Als moeder zijnde probeer je alles goed te doen voor je kinderen en je wilt ze zoveel mogelijk beschermen. Helaas lukt dat niet altijd en ben je zelf ook wel eens schuldig aan hun verdriet en pijn. Dit zijn mijn blunders. De keren waar ik faalde in mijn taak als moeder. Blunders waar ik mij diep voor schaam, en blunders waar ik achteraf (omdat het allemaal afliep met een sisser) wel om kan lachen.

# Te zwaar beladen!

Ik had boodschappen gedaan en was met de kinderwagen onderweg naar huis. Vlakbij ons huis is een verkeersdrempel. Ik had schijnbaar iets te veel boodschappen gedaan. Want toen ik de drempel overging klapte de kinderwagen naar achter. Vreselijk, ik kreeg mijn zoon niet meer op tijd te pakken, dus hij viel zo voorover uit de kinderwagen. In no time stond de halve straat bij mij (oké iedereen heeft het dus gezien🙈) en werd ik gelijk geholpen. Eenmaal thuis heb ik het flink op het janken gezet. Gelukkig was de schrik bij mijn zoon al snel over en zat hij me vooral verbaasd aan te kijken omdat ik zo aan het huilen was.

# Less is more gaat hier niet op

Voor het eerst trakteren op de basisschool. Ja, want mijn dochter Lynn werd alweer vijf jaar. ’s Avonds laat na het vieren van haar verjaardag hebben we de traktaties gemaakt. 30 stuks. Tijdens het maken brak er één stokje en hadden we er nog maar 29. “Ach ik kom bijna dagelijks in de klas en zoveel kids zitten er niet”, dacht ik nog. Dus Lynn trots naar school met haar traktaties. Eenmaal thuis hoorde ik dat ze zelf geen traktatie had gehad. Er waren de laatste tijd weer wat kindjes bij gekomen en ze kwamen er precies één te kort. Dus de jarige zelf kreeg geen traktatie. Oh nee toch! Dat meen je niet. Wat voelde ik me toch lullig en nog steeds. Ik schaam me kapot. Voortaan toch maar even een paar dagen van te voren aan de juf vragen hoeveel kinderen er in de klas zitten!

# 🎵Dáááár gaat hij🎵

Gebroken nachten zijn bij ons meer gewoonte dan uitzondering. Dus soms ben je even helemaal op. Mijn jongste zoon Joah kon niet slapen en werd alleen rustig bij mij op mijn buik. Dan leggen we je daar maar neer, daar heb je vaker geslapen. Samen zijn we in slaap gevallen. (Gelukkig weet ik van mezelf dat ik met de kinderen bij me altijd heel stil lig). Maar wat waarschijnlijk te verwachten was gebeurde… ineens voelde ik hem wegglijden en ik was te laat om hem vast te pakken. Zo van mijn buik af op de grond. En het was doodstil. Hij was zo aan het huilen dat er geen geluid uit kwam. Zo zielig. Het spijt me mijn lieve kleine jongen. Gelukkig kwam al snel weer geluid uit zijn keeltje. Dat was voor hem niet lekker wakker worden. Maar al snel was hij weer aan het lachen. Nou dit was de laatste keer dat ie op mijn buik mocht slapen. Voortaan lig je maar lekker tussen ons in.

# Vallen en weer opstaan..

Het was mooi weer, dus het perfecte moment om lekker een stukje te gaan fietsen. Ik deed mijn zoon Nova in het voorzitje, hing mijn tas eraan en zette mijn dochter Lynn vast achterop de fiets. Zo alles klaar om te gaan. Net op dat moment viel de fiets met kinderen en al om en er was geen houden meer aan. Nova zette het op het huilen en Lynn was eigenlijk heel stil. Snel maakte ik Nova los en ondertussen maakte Lynn zichzelf los. Ze kwam mij helpen met troosten. Wat lief zeg. Voortaan eerst maar zelf op de fiets stappen voordat ik er tassen aan hang.

# Foei foei

Met drie kinderen (lees drie autostoeltjes) werd onze auto te klein, dus moest papa of mama achterin en mocht één van de kinderen voorin. Mijn man zette de maxicosi voorin, ik pakte de rest van de spullen en stapte achter het stuur. Eenmaal op bestemming liep ik naar de bijrijderskant om de maxicosi los te maken. OEPS! die was dus al los. Wat bleek? Ik dacht dat mijn man hem vast had gezet en hij dacht dat ik dat zou doen. Gelukkig heb ik niet hard hoeven remmen. Anders had onze lieve jongen waarschijnlijk op de kop tussen de stoel en het dashboard gelegen.

# Oeps, foutje

Weer met de auto weg. Mijn zoon en dochter zitten naast elkaar achterin. Hij in de autostoel, zij ook maar dan met gebruik van de gewone gordel. Ze maakt haar gordel ook zelf los. Schijnbaar heeft ze ook een keer de verkeerde gordel los gemaakt en dat was ons niet opgevallen. Mijn zoon zat dus wel vast, maar ook weer niet. Daar kwam ik achter toen ik op de rem trapte en het stoeltje zo naar voren schoof tegen de voorste stoel aan. Niks aan de hand, maar het was wel even schrikken. Voortaan toch maar checken of ook die gordel nog vast zit.

# Een etentje met een luchtje!

We gingen uit eten met de oma van mijn man voor haar verjaardag. Snel de spullen pakken en op weg. Onze dochter zat lekker in de kinderstoel te spelen totdat ze ineens haar ‘poephoofd’ kreeg. Ahh moest dat nou net tijdens het eten?! Maar gauw even verschonen. Dat was mijn plan tenminste. Totdat ik de tas open deed en erachter kwam dat ik de luiers was vergeten. Alsof ze het wist. Gauw het eten naar binnen gepropt en het toetje overgeslagen. Op naar huis toe. Dat was een kort etentje.

# Dan maar zonder

Normaal heb ik standaard een extra setje kleding in de tas zitten, alleen als je het echt nodig hebt ben je het natuurlijk vergeten. Opnieuw een etentje en weer een kind met een poepbroek. Dit keer was ik voorbereid en had ik natuurlijk genoeg luiers en billendoekjes bij me. Tijdens het verschonen kwam ik er alleen achter dat dat niet het probleem was. Zijn hele romper zat onder de poep😔 Met zwoegen en zweten heb ik hem uitgekleed zonder dat alles erom heen onder de poep kwam. Dan maar zonder romper verder eten.

# Inschattingsfoutje

Mijn zoontje zette net zijn eerste stapjes. Op advies van de fysio hadden we stevige schoenen voor hem gekocht in plaats van die flexibele. Dat werkte goed, in korte tijd begon hij te lopen. Ik tilde hem de trap op en zette hem boven aan de trap neer zodat hij verder kon lopen. Toen ik hem neer had gezet liep ik zelf de laatste twee treden omhoog. Wat er nou gebeurde? Geen idee! Of hij viel achterover of hij wilde gaan zitten, maar hij was net iets te dicht bij de trap. Hij rolde achterover de trap af en ik gilde NÉÉÉÉ!! Hij bleef na vijf treden in de bocht van de trap hangen. Gelukkig maar. Hij was erg geschrokken maar godzijdank was er niks aan de hand.

Een beste rij confessions he? En het zullen vast niet de laatste zijn. Ben ik een echte loedermoeder volgens jullie, of hebben jullie ook van die blunders meegemaakt? Vertel het hier en steek elkaar een hart onder de riem. Niemand is perfect en dat moeten we ook niet willen. Anders hebben we niet dit soort momenten om met elkaar te delen.

Jody
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *