagen in de auto te laden als ze beiden nog slapen en niet een half uur voordat je ergens moet zijn. Het kost nogal wat tijd en gepuzzel voordat ik de kinderwagen, autostoel van mijn dochter en de Maxi-Cosi in mijn 3-deurs Fiat Punto heb gepropt.

#3 Het huishouden; van de nood een deugd maken

Hoe krijg ik het huishouden nog gedaan?! De grote dingen, zoals de badkamer, ramen lappen en het toilet doe ik als de kinderen slapen (gelukkig slapen ze ’s middags nog tegelijk). De wekelijkse boodschappen worden besteld en bezorgd. Maar dan blijven er nog genoeg kleine klusjes in huis over.

Ik heb het geluk dat mijn dochter het (meestal) leuk vindt om te helpen. Enthousiast gooit zij alle verzamelde was van de trap in de wasmand en vervolgens in de wasmachine. Samen schenken we het wasmiddel in ‘het klepje’ en halen we de was er later weer uit. Ook bij het koken is ze een goede hulp. Ik snijd de groenten en zij gaat aan de gang met het vergiet. Het wordt een groot waterballet, maar we hebben lol en tegelijkertijd wordt er gekookt. Stofzuigen en dweilen vindt ze ook interessant. Ik doe (snel) het grootste gedeelte van huis en laat haar nog een klein stukje doen. Kleine nuance: zo verloopt het vaak, maar zeker niet altijd. Als het lukt om haar erbij te betrekken en er wat leuks van te maken, is het mooi meegenomen denk ik maar.

En tot slot…ik heb me erbij neergelegd dat het huis niet meer altijd spik en span is (dit duurde wel even voordat ik daaraan kon toegeven).

#4 Aandacht delen

Mijn dochter was, voor de komst van haar broertje, altijd gewend om onverdeelde aandacht te krijgen. Dat is wel iets waar we extra op moeten letten nu de baby er is. Feit is, dat ze de aandacht moet delen. Gelukkig is ze stapelgek op d’r broertje en werpt ze zich graag op als mini-moeder. Zodra hij heeft gespuugd komt ze met een doekje aan lopen en als hij een scheetje laat komt ze me vertellen dat ik hem moet verschonen. Haar betrekken bij de zorg voor haar kleine broertje gaat daardoor eigenlijk vanzelf. Maar aandacht voor haar alleen mag zeker niet ontbreken. Gelukkig vraagt ze daar op z’n tijd ook zelf om. Als de kleine bijvoorbeeld klaar is met drinken vraagt ze lief (en enigszins sturend); “broertje box?”. Ze vindt het dan heerlijk om even alleen met mij wat te doen. En we gaan regelmatig iets leuks doen speciaal met haar.

#5 De buurt in

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het nog wel een onderneming vind om met twee kinderen op pad te gaan. Waarschijnlijk zal dit steeds makkelijker gaan maar voorlopig houd ik het nog bij uitjes in de buurt (tenminste, als ik alleen ben met de kinderen). Ik ben de verschillende speeltuinen bij de scholen in de buurt of op de veldjes rondom ons huis ineens gaan waarderen. Nooit geweten dat het er zoveel zijn. Mijn dochter vindt het heerlijk om te klimmen, van de glijbaan te gaan (het liefst samen met mij) en aan een rekstok te hangen. Althans als ze schoon zijn ;). Ze ontdekte laatst vogelpoep op de glijbaan hier voor het huis, verbijsterd riep ze “mama…POEP, niet glijden!”. Die glijbaan heeft ze nu afgeschreven. Gelukkig blijven er nog genoeg over.

Hebben jullie nog leuke anekdotes over het dagelijks leven met de kinderen? Of tips? Laat een reactie achter.

Muriël

Het huishouden, mijn ellenlange to-do lijst, werk dat eigenlijk afgemaakt moet worden, een uitje met de kleine en bijpraten met vriendinnen. Het liefst prop ik dit allemaal in een vrije dag. Eén ding staat met stip bovenaan: ik wil die dag iets leuks doen met mijn dochter van twee. Maar wat is leuk? 

Dieren vindt ze momenteel geweldig. Helemaal als we er een leuk liedje bij kennen. ‘Ze kunnen zeggen wat ze willen, maar de olifant, heeft de dikste billen van het hele land’ hebben we laatst keihard gezongen voor de olifanten van Burgers’ Zoo. We hadden de grootste lol. Een uitje dat een beetje past bij haar beleving heeft dan ook de voorkeur. Maar de kosten, weersomstandigheden, afstand en een beetje variatie zijn ook niet onbelangrijk. Niet makkelijk. Uiteindelijk beland ik op de bank googelend op ‘leuke uitjes voor een peuter’. 

Ik heb inmiddels ontdekt dat het niet eens zo ingewikkeld is. Een uurtje naar de plaatselijke bibliotheek blijkt even leuk als een middagje dierentuin. Wat een geruststelling! Voor vaders en moeders die het soms ook niet weten, hier een lijst met de top 5 favoriete uitjes van mijn peuter (en stiekem ook van mij). 

#1 Fruit plukken

Tegenwoordig zijn er steeds meer plekken waar je zelf fruit kunt plukken. Sommige zijn uitgebreid met een leuke plek om te spelen en een zitje voor de ouders. Leerzaam en ontzettend leuk om te doen (voor alle leeftijden). Onze favoriet is de Manderveense Aardbei.

#2 Zwemmen 

Mijn dochter is een echte waterrat. Wanneer je voorstelt om te gaan zwemmen springt ze een gat in de lucht. Gegarandeerd succes! In onze omgeving zijn verschillende zwembaden. Ideaal om af te wisselen. 

#3 Dierentuin

Met veel plezier brengen we regelmatig een bezoekje aan de dierentuin. Omdat ze dit nog geen hele dag kan volhouden, hebben we ervoor gekozen een abonnement te nemen. Hierdoor kunnen we vaker gaan én is het niet jammer als we er maar even zijn. De kosten voor een abonnement heb je er meestal na een paar keer uit. De moeite waard om uit te zoeken. 

#4 Bibliotheek

In mijn studietijd heb ik vele uren doorgebracht in de bibliotheek. Nooit gedacht dat dit ook een ideale plek is om tijd door te brengen met mijn dochter. De plaatselijke bibliotheek heeft een hele verdieping voor kinderen met leuke plekjes om te lezen, spelen en zelfs een glijbaan om van de ene naar de andere verdieping te komen. Leuk om naar toe te gaan op een regenachtige dag. 

#5 Speeltuin of indoor speelparadijs 

Perfect om lekker uit te razen!

Heb jij favoriete uitjes die eigenlijk niet mogen ontbreken in dit overzicht? Laat het me dan weten via een reactie onder dit artikel.

Muriël

Je kleintje is opeens niet meer zo klein. Bijna vier jaar en de basisschool komt steeds dichterbij. Bij ons kon je goed merken dat onze dochter er ook echt aan toe was. Het was al een tijdje, laten we zeggen, minder gezellig thuis. Er zaten dagen bij dat ik niet kon wachten tot het zover was. Zo tegendraads en eigenwijs als ze was. Heerlijk zo’n eigen willetje, maar liever niet als ik haar aan het opvoeden ben ;).

Ze wilde ook niet meer naar de kinderopvang. Het was niet meer leuk volgens haar. Dat was ook niet gek, want langzaamaan gingen al haar vriendjes en vriendinnetjes naar de basisschool toe. Ze was ineens de oudste met allemaal kleine kinderen om haar heen. Toe aan een nieuwe uitdaging.

