Toen ik een aantal weken geleden mijn blog (Ja, ook wij hebben onze baby laten vallen) deelde in een Facebookgroep met heel veel mama’s waren de reacties overweldigend. Bijna iedereen heeft wel eens een ongelukje gehad met haar baby of kindje. Hieronder heb ik de zieligste, pijnlijkste en grappigste reacties op mijn blog gedeeld! (PS Geen van deze kinderen heeft er blijvende schade of een trauma aan opgelopen hoor!)

Heb jij je kindje ook wel eens per ongeluk laten vallen?

#1 Simone:

Mijn man was grappig aan het doen met onze zoon in zijn armen. Hij draaide zich maar had niet door dat het kozijn van de deur erg dichtbij was en klapte er zo met onze zoon tegenaan. Eindstand: zoon had een ei op zijn voorhoofd en papa heeft zich een paar dagen heel schuldig gevoeld. Gelukkig heeft onze zoon er niks aan overgehouden 💗.

#2 Chantal:

Mijn zoontje lag een keer in mijn bed te slapen terwijl ik in de woonkamer bezig was. Ik had een bedrekje aan mijn bed zodat hij er niet uit kon vallen. Op de één of andere manier (hij kon nog niet kruipen) is hij in zijn slaap helemaal naar het voeteneind gerold en daar achter het hekje langs van het bed gevallen. En als je dan als moeder denkt dat je je lesje geleerd hebt… Nee, een week later gebeurde precies hetzelfde nog een keer 🙈🙈.

#3 Kim:

Helaas wel.. Ooit m’n zoon in de Maxi-Cosi gehad en ik liep daar mee richting een winkel.
Toen ging ik door mijn enkel en viel op de grond waardoor mijn zoontje met Maxi-Cosi en al over de kop rolde! Gelukkig heeft de Maxi-Cosi de volledige klap opgevangen en m’n zoontje was aan het lachen, maar jeetje wat was ik geschrokken!

#4 Sara:

Mijn dochter is een keertje van mijn bed af gerold. Ze was pas ‘n maand oud en we waren in de veronderstelling dat ze niet kon rollen 😅😅. Conclusie: sommige kleintjes kunnen al behoorlijk snel rollen!! 👀.

#5 Tatiana:

Oh ik heb hem nog niet laten vallen maar het komt geregeld voor dat mijn zoontje zijn hoofd ergens tegenaan stoot. 🙈 Tijdens het in de auto zetten en met hem op de arm zijn hoofd tegen het deurkozijn getikt🙈.

#6 Roos:

Zo vaak… Maar één keer heb ik m’n zoontje in zijn Maxi-Cosi per ongeluk van de trap af gegooid vanwege een epilepsie aanval. Gelukkig zat hij vast en is er niks gebeurd… Maar ik voel me nog steeds schuldig als ik eraan denk… Ondanks dat ik er helemaal niets aan kon doen… 😔

#7 Noor:

Mijn vriend heeft onze zoon van de commode laten vallen.. Meneer kon ineens draaien. Maar zoonlief is een nu eenmaal een klunsje dus we laten de rest van de ongelukjes maar achterwege😅🤣.

#8 Sanne:

Mijn zoon is toen hij nog klein was uit een waterbed gelanceerd toen ik me omdraaide 😏.

#9 Juul:

Hier ook helaas.. 🙈 Mijn dochtertje was net 5 weken oud. 🤦🏼‍♀️ Ik was zóóó moe van de voedingen en de slapeloze nachten dat ik blij was dat we allebei even sliepen.. Helaas is ze tijdens het slapen van mij afgerold en op de grond gevallen. Ik was wel meteen alert en gelukkig was er niets aan de hand, maar wat voelde ik me waardeloos!! Ik kon alleen maar huilen😔. En maar denken dat ik de enige was, want kon me niet voorstellen dat er nog iemand zo’n fout kon maken. Maar ik ben blij te lezen dat ik niet alleen ben.

#10 Suzanne:

Mijn man heeft hem niet laten vallen maar wel met zijn hoofd tegen het plafond aan “gegooid”🤦🏼‍♀️. Het kind had de grootste lol😅.

#11 Danie:

Ik ben een keer van de trap gevallen met mijn dochtertje van toen 5 maanden oud. Gelukkig op zo’n manier gevallen dat ik alle klappen opving. Ze heeft geen één stoot gehad en eenmaal onderaan de trap kwam ze op mij terecht.. Ze is toen wel hééél erg geschrokken en ik natuurlijk ook 😱.

#12 Linda:

Mijn zoontje kon toen net staan en het was winter dus wilde hem een maillot onder zijn broek aan doen. Hij stond tussen mijn benen. Dus ik die maillot omhoog hijsen, valt hij voorover op zijn neus! 😳😮 Ik heb me heel slecht gevoeld.😅 Het zag er trouwens wel hilarisch uit 🤣.

#13 Natasja:

Yess, ik ben zo blij dat we dit bespreekbaar kunnen maken onder elkaar want geen enkele moeder geeft graag toe een ‘onoplettend momentje’ te hebben.

#14 Milou:

Het ergste wat me is overkomen.. Mijn zoontje was een maand of acht en ik had hem voorop de fiets in het stoeltje. Ik wil mijn drie jaar oude dochtertje achterop de fiets tillen en op de één of andere manier bleef haar been haken. De fiets viel om met mijn zoontje in het stoeltje. Hij maakte een harde klap met zijn hoofdje op de stoep. 😭 Gelijk naar het ziekenhuis waar foto’s werden gemaakt om te kijken of hij geen schedelbreuk had. Nou wat voelde ik me een potje ellendig zeg. De helft van z’n hoofdje was opgezwollen van de klap 💔.

#15 Marloes:

Ik zet mijn zoontje wel eens bij mij op de nek, dat vindt hij prachtig! Maar toen wilde ik dit keer bij mijn buurvrouw in huis doen. Je raad het al, haar plafond was net iets lager dan bij mij waardoor hij zijn hoofd stootte 😶.

#16 Claudia:

Ik wilde mijn oudste dochter (destijds 7 maanden oud) op haar buik op de grond leggen zodat ze kon tijgeren/kruipen/spelen. Net 15 cm boven de grond gaat ze naar voren hangen. Boem, voorhoofd op de grond.. Meteen een grote bult.

 

Gelukkig leren we over het algemeen van onze fouten en zal het niet snel een tweede keer gebeuren (of een derde of vierde keer in sommige gevallen).

PS Goed om te weten, met al deze kindjes is het gelukkig goed afgelopen. :).

Irene

 

Dat de bevalling van mijn dochter geen pretje was, daar heb ik nooit een geheim van gemaakt. Maar één van de redenen waarom die bevalling een hel was heb ik niet eerder met jullie gedeeld. In de biechtstoel dus…

Vayèn paste er simpelweg niet door. Vayèn was nogal een flinke baby. Hoe groot dan? Nou houd je vast. Ze woog 4685 gram en was 53 cm lang. En dat is voor een meisje aanzienlijk groter dan gemiddeld.

Lees ook: Bevallingsverhaal Nadia deel 1
Lees ook: Bevallingsverhaal Nadia deel 2

Zo, dat is er uit!

Direct na de keizersnede zeiden de artsen dat ze niet verwacht hadden dat er zo’n grote baby in mijn buik zat. Ook de verloskundigen hebben tijdens de controles nooit gezien dat Vayèn groter was dan gemiddeld. Sterker nog: tot ongeveer driekwart van mijn zwangerschap is mij verteld dat mijn baby aan de kleine kant zou zijn.

Hollands welvaren

In het ziekenhuis kwam de één na de andere arts en specialist kijken naar Vayèn, want jeetje, zo’n grote baby zagen ze toch niet dagelijks. En hoe meer er grappen werden gemaakt over “Hollands Welvaren” en “heerlijke babyvetten”, hoe minder leuk ik het vond.

Niks maatje 50

Ik had schattige babykleertjes mee in maatje 50, die al direct bij de geboorte te klein waren. Natuurlijk had ik ook maat 56 bij me, dus de baby had echt wel passende kleertjes, maar leuk vond ik het allerminst. Ik had me verheugd op een schattig klein baby’tje, en nu zat ik met een halve peuter in mijn handen. Oké, ik overdrijf nu heus, maar het was echt even schakelen.

Die opmerkingen, aargh!!

En ook na mijn tijd in het ziekenhuis, terwijl ik mezelf er steeds aan herinnerde dat ik “lekker veel baby had om van te houden”, bleven de opmerkingen komen:

Kraamhulp: “Ik weet niet of de weegschaal dat aan kan hoor. En mijn armen. Ha ha ha.”
Kassamedewerker: tijdens mijn eerste bezoekje aan supermarkt: “Jeeeeetje, wat een reus zeg.”
Osteopaat: “Lekkere kleine buddha.”
Kraamvisite A: “Poeh, ze is echt wel zwaar hoor.”
Kraamvisite B: “Ach, jullie zijn allebei ook niet klein he, wat had je dan verwacht?”
Kraamvisite C: “Dat is gewoon dubbel zo zwaar als de baby van vriendin X. Heavy!”

Lees ook: 8 x  wat je niet moet zeggen tegen een new-mom

Zwangerschapssuiker

Waar ik ook kwam, of wie er ook kwam, continu werd er ingepeperd dat Vayèn wel erg groot was. Bij het consultatiebureau zat Vayèn ruim boven de “normale” curves in de grafiek, en de verpleegkundige vroeg me of ik geen zwangerschapssuiker had gehad. Zwangerschapswattes? Ik had er werkelijk nog nooit van gehoord, laat staan dat ik er op getest was.

Zwangerschapssuiker is een ander woord voor zwangerschapsdiabetes, en gezien de grootte van Vayèn is het waarschijnlijk dat ik dat inderdaad gehad heb. Reden te meer om hier bij een volgende zwangerschap erg alert op te zijn.

(te) Hoge suikerwaarden

Vanaf vroeg in mijn tweede zwangerschap worden mijn suikerwaarden dan ook scherp in de gaten gehouden. En vanaf het begin van de zwangerschap, zijn deze aan de hoge kant. Dit bevestigt voor mij des te meer dat ik tijdens de zwangerschap van Vayèn inderdaad zwangerschapsdiabetes heb gehad. Ik  ben boos geweest, dat ik er niet op getest ben. Want dan had er misschien iets aan gedaan kunnen worden, of hadden ze me niet tot 41 weken laten doorlopen en was de bevalling daardoor heel anders verlopen.

Inmiddels heb ik me er bij neergelegd (ik kan het toch niet meer veranderen), en ben ik blij dat mijn suikerwaarden nu wel goed in de gaten worden gehouden. De gynaecoloog heeft al aangegeven dat het zeer waarschijnlijk is dat ook deze baby aan de grote kant zal zijn, dus kleertjes in maatje 50 die koop ik nu maar niet.

Zijn er meer moeders hier met grote baby’s? Moesten jullie er ook aan wennen? En wat zijn jullie ervaringen?

Nadia

Heerlijk hè! Het zonnetje schijnt, het windje waait en je kindje is oud genoeg om in het fietsstoeltje te zitten. Samen fietsen is echt heel leuk. Er zijn wel een aantal handige trucjes die ik zelf ook graag had willen weten voordat ik de eerste keer onvoorbereid op de fiets stapte met mijn spruit.

  1. Laat je kind lekker spelen in de box of op de grond. Die heb je nog even niet nodig.
  2. Pak de luiertas in. Vergeet niet een speeltje en wat lekkers mee te nemen!
    Ook iets tegen de zon en regen is handig om mee te nemen als je met de fiets op pad gaat.
  3. Stop de luiertas in je fietstas, onder je snelbinders of in de grote bak voorop (die je tegenwoordig op veel mamafietsen ziet zitten).
  4. Pak je eigen tas in. Net als stap 3 is het handig om deze ook al in je fietstas te hebben. (Is namelijk niet handig met opstappen).
  5. Check of je fiets stevig staat. Controleer of het stuurslot erop staat als je een mamafiets hebt.
  6. Het is handig om de bandjes van het kinderzitje alvast te verstellen. Gok even of ze lang genoeg zijn om ze dicht te doen als je kindje er eenmaal in zit. Maar wel kort genoeg om te voorkomen dat je uk eruit kan vallen.
  7. Als je de buggy mee wilt nemen is het nu tijd deze op de fiets te bevestigen. Wiebel er even aan zodat je zeker weet dat je fiets het aan kan en niet omvalt.
  8. Terug naar binnen voor deel 2.
  9. Check de luier van je schatje. (Heeeeeeel belangrijk).
  10. Jassen aan! Bij wat koeler weer zijn ook een sjaal en muts wel fijn. Je kind zit immers stil in de stoel.
  11. Neem je kind mee naar buiten en draai de deur op slot. Klinkt vet logisch maar als ze eenmaal zit durf je niet meer die 3 meter terug te lopen voor de deur.
  12. Nu kan je je schatje in het stoeltje zetten en de gespjes vast doen. Pas ze nog een beetje aan zodat het echt stevig zit.
  13. Tip voor de eerste fietstocht: Ga naar een relatief rustig stukje weg, zodat je ongegeneerd (en zonder anderen in gevaar te brengen ?) op kunt stappen. Opstappen gaat namelijk een stuk moeilijker met, dan zonder kind(-erzitje).
  14. Fietsen maar! De eerste paar keer zijn korte stukjes meer dan genoeg. Oefening baart kunst!

Sinds 4 weken fiets ik zelf met mijn kleine. Ze vindt het heerlijk en ik beken… een beetje beweging voor mezelf kan echt geen kwaad ?!

Irene

Iedere moeder weet het: bevallen is geen pretje. Ik geloof oprecht dat een bevalling op vrijwel elke vrouw veel impact heeft, en ik durf ook best toe te geven dat mijn bevalling één van de meest ingrijpende (of moet ik zeggen traumatische) ervaringen is die ik in mijn hele leven heb meegemaakt. Dat zegt gelukkig ook wat over de rest van mijn leven ?.

Mijn bevalling was vreselijk. Maar gelukkig werd er direct na de keizersnede erg goed voor me gezorgd. In het ziekenhuis werd me van alle kanten ‘hulp’ aangeboden. Zo werd me aangeraden om niet te snel naar huis te willen: in het ziekenhuis hadden we immers 24/7 hulp en aangezien ik nog niet veel kon was dat geen overbodige luxe. Ook werd me verteld dat we dankzij de pittige bevalling recht hadden op extra dagen kraamzorg en dat we daar vooral gebruik van moesten maken. En meerdere keren werd erop aangedrongen een afspraak in te plannen met een psycholoog of met de gynaecoloog om de bevalling te bespreken.

Ja, voor mama werd goed gezorgd. Ik kreeg werkelijk alle hulp die ik maar wensen kon. Maar dat de bevalling niet alleen voor mij erg heftig was geweest, daar stonden we toen nog niet bij stil.

Huilen, huilen en nog eens huilen

Tot we na enkele dagen thuis besloten dat Vayèn wel erg veel huilde. Natuurlijk, een baby huilt. En sommige baby’s huilen net even wat meer dan een ander. Maar Vayèn huilde heel veel. En áls ze huilde, was ze met geen mogelijkheid stil te krijgen. In de eerste weken na de bevalling heb ik meerdere keren mijn moeder of schoonmoeder gebeld en gevraagd of ze me alsjeblieft wilden helpen. Ik voelde me een slechte moeder: want welke moeder kan haar eigen kind nou niet stil krijgen? Regelmatig huilde ik met Vayèn mee.

Gewoon wat krampjes

En natuurlijk dacht ik soms “dit is niet normaal!”, maar dan Googelde ik wat, en kwam ik weer tot de conclusie dat het vele huilen er nou eenmaal bij hoorde. Totdat mijn moeder en schoonmoeder los van elkaar aangaven dat ze ook vonden dat Vayèn wel erg veel huilde. Dus toch maar een afspraak gemaakt op het consultatiebureau. De arts hoorde me aan, maar concludeerde dat het huilen er nou eenmaal bij hoorde, en volgens haar waren het gewoon wat krampjes. “Heeft echt elke baby”, verzekerde ze me. “Even doorzetten”. Met tranen in mijn ogen verliet ik het consultatiebureau.

Verstoord evenwicht

Tijdens weer een avond op de bank met in de ene arm een gillende baby en in mijn andere hand een telefoon waarop ik eindeloos zocht naar oplossingen, las ik over de impact van een bevalling op de baby. Een heftige bevalling kon er voor zorgen dat het evenwicht in het lichaam van een baby verstoord kon zijn. Dit kon resulteren in eindeloos huilende en gillende kinderen. Je snapt dat mijn interesse was gewekt.

Osteopathie

Osteopathie zou dit natuurlijk evenwicht weer kunnen herstellen. Een osteopaat stimuleert tijdens één of meerdere behandelingen het “zelfgenezend vermogen” van het lichaam van de baby. En volgens diverse sites kon een osteopaat veel problemen bij baby’s verhelpen. Tsjah… Eerlijk is eerlijk, ik vond dit nogal zweverig klinken, en ook mijn vriend deed er een beetje lacherig over. Toch wilden we graag dat het huilen zou stoppen en hadden we inmiddels zoiets van baadt het niet dan schaadt het niet, dus maakte ik een afspraak.

Kwakzalverij?

Toen ik bij de osteopaat binnenkwam, en hij me binnen vijf minuten wist te vertellen dat het hoofdje van mijn dochter tijdens de bevalling verkeerd had gezeten, dat ze daar last van had, én dat hij dat binnen drie behandelingen wel zou kunnen verhelpen, was ik tamelijk sceptisch. Met zijn handen voelde hij op verschillende punten op het lichaam van Vayèn en af en toe paste hij een bepaalde (ik noem het maar) massagetechniek toe. Ondertussen floot hij deuntjes, die ervoor zorgden dat Vayèn rustig bleef. Na een kleine twintig minuten stond ik weer buiten, en ondanks dat we een tweede behandeling voor een week later hadden ingepland, had ik min of meer al een conclusie getrokken: lekker makkelijk geld verdienen zo, wat een kwakzalverij!

Gevaarlijk?

Na mijn eerste ervaring bij de osteopaat, die niet vervelend maar toch op z’n minst bijzonder was, las ik voor de zoveelste keer de ervaringen van anderen. Ik stuitte voor het eerst op verhalen over de risico’s van osteopathie en andere alternatieve geneeswijzen. Volgens huisartsen zou het gevaar met name zitten in het “dubbelvouwen” of buigen van baby’s. Hierdoor zouden de luchtwegen bekneld kunnen raken en zou een kindje zelfs kunnen overlijden! Bah, wat een nare verhalen.  Ik begon te twijfelen of ik de tweede afspraak toch maar af moest zeggen, ondanks dat de osteopaat Vayèn absoluut niet had gebogen of dubbelgevouwen en enkel wat gemasseerd had.

Wondermiddel!

Maar na de eerste behandeling was Vayèn ont-zet-tend rustig. Ze sliep veel, en als ze wakker was, was ze over het algemeen vrolijk en rustig. Toeval? We wisten het niet zo goed. Maar toen ze ook de tweede en derde dag na de behandeling aanzienlijk minder huilde, kregen we vertrouwen in de behandeling. Eigenlijk ging het vanaf dat moment alleen maar beter, dus lieten we de tweede (en derde behandeling) gewoon staan. En eerlijk is eerlijk, na drie behandelingen bij de osteopaat hadden we voor ons gevoel een compleet ander kind. Wij zijn dan ook ontzettend blij dat we de stap genomen hebben, en in onze ogen heeft osteopathie toch echt wat weg van een wondermiddel!

Ook een osteopaat bezoeken?

Ik weet dat er veel tegenstrijdige verhalen te vinden zijn over osteopathie bij baby’s. Mijn verhaal heb ik zeker niet geschreven om andere ouders over te halen om naar een osteopaat te gaan, maar puur om mijn eigen ervaringen te delen. Mocht je twijfelen of je met jouw kindje wel of niet naar een osteopaat wilt gaan, lees je dan vooral goed in, bespreek het eventueel met de arts van het consultatiebureau of je huisarts en maak een bewuste keuze.

Natuurlijk ben ik wel benieuwd naar jullie ervaringen. Heeft osteopathie bij jouw kindje ook gewerkt?

Nadia

Er zijn van die momenten dat ik het jammer vind dat mijn vriend en ik hebben afgesproken om geen herkenbare foto’s van onze dochter online te zetten. Dit is zo’n moment. Onlangs hebben we een cakesmash-fotosessie met onze dochter gehouden en ik zou de foto’s stiekem maar wat graag met jullie delen. Want we hebben ze dan wel gewoon thuis gemaakt, met een zelfgemaakt taartje, maar stiekem ben ik maar wat trots. Natuurlijk op mijn meisje, maar ook op het zelfgemaakte taartje en het eindresultaat. Mijn bakskills en fotografiekunsten zijn (al zeg ik het zelf) namelijk niet van professioneel te onderscheiden.

Maar goed, afspraak is afspraak. En dus blijven de echt geniale foto’s privébezit en kan ik kan ik enkel pronken met m’n taartje en een onherkenbare en dus veel minder leuke foto van mijn dochter.
Toch wil ik mijn ervaringen graag met jullie delen, want waar je voor een professionele cakesmash shoot al gauw 150 euro betaalt, kostte die van mij slechts een paar tientjes. Klinkt goed toch? Ik deel de geheimen van een betaalbare maar minstens zo leuke cakesmash!

De taart

Ik ben niet bepaald een keukenprinses, maar creatief ben ik wel. En omdat een cakesmash taart er vooral leuk uit moet zien, en niet persé heel lekker hoeft te zijn (want na het ‘smashen’ kan die linea recta de prullenbak in), durfde ik het aan de taart zelf te maken. Op AlieExpress bestelde ik een siliconen bakvorm in de vorm van een grote cupcake. Biscuitdeeg erin en bakken maar. Vervolgens “lijmde” ik de twee delen aan elkaar met botercrème. Diezelfde crème kleurde ik roze, en het versieren kon beginnen. Tot slot een grote strik er om, en klaar! Best aardig gelukt toch?

Klinkt simpel, is het ook. Het enige waar je rekening mee moet houden, is dat je wel een paar uurtjes in de keuken staat ?!

Locatie

Is je kindje midden in de zomer jarig, dan kun je er voor kiezen de shoot buiten te laten plaatsvinden. Met als grote voordeel natuurlijk dat je de troep niet in huis hebt. Wij maakten de foto’s in februari, dus besloten we de foto’s in de woonkamer te maken. Ik moet bekennen dat wij een stenen vloer hebben, die we makkelijk schoon kunnen maken. Had ik een houten vloer, had ik wellicht een andere keuze gemaakt!

Partypops

Om er zeker van te zijn dat mijn muren schoon zouden blijven, wilde ik hoe dan ook een achtergrond gebruiken. Ik twijfelde over een laken, of een tafelzeil, maar vond uiteindelijk een geschikte foto achtergrond, die helemaal paste bij het sfeertje dat ik in gedachten had. Verder gebruikte ik wat ballonnen en voilà, mijn setting was klaar!

Outfit

Dat mijn taart veel kleurstof zou gaan bevatten, dat wist ik al voordat de taart daadwerkelijk gemaakt werd. En dat kleurstof lastig uit kleding gaat, is ook geen verrassing. Ik had daarom al snel besloten dat Vayèn geen goede of dure kleren aan zou krijgen tijdens de fotosessie. En dus zocht ik mijn heil wederom bij ome Ali. AliExpress is dé plek waar je moet zijn voor een betaalbare en hysterische cakesmash outfit. Het pakje dat ik voor Vayèn bestelde kostte nog geen 7 euro. Toen het setje binnen kwam heb ik even getwijfeld, want het setje was in mijn ogen wel erg over-de-top, maar eerlijk is eerlijk; het stond haar fantastisch!

Timing

Je kunt er voor kiezen de cakesmash daadwerkelijk op de eerste verjaardag van je uk te plannen. Dat is in ieder geval hoe een cakesmash oorspronkelijk bedoeld is. Ik koos er echter voor de cakesmash iets vóór de verjaardag in te plannen. Niet alleen omdat de eerste verjaardag waarschijnlijk al indrukwekkend genoeg is voor m’n dochtertje, maar vooral omdat ik één van de foto’s graag wilde gebruiken voor de uitnodigingskaart die we naar vrienden en familie stuurden.

Nog wat tips:

  • Mocht je je partyprops willen bestellen bij AliExpress, bestel dan ruim op tijd. Een levertijd van vier weken is bij Ali niet ongebruikelijk;
  • En wil je het resultaat gebruiken voor een papieren uitnodiging, houd dan ook hierbij rekening met levertijd;
  • Maak de cakes al een week voordat je de shoot gaat doen en gooi ze in de vriezer. Zo hoef je je op de dag van de shoot alleen maar druk te maken over de versiering (en geloof me, dat is al meer dan genoeg ?);
  • Zet de hele setting klaar als je kindje ligt te slapen, zodat je direct als hij of zij wakker wordt aan de slag kunt (de spanningsboog van een bijna-1-jarige is kort!);
  • Zorg voor een opgeladen accu van je camera (dit is er weer een uit eigen ervaring);
  • Zorg dat je met z’n tweeën bent. Zodra je kindje klaar is met de taart en het hele huis door wil met vieze handen, voeten en kleren, kun je dat extra paar handen heel goed gebruiken!;
  • Zet je kindje na afloop met kleren en al onder de douche of in bad, en vergeet ook (of juist) dan je camera niet. Zorgt voor heerlijke plaatjes!

Het resultaat

Heb je wat gehad aan mijn tips? Ik ben heel benieuwd naar het resultaat!

Nadia

De eerste paar keer dat ik alleen met mijn dochtertje op stap ging, vond ik het maar een gedoe hoor. Wat moest ik veel meenemen! En al is die luiertas nog zo groot en past er nog zo veel in, toch kwam het regelmatig voor dat ik wat vergeten was. Nou is het op zich geen ramp als je een keer een speelgoedje vergeet, maar ik spreek uit ervaring als ik zeg dat niet zo handig is als je geen fles bij je hebt terwijl je al gestopt bent met de borstvoeding. Of als je er tijdens het verschonen pas achter komt dat de billendoekjes op zijn.

Inmiddels is het inpakken van de luiertas dagelijkse routine en draai ik er mijn hand niet meer voor om, maar voor alle new-moms, maakte ik een lijstje met items die je zeker niet moet vergeten als je de luiertas inpakt!

Voor je baby

  • Luiers. Een beetje een open deur, maar toch. Ze moeten er zeker in, en liever een paar te veel!
  • Billendoekjes. Ik spreek dus uit ervaring. Check voordat je weg gaat ál-tijd of er nog voldoende doekjes in het zakje zitten.
  • Een verschoningsmatje. Geen must, maar zelf vind ik de verschoningsmatjes in restaurants vaak niet erg fris, dus leg er gráág mijn eigen matje bovenop.
  • Luierzakjes. Erg handig om gênante geurtjes na het verschonen te voorkomen, maar ook om eventuele vieze kleertjes in te stoppen.
  • Extra kleertjes. Voor als het eerste setje in het zakje moet.
  • Billenzalf. Want rode billetjes zijn zo zielig.
  • Speen. Of twee. Of drie.
  • Hydrofieldoek. Of twee. Of drie. Kun je werkelijk overal voor gebruiken!
  • Speelgoed. Vanaf het moment dat je baby wat meer wakker is, is een speeltje geen overbodige luxe.

Afhankelijk van het seizoen

  • Zonnedoek. Heb je een Dooky dan hoef je geen losse doek meer mee te nemen, maar ik gebruik liever een losse doek met klemmen.
  • Zonnebrand. Baby’s verbranden snel. Ook in de schaduw. Dus zodra de zon gaat schijnen, smeren, smeren, smeren!
  • Zonnebril. Geen must en waarschijnlijk probeert je baby ‘m direct weer af te zetten (of slaan), maar het staat wel ont-zet-tend schattig!
  • Wantjes. Want we willen geen koude handjes!
  • Sjaal. En geen koude nek.
  • Muts. En geen koud hoofdje!

Eten en drinken

Borstvoeding

  • ­­Een grote doek voor wat privacy. Wel zo fijn.
  • Kompressen. Je wilt een tietlek natuurlijk gráág voorkomen.

Flesvoeding

  • Fles. En als je lang wegblijft eventueel een tweede speen i.v.m. de hygiëne.
  • Melkpoeder. Liever een portie te veel dan te weinig. Je weet nooit wat er onderweg gebeurt waardoor je later thuis bent dan gepland. Niets is vervelender dan baby die huilt van de honger, en een moeder die het niet kan oplossen.
  • Warm water. Ligt er aan waar je heen gaat. Niet overal is warm (en schoon!) drinkwater aanwezig. Ik kocht een kleine thermosfles bij de Hema. Ideaal formaatje, en het water blijft wel een paar uur op temperatuur.

    ♥Tip: Vul de thermosfles niet met heet water, want dan moet je ook weer een flesje gekoeld water meenemen om de fles op de juiste temperatuur te krijgen en die tas zit al vol zat ?! Ik vul de thermosfles altijd met water op de juiste temperatuur, waardoor ik een flesje binnen een paar seconden klaar heb.

  • Iets te eten, afhankelijk van de leeftijd van je kindje.
  • Slabbetje. Voor al het eten dat niet in het mondje terecht komt.

Voor mama

  • Flesje desinfect. Voor na het verschonen en om de geur van billenzalf te verwijderen!
  • Schoon t-shirt. Jonge baby’s geven nog wel ‘ns wat terug na de fles.
  • Deodorant. Een baby is soms hard werken (lees: zweten).


Zo, er gaat aardig wat in die luiertas dus. Met mijn toevoegingen lijkt het helemaal een gigantische lijst.

Download daarom hier de printversie van de lijst, zonder mijn commentaar ?!

Nadia

Ja, ik geef het toe. Ik ben zo’n moeder die alles aanschaft onder het mom van ‘baat het niet dan schaadt het niet’.

Nog voordat mijn dochter drie maanden was zaten wij al bij de osteopaat. Een vriendin had me namelijk verteld dat ze na het bezoeken van deze babygoeroe een heel andere baby had terug gekregen. Nou was die baby van mij al hartstikke leuk hoor, maarja, baat het niet dan schaadt het niet, dacht ik. Dus daar gingen we. Ook de druppels tegen darmkrampjes van Infacol én die van Kruidvat werden in huis gehaald. Niet dat ze nou zoveel kramp had, maar stel nou dat ze dat kreeg, dan hadden wij al het benodigde in huis.

Nog zo’n product waar je eigenlijk nooit aan denkt totdat iemand het je aanraadt is: probiotica voor baby’s (Orthiflor start). Dit werd ons in de kraamweek aangeraden, en na een rondje internet gingen we overstag.

Wat doet probiotica?

Probiotica ken je misschien wel van de Yakult drankjes en de Activia yoghurtjes. Dit zijn vele bacteriën die goede dingen doen in je buik en darmen. Voor volwassen is het redelijk normaal deze in te nemen, als je ziek bent geweest of als je een antibioticakuur hebt gehad. Ook als je zwanger bent wordt het aangeraden te nemen zodat je kindje hier profijt van heeft. Probiotica voor baby’tjes is iets minder bekend. Er wordt beweerd dat probiotica voor een baby bijdraagt aan een goed immuunsysteem en het wordt dus ook vaak aangeraden bij baby’s die via een keizersnede ter wereld zijn gekomen. Deze baby’s hebben niet de vagina flora van de moeder meegekregen (lees; zijn niet langs de vagina en anus van de moeder naar buiten gekomen). Ook als je baby geen borstvoeding maar kunstvoeding krijgt schijnt probiotica goed werk te doen.

Verder is probiotica goed tegen huidaandoeningen, obstipatie en diarree, darmstoornissen en krampjes en om de weerstand van je baby te verhogen. Er schijnt zelfs een verband te zijn tussen een verstoorde darmflora en huilbaby’s.

Dat klinkt als een wondermiddeltje, niet? Precies de reden waarom wij er destijds mee zijn gestart. En of het nu heeft geholpen? Lastig te beoordelen. Zoals dat eigenlijk altijd werkt met preventie middeltjes kun je niet aantonen dat het door dit middel komt. Onze kleine meid heeft in ieder geval geen last van krampjes, obstipatie of diarree gehad.

Mijn dochter (nu zeven maanden oud) was vorige maand voor het eerst echt ziek. Verkouden, koorts en keelpijn. Ze dronk heel weinig en we zijn zelfs een nachtje in het ziekenhuis geweest met haar. Gelukkig was het snel weer over.

Nadien hebben we weer een probioticatje aangeschaft om haar weerstand weer op peil te krijgen. Want hé! Baat het niet dan schaadt het niet!

Bron: Natura Foundation

Irene

Sorry, ik moet het even kwijt. Wat een ellende zo’n speen! Ik geef toe dat er werkelijk niets zo zoet is als een baby die fanatiek op z’n speen sabbelt. Maar dat is ook het enige positieve wat ik er over kan zeggen.

Altijd wat

Er is bij mij altijd wat met die spenen. Dan valt de speen ergens op straat en kom ik tot de ontdekking dat ik geen reserve speen bij me heb (de grootste fout die je kunt maken als mama van een spenende baby). Of alle vijf de spenen die ik hoor te hebben zijn op miraculeuze wijze verdwenen. Ze zijn in ieder geval nergens meer te vinden.

Maar het ergste…

Dat mijn zoon midden in de nacht overstuur in zijn bedje ligt te trappelen omdat hij zijn speen kwijt is. Slaapdronken en op de automatische piloot loopt mijn man of ik naar het bedje toe om op de tast de speen te zoeken en hem weer in het mondje van mijn zoon te stoppen. Nog geen seconde de speen in zijn mond hebbende, valt hij weer als een blok in slaap. Nu wij nog.

Zonder speen?!

Het mooiste zou natuurlijk zijn als hij weer in slaap kan vallen zonder die ellendige speen. Maar hoe krijg ik dat voor elkaar? Daar kan ik volgens mij nog wel een onderzoek aan wagen (wordt vervolgd dus!). Maar voorlopig ben ik nog niet van de speen af en tot die tijd moet ik dus een oplossing hebben!
Een rondje op internet bracht me op het volgende:

#1 Altijd één voor het grijpen

Laura Gerson, een Britse moeder, bedacht de geniale hack (die onlangs viral ging) om 9 speentjes in het bedje te leggen, met de gedachte “dat er altijd één voor het grijpen ligt”. Geniaal als je kleintje dat ook doet. Die van mij is heel goed in de speen uit zijn mond maaien met z’n wilde armpjes maar in zijn mond doen en laten zitten is nog een stapje te ver. Daar zijn papa of mama toch echt voor nodig.


Laura Gerson

#2 Fluoriserende spenen

Geen gek idee! Ook voor papa of mama handig als ze ’s nachts toch op zoeken moet naar die speen. Onder andere Difrax verkoopt deze Glow in de Dark spenen.

Glow in de Dark

#3 Knuffeldoekje

Je kunt natuurlijk ook een knuffeldoekje aan de speen vastmaken. Hierdoor zal hij hem vast sneller kunnen vinden. Ik zou dan wel een klein knuffeldoekje gebruiken. Want ik blijf het toch spannend vinden, van die doekjes of knuffels in bed.

Difrax

#4 Deal with it!

Met de gedachte dat alles een fase is én vanzelf weer over gaat, moet ik mezelf er misschien maar gewoon aan over geven. Hij zal ooit genoeg krijgen van die speen. Dus verstand op nul en gewoon blijven lopen ‘s nachts.

Herkenbaar? Hebben jullie nog handige of grappige tips? Wie weet gaan ze mij helpen!

Muriël

Heel graag wil ik mijn all-time favorites van het afgelopen half jaar met jullie delen. Deze babyartikelen hebben het opvoeden van mijn kleine meid (nu 7 maanden) een stuk makkelijker gemaakt en dat houd ik natuurlijk niet voor mezelf! Voor sommige spullen hebben we wat dieper in de buidel moeten tasten maar dat ze in deze lijst terecht zijn gekomen bewijst maar dat ze het dubbel en dwars waard zijn. (En anders bestaat er zoiets als marktplaats :) )

(Dit artikel is niet gesponsord en dit zijn echt mijn eigen bevindingen en mijn eigen foto’s)

#10 Baby nestje van Done by Deer

De eerste drie maanden na de geboorte heeft Hanna praktisch geleefd in het babynestje van Done by Deer. Dit exemplaar is € 79,95. Zolang je uk nog niet kan rollen is het ideaal als tijdelijk bedje, om mee te nemen op visite en om gewoon lekker knus in te liggen. Het is geen vervanger van een wiegje of ledikant. Vind je deze variant te prijzig? Ze worden ook goedkoper aangeboden, bij Wooncadeau kies je je eigen stofjes en kun je de hand-made versie kopen.

#9 Opblaasband voor in het zwembad

Na de inentingen mag je gaan zwemmen met je baby. Wij hadden de eerste paar keer geen zwemband mee maar toen we Nadia en Vayèn zagen met die grote gele zwemband wisten we dat dat toch wel een stuk makkelijker was. Diezelfde week hebben we er nog één gekocht. Je moet natuurlijk altijd bij je baby blijven maar ze kan veel beter zelf drijven in zo’n band en ze vindt het hartstikke leuk. Deze is voor  € 8,99 te koop bij Prenatal.

#8 Bumbo floorseat

Vanaf het moment dat mijn kleine spruit haar hoofd zelf rechtop kon houden (ongeveer 3 maanden) hebben we haar in het Bubo zitje gezet. Ideaal! In dit stoeltje kan een baby zelfstandig zitten. Natuurlijk moet je er wel bij blijven, want als ze wat sterker zijn kunnen ze zich overstrekken en eruit vallen. Dit stoeltje gaat ook viral op Youtube omdat mensen hem op een robot stofzuiger zetten en hun baby’s door het huis laten rijden. Hoewel ik in het bezit ben van ÉN een Bumbo floorseat ÉN een robotzuiger heb ik dit nog niet aangedurfd.  De bumbo floorseat is voor  € 49,- te koop bij bijvoorbeeld Babypark.

Filmpje: Echt even kijken!!!!

#7 Muziek mobieltje boven de box

Eigenlijk heeft bijna iedereen dit ding wel in huis. Je koopt ‘t zelf of krijgt het als kraamcadeau. Waarom ik vind dat deze in dit rijtje thuishoort? Het is een geweldige afleiding bij het luiers verschonen. Die baby van mij rolt namelijk nogal veel en daarom verschonen we tegenwoordig voor de veiligheid in de box. Ik geef haar dan een speeltje en zet de mobiel aan en (meestal) blijft ze dan aardig liggen. De muziekmobiel van de foto is een combinatie van een Ukkepuq muziekmobieltje van € 64,95 en een muziekdoosje van AliExpress voor € 4,10. (Die laatste is overigens echt een aanrader. Je zet ‘m met een knopje aan en uit en hoeft ‘m dus niet op te winden. JA ik ga voor gemak!)

#6 Babyvoeding stomer Avent (SCF875/02)

Hoewel je in het eerste half jaar ook makkelijk de babyvoeding kunt maken in een pannetje en met een blender of staafmixer, vind ik het ideaal om de groente in dit apparaat van Avent te gooien en er 20 minuten later een prakje uit te halen (wel even zelf op de knop drukken). Het gemak zit hem erin dat je maar één apparaat nodig hebt en je er niet bij hoeft te blijven. Dit exemplaar hebben wij cadeau gehad en ik ben hier heel bij mee! € 137,-  bij Bol.com

We hebben over de Avent SCF870/20 een review geschreven, die lees je hier.

#5 Speelkleed – Handmade by oma

Jody was de eerste van onze vriendinnengroep die in verwachting was. Samen met mijn moeder hebben we (lees; de meidengroep) toen voor Jody een speelkleed gemaakt van allerlei verschillende stofjes. In de loop der jaren en bij elke eerste baby van een vriendin die volgde maakten we (of eigenlijk mijn moeder) weer een speelkleed. Steeds worden ze ook een stukje mooier (sorry Jody). Deze op de foto’s hebben mijn vriendinnen samen met mijn moeder voor mij gemaakt. Ideaal om mee te nemen, of thuis te gebruiken op de grond of in de box. € ? Onbetaalbaar ;)

#4 Babyfoon van Luvion

Deze babyfoon vind ik zo fijn omdat er een camera op zit. Er zijn natuurlijk veel meer babyfoons mét camera maar die heb ik niet allemaal gekocht, haha. Daarom staat deze in mijn all-time favorites lijst. De babyfoon heeft naast de camera functie ook een thermostaat, muziekjes en een terugspreekfunctie. Hij is € 149.- . Er zit geen WIFI op dus je kunt het beeld niet zien op je telefoon. Dit kan een afknapper zijn voor sommigen maar wij hebben bewust gekozen voor een babyfoon waarvan de beelden niet via een open kanaal worden verzonden. (Je weet nooit wie er mee kijkt!)

#3 Trip trap kinderstoel, inclusief newborn zitje

I-DE-AAL! De Trip trap stoel hebben we van mijn oma gekregen als kraamcadeau. We hebben een vrij complete set:

Al een paar maanden gebruiken we de Trip trap dagelijks. We geven hier alle hapjes in en het is leuk omdat ze er lekker bij kan zitten aan tafel. Oké ik geef toe, we zijn enorm verwend met dit cadeau! Maar als je bedenkt dat deze stoel bruikbaar is van 0 tot 80 jaar, dan valt de prijs toch wel mee?

#2 Ballenbadje van Missioo

Eigenlijk is dit ballenbadje niet gemaakt voor baby’s. Waar ik echter achter gekomen ben is dat het ideaal is om dit badje van schuim, zonder ballen uiteraard, te gebruiken voor rollende baby’s. Hanna stootte zich steeds aan de spijlen van de box toen ze begon met rollen en ik kreeg de tip van Nadia om dat dit ballenbadje (alvast) aan te schaffen. Zonder ballen is het namelijk heel geschikt als “box”. Bijkomend voordeel is dat ze haar speeltjes binnen handbereik heeft en ook als ze straks kan zitten een zachte hoofd-landing kan maken in dit ding. Als ik over 2 jaar weer een all-time favorites lijst ga maken zal dit ballenbadje waarschijnlijk nog in de lijst staan. De ballen die erbij horen zijn namelijk té leuk! Setje van XL-badje en ballen voor € 111,90 bij de Gele Flamingo

#1 De elektrische schommelstoel van Joie

Oké, toegegeven. Dit is er één voor luie ouders! Maar wat hebben wij, en Hanna natuurlijk, hier een plezier van. Dit is echt A- wait for it….MAZING! Het elektrische schommelstoeltje van € 189,- kan schommelen, wiegen en trillen. Ook zitten er diverse muziekjes en natuurgeluidjes op. Meerdere standen in de rug en een lampje.

Waarom zijn wij hier zo blij mee? We kregen van opa een hangmatje voor de kleine. Echt heel schattig. Hanna vond het heerlijk om heen en weer gewiegd te worden maar iedere keer als het stil viel werd ze wakker en begon ze te krijsen. We zijn met Hanna naar de winkel gegaan en hebben haar in een aantal elektrische stoeltjes gestald. Wij zijn toen koffie gaan drinken.. Nee hoor. Maar dit was dus de favoriet. Het stoeltje kan trouwens ook van het apparaat af en dan is het een gewoon wipstoeltje. Het hangmatje gaan we zeker van de zomer in de tuin gebruiken maar toch blijft dit FAVORIET NUMMER ÉÉN!

Als ik over een half jaar weer zo’n lijstje ga maken, wat mag er dan echt niet ontbreken in de all time favorites lijst voor baby’s tot 1 jaar?

Irene

Lief dagboek ;)

Mijn schatje is een half jaar oud geworden. Hieperdepiep hoera! Wat gaan die zes maanden toch unmöglich snel. Het voelt soms alsof ik vorige week pas bevallen ben. Af en toe denk ik nog wel eens aan de kraamweek en de tijd dat dat mega kleine hummeltje bij mij op de borst in slaap viel na een flesje van 60 ml. Inmiddels is het een flinke dame van 6 maanden oud, die lekker eigenwijs is en al bijna zelf kan zitten. Ze weet precies wat ze wel en niet lekker vindt, en slaapt (oké, meestal dan) heerlijk van acht tot acht.

De kraamtijd

In de eerste maand vond ik het maar wat spannend, zo’n klein baby’tje waar je verantwoordelijk voor bent. Veel ervaring met baby’s had ik ook nog niet dus het was allemaal nieuw voor me. Direct wist ik dat dit het mooiste is wat er bestaat. Ook al heb ik af en toe harder lopen blèren dan zij. Kraamtranen, laten we het daar op houden :). Hele schema’s hielden we de eerste weken bij. Hoeveel ze hoe laat dronk en wat voor luiers ze had. – 02:00 natte luier, flesje gedronken van 50 ml. – 05:30 poepluier à la mosterd, flesje gedronken van 60 ml. enz enz..
Luiers verschonen vond ik trouwens de eerste twee weken echt heel moeilijk. Niet wetende dat als ze gaan rollen het pas echt moeilijk wordt. Ook de stuwing was geen pretje. Witte koolbladeren op de borsten en coldpacks bij de hand. Maatje Pamela Anderson, dat dan weer wel. De eerste keer wandelen was een heel avontuur. Een blokje om, papa, mama en kleine Hanna. Wandelen na je bevalling, dus inclusief grote Zeeman onderbroek met een enorm maandverband in, is sowieso niet echt lekker, laat staan met hechtingen en het uithoudingsvermogen van een oma van 80. Maar wat was ik trots zo achter die kinderwagen!

Eén maand oud

Na een paar weken hadden we een echte newbornshoot. Baby bloot, in een mandje en maar foto’s schieten. Van die hele zoetsappige standaard kiekjes. Echt heel schattig maar Hanna werkte niet echt mee. Waar de meeste baby’tjes in een warme ruimte, op een schapenvachtje, direct in slaap (lijken te) vallen in een té lieve pose, deed die van ons lekker haar eigen ding. Huilen, gekke bekken trekken, ogen dicht bij elke flits en niet te vergeten papa onder plassen voor het oog van de camera. We hebben wel een paar juweeltjes van foto’s ertussen gevonden hoor!

Na vijf weken ontdekten we het eerste voorzichtige lachje. OMG smelt! Het duurde even voordat deze vluchtige kleine glimlachjes veranderden in uitbundige brede lachjes en uiteindelijk in een schaterlachende kleine spruit. Nu is er geen houden aan als ze de slappe lach heeft. Voornamelijk als papa weer eens een gekke voorstelling geeft, proest ze het uit.
Het eerste echte uitje met haar was naar de kinderboerderij. Zelf te jong om er iets van mee te krijgen maar voor ons was het vooral leuk om eens in de buurt te kijken naar dingen die je met een kleintje kunt ondernemen. Heerlijk om al die spelende kindjes te zien bij de kippen en de speeltoestellen.

Vier maanden oud

Na een maand of vier zijn we begonnen met het eerste hapje. HAHAHA wat een gekke bekken kan ze trekken zeg. Het potje wortelen ging er trouwens snel in en ook bloemkool is favoriet. Broccoli daarentegen is niet haar lievelingseten, en dat heeft ze niet van een vreemde. Inmiddels eet ze fruithapjes, groentehapjes, stukjes brood en babykoekjes.

Wat we steeds vaker zagen, was dat ze met haar handje zelf dingen wilde vastpakken. Hierin is ze inmiddels een pro. Haar speen kan ze pakken en zelf in haar mond stoppen. Het spelletje “rapen” is favoriet hier in huis. Ken je dat? Ze laat expres een speelgoedje op de grond vallen zodat wij het oprapen. Dit herhaalt ze dan direct en terwijl wij het wederom van de grond rapen lacht zij ons uit. Wat een sukkels, zal ze wel denken.
Haar grootste prestatie tot nu toe is het omrollen en terug rollen als ze op het kleed of in de box ligt. Waar het eerst alleen nog maar van rug naar buik rollen was kan ze zich nu aardig redden. Wel is het oppassen dat ze niet onder de bank rolt. Soms is ze zo snel.

Zwemmen op zondag is tot nu toe een groot succes. Ze vindt het heerlijk in het water. Met haar zwempakje en grote gele zwemband spettert ze lekker door het hele bad. We gaan naar een heerlijk warm zwembad waar ze speciaal voor die kleintjes een bad hebben van 34 graden.

Zes maanden oud

Wat ik de afgelopen tijd echt aan haar merk is dat ze alles in de gaten heeft. Ze is heel helder. Ze herkent opa’s en oma’s en tantes, ze snapt dat als de magnetron piept er een hapje of fles aan komt. Ze heeft door dat als ze gaat huilen, één van ons eraan komt om te troosten. Ze kan nu dus ook rollen tijdens het verschonen waardoor ze meer dan eens haar eigen (vieze) luier in de handen kreeg. Oeps! Het allernieuwste wat we hebben ontdekt aan onze meid (toevallig vanochtend!! ik ben helemaal trots :) ) zijn doorkomende ondertandjes. Ik kan écht niet wachten tot het moment dat ze zelf kan zitten en gaat kruipen! Hoewel dat vast niet lang meer zal duren.

Ach, pas zes maandjes op deze wereld, maar wat een verschil heeft dit kleine meisje nu al gemaakt in ons leven. En hoewel ik ook best kan klagen over het moederschap, kan ik maar 1 échte conclusie trekken:

I’M LOVING IT! Op naar nog veel meer hoogtepuntjes de aankomende maanden!

Welke momenten van het eerste half jaar vond jij het meest bijzonder?

Irene