Toen wij (ruim 1,5 jaar geleden) op zoek gingen naar een geschikt kinderdagverblijf voor onze toen nog ongeboren kleine meid, bezochten we twee locaties bij ons in de buurt. En hoewel we natuurlijk hebben gelet op bijvoorbeeld de hygiëne, de leidsters, en het pedagogisch beleid, hebben we onze keuze vooral gemaakt op basis van gevoel.

Lutjepotje

Dat gevoel was bij de eerste locatie die we bezochten gewoon niet-zo-goed (en dat is zacht uitgedrukt). De leidsters waren al wat ouder, sommige kinderen sliepen buiten in een lutjepotje (inmiddels heb ik daar niet meer persé iets op tegen, maar als mama-to-be wilde ik écht niet dat mijn kindje buiten zou liggen), en toen we binnenliepen kwam een walm van vieze luchtjes op ons af. Tijdens de rondleiding zag ik een kindje met een enorme snottebel lekker sabbelen aan een boekje, en even later zag ik een ander het kind hetzelfde boekje (inmiddels doorweekt van snot) in haar mond stoppen. IEL!! Ik was dan wel blue in de wereld van de kinderdagverblijven, maar één ding wist ik zeker: hier ging mijn kindje niet naar toe!

Welcome-to-the-kdv-life

Eenmaal thuisgekomen deelde ik mijn ervaringen via de groepsapp met mijn vriendinnen. Die kwamen niet meer bij van het lachen. “Dat hoort er écht allemaal bij”, zei de één. En “welcome to the kdv-life” was de reactie van de ander.

Lees ook: Blog Muriel – Kinderopvang kiezen? Vergeet hier niet aan te denken!

Met frisse tegenzin gingen we een week later kijken bij het tweede kinderdagverblijf. Dit keer ging ik er heen met minder hoge verwachtingen. Toen we de deur openden bereidde ik me voor op een walm van poep- en piesgeuren, maar eerlijk is eerlijk: ik rook niks. We kregen een rondleiding en ik zag leuke, enthousiaste leidsters van ongeveer mijn eigen leeftijd. Er was geen lutjepotje aanwezig en er werd de kinderen (hoe klein ook) veel geleerd door middel van thema’s en een pop. Ik was blij verrast en onze keuze was gemaakt: hier durfde ik onze kleine meid wel achter te laten.

Horizontale groepen

Zoals ik al zei, we kozen dus voornamelijk op basis van gevoel. We dachten niet echt na over het feit dat dit kinderdagverblijf werkte met horizontale groepen. Bij een kdv die werkt met horizontale groepen worden de kindjes onderverdeeld op basis van leeftijd en ontwikkelingsfase. Bij welke leeftijd die verdeling precies wordt gemaakt verschilt per kinderdagverblijf. Bij ons kdv betekent dit dat er een groep van kindjes van 0 tot ca. 1,5 jaar is, en dat er groepen zijn met kindjes van 1,5 tot 4 jaar. Het eerste jaar dat Vayèn naar het kdv ging, stonden we daar eigenlijk amper bij stil.

Totdat de leidsters aangaven dat Vayèn naar de grote groep zou gaan. Ze was toen zo’n 13 maanden. In mijn ogen nog héél klein, en bovendien kon ze nog niet lopen. Ik zag als moeder ontzettend op tegen deze overstap. Mijn lieve kleine meisje, tussen al die grote(re) kindjes, zonder dat ze echt mee kon spelen…. Als dat maar goed zou gaan.

De overstap naar de grote groep

In aanloop naar haar overplaatsing ging Vayèn al een paar keer wat uurtjes meespelen bij de grote kindjes. Als ik vroeg hoe het gegaan was kreeg ik steevast het antwoord “Vayèn moest nog wel even wennen”, wat in mijn hoofd gelijk stond aan “ze vond het helemaal niet leuk en zette het op een krijsen zodra we haar beneden brachten”. Maar na een paar weken wennen was het toch echt zo ver: Vayèn moest naar de grote groep. En hoewel ons meisje het altijd ontzettend leuk vond op het kdv, en we haar nog nóóit huilend hadden achtergelaten, was dat nu ineens wel anders. Elke keer als ik haar wegbracht, klampte ze zich aan me vast en begon ze te huilen als ik aanstalten maakte om weg te gaan. En ook als we haar ‘s middags ophaalden, zat ze bij één van de juffen op schoot, met een speentje in haar mond (die ze normaal alleen maar in bed krijgt). Ze vond die grote groep maar niks (en papa en mama dus ook niet).

Terugdraaien was niet echt een optie, en dus zetten we door. En na een paar keer zagen we gelukkig verbetering. Toen Vayèn eenmaal zelf kon lopen (en dus wat meer mee kon doen met de grote kindjes) was het probleem eigenlijk opgelost, en inmiddels gaat ze (gelukkig!) weer met veel plezier naar het kinderdagverblijf.

Horizontaal vs. verticaal?

Zou ik achteraf dan hebben gekozen voor een kinderdagverblijf met verticale in plaats van horizontale groepen? Ik weet het niet. Maar mijn tip voor jou is wel om bij het kiezen van het kdv stil te staan bij de indeling van de groepen en dit mee te laten wegen in jullie keuze.

Zit jouw kindje in een horizontale of verticale groep? Was dat een bewuste keuze? En wat zijn jouw ervaringen?

Lees ook: Ode aan de KDV-leidster

Lees ook: Origineel juffencadeau

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *