Als je nog vol in de luiers zit kan je niet wachten tot het moment dat je kind zindelijk is. Volgens mij is dat mama-eigen, je wilt altijd een stap verder en droomt graag over ‘wat als ze….’.

Hoera! Ze is zindelijk.

En dan breekt het moment aan dat ze daadwerkelijk zindelijk is. Het ging bij ons vrij plotseling. Niks geen potjestraining of beloningsysteem. Van de één op de andere dag gaf ze aan geen luier meer om te willen. Prima, dan laten we de luier weg. Zo gezegd zo gedaan. En tuurlijk ging dat nog wel gepaard met wat ongelukjes maar veel waren het er zeker niet. Ze was er blijkbaar aan toe en kon dat perfect zelf aangeven. Het enige dat wij als ouders hoefden te doen was luisteren. Op zulke momenten is opvoeden opeens heel makkelijk 😉.

Feest… of toch niet

Mijn kleine meid is uit de luiers… wat waren we trots! Uiteraard moest het gevierd worden, want zo’n grote stap in haar ontwikkeling kun je niet zomaar voorbij laten gaan. Maar hoe blij we ook waren, al snel kwamen we erachter dat er niet alleen maar voordelen zitten aan een zindelijk kind hebben. Er zijn ook nadelen waar ik van tevoren eigenlijk niet zo bij stil had gestaan.

Dus om jullie, ouders-van-toekomstig-zindelijke-kinderen, goed voor te bereiden zet ik hier graag de voor- en nadelen van een zindelijk kind op een rij…

De voordelen

  • Met stip op 1 uiteraard: je hebt GEEN luiers meer nodig! Niet meer sjouwen met die grote verpakkingen of te laat tot de ontdekking komen dat de luiers op zijn. Gewoon geen luiers meer. Hoe fijn is dat!
  • Je snapt dat je hiermee natuurlijk behoorlijk wat geld bespaart. Want er gaan me wat luiers doorheen…
  • Je hoeft niet altijd meer die logge luiertas mee te nemen (als je die niet al weg had gedaan), want wat moet je nou nog mee nemen als je op pad gaat? Kom maar op met die leuke kleine (rug)tasjes of je propt het in je eigen leuke handtas.
  • Je hoeft niet meer op zoek naar een toilet met een verschoontafel of andere gekke-voldoende-buiten-het-zicht-plekken waar je je kind kan verschonen.
  • Opeens weet je overal en altijd een toilet te vinden. Want als een net-zindelijk-kind moet plassen moet ie ook plassen. Ophouden daar doen ze nog niet aan.
  • En alle schaamte (als je die had) ben je opeens voorbij want te pas en te onpas durf je te vragen of je kind als-je-blieft naar het toilet mag. Stoere mama!

De nadelen

  • Ook als mama zijnde moet je even wennen als ze opeens zindelijk zijn. Dus als je weggaat zul je ongetwijfeld in het begin nog wel eens vergeten te vragen of ze niet moeten plassen. Want ja, dat is niet handig. Wanneer je net van huis bent zul je dan ook geheid “mahaaam ik moet plassen” horen.
  • Je kind moet op de meest onmogelijke plekken en tijdstippen naar de wc. Aan de weg, in de bosjes, in de winkel en bij alle benzinestations.
  • En ze onthouden alles! Dus hebben ze bij die ene winkel een keer geplast dan kun je de donder erop zeggen dat ze ‘opeens’ moeten plassen elke keer als je daar langs komt.
  • Als je denkt helemaal geen tas meer mee te hoeven nemen dan heb je het fout. Want zeker in het begin is het handig om extra setjes kleren mee te nemen.
  • Je toilet is volledig in beslag genomen door een wc bril verkleiner en krukje om bij het toilet te komen. Zelf schuin op het toilet zitten omdat je je benen amper kwijt kan is opeens de normaalste zaak van de wereld.
  • Je kind roept opeens midden in de winkel “ik moet POEPEN”. Thnx voor de informatie, schat. Iedereen heeft het gehoord. Hoewel jij je niet schaamt, vindt mama het toch wel iets ongemakkelijk.
  • Je kind moet op een openbare toiletbril zitten. Blehhhh. Iemand hier een tip voor?
  • 2 kan een issue zijn in het begin, zo ook bij ons. Dus deze slimme mama bedacht een beloning te geven voor elke keer als haar dat toch was gelukt op de wc, namelijk: CHOCOLADE. Binnen no time was het geen issue meer. Behalve dat ik nu nooit meer van die chocolade beloning afkom. Poepen = chocola!

Lees ook: Wat zit er in de luiertas?

Lees ook: 11x dit maakt het leven van een moeder makkelijker!

Muriël

Wat komt er nou allemaal bij kijken als je kinderen krijgt? Alle voordehandliggende dingen weet iedereen wel zoals op pad gaan met luiers of melkvlekken overal maar wat zijn nou dingen waar je eigenlijk niet zo bij stil had gestaan?

Hier komt ie:

  • Standaard eten in je leuke, modieuze handtas… Want als een peuter een peuterbui heeft is omkopen met eten altijd een heel goed idee!
  • Voor de wat kleinere kindjes, overal speentjes… In je tas, in de auto, beneden, boven. Hoeveel hebben jullie er wel niet?
  • De luieremmer… ja zelfs als je number 2 luiers er niet in doet gaat het stinken op een gegeven moment. Maar ja, zolang ie dicht blijft merk je dat niet toch. Toch moet die bak een keer geleegd worden… BHA!
  • Gaat je kind naar een dagverblijf/peuterspeelzaal? Dan komt daar een sociaal netwerk bij kijken. Wanneer je door de wijk fietst, bij het consultatiebureau bent of in de speeltuin aan het spelen bent kom je andere ouders tegen met hun kindjes die bijvoorbeeld ook bij die van jou in de groep zitten. Herken je de ouders? Herkennen ze jou? Wat doe je met deze situatie… het blijft een beetje ongemakkelijk terwijl die kinderen wekelijks een dag met elkaar spelen! :D
  • Speelgoed everywhere! Wij noemen het ook wel het kinderparadijs. Het wordt steeds meer en meer. Na de verjaardag, Sinterklaas en Kerst. Ook zijn we er niet vies van om ‘m af en toe eens lekker te verwennen dus tja, we houden het zelf ook wel in stand.
  • Ik weet niet hoe het met jullie zit maar veel van de principes die ik had worden inmiddels wel met een korreltje zout genomen. Soms om het gezellig te houden, soms omdat ik er ook onwijs van geniet om die kleine te zien genieten van toch nog dat ene chocolaatje.

Kan jij nog wat toevoegen aan deze lijst?

Lees hier hoe je het leven als moeder iets makkelijker kan maken.

Sanne

 

Brrrr wat is het toch weer koud in Nederland hè! Wij kleden ons al weer een tijd lekker warm aan. Winterjas aan, en soms nog een sjaal om en handschoenen aan. Onze jongste zoon is een koukleum eerste klas, dus die trekken we soms zijn skipak al aan, want we vinden het ook zielig als hij de hele tijd aan het klappertanden is. Ook in de auto hebben ze een winterjas of skipak aan. Ergens weet ik wel dat dat niet helemaal veilig is, maar wat daar precies de reden van is daar heb ik me nog nooit goed in verdiept. Ik heb het opgezocht en ik schrok daar wel even van.

Gordel om

Bij een dikke jas of skipak is het bijna onmogelijk om de gordel goed aan te spannen. Meestal als het kind een winterjas aan heeft moet je ook eerst de gordel losser maken om ze vast te kunnen zetten. Als je daarna de gordel weer flink aanspant lijkt hij goed strak te zitten, maar de kracht die vrijkomt bij een botsing zorgt ervoor dat de dikke kleding wordt samengedrukt. Hierdoor komt er meer ruimte tussen je kind en de gordel, waardoor hij bij een botsing uit het stoeltje geslingerd kan worden. En als dat gebeurt kan je je er wel een voorstelling van maken hoe gevaarlijk dat is.

 

Bekijk dit filmpje maar eens en je ziet heel duidelijk het verschil en waarom je dus geen winterjas aan moet doen in de auto. Vanaf 1:40 minuten zie je het verschil tussen een botsing met jas en een botsing zonder jas.

Oké de beelden zijn duidelijk. Een winterjas of skipak kan levensgevaarlijk zijn. Maar ja je wilt niet dat je kinderen kou lijden in de auto. Dit is wat je wel kan doen:

  • Een fleecevest, deze zijn niet echt dik maar wel lekker warm.
  • Zet je kindje eerst vast in de autostoel (zonder jas) en doe daarna de jas achterstevoren bij de kindje aan. Jas aan, lekker warm en veilig.
  • Leg een dekentje over je kinderen heen.
  • Windjack zonder dons vulling.

Ben je nog niet helemaal overtuigd? Test het dan zelf.

Zet je kind in de autostoel met winterjas en span de gordel zo strak mogelijk. Maak je kind weer los en doe de winterjas uit. Zet ze nu weer vast in de autostoel met de gordels op dezelfde stand. Kijk eens wat een ruimte je over hebt. Dit verschil is de vulling van de jas. Dus je kan nagaan wat er met een flinke klap kan gebeuren als je kind niet strak in de autostoel zit.

Niet geheel onbelangrijk: Dit geldt niet alleen voor kinderen in een autostoel. Ook wij als volwassenen en kinderen die niet in een autostoel zitten kunnen door de dikke jas de gordel niet strak genoeg aanspannen. Dus voortaan UIT die winterjas en zet de verwarming in de auto maar wat hoger..

Lees ook: 13 musthaves voor in de auto

Jody

Ik werk bij een internationaal bedrijf in Nederland, dus uiteraard wordt ook bij ons op kantoor het Sinterklaasfeest gevierd. Maar hoe leg je aan iemand die niet uit Nederland komt (en dus een groot deel van mijn collega’s) uit wat het Sinterklaasfeest inhoudt?!

Verder dan een goedheiligman die samen met zijn pieten pakjes uitdeelt, kwam ik eerlijk gezegd zelf ook niet. Ik ben het dus maar eens uit gaan zoeken en zette de leukste, grappigste en merkwaardigste Sint-feitjes op een rijtje:

  • Sinterklaas was vroeger een bisschop van Myra, Myra lag in Turkije.
  • Sint Nicolaas staat bekend als de beschermheilige van kinderen, ongehuwde vrouwen, kooplieden en schutspatroon van de zeelieden.
  • Sinterklaas wordt gevierd in Nederland en in België, in België vieren ze het op 6 december.
  • De intocht van Sinterklaas is altijd op de eerste zaterdag na Sint Maarten.
  • In 1888 was de eerste intocht in Nederland.
  • In 1952 was de intocht voor het eerst op televisie te zien.
  • In Nederland wordt al vanaf de 15e eeuw de schoen gezet. Vroeger werd er in kerken de schoen gezet en de opbrengst was voor de armen.
  • Pakjesavond werd pas na de Tweede Wereldoorlog gevierd.
  • Leraar Jan Schenkman heeft in 1850 het moderne Sinterklaasverhaal vorm gegeven in het boekje ‘Sint Nikolaas en zijn knecht’.
  • Het oudste Sinterklaasliedje wat we nog steeds met zijn allen zingen is: Zie de maan schijnt door de bomen, van Jan Pieter Heije uit 1843.
  • Twee op de drie Nederlanders vieren Sinterklaas, 80% daarvan doet dit met familie.
  • Webwinkels profiteren sterker van de komst van Sinterklaas dan verkopers in de fysieke winkelstraten. Uit onderzoek blijkt dat de goedheiligman wekelijks (in de weken voorafgaand aan 5 december) 90 miljoen euro in het laatje van webwinkeliers strooit.
  • Per persoon wordt gemiddeld € 75,-  tot € 80,- euro uitgegeven aan Sinterklaas.
  • Wist je dat de post voor Sinterklaas echt ergens bezorgd wordt? Lees hier waar dit is en wat er met alle post gedaan wordt!

Vieren jullie het vandaag? Veel plezier!

Sanne

Vijf jaar oud. Daar hoort een kinderfeestje bij. Dus papa en mama moesten aan de slag om wat leuks te verzinnen. Monkey town of een cupcakeworkshop viel al snel af. Dat vonden we iets te standaard en we hadden afgesproken dat er negen kinderen mochten komen, dus dan wordt zoiets ook wel prijzig. Sommige verklaarden ons voor gek dat we er zoveel uitnodigden, maar het leek ons vooral leuk.

De organisatie van een kinderfeestje

Ik was toevallig net bezig met een blog over de Nationale buitenspeeldag en daarom op zoek naar de leukste spelletjes. Zo kwamen we op het idee om het thuis te vieren met wat leuke spelletjes. Na een avondje brainstormen en Googelen kwamen we op het volgende programma: snoephappen, spijkerpoepen, punten gooien en flessen omgooien om vervolgens de wedstrijd te eindigen met een parcours. Allemaal simpele spelletjes die in wedstrijdvorm gespeeld konden worden en geschikt waren voor kinderen van vier en vijf jaar oud. Als afsluiter van de dag hadden we een disco in gedachten. Uiteindelijk hebben we een dag voor het feestje toch nog maar een spelletje omgewisseld.

Een week lang zijn we bezig geweest met alle voorbereidingen: spullen kopen en/of zelf attributen knutselen. En zoals wij zijn moesten we de dag voor het feestje nog even aan de bak om de laatste dingen te regelen, maar zoals altijd hebben we het op het nippertje allemaal gered. Van een vriend kregen we een hele lichtinstallatie mee met rookblazer. Dat werd een beste disco voor die kleintjes.

We hadden een planning gemaakt zodat het hopelijk een beetje gestroomlijnd zou lopen die dag. Wat een domme gedachte van ons als je een feestje geeft met TIEN kinderen. Dat gaat natuurlijk never nooit zoals je hoopt. Maar ja, terug naar onze planning.

12.15 kinderen ophalen
12.30 broodjes knakworst eten
13.00 cadeautjes uitpakken
13.30 koekhappen
13.40 snoephappen
13.50 met waterballonnen punten gooien
14.00 flessen omgooien met een bal
14.10 parcours lopen
14.30 disco
15.30 einde feestje

Het feestje kan beginnen

Vol goede moed zijn we die ochtend druk in de weer geweest. De licht- en geluidsinstallatie werd klaar gezet. De ramen afgeplakt. Buiten was alles aan kant gemaakt. De cadeautjes voor na de wedstrijd waren klaar en de cadeautjes voor als ze weggingen ook. (Ja het was misschien een beetje “too much” achteraf). We waren er helemaal klaar voor. Tijd om de kinderen op te halen.

Daar stonden we bij school te wachten. Het was maar goed dat we met zijn tweeën waren. Nadat alle kinderen bij ons stonden konden we naar huis. De meesten wisten al waar we woonden dus die zetten het al op het rennen. Dus Wilco moest er snel achteraan, we konden het ons natuurlijk niet veroorloven dat een kind een ongeluk met een auto of fietser zou krijgen, en ik bleef achter met Lynn en nog een meisje die niet zo’n zin hadden om te rennen. Eenmaal thuis zagen ze de lichten van de disco. Yeaaaaaahhh disco. In no time stonden alle kinderen al te dansen. Oké dit was niet helemaal de planning. Na wat moeite kregen we alle kinderen aan tafel. Iedereen een broodje knakworst met wat ranja. Dat was zo op en niemand wilde nog een broodje. Ze wilden liever dansen. Daar zaten we dan met twee zakken broodjes en 30 knakworsten over. Dan maar gauw cadeautjes uitpakken. We waren zoals te verwachten al veel eerder klaar dan wij ingecalculeerd hadden.

Game on

Tijd voor spelletjes. Wij met alle kinderen naar buiten. Ze zagen de trampoline en begonnen gelijk te spelen. Wat een drukte en een lawaai zeg. Ik begon een beetje te begrijpen waarom voor kinderfeestje vaak de regel is: je leeftijd is het aantal kindjes wat je mag uitnodigen. Eindelijk hadden we de kinderen weer een beetje in het gareel en konden we gaan uitleggen wat we gingen doen. Dit zou niet echt goed zijn voor mijn tijdsplanning als het iedere keer zoveel moeite kostte om de kinderen weer bij de les te krijgen.

We verdeelden de groep in een jongensteam en een meisjesteam. We begonnen gelijk met koekhappen. Dit deden wij met kleine donuts. Nou voortaan houden wij het ook gewoon lekker bij ontbijtkoek, want donuts waren niet echt een succes. Ten eerste bleven de donuts niet op hun plek en scheurden kapot door het schuiven over het touw en ten tweede viel de donut nadat de kinderen één hap genomen hadden al van het touw af. Niet goed bedacht dus van ons, maar we hebben wel gelachen!

Snoephappen

Hierna gingen we verder met de rest van de spelletjes. Ik ging met de meiden snoephappen en Wilco ging met de jongens punten gooien met waterballonnen.

De kinderen vonden het snoephappen heel leuk, alleen ook wel erg lastig. Uiteindelijk waren er maar vier kinderen die het gelukt was. Eén van de meisjes vond het zo leuk dat ze bleef vragen of ze het nog een keer mocht proberen (ik denk dat het vooral door het snoepje kwam wat ze dan iedere keer kreeg).

Na ieder spel waren de kinderen gelijk weer aan het spelen en moesten we er dus voor zorgen dat ze zich verzamelden en het volgende spelletje wilden spelen. Ondanks dat de kinderen iedere keer afgeleid waren hebben ze toch alle spelletjes goed meegedaan en waren ze heel fanatiek. Papa en mama waren ook flink fanatiek dus dat hield het sfeertje wel in stand. Nadat alle spelletjes gedaan waren was het tijd voor een parcours. Ze stonden te dringen bij de start en iedereen deed zijn best om zo snel mogelijk te zijn. Uiteindelijk kon er maar één de winnaar zijn en hadden de jongens op een haarlengte (dat is hoe ik het me herinner in ieder geval ;-)) gewonnen. Zij mochten dus als eerste een prijsje uitzoeken. Ik had een zakje magic waterballonnen, super handig en leuk, en een bellenblaas aan elkaar gebonden voor ieder kind. Zoals vaak gezegd wordt: “Meedoen is belangrijker dan winnen” dus vooruit ook het team wat verloren had kreeg dezelfde prijs.

Party time

Toen was het tijd voor de disco. Ik keek op mijn telefoon en kwam er achter dat we veel te vroeg klaar waren met de spelletjes. In plaats van een uur disco werd het anderhalf uur disco. Dat had ik niet verwacht. Ik was bang dat we in tijdnood zouden komen door al het spelen van de kinderen tussendoor, maar ze waren zo fanatiek met de spelletjes dat ze sneller klaar waren dan verwacht. Hmm ik hoopte maar dat ze zich nog zolang konden vermaken met de disco. Alle liedjes van Kinderen voor Kinderen kwamen voorbij en ik moest natuurlijk met ze mee dansen. Na drie liedjes met de meest snelle dansmoves was ik helemaal kapot, maar die kinderen leken nergens last van te hebben.

Allemaal vlinders

Eén van de meisjes vroeg mij of ik haar wilde schminken met de make-up die Lynn gekregen had. Lynn zegt altijd schminken als ze zichzelf wil opmaken dus ik dacht dat ze dat bedoelde. Dat wilde ik wel doen. Wat wil je dat ik op je gezicht doe? Een vlinder zei ze. Oh Oh, dat is niet echt aan mij besteed, maar ik kon natuurlijk ook geen nee zeggen. Dus ik aan de slag, alleen werd het resultaat niet echt denderend zonder schmink en met alleen wat lichte make-up. Toen de andere meisjes het zagen wilden zij ook ineens allemaal een vlinder zijn. Gelukkig was mijn schoonzus er en die redde mij van mijn taak als schminker. Ze bleek een natuurtalent te zijn en ze veranderde alle meisjes in mooie vlinders. De meiden waren helemaal blij. Zo vloog de anderhalf uur voorbij. Een paar kinderen hebben de volledige anderhalf uur gedanst en mij wat dansjes geleerd. Toppers! De anderen hebben lekker buiten gespeeld totdat hun ouders kwamen.

Al met al was het een heel leuk, maar druk eerste kinderfeestje. Een kleine planning is wel nodig, een beetje houvast, maar je moet het wel los kunnen laten. Het zal totaal niet lopen zoals je het zelf in gedachten hebt.

 

Hoe was jullie (eerste) kinderfeestje? Wat hebben jullie gedaan? Ik kan wel wat tips gebruiken voor de volgende kinderfeestjes.

Lees ook mijn blog: Allemaal afzeggingen voor het kinderfeestje

En lees ook: Hoe de eerste verjaardag vieren?

Jody

Al een hele poos hadden we het erover: dit najaar zouden we met mannen en kinderen een weekendje weg gaan. Verschillende opties passeerden de revue. Een weekendje buitenland? Wat veel gedoe voor die paar dagen. Een stedentripje binnen de landsgrenzen? Leuk, maar stiekem niet echt handig met die kleintjes. Nee, na even overleggen kwamen we tot de conclusie dat een vakantiepark de beste optie zou zijn.

We zochten contact met Landal, en werden uitgenodigd om naar park Twenhaarsveld in Holten te gaan. Slechts een half uurtje rijden vanaf huis, maar even in een andere omgeving is heerlijk toch?! Bovendien was het eigenlijk wel lekker dat we niet zo lang in de auto hoefden te zitten 😊!

Hoewel we eerst onze twijfels hadden bij een vakantiepark (toch wel erg burgelijk) hebben wij een TOP weekend gehad. Waarom? We delen graag onze ervaringen, dus lees mee en misschien zien jullie een weekendje op een Landal vakantiepark daarna ook wel zitten.

De ontvangst

Irene: Wij hadden een weekend Landal geboekt, dat is van vrijdag 15:00 tot en met maandag 10:00 uur. Helaas kwamen we door files pas vrijdag begin van de avond aan in het park maar dat was gelukkig geen probleem. Ook eerder weg gaan is in overleg helemaal niet erg. Nadat je het park op rijdt kom je eigenlijk gelijk bij de receptie. Een hele aardige dame heette ons welkom en we kregen een korte uitleg over de activiteiten, onze accommodatie en de regels. Ook werden we verrast met een luxe ontbijt van het huis, speciaal voor Druif & Spruit (Iedere ochtend! Duimpje). Echt super tof! Het park is autovrij. Dat betekent dat je op vrijdag kan oprijden om je spullen uit te laden en daarna je auto op de parkeerplaats zet. De rest van het weekend is het park autovrij (uitzonderingen daargelaten). Een goede regel want we konden de meiden hierdoor ook lekker zelf laten wandelen in plaats van de hele weg in de buggy of tillen.

Nadia: Irene was al ingecheckt, dus toen wij op het park aankwamen konden we direct doorrijden naar onze accommodatie. Bij de receptie ben ik dus niet geweest.

De accommodatie

Nadia: Als ik op vakantie ga, of een weekendje weg, dan heb ik het het liefste luxer dan thuis. Dat dat ‘m dit weekend niet zou worden, daar was ik op voorbereid. Ik ging redelijk bevooroordeeld naar Landal. Want zijn die huisjes niet altijd een beetje ouderwets en uitgeleefd?
Nou, niet dus! Toen we binnenkwamen in ons huisje werd ik blij verrast. Het bleek dat ons huisje recentelijk vernieuwd was, en de woonkamer was best gezellig. Natuurlijk heb je niet de luxe, en vooral niet de ruimte van thuis, maar eigenlijk was het huisje van alle gemakken voorzien. Een keuken met koelvriescombi, magnetron, vaatwasser, koffiezetapparaat én Senseo. Een eettafel met zes stoelen en kinderstoel en een gezellige zithoek met open haard. Een strakke, nieuwe badkamer, met ligbad en aparte douche. Een apart toilet, en drie slaapkamers. Hé hier gaan we ons wel een weekend vermaken!

Irene: Met een achtergrond in de interieurstyling kan ik wel wat verbeterpuntjes bedenken qua inrichting van de bungalow, maar overall ben ik het helemaal met Nadia eens. Het was duidelijk dat ons bungalow onlangs volledig opnieuw was ingericht. Het zag er strak en redelijk modern uit. Maar wat ik echt tof vind is dat het huisje waarin wij mochten verblijven een groene make-over heeft gekregen. Dit betekent dat het huisje volgens de nieuwste energiezuinige normen is gerenoveerd. Het huisje is geïsoleerd met isolatieplaten van gerecyclede oude kranten (vind ik dan toch wel weer interessant ;)). Ook is er HR++ glas in de bestaande kozijnen geplaatst. Er is een warmteterugwinningssysteem geplaatst en hierdoor was het huisje lekker zuinig warm. Ook is het huisje aardgasvrij. We kookten de eitjes op een gloednieuwe inductieplaat en de cv verwarmt elektrisch. Ook maakt Landal al jaren gebruik van groene stroom. Verder wordt in heel het park afval gescheiden, zijn er voldoende oplaadpunten voor elektrische auto’s en vangen ze regenwater op in grote tonnen om de planten mee water te geven. Boek je dit huisje dan weet je zeker dat je iets goeds voor het milieu doet!

Meer weten:

 

Het ontbijt

 
Irene: Elke ochtend rond half negen werden we verrast met een heerlijk luxe en uitgebreid ontbijt. Croissants, chocoladebroodjes, pistoletjes, verse jus, roomboter en heerlijke belegsoorten. Dit doet Landal écht goed. In 1 woord: héérlijk!

Nadia:
Toch een puntje waarop ons verblijf luxer was dan thuis: het ontbijt! Zo uitgebreid en luxe als het ontbijtje dat we hier kregen, krijg ik het thuis zelden. (En dat is gelet op de calorieën misschien maar goed ook 😉!)

Het speel- en entertainment programma

 
Irene: Landal is gemáákt voor gezinnen met kinderen. Er was zo ontzettend veel leuks te doen voor de kids. Er is een gaaf speelkasteel, een indoor speeltuin, airtrampoline, adventure golf, bowlingbaan, dierenweide, zwembad, lasergame en ga zo maar door. Helaas zijn Hanna en Vayèn nog net te klein voor de meeste activiteiten. Hoogtepunt was voor onze meiden (en voor ons) sowieso de kinderdisco. Eind oktober, twee kleine meisjes buiten in de zon aan het dansen op bekende kinderliedjes, samen met heel veel andere kindjes, een animatieteam en natuurlijk parkmascotte Bollo de Beer. En dat terwijl papa en mama met een drankje op het terras toekeken. Wat wil je nog meer?

Nadia: We zijn tijdens het schrijven van dit blog al weer 1,5 week thuis, maar nog steeds heeft Vayèn het dagelijks over “Bowlo”. Ja, dat dansen met die gigantische knuffelbeer heeft indruk gemaakt! Omdat onze meiden eigenlijk nog net te klein zijn voor de meeste activiteiten hebben we verder nergens aan mee gedaan, maar volgens de informatiemap die in ons huisje lag is er óntzettend veel leuks te doen. Een kleine greep uit de mogelijkheden: Bollo puzzel inkleuren, diverse speurtochten, een lampionnenoptocht in het donker, pizza’s bakken, rirariteitentocht, snoephuisjes maken en ga zo maar door. Zo leuk! Dit vraagt om een herhaalbezoekje als de meiden iets groter zijn!

Parkmascotte Bollo


Nadia: Bollo is de parkmascotte. Hij woont op het park en komt geregeld met de kinderen spelen, knutselen en dansen. Is één van de kinderen jarig tijdens een verblijf in Landal dan kun je zelfs een bezoekje van Bollo in jouw accommodatie aanvragen, zo leuk!

Irene: Bollo is een grote dikke beer die vrijwel direct herkend wordt door de kinderen op het park als hij zijn intrede maakt. Wij mochten met hem op de foto na de kinderdisco. (Wat Vayèn heel leuk en Hanna juist verschrikkelijk eng vond). Ook kun je langs zijn huisje gaan om te kijken of hij thuis is.

Het zwembad

Nadia: Vayèn vindt het altijd geweldig als we gaan zwemmen, dus tijdens dit weekend wilden we haar een bezoek aan het zwembad niet ontnemen. Hoewel het zwembad van park Twenhaarsveld niet heel groot is, is er genoeg te beleven. Van peuterbadje tot bubbelbad. Van bad met stroomversnelling tot grote douchewaterval. En van glijbaan tot (mini-)golfslagbad. Dit zwembad heeft álles om een geweldige (mid-)dag te beleven. En Vayèn vond het hartstikke leuk.

Irene: Helaas had Hanna de waterpokken toen we in Landal waren. En hoewel het al niet meer besmettelijk was, hebben we besloten om maar niet met haar te gaan zwemmen.

Horeca

Irene: Een puntje van aandacht vind ik toch wel de snackbar. Makkelijk als we zijn (want ja, we zijn op vakantie!) haalden we de eerste avond friet met kroketten. Helaas viel dat bij geen van ons in de smaak. De friet was zoutloos en niet alle frietjes waren goed doorbakken en de kroket droop van het vet. Waar het nou aan ligt weet ik niet en het is natuurlijk een momentopname maar wij hebben de tweede dag lekker zelf voor het eten gezorgd. De mannen hebben trouwens de volgende dag prima bitterballen op het terras gegeten!

In de omgeving

Irene: Landal Twenhaarsveld lag maar een half uurtje bij ons huis vandaan, dus het bezoek was voor ons een thuiswedstrijd. Maar des te beter weten we in wat voor een leuke omgeving het park ligt. Met (kleine) kinderen kun je ontzettend veel leuke dingen doen in de buurt van het bungalowpark. Denk aan een bezoek aan de Julianatoren, de Apenheul, Kinderspeelparadijs Malkenschoten of Paleis het Loo in Apeldoorn (een half uurtje rijden dus). Dit hebben wij natuurlijk niet gedaan, want in Apeldoorn zijn we elk weekend al!

Nadia:  Ook avonturenpark Hellendoorn ligt binnen een half uur rijden. En wil je een meer educatieve dag met je kids, dan zijn er verschillende musea in de buurt van het park, zoals het brandweermuseum, het Bakkerij- en ijsmuseum en het klompenmuseum. Aangezien wij vrijdag einde van de middag pas op het park aankwamen, en we zondag einde van de middag al weer weg gingen, zijn wij lekker op het park gebleven. Op het park was voldoende vertier!

Conclusie

Ga je een weekend weg met (kleine) kinderen? Dan moet je Landal Twenhaarsveld zeker in overweging nemen! Het park beschikt over alle faciliteiten om je kids een geweldig weekend te bezorgen. En hebben de kids het naar hun zin, dan heb je het zelf zeker ook! Onze meiden waren misschien nog nét iets te klein om optimaal te kunnen genieten van al het leuks dat Landal te bieden heeft, maar wij hebben inmiddels besloten van het weekendje weg een jaarlijkse traditie te maken. Dus Landal, tot volgend jaar! We zijn benieuwd naar welke parken ons nog meer blij kunnen verrassen 😊!!

Irene
Nadia

Over vier dagen is het alweer 11 november. Sint Maarten. De avond dat veel kinderen langs de deuren gaan om liedjes te zingen in ruil voor iets lekkers. Sinds vorig jaar moet ik er ook aan geloven. Op school hebben ze het er over en leren ze de liedjes die bij Sint Maarten horen. Je kan dus bijna niet anders dan meedoen aan deze avond. En om deze avond nog leuker te maken kun je samen met je kind een leuke lampion maken.

Hier vind je de leukste DIY lampionnen.

De sterren lampion

Bron:

Deze leuke lampion is gemaakt van stevig fotopapier. Snij of prik de sterren uit. Je kan dit natuurlijk ook met allerlei andere leuke vormen doen. Plak aan de achterkant verschillende kleuren vliegerpapier. Maak er een staaldraad of ander draad aan vast om het lampje aan te hangen.

De luchtballon lampion

Bron:

Oké hier hoef je niet zelf aan de knutsel voor een lampion. Die mag je gewoon kopen in de winkel. Maak vier touwtjes aan de onderkant vast en lijm aan die touwtjes weer een (kartonnen) bakje vast. Deze kan je ook nog in een leuke kleur verven.

De unicorn lampion

Bron: Bron:

Zoek op internet naar een foto van het hoofd van een unicorn en print hem uit. Of teken hem na. Knip hem twee keer uit en knip ook de haren en ogen uit. Knip verschillende kleuren crêpepapier in reepjes en plak ze om en om aan de binnenkant met plakband vast. Je kan ook verschillende kleuren vliegerpapier gebruiken. Foto’s van deze lampion heb ik overigens bewust niet aan mijn dochter laten zien, want dan weet ik wat ik dit weekend kan doen.

De cocktail paraplu lampion

Bron:

Knip de stokjes van de parapluutjes zo ver mogelijk af en lijm de parapluutjes op een ronde lampion. Simpel en erg leuk.

De Bollampion

Bron: Bron:

Hier nog wat meer leuke lampion-ideeën:

De uil lampion

Owl Lanterns

Bron: 

De vos lampion

Bron:

De Shaun het schaap lampion

Bron: 

Allemaal leuke ideeën, maar als je geen tijd of zin hebt (heéééél begrijpelijk) of je kind is geen knutselaar dan kun je altijd nog een lampion kopen in de winkel. Ook daar hebben ze hele leuke.

Sint Maarten, Sint Maarten, de koeien hebben staarten. De meisjes hebben rokjes aan… Veel plezier!

Lees ook Irene haar blog over Sint Maarten

Jody

Dat het gedrag van Boris vanaf zijn tweede verjaardag niet 1-2-3 anders zal zijn snap ik ook echt wel. Net als dat ons lieve zoontje nu soms al heel ‘humeurig’ kan zijn terwijl hij nog geen twee is. Maar toch, je leest genoeg over de ‘terrible two’… Zal hij langzaam veranderen in een peuterpuber? En is dit iets om ons zorgen over te maken? Ik ben graag goed voorbereid, dus ik zocht het uit…

Nee

Iedereen kent het wel, ‘ik ben twee en ik zeg nee!’. Dit start vaak tussen anderhalf en twee jaar. En dit eindigt zo rond de vier jaar lees ik net op de site van Ouders van nu. Dat is nog wel even een tijd zeg! Ook lees ik dat nee zeggen en het hebben van driftbuien een manier zijn om een individueel persoon te zijn met een eigen wil. De nee-fase is bij Boris zeker al aangebroken. Overal zegt hij nee op, ook al wil hij het wel. Maar dan zegt hij: ‘Nee, ja!’ 😉 Ook laat hij al erg merken dat hij overal graag bij wil zijn en hetzelfde wil. ‘Ik ook’ zegt hij dan. Met dat eigen willetje gaat het dus ook al goed.

Driftbuien

Voordat ik een kind had wist ik precies hoe het moest als ik bijvoorbeeld een kind op de grond in de supermarkt zag liggen die compleet over zijn/haar toeren was. Gewoon weglopen en met rust laten. Hij komt vanzelf weer… 😉 Daar ben ik al wel van teruggekomen! Onze zoon maakt het niet heel veel uit of papa en/of mama wel of niet in de buurt is! Gelukkig hebben we nog geen supermarkt drama’s meegemaakt maar hij loopt gerust een hele andere kant op als wij. Net als bij de nee-fase horen driftbuien hier ook bij. Dit met dezelfde redenen: je peuter gaat de grenzen opzoeken.

Zelf doen

Oow ja, hier zitten we middenin! Boris wil alles, maar dan ook álles zelf doen! Dat kan hij natuurlijk nog helemaal niet maar dat maakt hem niets uit! Een oh wee als je het dan toch voor hem gaat doen… dat kan ik maar beter vermijden. Gelukkig komt ie wel bij me als het hem uiteindelijk, na heel lang proberen niet lukt. ‘Mama helpen?’ zegt ie dan. Heel goed dat hij alles wil ontdekken maar af en toe ook wel een beetje lastig, bijvoorbeeld als je haast hebt!

Wat kunnen we doen?

De drie R’s

Dat rust, regelmaat en reinheid bij een baby van belang zijn, dat had ik snel door. Maar nu mijn kind bijna twee is, dacht ik dit wel een beetje los te kunnen laten. Maar nee hoor, de drie R’s blijven van groot belang in het leven van je kind… Zelf heb ik dat ook wel gemerkt, na een paar keer een misverstand te hebben gehad bij de fietsen, geef ik nu voor ons tripje aan dat Boris bij mama op de fiets gaat zodat hij weet dat hij dit tripje niet op zijn eigen fiets mag gaan doen. Voorkomen is beter dan genezen zeg maar 😉.

Ga niet overal op in

Als je kind op alles nee zegt hoef je niet overal tegenin te gaan. Hij doet dit ook vaak om te kijken naar jouw reactie. Gewoon een beetje negeren dus.

Consequent zijn

Wees altijd consequent, nee is en blijft nee. Mag het deze keer niet, dan mag hij morgen ook geen slokje van jouw frisdrankje bijvoorbeeld. Zo weet je peuter weer wat hij kan verwachten. Het is soms wel heel lastig om altijd één lijn te trekken, het is bijna niet te doen toch? Maar ik denk wel dat het het beste is..

Hoe reageren

Hoe moet je nou reageren op zo’n driftbui? Ik lees op Ouders van nu dat het goed is om empathie te tonen wanneer je kindje een driftbui heeft. Ook is het belangrijk om vooral rustig te blijven en zelf niet boos te worden. Ik heb dit afgelopen weekend al eens geprobeerd, Boris was heel verdrietig over iets onbenulligs maar toen ik zijn probleem erkende en hem troostte was het op zich snel afgelopen! TOP! Dit zal ook vast niet altijd werken of met elke situatie matchen maar voor de keren dat het wel werkt is het mooi meegenomen toch!

Gelukkig!

Het is een goed teken dat je peuter zo eigenwijs is. Naast het feit dat hij een stap maakt in zijn zelfstandigheid, laat dit gedrag ook zien dat hij zich veilig en vertrouwd voelt bij jou. Hij durft dwars te zijn en weet dat jij, ondanks zijn driftige gedrag, toch van hem houdt.

Lees ook Muriël haar blogs: Theatervoorstelling én peuter. Een goede combinatie? De top 5 van de favoriete uitjes van mijn peuter

Hoewel onze dochter haar portie de afgelopen weken eigenlijk al gehad had (met een dubbele oorontsteking, hoge koorts van de 14-maanden-prikjes en al weken verkouden) stond de volgende ziekte alweer om de hoek. Vlekje na vlekje verscheen op haar gave huidje en al na twee nachten zat ze compleet onder de bulten. WTF? WATERPOKKEN! Hé getver… dat kan er ook nog wel bij.

Niet mokken, het zijn maar pokken.

Van veel medemoeders hoorde ik horrorverhalen over de waterpokken en hoe ziek hun kindjes daarvan werden. Echt super sneu! Ook wilde veel van hen stiekem maar wat graag langskomen met hun kroost “omdat je het dan maar hebt gehad”. Wat ik overigens heel goed begrijp want nu ze nog klein zijn hebben ze het minder door dan als ze bijvoorbeeld de vier gepasseerd zijn. Ook op social media werden, na mijn vraag over waterpokken, de kriebelende uitstulpsels uitgebreid omschreven en werden foto’s van al die pokjes gedeeld om er zeker van te zijn dat het niet iets anders was.

De bulten werden groter en roder en ik Googlede er op los. Wat zijn waterpokken nou eigenlijk en belangrijker nog, wat kun je er tegen doen?

Feitjes op thuisarts.nl:

  • Helaas, bijna elk kind krijgt een keer waterpokken (varicella-zostervirus)
  • Je kind krijgt vlekjes, blaasjes en korstjes over het hele lichaam, ook in de mond en tussen het haar (en dat is echt zielig!)
  • Er is geen medicijn dat waterpokken sneller kan laten genezen
  • Zinkzalf helpt tegen de jeuk
  • Je kind mag naar school of het kinderdagverblijf tenzij het koorts heeft
  • Het gaat vanzelf over, echt waar
  • Binnen 10 dagen is je kindje weer beter

Thuisarts.nl

Verder las ik verschillende verhalen van experts en ervaringsdeskundigen. Waterpokken zijn dus echt mega besmettelijk. Al vanaf twee dagen voordat er bultjes verschijnen en totdat de meeste blaasjes korstjes hebben kun je dus iemand besmetten. Je kindje is besmet ongeveer tien dagen tot drie weken voordat hij ook echt ziek wordt. 95% van de mensen hebben waterpokken gehad. We hebben meteen een rondje gebeld naar de mensen die in haar buurt waren geweest. Opa’s, oma’s en een zwangere vriendin. Stel je voor dat je het nog nooit gehad hebt! Loop je daar ook met je hele lijf vol bulten. Zeker voor zwangere is het van belang te weten of je al eens besmet bent geweest. Ben je dat niet dan kan het namelijk best gevaarlijk zijn. Gelukkig heeft iedereen, uit onze omgeving, vroeger de waterpokken gehad. Geen paniek dus!

Tip van mij: (of eigenlijk van oma weet raad:) )

Wij hebben avond na avond een heerlijk, niet te warm, havermoutbadje voor ons pokkenmeisje gemaakt. We lazen op internet namelijk dat door het havermout de pokjes en wondjes sneller indrogen en hierdoor de jeuk verzacht wordt. We hebben een oude panty gevuld met havermout en deze in bad gelegd toen we hem lieten vollopen. Hiermee hebben we haar van top tot teen ingezeept en niet afgespoeld. Alleen droogdeppen is voldoende.

Oma weet raad

Ook hebben we KidsClin gekocht. KidsClin heeft een natuurlijke bacterieblokker en helpt voorkomen dat de open(gekrabde) blaasjes gaan ontsteken. Dit voorkomt littekens. We hebben wel degelijk het idee dat ze hierdoor snel is opgeknapt.

En weer door…

Wij zijn er gelukkig alweer doorheen en ik ben blij dat het ergste haar bespaard is gebleven. Voor iedereen die nog moet, hang in there, het duurt maar tien dagen! Enne… niet mokken, het zijn maar waterpokken :)

Meer informatie?

Irene

Toen wij (ruim 1,5 jaar geleden) op zoek gingen naar een geschikt kinderdagverblijf voor onze toen nog ongeboren kleine meid, bezochten we twee locaties bij ons in de buurt. En hoewel we natuurlijk hebben gelet op bijvoorbeeld de hygiëne, de leidsters, en het pedagogisch beleid, hebben we onze keuze vooral gemaakt op basis van gevoel.

Lutjepotje

Dat gevoel was bij de eerste locatie die we bezochten gewoon niet-zo-goed (en dat is zacht uitgedrukt). De leidsters waren al wat ouder, sommige kinderen sliepen buiten in een lutjepotje (inmiddels heb ik daar niet meer persé iets op tegen, maar als mama-to-be wilde ik écht niet dat mijn kindje buiten zou liggen), en toen we binnenliepen kwam een walm van vieze luchtjes op ons af. Tijdens de rondleiding zag ik een kindje met een enorme snottebel lekker sabbelen aan een boekje, en even later zag ik een ander het kind hetzelfde boekje (inmiddels doorweekt van snot) in haar mond stoppen. IEL!! Ik was dan wel blue in de wereld van de kinderdagverblijven, maar één ding wist ik zeker: hier ging mijn kindje niet naar toe!

Welcome-to-the-kdv-life

Eenmaal thuisgekomen deelde ik mijn ervaringen via de groepsapp met mijn vriendinnen. Die kwamen niet meer bij van het lachen. “Dat hoort er écht allemaal bij”, zei de één. En “welcome to the kdv-life” was de reactie van de ander.

Lees ook: Blog Muriel – Kinderopvang kiezen? Vergeet hier niet aan te denken!

Met frisse tegenzin gingen we een week later kijken bij het tweede kinderdagverblijf. Dit keer ging ik er heen met minder hoge verwachtingen. Toen we de deur openden bereidde ik me voor op een walm van poep- en piesgeuren, maar eerlijk is eerlijk: ik rook niks. We kregen een rondleiding en ik zag leuke, enthousiaste leidsters van ongeveer mijn eigen leeftijd. Er was geen lutjepotje aanwezig en er werd de kinderen (hoe klein ook) veel geleerd door middel van thema’s en een pop. Ik was blij verrast en onze keuze was gemaakt: hier durfde ik onze kleine meid wel achter te laten.

Horizontale groepen

Zoals ik al zei, we kozen dus voornamelijk op basis van gevoel. We dachten niet echt na over het feit dat dit kinderdagverblijf werkte met horizontale groepen. Bij een kdv die werkt met horizontale groepen worden de kindjes onderverdeeld op basis van leeftijd en ontwikkelingsfase. Bij welke leeftijd die verdeling precies wordt gemaakt verschilt per kinderdagverblijf. Bij ons kdv betekent dit dat er een groep van kindjes van 0 tot ca. 1,5 jaar is, en dat er groepen zijn met kindjes van 1,5 tot 4 jaar. Het eerste jaar dat Vayèn naar het kdv ging, stonden we daar eigenlijk amper bij stil.

Totdat de leidsters aangaven dat Vayèn naar de grote groep zou gaan. Ze was toen zo’n 13 maanden. In mijn ogen nog héél klein, en bovendien kon ze nog niet lopen. Ik zag als moeder ontzettend op tegen deze overstap. Mijn lieve kleine meisje, tussen al die grote(re) kindjes, zonder dat ze echt mee kon spelen…. Als dat maar goed zou gaan.

De overstap naar de grote groep

In aanloop naar haar overplaatsing ging Vayèn al een paar keer wat uurtjes meespelen bij de grote kindjes. Als ik vroeg hoe het gegaan was kreeg ik steevast het antwoord “Vayèn moest nog wel even wennen”, wat in mijn hoofd gelijk stond aan “ze vond het helemaal niet leuk en zette het op een krijsen zodra we haar beneden brachten”. Maar na een paar weken wennen was het toch echt zo ver: Vayèn moest naar de grote groep. En hoewel ons meisje het altijd ontzettend leuk vond op het kdv, en we haar nog nóóit huilend hadden achtergelaten, was dat nu ineens wel anders. Elke keer als ik haar wegbracht, klampte ze zich aan me vast en begon ze te huilen als ik aanstalten maakte om weg te gaan. En ook als we haar ‘s middags ophaalden, zat ze bij één van de juffen op schoot, met een speentje in haar mond (die ze normaal alleen maar in bed krijgt). Ze vond die grote groep maar niks (en papa en mama dus ook niet).

Terugdraaien was niet echt een optie, en dus zetten we door. En na een paar keer zagen we gelukkig verbetering. Toen Vayèn eenmaal zelf kon lopen (en dus wat meer mee kon doen met de grote kindjes) was het probleem eigenlijk opgelost, en inmiddels gaat ze (gelukkig!) weer met veel plezier naar het kinderdagverblijf.

Horizontaal vs. verticaal?

Zou ik achteraf dan hebben gekozen voor een kinderdagverblijf met verticale in plaats van horizontale groepen? Ik weet het niet. Maar mijn tip voor jou is wel om bij het kiezen van het kdv stil te staan bij de indeling van de groepen en dit mee te laten wegen in jullie keuze.

Zit jouw kindje in een horizontale of verticale groep? Was dat een bewuste keuze? En wat zijn jouw ervaringen?

Lees ook: Ode aan de KDV-leidster

Lees ook: Origineel juffencadeau