Vanmiddag zou ik even op visite gaan bij mijn dochter.  Ik was geïnformeerd over een fotoshoot over een jongen/meisje ballon die bij het kapot prikken zou laten zien door blauwe of roze confetti snippers of het een jongen of een meisje ging worden. Sophie, zwanger van een jongen of een meisje (meer keuzes hebben we nog steeds niet in deze gendergeneratie), zou optreden als leading lady. Mijn kleindochter werd ietwat voortijdig uit bed gehaald maar reageerde daar niet echt op. Wij togen aansluitend naar het plaats delict in een wijk in Apeldoorn met een mooi groot sportveld. Sophie nam aldaar een ballon in haar hand met daarin roze of blauwe snippers maar het is niet aan mij te vertellen welke kleur. De fotoshoot behelsde echter beide kleuren en dat werd ondanks de forse wind vakkundig in scene gezet.

Wel vier stuks!!

Allereerst had ik als opa de taak om de aanwezige kinderen, (maar liefst vier stuks!), een beetje in de gaten te houden, opdat ze niet van het kleed zouden kruipen en niks in hun nieuwsgierige mondjes zouden stoppen. Een taak waarvan ik dacht: “die kan ik wel aan”. In de praktijk echter hield ik ook een oog op de fotoshoot en daarom ontsnapte er wel eens één van de vier aan mijn aandacht. Een rolwisseling bracht uitkomst. Een der jonge moeders, Muriël, nam mijn taak over en bleek daarvoor meteen beter geschikt.

Een nieuwe taak

Ik ging roze of blauwe confetti snippers strooien, rekening houdend met de wind. Een taak die mij beter afging dan op al dat jonge grut passen. Toch kon ik niet voorkomen dat ik bij het de aan mij opgedragen taak (roze of blauwe snippers strooien), telkens een blik wierp op mijn kleindochter. Die liet zich niet vangen op het uitgespreide kleed maar ging op ontdekking met haar 10,5 maanden. Al kruipend verkende ze het aanpalende grasveld en liet zich niet weerhouden door de grenzen van het kleed. Op het gras lagen steentjes, takjes en ander organisch materiaal dat uitgeprobeerd diende te worden. Haar moeder ging onverdroten en ook vol vertrouwen door met het schieten van de shoot.

Wat een genot

Kom ik eindelijk tot wat ik eigenlijk wil zeggen. Ik heb vanmiddag een paar jonge moeders bezig gezien met hun kinderen. Wel vier stuks…die alle kanten op waaierden want al die kinders zijn of beginnen mobiel te worden. Ik heb als opa genoten van de zekerheid die deze jonge moeders uitstraalden naar hun kinderen, de rust die ze bewaarden ook als de kinderen een takje in hun mond namen of het gras maar eng vonden. Ik heb als opa gewoon een topmiddag gehad. Genoten van mijn kleindochter maar ook van al die andere kinderen. En Sophie… of het blauw of roze wordt…. (ja ik weet het) maar je wordt weer een topmoeder…

Een opa.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *