Zwemles

Lynn was net vier jaar geworden en ging eindelijk naar de basisschool. Even wennen zo’n verandering, mijn kleine meisje niet meer de hele dag thuis, maar ook wel weer erg leuk. Bij deze nieuwe fase en leeftijd werd het ook tijd voor zwemles. Leuk joh, ik keek er helemaal naar uit. Eindelijk zou ze leren zwemmen. Dat zou toch zoveel makkelijker zijn tijdens de vakanties en het zou ook een stuk veiliger voelen. Volgende zomer zou ze zonder bandjes kunnen zwemmen. Wat een fijn vooruitzicht!

Zwemscholen zoektocht

Dus ik ging op zoek naar zwemscholen in de buurt om haar in te schrijven. Redelijk wat keus en allemaal hadden ze wel iets wat me aansprak. De ene zwemschool had kleine klasjes, maar dan moest je bij een andere zwemschool afzwemmen. Bij de ander waren de klasjes dan wel iets groter (maximaal 12), maar was het ook een stuk goedkoper. De één was praktisch op loopafstand, terwijl de ander helemaal aan de andere kant van Apeldoorn zat.

Uiteindelijk is onze keus op Malkander in Apeldoorn gevallen. Het eerste bad waar ze in gaan zwemmen is verwarmd. In de eerste twee groepen zitten er maximaal acht kinderen in de groep en in de hogere groepen zijn dat er maximaal twaalf. Het is niet zo duur en zolang je kind op zwemles zit (of al ingeschreven staat) mogen ze gratis zwemmen en naar de kinderboerderij die vlak naast het zwembad ligt: Kinderparadijs Malkenschoten. Dat is toch mooi meegenomen. Dus vorig jaar februari was het eindelijk zo ver en kon ze starten in de groep “lichtblauw”. Ze kreeg een lichtblauw dolfijntje om op haar badpak te naaien en iedere groep die ze verder ging, kreegze een ander kleur dolfijntje.

De eerste keer

De allereerste keer gingen Wilco en ik allebei mee. Zoiets wil je natuurlijk niet missen. En zoals altijd als Lynn iets spannend vindt heeft ze eerst de grootste praatjes (tot vervelends toe bijna) en als je eenmaal bent waar je moet zijn dan durft ze niet meer en wordt ze verdrietig. Jammer, waarom nou? Ik wist zeker dat ze het leuk zou vinden. Ze is tenslotte echt een waterrat. Na de uitleg die we kregen over hoe het in zijn werk ging, mochten we naar de kleedhokjes. Nog steeds erg verdrietig trokken we haar haar badpak aan. Toen ze eenmaal in het zwembad stond was alle verdriet gelukkig voorbij en heeft ze een super leuke eerste les gehad!

De eerste paar keer mochten we nog meelopen tot aan het bad, maar uiteindelijk was het de bedoeling dat we haar bij de deur al zouden uitzwaaien. Dan konden de ouders in de kantine gaan zitten en via de televisie de rest van de zwemles volgen. De laatste vijf minuten van de les mochten we er wel echt bij zitten om te kijken. Dat was nog erg leuk dat je iedere les even kon kijken en op de televisie was het ook goed te volgen. Later ging ze door naar groep “donkerblauw” aan de overkant van hetzelfde bad. Doordat ze verder weg waren, zag je nog nauwelijks wat er gebeurde op de televisie dus pakte ik regelmatig mijn telefoon erbij. Als ik toch niks kon zien en mijn tijd zat uit te zitten was dit een perfect moment om mijn bloginspiratie op te schrijven. Dat ging zo een paar maanden door en het beviel me prima. Ik had veel inspiratie en hield zo tijd over in de avond voor andere dingen.

Een nieuw bad en alles is anders

Vlak voor de zomervakantie mocht ze door naar groep “groen”. Nu ging het echte zwemmen toch beginnen. Dit hield ook in dat ze weer naar een ander bad toe moest, dit bad was wat dieper en iedere les gingen ze ook nog eens oefenen op een plek waar de kinderen echt niet meer konden staan. In plaats van naar een beeldscherm kijken konden we aan de overkant van het bad in een ruimte achter glas gaan zitten om de hele zwemles te volgen. Op zich een vooruitgang, maar omdat het bad behoorlijk lang was zag je niet altijd goed wat ze allemaal precies aan het doen waren. En als je al een halfjaar iedere week aan het kijken bent wordt het ook wat minder interessant om elke keer dezelfde dingen te zien. Ik was iedere les echt de minuten aan het aftellen, pff wat kan 45 minuten dan lang duren zeg. (Waarom is dat nooit zo als ik een keer 45 minuten voor mezelf heb?) Gelukkig had ik de andere ouders al wat beter leren kennen dus vaak had je wel iemand om wat mee te kletsen. Dat scheelde een hoop, tikte de tijd toch wat sneller voorbij.

HELP!!!

Lynn zit nu ongeveer een jaar op zwemles en sinds een paar weken zit ze in de “gele” groep. Dit is gelukkig wel iets spannender om naar te kijken want ze gaat leren duiken en leert zonder bandjes zwemmen. Dat lijkt me nogal een dingetje dus het zal nog wel een hele tijd duren voordat ze naar de “witte” groep mag en dan moet ze nog een groep voordat ze mag afzwemmen. Oh, nee toch. Dit gaan nog lange dinsdagmiddagen worden L. Hopelijk is het nog maar een half jaar. Euh nee, dan moet ze ook nog voor haar B-diploma. En voor het veilige gevoel wil ik dat ze ook nog voor C gaat. Nou het komende jaar zit ik hier nog wel. Enige pluspunt is dat mijn zoons bij oma zijn dus ik heb wel echt even 45 minuten ongestoord voor mezelf.

Het vooruitzicht dat dit nog een jaar kan duren, maakt me niet echt blij.  Het ergste alleen is dat ik hierna nog niet eens klaar ben. Met nog twee jongere kinderen houdt dat in dat ik nog zeker drie jaar van mijn leven langs het zwembad zal zitten en als ik pech heb zelfs vier jaar. Oh help, mag ik even huilen?! Iemand leuke ideeën om te doen voor mij tijdens al die zwemlessen?

Lees ook mijn blog: Planning kinderfeestje vs de werkelijkheid 

Lees ook Irene haar blog: Het leet dat traphekjes heet

Jody