Wennen op school

Vlak voordat ze vier werd mocht ze gaan wennen op school. Een paar ochtenden in de week. Wat was dat spannend voor haar (en ook voor ons als ouders!). Daar ging ze dan, met haar tasje gevuld met drinken en fruit. Ze was zo zenuwachtig dat ze niet wilde slapen en de volgende ochtend kreeg ze geen hap door haar keel omdat ze zich niet lekker voelde. We liepen samen met haar mee naar school, het lokaal in, op zoek naar de stoel met haar naam erop. Ze moest huilen en wilde ons niet loslaten toen wij weg wilden gaan. Dan breekt je hart. Je wilt je kind nooit verdrietig zien en het liefst blijf je bij ze om ze te troosten.

De eerste keer bleven we daarom ook langer. Iedere keer bleef ze huilen, terwijl ze school zo leuk vond! De juf gaf aan dat we het beste gewoon snel weg konden gaan, omdat het anders steeds moeilijker wordt. En ze had gelijk. Ik zag het bij mijn dochter en bij de andere kinderen in de klas. De juffen en meesters weten heel goed hoe ze een kind moeten afleiden/troosten en voordat je het schoolplein af bent is je kind al lekker aan het spelen in de klas.

De basisschool

Een paar dagen voor haar verjaardag zei mijn dochter tegen mij: “als ik vier word ga ik niet meer huilen”. En daar was geen woord aan gelogen. Wat een stoere meid zeg! Ons kleine meisje was ineens een hele grote meid en ging alle dagen naar school. Dit vond ik een grote stap in ons leven. Je zit thuis zonder haar, dat is wennen.

Als ik haar van school haal is ze zo blij. School vindt ze super, maar om weer thuis te zijn bij ons vindt ze ook heerlijk. Op weg naar huis vraag ik haar altijd wat ze gedaan heeft. Haar antwoord: gespeeld, gegeten, gedronken en de rest weet ze niet meer.

♥Tip! Als jouw kind ook zo kortaf is over school, ga dan naar de informatie-avond van school. Dan kom je erachter dat ze de kinderen spelenderwijs veel leren. Zo kwam ik erachter dat ze iedere week een letter leren met woorden die daarbij horen. Je kan concrete vragen stellen aan je kind en dan zullen ze (meestal) meer gaan vertellen over hun dag.

Waar moet je aan denken?

Op de eerste dag kregen wij een schoolgids en -kalender mee naar huis. Heel handig, zo ben je gelijk op de hoogte van alle vrije en bijzondere dagen op school. Er staat alleen niet in vermeld wat je kind allemaal nodig heeft voor school. En dat is nogal wat! Omdat je als ouders al druk genoeg bent, hieronder een lijst met spullen die je kind nodig zal hebben. Dan hoef je er zelf niet meer over na te denken.

#1 Knuffel

Aan het begin is het voor kinderen erg spannend en kan hun vertrouwde knuffel geborgenheid bieden.

#2 Rugzak

Om alle spullen in mee te nemen.

#3 Twee bekers

Één voor de ochtend en de ander voor de middag (dit geldt vooral als de school werkt met een continu-rooster).
♥Tip! De bekers staan niet gekoeld, dus melk kun je het beste meegeven voor de ochtend.
♥Tip! Kies beleg wat na een paar uur uit de koeling nog steeds lekker smaakt.

#4 Placemat of schone doek

Dit is wel zo hygiënisch, ze eten namelijk aan de tafels waar ze ook aan spelen. De kruimels kunnen ze zo makkelijk in één keer weggooien.

#5 Naamstickers

Te koop via goedgemerkt.nl. Je ziet veel dezelfde bekers, broodtrommels en tassen. Regelmatig wordt er een verkeerde mee naar huis genomen.

#6 Gymkleren

Gymtas & gymschoenen: met profiel op de zool want ze kunnen snel uitglijden op de vloer van de gymzaal.

Verder is het vooral belangrijk dat je kind zindelijk is. De juffen en meesters zijn erg druk, want de kinderen vragen constant om hun aandacht. Ze hebben dus geen tijd om de billen van onze oogappeltjes schoon te boenen. Als je kind niet zindelijk is bestaat de kans dat je als ouders naar school moet komen om een luier te verwisselen.

Hebben jullie zelf nog tips die we niet mogen vergeten? Laat het hieronder weten in een reactie.

Jody