Kwaaltjes

Werd je tijdens je zwangerschap al overrompelt van het ene kwaaltje na de ander dan ben je blij als de bevalling achter de rug is en de kwaaltjes eind-de-lijk weer verdwijnen.

Maar helaas ontwikkelen zich na de zwangerschap toch weer nieuwe kwaaltjes en andere dingen die niet meer en soms ook nooit meer hetzelfde zullen zijn als voor de bevalling.

Dit zijn voor mij de punten die mij dagelijks herinneren aan het feit dat ik drie kinderen op de wereld heb gezet.

#1 Mijn haar

Waar ik tijdens de zwangerschap een nog dikkere bos haar had dan normaal en weinig haaruitval heb ik nu twaalf maanden na de derde bevalling nog steeds last van extreme haaruitval. Daarnaast groeien er weer allemaal nieuwe haartjes waardoor ik ‘stekeltjes’ heb aan de voorkant. Een staart ziet er niet uit en als ik het wil stijlen steekt het pontificaal naar boven. Gelukkig is dit maar tijdelijk.

#2 Mijn high heels

Waar je me in de tijd dat ik nog geen kinderen had nooit zou betrappen op het dragen van platte schoenen ben ik tijdens mijn zwangerschap deze toch maar gaan dragen. Tegenwoordig zitten de echte high heels niet meer fijn en zijn ze zeker niet praktisch meer, aangezien ik regelmatig een sprintje achter mijn zoon aan moet trekken. De high heels worden dus toch ingeruild voor een paar centimeter minder.

#3 Mijn kledingmaat

Voordat ik zwanger was had ik standaard een maatje XS met soms een uitschieter naar een S. Verder moest kleding ook mooi aansluitend zitten. Nu vijf jaar verder neig ik vaak naar maat M en strakke kleding dat is echt een No Go.

#4 Mijn BBB

Ik ben nooit tevreden over mijn lichaam geweest, maar nu zou ik toch wel (bij wijze van spreken) een moord doen voor mijn lichaam van vóór mijn eerste zwangerschap. Mijn billen en benen zijn niet meer zo strak. En mijn buik heeft iets teveel huid. Grotendeels kan je dit natuurlijk weer goed krijgen door te sporten, maar het zal nooit meer de oude worden. Daar moet ik me op een gegeven moment maar bij neerleggen.

Het enige voordeel: ik ben erachter dat je altijd wel weer een keer tevreden bent over je figuur. Ook al is het het figuur dat je vroeger had.

#5 Lang staan

Toen ik tijdens mijn eerste zwangerschap met 36 weken moeite kreeg met lange tijden staan dacht ik dat dat door de baby kwam. Nog steeds ondervind ik daar veel ongemak van. Lopen is geen probleem maar sta ik een lange tijd zo goed als stil komt er toch weer die verschrikkelijke pijn in mijn lies. Ik ben bang dat ik hier nooit vanaf kom.

#6 Chronisch slaaptekort

Waar ik eerder heerlijk tot een uur of twee in de middag op bed kon blijven liggen word ik nu (als ik geluk heb) om half acht al gewekt door één van de kinderen. Daarnaast ben ik er regelmatig ’s nachts nog uit voor ze. En als ze er een keer niet zijn word ik nog steeds ’s nachts wakker en uitslapen zit er helaas ook niet meer in. Tsjah, biologische klok he?! Ik ben bang dat dit heel lang gaat duren voordat ik weer een keer lekker lang blijf liggen.

#7 Een geheugen als een zeef

Tijdens mijn zwangerschappen was het al een drama. Je kon me van alles vertellen, maar zelfs als ik het opschreef vergat ik het nog. Want als je het opschrijft moet je er natuurlijk wel weer aan denken om op het briefje te kijken. Zelfs van de meest simpele dingen kon ik me de naam niet meer herinneren.

Zo wilde ik mijn man een keer iets zeggen over de prullenbak. Maar hoe heet dat ding ook alweer? Ik kon er echt niet op komen. Mijn uiteindelijke uitleg was dan ook: ‘dat ding waar je je rotzooi in gooit’.

Nu is mijn jongste zoon alweer één en nog steeds vergeet ik veel of kan ik er niet opkomen hoe dingen heten. En het zijn niet alleen de onbelangrijke dingen, zelfs als mij dingen worden verteld waar ik echt geïnteresseerd in ben vergeet ik het gewoon of kan ik het me niet meer herinneren. Hierdoor krijg ik nog wel eens de vraag of ik niet zwanger ben? Nou ik kan je vertellen dat is in ieder geval niet zo.

En nu las ik laatst dat het tot twee jaar na de bevalling kan aanhouden. Dus nog een jaar en dan gaat het hopelijk weer de goede kant op😁

#8 En ja hoor, deze ben ik alweer vergeten!

 

#9 Oh ja, ik weet het weer!

Je hormonen. Voordat ik kinderen had keek ik nog wel eens een horrorfilm. Heel eng, maar toch wilde ik het graag zien. Sinds de oudste er is zap ik al snel verder als ik ook maar het gevoel krijg dat de film een beetje eng wordt. Brrr, ik durf het gewoon niet meer te kijken.

En van films werd ik ook niet zo snel emotioneel. Tegenwoordig krijg ik al de tranen in mijn ogen van de meest domme dingen. Bij een gelukkig einde van een leuke film, of zelfs tijdens de film als er echt werkelijk niks bijzonders gebeurd. Tijdens de Lion King als Mufasa doodgaat en Simba bij hem gaat liggen. Als ik er alleen al aan denk krijg ik de tranen alweer in mijn ogen (maarja dat heb ik altijd al gehad bij de Lion King en ik denk velen met mij. Of je nou kinderen hebt of niet).

#10 Ik kan niet meer zonder frisdrank

Waar ik voor mijn laatste zwangerschap alleen maar water, thee en wijn dronk (de wijn niet overdag hoor ;-)) Kreeg ik tijdens mijn zwangerschap steeds meer behoefte aan frisdrank. Water en thee werd zo saai. Ik dacht dat het na de bevalling wel over zou gaan, maar we zijn nu een jaar verder en ik kom de dag niet door zonder wat frisdrank. Gelukkig geen liters maar toch jammer van de calorieën en suikers.

Achja, allemaal (in mijn ogen) vervelende kwaaltjes, maar gelukkig is hier goed mee te leven. Al wordt mijn man soms wel gek van mijn vergeetachtigheid. Het scheelt dat ik dat ook zo weer ben vergeten!

Welke “kwaaltjes” hebben jullie overgehouden aan de zwangerschap? En hoelang is dat al geleden? Wordt het ooit weer zoals het oude?

Jody
1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *